Wājawīja Saṃhitā (2) – Rozdział 8 – Wcielenia Wjāsy

Pan Kryszṇa powiedział:

1-2. O panie, pragnę usłyszeć o wiedzy Śiwy wyłożonej przez Śiwę w Wedasāra dla zbawienia jego wielbicieli. Jest ona niepojęta dla tych, którzy nie są wielbicielami, którzy nie mają mądrości i tych, którzy nie praktykują jogi. Składa się z pięciu tematów. Jest krytykowana przez ludzi nierozsądnych i głupców.
3. W niektórych miejscach jest sprzeczna z rytuałami zalecanymi dla różnych kast i ludzi na różnych etapach życia. W innych miejscach jest z nimi zgodna. Została zaczerpnięta z Wed, ich tekstów pomocniczych oraz systemów Sāṅkhji i Jogi.
4-5. Rozciąga się na sto koṭi (miliard) wersów, jak opowiada pan Śiwa. Jak należy odprawiać wielbienie, o panie? Kto jest uprawniony do praktykowania? Jakie są praktyki Dźńānajogi itd.? O mędrcze świętych obrzędów, przystoi ci szczegółowo opowiedzieć o tym wszystkim.

Upamanju powiedział:

6-7. Zwięźle opowiem wiedzę o Śiwie, skondensowaną z Wed, tak jak przekazał ją Śiwa. Uniknę pochwał i potępień. Jest ona przekonująca i boska. Można ją zdobyć tylko dzięki łasce nauczyciela. Sprzyja zbawieniu bez wysiłku. Szczegółowe wyjaśnienie jest niemożliwe.
8. Dawniej, pragnąc stwarzać, pan Śiwa wyposażony w przyczyny skutków już obecnych, objawił się z nieprzejawionej formy.¹
9. Wtedy Pan, mędrzec, przewyższający wszystkich, spłodził pierwszego z bogów, Brahmę, Brahmaṇaspati.
10. Podczas narodzin Brahmā ujrzał pana, swojego ojca. Pan zobaczył go i wydał mu rozkazy.
11. Brahmā widziany przez Rudrę stworzył wszechświat. Oddzielnie ustalił zasady dla różnych kast i etapów życia.
12. Na potrzeby ofiary stworzył Somę. Z Somy powstały niebo, ziemia, ogień, słońce, ofiara, Wiszṇu i Indra.
13. Oni i bogowie wychwalali Rudrę hymnami jemu poświęconymi. Pan stał przed bogami, a jego twarz promieniała radością.
14. Pan zabrał im wiedzę dla zabawy. Zwiedzeni bogowie zapytali go: „Kim jesteś, Panie?”
15-18. Pan Rudra odpowiedział: „Byłem jedyną istotą pierwotną, o bogowie, jestem i będę. Nie ma nikogo oprócz mnie ani oddzielonego ode mnie. Tylko ja zaspokajam wszechświat moim blaskiem. Nie ma nikogo nade mną ani mi równego. Kto mnie zna, ten jest wyzwolony.” Po tych słowach pan zniknął. Nie mogąc go ujrzeć, bogowie zaczęli wychwalać go Sāmanami (hymnami Sāmawedy). Wykonywali święte rytuały Pāśupaty zgodnie z Atharwaśiras Upaniszadami. Pokryli całe ciało Bhasmą.
19-25. Aby ich uszczęśliwić, pan przyszedł z Gaṇami i Umą. Najwyżsi bogowie zobaczyli pana, którego widzą przebudzeni, bezgrzeszni Jogini powściągający oddech w swoich sercach. Po lewej stronie pana Śiwy zobaczyli piękną boginię, największą Śakti, która podążała za wolą pana. Zobaczyli także wodzów gaṇów, którzy porzucili światowość i osiągnęli królestwo Śiwy oraz Siddhów. Następnie bogowie wychwalali pana i boginię boskimi hymnami z Wed i Purān. Radosny pan ze sztandarem z bykiem spojrzał na bogów z miłosierdziem i przemówił słodko: „Jestem zadowolony.” Następnie kłaniając się mu, bogowie zapytali o ten ważny temat.

Bogowie powiedzieli:

26. „O panie, jak będą Cię czcić na ziemi? Jaka jest ścieżka? Kto jest uprawniony do kultu?”
27. Uśmiechając się do bogini, Śiwa, wódz bogów, objawił swoją straszną formę, jasną jak słońce.
28. Była wyposażona w atrybuty panowania. Zawierała wszystkie blaski. Otaczały ją Śakti, podobizny, planety i bogowie.
29-31. Pan miał osiem ramion i cztery twarze. Połowa tej formy była żeńska. Widząc tę cudowną formę, Wiszṇu i inni bogowie zrozumieli pana jako słońce, boginię jako księżyc, a pozostałe części jako żywioły. Uświadomili sobie, że wszechświat istot ruchomych i nieruchomych jest z nim tożsamy. Następnie oddali cześć Panu i pokłonili się Mu.
32-33. „O panie, z radością przyjmij nasze oddanie. Masz kolor szafranu, doskonały dysk i kolorowe złote ozdoby. Twoje oczy przypominają lotos; trzymasz lotos i jesteś przyczyną Brahmy, Indry i Nārājany. Złoty dzban wypełniony jest doskonałymi klejnotami i wodą o jasnym odcieniu. Ofiarowane są też kumkum i inne przedmioty, trawa Kuśa i kwiaty.
34. Pokłon Śiwie, spokojnemu, pierwotnej przyczynie, Rudrze wraz z Gaṇami; pokłon Jemu w formie słońca, Wiszṇu i Brahmie.
35-36. Kto czci Śiwę w formie słonecznego dysku czystym umysłem rano, w południe i o zmierzchu, składa doskonałą Arghję, lub się kłania i czyta wersety miłe dla ucha, nie napotyka niczego nieosiągalnego. Jeśli jest wielbicielem, z pewnością jest wyzwolony.
37. Dlatego dla cnoty, bogactwa, miłości i zbawienia należy mentalnie, słownie i fizycznie czcić Śiwę w formie słońca.”
38. Następnie pan obecny w dysku spojrzał na bogów, objawił święte pismo, kontynuację wszystkich Āgam, i zniknął.
39. Zrozumiawszy, że bramini, kszatrijowie i waiśjowie są uprawnieni do kultu, bogowie pokłonili się panu i odeszli tak, jak przyszli.
40. Po dość długim czasie święte pismo zostało zapomniane. Bogini siedząca na kolanach męża zapytała Go o nie.
41. Namówiony przez nią, Pan z księżycem na głowie opowiedział jej święte pismo – kontynuację wszystkich Āgam.
42. Na rozkaz Brahmy zostało rozpowszechnione na świecie przeze mnie, mojego nauczyciela Agastję i mędrca Dadhīćę.
43. W cyklu Jug Pan z trójzębem wciela się na ziemi i szerzy wiedzę dla zbawienia swoich wielbicieli.
44-48. Teraz wysłuchaj o inkarnacjach Wjāsy, któzy byli mistrzami Jogi w różnych Kalpach: Rybhu, Satja, Bhārgawa, Aṅgiras, bramin Sawitri, Śatatedźas, Dharma jako Nārājaṇa, Swaraksza, inteligentny Āruṇi, Krytańdźaja, drugi Krytańdźaja, Bharadwādźa, mądry Gautama, mędrzec Wāćaḥśrawas, pobożny Sūkszmājaṇi, mędrzec Tryṇabindu, Kryszṇa, Śakti Śākteja, Uttara, Dźātūkarṇja, Hari i mędrzec Kryszṇadwaipājana.
49-51. Te inkarnacje Wjāsy trwają do końca Dwāpara. Istnieją także inkarnacje jako Jogāćārjowie Śiwy i ich uczniowie. W różnych jugach uczniów pana jest czterech. Ich uczniów i przyszłych uczniów są setki i tysiące. Dzięki ich wysiłkom są oczyszczani przez oddanie i wyzwalani przez wypełnianie rozkazów Śiwy na świecie.