Wājawīja Saṃhitā (2) – Rozdział 6 – Zasada Śiwy (1)

Upamanju powiedział:

1-2. Śiwa nie jest związany przez atomy, skutki, Māję, Prakryti, kosmiczny intelekt, ego, umysł, organy zmysłów, Tanmātry ani elementy.
3. Dla Śiwy o niezmierzonym blasku nie ma Kāla ani Kalā; nie ma Widjā ani Nijati; nie ma ani pożądania, ani nienawiści.
4. Nie ma pragnień. Nie odczuwa ani szczęścia, ani nieszczęścia; nie ma Karmanów ani ich skutków; ani przyjemności, ani cierpienia z powodu tych Karmanów.
5. Nie ma związku z miejscami uczuć ani z wrażeniami działań. Nie ma kontaktu z rozkoszami przyjemności ani z ich wrażeniami z trzech jednostek czasu – przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
6. Nie ma przyczyny ani twórcy; nie ma początku, końca ani przestrzeni pośredniej. Nie ma aktywności ani narzędzia. Nie ma ani Akārji (złego działania), ani Kārji (dobrego działania).
7. Nie ma krewnych ani obcych; nie ma nikogo, kto by go hamował lub pobudzał. Nie ma pana, nauczyciela ani opiekuna. Nie ma wyższego ani równego sobie.
8. Nie ma narodzin ani śmierci; nie ma oczekiwań ani niechęci. Nie podlega nakazom ani zakazom; nie ma wyzwolenia ani więzów.
9. Nigdy nie posiada niczego niedobrego lub niepomyślnego. Ma wszystko, co pomyślne, gdyż Śiwa jest wielkim Ātmanem.
10. Władając nad wszystkim za pomocą swoich Śakti, jest obecny nie tracąc swojej istoty. Dlatego jest znany jako Śiwa.
11. Ponieważ Śiwa włada wszechświatem istot ruchomych i nieruchomych, nazywany jest wszech-foremnym. Kto zna go w ten sposób, nigdy się nie myli.
12. Śiwa jest Rudrą. Pokłon Jemu. Jest wielkim Puruszą ponad Sat. Ma złote ramiona, jest panem złota.
13. Īśāna jest małżonkiem Śiwy. Włada trójzębem i zasiada na byku. Jedyny Rudra jest wielkim Brahmanem. Jest czarnym i płowym Puruszą.
14. Należy mad nim medytować w komnacie serca, maleńkim jak koniuszek włosa, o złotych włosach i lotosowych oczach. Jest różowy i miedziany.
15-16. Porusza się mając złoty kolor, ma niebieską szyję, jest łagodny i straszliwy i jest mieszanką obu, niezniszczalny, nieśmiertelny i niezmienny. Taki jest wielki Pan, zabójca boga śmierci. Jest wyzwolony od istot czujących i nieczujących. Jest większy niż wielki wszechświat.
17. Ponieważ wiedza i zwierzchność Śiwy przewyższa innych, przewyższa wszystkich panów światów, mówią mądrzy.
18. Na początku był nauczycielem tekstów pism dla Brahmanów narodzonych podczas odtworzenia świata.
19. Nie jest uwarunkowany czasem. Jest panem wszystkiego. Jest nauczycielem wszystkich nauczycieli podlegających wpływowi Czasu.
20. Jego Śakti jest czysta, naturalna i wszechpotężna. Jego wiedza jest niezrównana. Jego ciało jest wieczne i odporne na śmierć.
21. Jego panowanie jest niezrównane, podobnie jak jego szczęście, niezniszczalna siła, moc blasku, męskość, cierpliwość i miłosierdzie.
22. Ponieważ jest pełny i doskonały, nie ma egoistycznego celu, który miałby służyć stworzeniu itd. Owoc jego działań to jedynie błogosławieństwo dla innych.
23. Praṇawa to słowo wyrażające pana Śiwę. Praṇawa jest największym symbolem Śiwy, Rudry i innych słów.
24. Niewątpliwie wielką Siddhi można zdobyć przez medytację nad Praṇawą, która wyraża Śiwę, oraz przez wykonywanie jej dźapy.
25. Dlatego ci którzy są mądrzy i biegli w Āgamach, rozważając jedność słowa i jego znaczenia, nazywają Pana jednosylabowym.
26. W Upaniszadach są opisane jej cztery Mātry: A, U, M i nāda.
27. Litera „A” to Rygweda; „U” to Jadźurweda; „M” to Sāmaweda; a Nāda to Atharwaweda.
28. Litera „A” to wielka Bīdźā, Radźas i Stwórca, pan o czterech twarzach. Litera „U” to Prakryti, łono, Sattwa i opiekun Wiszṇu.
29. Litera „M” to Purusza, nasiono, Tamas i niszczyciel Rudra. Nāda to wielki Purusza, Īśa, Śiwa, pozbawiony Guṇ i działań.
30. Praṇawa wyraża wszystko przez trzy Mātrā na trzy sposoby i wskazuje Śiwātmana przez połowę Mātry.
31. Wszystko to jest wypełnione przez tego Puruszę, który jest największy; nie ma nic większego ani mniejszego. On, niczym drzewo, stoi nieruchomo i sztywno w niebie.¹