Wājawīja Saṃhitā (2) – Rozdział 21 – Obrzędy Nitja i Naimittika

Śrī Kryszṇa powiedział:

1. O święty panie, pragnę usłyszeć o obowiązkowych i opcjonalnych rytuałach dla tych, którzy prowadzą życie zgodne z zasadami śiwaickimi, jak wspomniano w pismach Śiwy.

Upamanju powiedział:

2. Powinien on wstać wcześnie rano i medytować nad Panem i Boginią. Aby załatwić potrzeby fizjologiczne, powinien wyjść z domu po wschodzie słońca.
3. W odosobnionym miejscu, gdzie nie ma przeszkód, powinien się wypróżnić. Po obmyciu zgodnie z zasadami powinien wyczyścić zęby.
4. Ósmego dnia miesiąca i w inne dni, kiedy nie jest dostępna gałązka do czyszczenia zębów, powinien przepłukać usta dwanaście razy i wyczyścić zęby.
5. Po wykonaniu āćamany powinien wziąć kąpiel – czy to w rzece, stawie, wirze wodnym, czy też w domu.
6. Przybory toaletowe powinny być pozostawione na brzegu. Brud z ciała należy zmyć. Ciało należy posmarować gliną. Po kąpieli należy posmarować ciało krowim nawozem.
7. Następnie powinien ponownie wziąć kąpiel i porzucić stare ubranie. Jak król, powinien założyć nowe szaty.
8. Ani brahmaćarin, ani asceta, ani wdowa nie powinni kąpać się z użyciem pachnących mydeł. Nie powinni też używać gałązki do czyszczenia zębów.
9. Powinien on związać kosmyk włosów i nosić święty sznur we właściwy sposób. Powinien wejść do wody i zanurzyć się w niej. Po wykonaniu āćamany powinien trzykrotnie się zanurzyć.
10-11. Podczas zanurzania powinien recytować mantrę i medytować nad Śiwą i Śakti. Następnie powinien wstać i wykonać āćamanę. Potem powinien polać ciało wodą z rogu krowy wraz z trawą darbha, lub liściem drzewa palāśa, albo liściem lotosu, lub obiema rękami – pięć lub trzy razy.
12. Jeśli kąpie się w ogrodzie lub w domu, powinien polewać ciało wodą przy użyciu naczynia wardhanī lub dzbana. Podczas kąpieli powinien polewać ciało wodą recytując mantry.
13. Jeśli nie jest w stanie wykąpać się w wodzie, powinien wziąć mokrą tkaninę i przetrzeć ciało od stóp do głowy.
14. Albo powinien wykonać kąpiel umysłową, to znaczy powtarzać imię Śiwy. Taka kąpiel, w której wspomina się Śiwę, nazywana jest kąpielą jaźni Jogina.
15. Zgodnie z zasadami przepisanymi w jego kodeksie powinien wykonać rytuały tarpaṇa dla bogów, rozpoczynając od āćamany i kończąc na brahmajadźńa.
16. Medytując nad Panem Śiwą obecnym w maṇḍali i czcząc go należycie, powinien złożyć arghję Śiwie w postaci słońca.
17-19. Albo po wykonaniu tego, co przepisane w jego własnej sūtrze, powinien umyć ręce i wykonać rytuał karanjāsa. Powinien zjednoczyć swoje ciało z kalā poprzez wodę w lewej dłoni zawierającą wonności i białą gorczycę. Następnie powinien spryskać siebie wodą za pomocą pęku trawy kuśa, recytując mantry „Āpo hi szṭhā”¹ itd. wraz z podstawową mantrą. Wdychając wodę pozostałą w lewym nozdrzu, powinien ponownie medytować nad Panem Śiwą.
20. Usuwając grzeszność o ciemnym zabarwieniu z ciała przez lewe nozdrze i z zewnątrz, powinien wyobrazić sobie, że odeszła do skały.
21. Powinien wykonać rytuał tarpaṇa dla bogów, zwłaszcza dla mędrców, dla bhūtów oraz dla przodków (pitry). Powinien odpowiednio złożyć arghję.
22. Za pomocą garści wody z czerwonym sandałem powinien wykonać na ziemi okrągłą maṇḍalę i ozdobić ją czerwonym proszkiem.
23. Tam powinien czcić słońce wraz z jego powłokami i pomocnikami, recytując mantrę „Khakholkāja” w celu osiągnięcia szczęścia.²
24-25. Powinien wykonać drugą maṇḍalę i oddać jej cześć wraz z dodatkami. Powinien tam umieścić złote naczynie wielkości prasthy,³ obowiązującej w krainie Magadha. Należy je wypełnić wonną wodą i czerwonym sandałem, a także czerwonymi kwiatami, nasionami sezamu, akszatą i trawą kuśa.
26-29. Można także napełnić naczynie trawą dūrwā, apāmārga lub innymi składnikami, albo samą wodą. Powinien umieścić to naczynie na głowie. Klękając, powinien pokłonić się Panu w maṇḍali i ofiarować je jako arghję Śiwie. Albo powinien nabrać wodę w złożone dłonie i rzucić ją w górę jako ofiarę dla Śiwy przebywającego na niebie w postaci słońca. Woda ta powinna zawierać trawę darbha, i recytowana powinna być podstawowa mantra. Następnie powinien ponownie umyć ręce i wykonać karanjāsę, uświadamiając sobie Śiwę w formie pięciu Brahmanów⁴ – od Īśāny do Sadjodźāty. Powinien wziąć bhasmę do ręki i, recytując mantrę jā dināntaiḥ,⁵ dotknąć kolejno części ciała: twarzy, klatki piersiowej, miejsc intymnych i stóp.
30-31. Następnie, recytując podstawową mantrę, powinien dotknąć wszystkich części ciała i założyć nowe ubranie. Po dwukrotnym wykonaniu āćamany powinien pokropić się wodą jedenaście razy, recytując mantrę. Powinien założyć nowe ubranie, ponownie wykonać āćamanę i wspomnieć Śiwę.
32. Powinien ponownie wykonać karanjāsę, a recytując mantrę, nałożyć znaki tripuṇḍrę. Na czole znaki powinny być wyraźne, szerokie i proste. Do sporządzenia pasty z bhasmy należy użyć wonnej wody.
33-34. Znaki mogą mieć również formę okrągłą lub kwadratową. Mogą być pojedynczą kropką lub półokrągłą figurą. Ale znaki należy nakładać na ramiona, głowę i klatkę piersiową w taki sam sposób jak na czole. Posypywanie się bhasmą nie dorównuje tripuṇḍrze.
35. Dlatego lepiej jest mieć tripuṇḍry w górnych partiach ciała bez posypywania. Należy nosić nasiona rudrāksza na głowie, wokół szyi, w uszach i na rękach.
36. Nasiono rudrāksza o złotym połysku jest doskonałe. Nie powinno być przecięte. Najpomyślniejsze jest to, którego nikt wcześniej nie nosił. Dla trzech warn kolory żółty, czerwony i czarny są odpowiednio najlepsze.
37. Jeśli nie jest dostępne doskonałe nasiono, należy użyć takiego, jakie jest dostępne. Nie powinno być jednak uszkodzone. Osoby z niższych warn nie powinny nosić nasiona przeznaczonego dla wyższych. Osoby z wyższych warn mogą nosić również inne typy.
38-39. Nieczyści ludzie nie powinni nosić nasiona rudrāksza. Każdy powinien kąpać się dwa razy, dwa razy lub raz dziennie, zależnie od swoich sił, i czcić Pana siedzącego w urzekającej pozie na piedestale.
40. Powinien zwrócić się twarzą ku wschodowi lub północy podczas medytacji nad Panem i Boginią. Powinien czcić nauczyciela duchowego i uczniów – od Śweta do Nakuliśa.⁶
41-42. Następnie powinien pokłonić się Panu i recytować Jego osiem⁷ imion: Śiwa, Maheśwara, Rudra, Wiszṇu, Pitāmaha, Saṃsārawaidja, Sarwadźńa i Paramātman. Albo powinien recytować imię Śiwa jedenaście razy lub więcej.
43. W celu usunięcia choroby powinien medytować nad skupiskiem blasku na czubku języka. Powinien umyć stopy i nałożyć pastę z sandału na dłonie. Powinien wykonać karanjāsę po ich wytarciu.