Mędrcy powiedzieli:
1. W jaki sposób Pan Śiwa przeprowadza swoje wielkie zabawy, panując nad wszystkim, tworząc wszechświat i umieszczając go we właściwym miejscu?
2. Co powstało na początku? Przez co jest to wszystko przenikane? Przez którą istotę o wielkim brzuchu jest to pochłaniane?
Wāju powiedział:
3. Śakti pojawiła się na początku; wraz z nią powstała Śāntjatītapadā. Z Śiwy w związku ze Śakti wyłoniła się Mājā, a z niej to, co nieprzejawione (Awjakta).
4. Śāntjatītapāda wyłoniła się ze Śakti, z niej zaś Śāntipāda; następnie z niej Widjāpāda, a z niej Pratiszṭhāpāda.
5. Niwryttipāda narodziła się z Pratiszṭhāpādy. Tak pokrótce opisano stworzenie wywołane przez Pana.
6. Proces tworzenia tych zasad odbywa się w takiej kolejności, a unicestwienie w kolejności odwrotnej. Istnieje Stwórca odrębny i większy niż to, na co wskazuje te pięć Pāda.
7. Dlatego cały wszechświat jest przeniknięty przez pięć Kalā. Awjakta jest tam przyczyną, ale aktywowaną przez Ātmana.
8-10. Powszechnie przyjmuje się, że wszystko zaczyna się od intelektu i kończy na Wiśesza, lecz sprawczość nie należy ani do Awjkty, ani do Puruszy, bo Prakryti jest nieświadoma, a Purusza jest nieświadomy. Bez inteligentnej przyczyny nic nie powstaje z bezdusznych bytów – Pradhāny, Paramāṇu itd. Wszechświat wymaga jednak stwórcy, gdyż jest skutkiem złożonym z części.
11-12. Stąd Stwórca musi być potężny, niezależny, wszechmocny i wszechwiedzący, bez początku i końca, obdarzony cechami władcy. Jest on stwórcą wszechświata, Mahādewą, Maheśwarą, opiekunem i niszczycielem wszystkiego. Jest odrębny od świata.
13. Przemiana Pradhāny i działania funkcji Puruszy uruchamiane są na polecenie Pana o prawdziwych ślubach.
14. W umysłach szlachetnych odnajduje miejsce ta stała i niezmienna pewność. Istota o małej świadomości nie sięga po nią.
15-17. Życie Brahmy, które bierze się z Awjakty, trwa sto lat. Nazywa się to Para. Jego połowa to Parārdha. Przy nadejściu Rozpadu, Awjakta wycofuje w siebie wszystkie swoje działania i rezultaty i trwa w Ātmanie.
18. Gdy Awjakta trwa w Ātmanie i jego efekty zostaną wycofane, Pradhāna i Purusza są w stanie equilibrium.
19. Obydwa mają Guṇy Tamas i Sattwa, które pozostają wyrównane. Podczas gdy żadna z Guṇ nie dominuje, Pradhāna i Purusza są ze one sobą nierozerwalnie splecione.
20. W stanie równowagi i niepodzielności Guṇ, w chwili gdy powstawała ciemność, wiatr całkowicie ucichł, a woda spokojna, nic nie było widać.
21-22. Gdy wszechświat był nieprzejawiony, Pan medytował nad wielką Śakti przez całą noc. Gdy nadszedł świt, Pan, stykając się z Māją, wniknął w Pradhānę i Puruszę, wprawiając je w ruch.
23. Wówczas, na polecenie Brahmy, stworzenie wyewoluowało z tego, co nieprzejawione, które jest źródłem powstania i miejscem do którego powracają wszystkie istoty żywe.
24. Pokłon temu, kto jest odmienny od światów, w małym ułamku Śakti którego wszystko się kończy, którego wola jest zawsze różnorodna i cudowna, znacznie przewyższając wszechświat, a którego znawcy ścieżki nazywają Panem ścieżki – Ātmanem.