Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 33 – Zasady rządzące Pāśupatawratą

Mędrcy powiedzieli:

1. O święty panie, pragniemy usłyszeć o wielkiej Pāśupatawracie, której praktykowanie uczyniło Brahmę i innych Pāśupatami.

Wāju powiedział:

2. Wyjawię wam wielką tajemnicę, Pāśupata wratę, która likwiduje wszelkie grzechy. Jest ona wspomniana w Atharwaśiras Upaniszadzie.
3. Czasem jest miesiąc Ćaitra i pełnia księżyca w tym miesiącu. Miejsce jest dowolne, takie które jest akceptowalne dla Śiwy i ma dobre cechy. Może to być, na przykład, ogród w świętym miejscu lub las.
4-9. Tam, najpierw, w trzynastym dniu powinien wykonać specjalne wielbienie po kąpieli i codziennych rytuałach. Powinien uzyskać formalną zgodę nauczyciela po ukłonie i uhonorowaniu go. Powinien założyć czyste białe ubrania. Święta nić powinna być biała. Powinien nosić girlandę z białych kwiatów. Na ciało powinien nałożyć białą maść. Powinien usiąść na trawie Darbha. Trzymając garść trawy Darbha, powinien usiąść zwrócony na wschód lub północ. Po trzykrotnym wykonaniu Prāṇājāmy, powinien medytować nad Panem i Boginią. Składając im hołd, powinien wypowiedzieć Saṅkalpę: „Wykonuję tę Wratę (Pāśupata).” Czas trwania Wraty to aż do śmierci, lub dwanaście lat, sześć lat, trzy lata, dwanaście miesięcy, sześć miesięcy, trzy miesiące, miesiąc, dwanaście dni, sześć dni, trzy dni lub jeden dzień.
10-11. Powinien zaaranżować ofiarę ogniową zgodnie z Wiradźāhomą. Powinien złożyć ofiary z ghī, gałązek ofiarnych i ćaru i wykonać homę. Po Pūrṇāhūti, oczyszczony w Tattwach, powinien odprawić homę z pięciosylabową mantrą i gałązkami ofiarnymi.
12-15. Podczas ofiary powinien myśleć: „Niech Tattwy w moim ciele zostaną oczyszczone.” Tattwy to: pięć żywiołów, pięć Tanmātr, pięć narządów poznania, pięć narządów działania, siedem Dhātu zaczynając od skóry, pięć wiatrów życiowych zaczynając od Prāṇy, umysł, intelekt, ego, trzy Guṇy, Prakryti, Purusza, Rāga (namiętność), Widjā, Kalā, Nijati, Czas, Majā, czysta Widjā, Maheśwara, Sadāśiwa, Śakti i Śiwa Tattwa.
16. Po wykonaniu homy z mantrami Wiradźa jest on oczyszczony z grzechów. Osiąga błogosławieństwo Śiwy i doskonałą wiedzę.
17. Powinien zebrać krowi obornik, uformować kulki i powtarzać nad nimi mantry. Powinien je położyć w ogień i oblewać wodą. Tego dnia powinien spożywać tylko ugotowany ryż namoczony w ghī.
18. Rano czternastego dnia powinien wykonać wszystko jak wcześniej. Tego dnia powinien pościć i tak spędzić drugą połowę dnia.
19. W dniu pełni księżyca powinien wykonać podobne rytuały. Po zakończeniu ofiary święty ogień powinien zostać zgaszony, a popiół skrupulatnie zebrany.
20. Następnie powinien pozostawić splecione włosy lub ogolić całkowicie głowę lub pozostawić jeden spleciony kosmyk. Następnie powinien wziąć kąpiel. Jeśli nie jest bardzo nieśmiały, powinien pozostać potem nagi.
21. Lub może nosić szaty ochrowe, skóry lub korę drzew. Powinien nosić tylko jeden kawałek materiału lub jedną szatę z kory. Powinien mieć laskę i pas.
22-23. Powinien umyć stopy i dwukrotnie wykonać Āćamanę. Powinien nałoży popiół wyjęty z ognia Wiradźa na całe ciało od głowy do stóp, powtarzając sześć mantr zaczynających się od „Agniriti”¹ z tekstów Ātharwaṇy.
24. Następnie w ten sam sposób powinien obsypać ciało, powtarzając Praṇawę Om i „Śiwa”.
25. Powtarzając mantrę „Trijājuszam” powinien nałożyć znaki Tripuṇḍra. Powinien uświadomić sobie własną tożsamość jako Śiwa i wykonać „Śiwajogę”.
26. Będzie postępował tak podczas wszystkich trzech Sandhjā. Ta Pāśupata Wrata przynosi przyjemności ziemskie i zbawienie, likwidując stan Paśu.
27. Uwolniony od stanu Paśu, wielbiciel powinien czcić liṅgam Śiwy.
28-29. Jeśli pozwala na to możliwość, powinien wykonać ośmiopłatkowy lotos (Padma) ze złota, ozdobiony dziewięcioma cennymi kamieniami. Będzie miał on owocnię i pręciki. Jeśli nie ma takiej możliwości, powinien użyć czerwonego lub białego lotosu. Jeśli i tego nie ma, niech sobie wyobrazi lotos.
30. W środku owocni powinien umieścić mały kryształowy liṅgam wraz z jego podstawką i powinien go czcić.
31. Po zainstalowaniu liṅgamu zgodnie z zasadami i odpowiednią konsekracją, podstawkę powinno wyobrazić sobie wraz z posągiem o pięciu twarzach.
32. Ablucję powinien wykonać złotymi naczyniami napełnionymi Pańćagawją,² zebraną według własnych możliwości.
33-35. Naczynia powinny zawierać kadzidła wraz z kamforą, sandałem i szafranem, które zostaną nałożone na liṅgam ozdobiony ornamentami. Powinien go czcić liśćmi Bilwa, czerwonym, białym i niebieskim lotosem, innymi pachnącymi kwiatami, świętymi i pomyślnymi liśćmi, trawą Dūrwā różnego rodzaju, zgodnie z ich dostępnością i zasadami czci.
36. Powinien wykonać ofiary ze światła, kadzidła i pokarmu dla bóstwa. Po złożeniu ofiary wielbiciel powinien zaangażować się w pomyślne działania.
37. W tej Wracie wszelkie piękne i przyjemne rzeczy zdobyte legalnie, jakiekolwiek by nie były, powinny być ofiarowane bóstwu.
38. Liczba lotosów do ofiarowania wynosi tysiąc. O bramini, jeśli chodzi o inne kwiaty, to będzie sto i osiem dla każdego.
39-40. Liść drzewa Bilwa nigdy nie może być nie użyty. Złoty lotos przewyższa tysiąc lotosów. Skrzynka niebieskich lotosów jest również równoważna skrzynce liści Bilwa. Co do innych kwiatów nie ma ograniczeń. Ofiaruje się je tak, jak są dostępne.
41-43. Bardzo zalecana jest Arghja złożona z ośmiu składników ofiarnych. Tak samo kadzidło i maść. Dla bóstwa Wāmadewa zalecana jest pasta sandałowa. Dla bóstwa Paurusza ofiarowuje się żółty aurypigment; dla Īśāny popiół. Co do kadzidła, procedura jest inna. Dla Aghory białe i czarne Aguru do ust. Dla Pauruszy wonna żywica po lewej; dla Saumy zapachy do ust. Dla Īśāny należy ofiarować Uśīrę³ jako Dhūpa (wonność).
44. Sandał, Aguru itd. wraz z cukrem, miodem, kamforą i masłem od rudej krowy mogą być ofiarowane wszystkim.
45. Następnie należy zapalić serie świateł z kamforą i knotem nasączonym ghī. Arghja i Āćamana są ofiarowane każdej twarzy.
46. W pierwszej (zewnętrznej kolumnie mistycznego diagramu) czci się Gaṇeśę i Kārttikeję. Czci się również ciało Brahmy.
47. W drugiej Āwaraṇie czci się Wighneśów Ćakrawartinów. Ośmiu bóstw,⁴ Bhawę i innych czci się w trzeciej Āwaraṇie.
48. Czci się tam jedenaście bóstw,⁵ Mahādewę i innych. Wszystkich Gaṇeśwarów czci się w czwartej Āwaraṇie.
49-52. Poza lotosem mistycznego diagramu i w piątej Āwaraṇie czci się władców dziesięciu kierunków wraz z ich bronią i towarzyszami, mentalnymi synami Brahmy, ciałami świetlistymi, boginiami i bogami, mieszkańcami nieba, mieszkańcami podziemi, innymi mędrcami, joginami, ofiarami, ptakami, matkami, Kszetrapālami z ich Gaṇami oraz wszechświat, włączając istoty ruchome i nieruchome. Czczeni są, ponieważ posiadają wyższość  Śiwy. Czczeni są dla przyjemności Śiwy.
53. Wtedy na koniec czczenia Āwaraṇ, po uczczeniu najwyższego pana, ofiarowany jest pyszny Hawis jako Naiwedja wraz z ghī i dodatkami.
54-55. Podaje się betel z czymś do żucia, aby nadać ustom zapach. Po ponownym ozdobieniu różnymi kwiatami i ozdobami szczegółowa cześć kończy się machaniem światłami. Ofiarowane zostają miseczka z napojem i ubranie.
56-57. Naszyjnik w kształcie księżyca zostaje poświęcony odzieży. Wszystko wykonane lub spowodowane ma mieć królewską jakość, być bardzo przyjemne i odpowiednie. Należy unikać odwrotnej czci. Po recytacji hymnów Wjapohana wykonywana jest dźapa pięciosylabowej mantry.
58. Po okrążeniu i pokłonie wielbiciel poświęca siebie. Następnie przed panem czci dwóch nauczycieli braminów.
59-64. Po ofiarowaniu Arghji i ośmiu kwiatów pan zostaje rytualnie zwolniony od wizerunku liṅgamu. Po powstrzymaniu ognia od ognia i rytualnym usunięciu go, wielbiciel powinien codziennie wykonywać służbę. Potem przekazuje liṅgam z insygniami i lotosami nauczycielowi. Albo instaluje go w świątyni Śiwy. Po uczczeniu starszych, braminów, szczególnie wykonujących Wratę, czci bramińskich wielbicieli, a jeśli to możliwe, również biednych i bezbronnych. Jeśli jest zdolny, pości lub stosuje dietę owocowo-korzeniową. Albo pije mleko, albo żyje z jałmużny lub je jeden posiłek dziennie, tylko nocą. Jest czysty ciałem i umysłem, leży na gołej ziemi, popiele lub trawie. Nosi skórę jelenia lub strój z kory i zachowuje celibat. Tak wykonuje święty rytuał.
65. Jeśli jest wystarczająco silny, pości w niedziele, w dni Ardrā, w dni pełni i nowiu oraz w ósmy i czternasty dzień.
66. Mentalnie, werbalnie i fizycznie za wszelką cenę unika kontaktu z heretykami, upadłymi ludźmi, kobietami w menstruacji i Śūdrami.
67. Zawsze będzie praktykował przebaczenie, jałmużnę, miłosierdzie i niestosowanie przemocy wobec wszystkich istot żywych. Będzie zadowolony, spokojny i zajęty medytacją oraz dźapą.
68. Powinien kąpać się trzy razy dziennie lub zamiast tego powinien posypać się popiołem. Powinien wykonać specjalną cześć mentalnie, werbalnie i fizycznie.
69-70. Po co dużo mówić? Wykonujący rytuał nie powinien popełnić żadnego złego uczynku. Jeśli nieumyślnie popełni, powinien rozważyć jego powagę i wykonać odpowiednie rytuały oczyszczające w formie czci, ofiary, dźapy itp. Do zakończenia Wraty nie powinien powtórzyć błędu.
71. Powinien on rozdawać jałmużnę, ofiarując krowy i woły, czcić z oddaniem zgodnie z majątkiem i możliwościami, bez żadnych specjalnych pragnień, dla przyjemności Śiwy.
72. Wspólne cechy tej Wraty zostały krótko opowiedziane. Teraz wyjaśnię poszczególne cechy każdego miesiąca w sposób, w jaki słyszałem.
73-76. W Waiśākha liṅgam z diamentu, w Dźjeszṭha ze szmaragdu, w Āszāḍha z perły, w Śrāwaṇa z szafiru, w Bhādrapada z rubinu, w Āświna z onyksu, w Kārttika z koralu, w Mārgaśīrsza z lapisu lazuli, w Pausza z topazu, w Māgha z kamienia słonecznego; w Phālguna z kamienia księżycowego, a w Ćaitra pomyślny jest liṅgam z kamienia słonecznego. Jeśli kamienie szlachetne nie są dostępne, złoto zastępuje je w każdym miesiącu.
77. Jeśli złoto nie jest dostępne należy użyć srebra, miedzi, skały lub gliny do wykonania wizerunku liṅgamu, w zależności od dostępności. Można również użyć laki.
78-82. Albo może wykonać wizerunek według własnego uznania, używając wszelkiego rodzaju kwiatów. Po zakończeniu Wraty, po odprawieniu codziennych rytuałów, należy wykonać specjalną cześć i ofiarę jak wcześniej. Po uczczeniu nauczyciela i szczególnie tych, którzy wykonują Wratę, powinien uzyskać pozwolenie od swojego instruktora. Siedząc zwrócony na wschód lub północ na siedzeniu z Darbhy, trzymając w rękach trawę Darbha, powinien powstrzymać Prāṇę i Apānę. Powinien wykonać dźapę mūla mantry według swoich możliwości; powinien medytować nad Śiwą i Śiwā. Biorąc pozwolenie i kłaniając się jak wcześniej, powinien powiedzieć ze złożonymi dłońmi: „O panie, na twoje polecenie kończę tę Wratę.” Po tych słowach powinien rzucić Darbhę u podstawy wizerunku liṅgamu w kierunku północnym.
83. Następnie powinien odrzucić laskę, splecione włosy, szatę z kory oraz pas. Po wykonaniu Āćamany powinien powtórzyć pięciosylabową mantrę.
84. Ten, kto postanowił wykonywać tę Wratę aż do śmierci i odpowiednio przyjmuje inicjację oraz wykonuje Wratę bez zakłóceń, jest Naiszṭhiką.
85. Jest Atjāśraminem, Mahāpāśupatą, najlepszym ze wszystkich ascetów i wielkim Wratinem.
86. Spośród pragnących zbawienia nie ma nikogo równie zadowolonego. Naiszṭhika, który staje się ascetą, nazywany jest doskonałym Naiszṭhiką.
87. Ten, kto wykonuje ten rytuał przez dwanaście dni lub codziennie, jest równy Naiszṭhice, choć jego Wrata jest zbyt surowa.
88. Osoba, która nakłada ghī na ciało i wykonuje rytuał z oddaniem nawet przez dwa lub trzy dni, jest również Naiszṭhiką.
89. Ten, kto wykonuje doskonałą Wratę bez pragnienia owoców, czując, że to jego obowiązek zawsze poświęcając swego Ātmana Śiwie, nie ma sobie równych.
90. Uczony bramin pokryty popiołem zostaje natychmiast wyzwolony od strasznych skutków nawet wielkich śmiertelnych grzechów.
91. Wielka moc ognia Rudry jest wychwalana jako popioły. Dlatego osoba posiadająca popiół jest zawsze silna i potężna.
92. Osoba, która wykąpała się w popiele, nazywana jest Bhasmaniszṭhą. Jej błędy znikają poprzez kontakt z ogniem Bhasma.
93. Ten, kto pokrył ciało popiołem, nosi Tripuṇḍrę z Bhasmą i kąpie się w Bhasmie, jest Bhasmaniszṭhą.
94. Z pewnością złe duchy, widma, zjawy i odrażające choroby uciekają na sam widok Bhasmaniszṭhy.
95. Nazywa się go Bhasitą, ponieważ świeci; Bhasmą, ponieważ pochłania grzechy; Bhūti, ponieważ przynosi dobrobyt; oraz Rakszā, ponieważ chroni.
96. Czego więcej potrzeba, by wskazać chwałę Bhasmy? Wratin, który odbył kąpiel w Bhasmie, jest samym panem Śiwą.
97. Ta Bhasma jest wielką bronią wielbicieli Śiwy. Jest boską strzałą, dzięki której usunięto nieszczęścia starszego brata Dhaumji podczas jego ascezy.
98. Dlatego po wykonaniu Pāśupata wraty należy wszelkimi sposobami starać się zbierać Bhasmę jak bogactwo i angażować się w kąpiel w Bhasmie.