Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 23 – Zniszczenie ofiary Dakszy (4): Gniew Śiwy

Wāju powiedział:

1. Tak oto bogowie na czele z Wiszṇu, z ciałami rozszarpanymi i okaleczonymi, doświadczyli nędznego losu i drżeli. Tylko nieliczni z nich przeżyli.
2-3. Bardzo rozgniewani Pramathowie i Gaṇowie, pod wodzą Wīrabhadry, pochwycili wojowników przestraszonych bitwą, związując im ręce, nogi, ramiona i brzuchy za pomocą mocnych żelaznych kajdan.
4. W tym czasie Brahmā, który zaskarbił sobie jego przychylność dzięki byciu woźnicą, błagał Bhadrę, wielbiciela córki Himawata.
5. „O panie, dość tej furii. Bogowie są zniszczeni. Proszę przebacz im ich winy. O ty, który masz pomyślne rytuały.”
6. Tak błagany przez Brahmę, zadowolony przywódca Gaṇów uspokoił się.
7. Korzystając z okazji dzięki Brahmie, bogowie złożyli dłonie w pokłonie nad głowami i wychwalali go różnymi hymnami.

Bogowie powiedzieli:

8. „Pokłon Śiwie, spokojnemu. Pokłon niszczycielowi ofiary z trójzębem. Pokłon Bhadrze, panu Rudrów, bogactwu i dobrobytowi Rudrów.
9. Pokłon Rudrze, bóstwu śmiercionośnego ognia; zabójcy śmierci i Kāmy; niszczycielowi głów bogów i złowrogiego Dakszy.
10. O bohaterze, choć jesteśmy nieskazitelni, zostaliśmy przez ciebie ukarani w wojnie z powodu naszego związku z tym grzesznikiem Dakszą.
11. Zostaliśmy spaleni. O panie, boimy się ciebie. Ty jesteś naszym celem. Ratuj nas, którzy schroniliśmy się u ciebie.”

Wāju powiedział:

12. Wychwalany w ten sposób pan był zadowolony. Uwolnił bogów z kajdan. Zaprowadził ich do pana Śiwy.
13. Śiwa, wszechobecny Pan światów, stał w przestworzach wraz z Gaṇami.
14. Widząc go, bogowie na czele z Wiszṇu byli zadowoleni i pełni bojaźni. Pokłonili mu się.
15. Widząc ich przestraszonych, Śiwa, niszczyciel cierpienia swoich wielbicieli, powiedział ze śmiechem, rzucając spojrzenie na Pārwatī.

Pan Śiwa powiedział:

16. „O bogowie, nie bójcie się. Jesteście moimi własnymi poddanymi. Miłosierny pan wymierzył wam karę tylko po to, aby was błogosławić.
17. Przewinienia wasze, bogowie, zostały nam wybaczone. Gdy jesteśmy rozgniewani, nie macie ani podtrzymania, ani życia.”

Wāju powiedział:

18. Tak przemówił Śiwa o nieskończonym blasku, a bogowie natychmiast rozwiali swoje wątpliwości. Bogowie zaczęli tańczyć radośnie.
19. Pełni radości i podekscytowania w swoich umysłach, bogowie zaczęli wychwalać Śiwę.

Bogowie powiedzieli:

20. „O panie, przyjmujący formy Brahmy, Wiszṇu i Rudry poprzez Radźas, Tamas i Sattwę, jesteś stwórcą, opiekunem i niszczycielem światów.
21. O Ty obdarzony wieloma formami, o stwórco wszechświata, o uświęcający. O bezkształtny, o darczyńco szczęścia, przybierasz formy tylko dla wielbicieli.
22. O Śiwa, o Panie bogów, to dzięki Twojej łasce Księżyc uwolnił się od choroby, gdy po śmierci zanurzył się w Jamunie i odzyskał życie i szczęście.
23. Sīmantinī, której mąż umarł, o Panie, osiągnęła niezrównane szczęście małżeńskie dzięki czczeniu ciebie. Dzięki wykonywaniu świętych obrzędów w poniedziałki, urodziła synów.
24. Pan dał wspaniały region Śrīkarze. Ty ochroniłeś Sudarśanę przed niebezpieczeństwem ze strony wojsk królów.
25. Skarbiec miłosierdzia pozwolił Medinie przejść ocean istnienia światowego. Twoją cudowną działalnością ożywiłeś męża Śāradā.
26. Niszcząc nieszczęście Bhadrājusa, obdarzyłeś go szczęściem. Przez służbe dla Ciebie Sauminī uwolniła się od więzów świata.”

Wiszṇu powiedział:

27. „O Śiwa, jesteś Brahmą, Wiszṇu i Śiwą poprzez Guṇy Radźas, Sattwa i Tamas. Z pragnienia błogosławienia ludzi stałeś się stwórcą, podtrzymującym i niszczycielem.
28. Jesteś niszczycielem pychy i blasku wszystkich. Jesteś ukrytą tajemnicą wszystkich nauk, przyczyną błogosławieństw dla wszystkich.
29. O panie, wszystko pochodzi od Ciebie. Ty jesteś wszystkim. Wszystko jest w Tobie. Ratuj nas znowu, proszę, okaż miłosierdzie.”
30. W międzyczasie, korzystając z okazji, Brahmā pokłonił się mu z dłońmi złożonymi w pokłon i powiadomił pana z trójzębem.

Brahmā powiedział:

31. „O panie, bądź zwycięski. O niszczycielu cierpienia swoich wielbicieli, kto inny niż Ty cieszy się, gdy występują takie przewinienia?
32. Ci, którzy giną w bitwie, odzyskają swoje dusze. Gdy pan jest zadowolony, któż nie odżyje?
33. Wina w przewinieniach popełnionych przez bogów, o Panie, jest w rzeczywistości błogosławieństwem z powodu ciężaru twojej akceptacji. Tak uważam.”
34-35. Gdy Brahmā tak błagał, Pan uśmiechnął się i spojrzał na twarz bogini. Z powodu swojej miłości do Brahmy, który był dla niego jak syn, Pan przywrócił bogom życie.
36. Przywrócił boginie – matki bogów, które zostały ukarane przez Pramathów i innych.
37. Pan Brahmā sprawił, że twarz Dakszy wyglądała jak twarz starej kozy, jako odpowiednia kara za jego grzechy.
38. Został ożywiony i obdarzony dobrym intelektem. Widząc Śiwę, przestraszył się. Ze złożonymi dłońmi wychwalał Śiwę.

Daksza powiedział:

39. „O Panie wszechświata, o przyczyno błogosławieństwa dla światów, o Panie, bądź miłosierny. Wybacz moją winę.
40. Jesteś stwórcą, opiekunem i niszczycielem światów. To jest mi szczególnie znane. Jesteś Panem Wiszṇu i wszystkich innych.
41. Wszystko jest rozprzestrzenione i przeniknięte przez Ciebie Samego, stworzone i zniszczone przez Ciebie Samego. Wiszṇu i inni panowie nie są od Ciebie wyżsi.”

Wāju powiedział:

42. Pan, skarbiec miłosierdzia, spojrzał na winowajcę, który był wzruszony, i z uśmiechem powiedział: „Nie bój się”.
43. Mówiąc to i chcąc zadowolić jego ojca Brahmę, pan obdarzył Dakszę niezniszczalnym przywództwem nad Gaṇami.
44. Następnie Brahmā i inni bogowie pokłonili się Panu ze złożonymi dłońmi. Pokornie wychwalali pana.

Brahmā i inni powiedzieli:

45. „O Śiwa, o Panie bogów cierpiących i bezradnych, o wielki Panie, bądź miłosierny, wybacz naszą winę.
46. O opiekunie ofiar, o Panie ofiar, o niszczycielu ofiar, o Maheśāno, wybacz naszą winę.
47. O Panie bogów, o wielki Panie, o żywicielu oddechu życiowego Twoich wielbicieli, o Panie zsyłający kary na złych, bądź miłosierny. Pokłon Tobie.
48. O Panie, usuwasz pychę złych, którzy Cię nie znają. Jesteś obrońcą dobrych, których umysły są Tobie oddane.
49. Z pewnością dzięki Twojej dobroci Twoje postępowanie jest cudowne. O Panie, przebacz nam nasze błędy. Władcy są przychylni cierpiącym.”

Wāju powiedział:

50. Tak wychwalany przez Brahmę i innych bogów, Pan Śiwa, ocean miłosierdzia, przychylny wielbicielom, był zadowolony.
51. Śiwa, przychylny cierpiącym, pobłogosławił Brahmę i innych bogów i radośnie udzielił im błogosławieństw.
52. Następnie miłosierny Pan, który uśmierzył ich lęk, zwrócił się do bogów, którzy szukali u niego schronienia, z uśmiechem na twarzy.

Śiwa powiedział:

53. „Widząc was wszystkich szukających u mnie schronienia, cała wasza wina i grzech popełnione, jakby pod wpływem losu, zostały przez nas wybaczone.
54. O bogowie na czele z Wiszṇu, Brahmą i Indrą, wróćcie szczęśliwi do Dewapury,¹ nie zważając na obecne upokorzenie i bez poczucia wstydu w sercach.”
55. Mówiąc to do bogów, Pan Śiwa, niszczyciel ofiary Dakszy, wraz ze Śiwā, swoimi towarzyszami i sługami zniknął stojąc w przestworzach.
56. Bogowie również powrócili drogą powietrzną, wolni od trosk. Dyskutując o bohaterskich czynach Bhadry, Indra i inni rozeszli się w różne strony.