Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 17 – Opowieść o stworzeniu

Wāju powiedział:

1-2. Uzyskawszy od Pana wielką i wieczną Śakti i pragnąc rozpocząć proces prokreacji poprzez stosunek płciowy, Brahmā stał się w połowie cudownym mężczyzną, a w połowie kobietą. Z kobiecej połowy narodziła się Śatarūpā.1
3. Męska połowa stworzyła Wirādźa, zwanego Swājambhuwa Manu, pierwsze stworzenie.
4. Wykonując trudną pokutę, łagodna Śatarūpā zdobyła Manu o wielkie sławie jako swego męża.
5. Śatarūpā urodziła mu dwóch synów, Prijawratę i Uttānapādę.
6. Urodziła dwie szczęśliwe córki, z których wywodzi się całe stworzenie. Były nimi Ākūti i Prasūti.
7. Pan Manu oddał Prasūti Dakszy. Brahmā wyddał Ākūti za mąż za Rući.
8. Syn mentalny Rući spłodził z Ākūti syna Jadźńę i córkę Daksziṇā. Ta dwójka sprawia, że wszechświat wiruje.
9. Pan Daksza spłodził z Prasūti, córką Swājambhuwy, dwadzieścia cztery córki zwane matkami świata.
10-16. Pan Dharma wziął trzynaście jego córek za żony. Były to Śraddhā, Lakszmī, Dhryti, Puszṭi, Tuszṭi, Medhā, Krijā, Buddhi, Ladźdźā, Wapu, Śānti, Siddhi i trzynasta Kīrti. Pozostałe jedenaście to Khjāti, Satī, Asambhūti, Smryti, Prīti, Kszamā, Sannati, Anasūjā, Ūrdźā, Swāhā i Swadhā. O mędrcy, poślubili je ryszi Bhrygu, Śarwa, Marīći, Aṅgiras, Pulaha, Kratu, Pulastja, Atri, Wasiszṭha, Pāwaka oraz Pitṛowie. Dharma spłodził z Śraddhā i innymi trzynaścioro synów począwszy od Kamy do Jaśasa, szczęśliwych i sprzyjających szczęściu. Nikryti i inni zostali spłodzeni przez Hiṃsą przez Adharmę. Mieli cechy Adharmy i sprzyjali nieszczęściu. Nie mieli żon ani synów. Nie praktykowali cnót.
17-21. Tworzenie Tāmasu było kontrolowane przez Dharmę. Daksza córka Satī, żona Rudry, porzuciła ciało jako córka Dakszy w kontekście zniewagi jakiej doświadczył jej mąż. Skarciła Dakszę, jego żonę i krewnych. Narodziła się jako córka Menā i Himawata. Jak Rudra stworzył wielu Rudrów o blaskach podobnych do jego, zostało już opowiedziane. Bhrygu spłodził z Khjāti córkę Lakszmī, która została żoną Wiszṇu. Spłodził dwóch synów Dhātri i Widhātri, którzy zostali założycielami Manwantary. Ich potomstwo jest liczne, w setkach i tysiącach.
22. Potomkowie Bhrygu żyli w Manwantarze Swājambhuwa. Sambhūti, syn Marīći, spłodził syna Paurṇamāsę.
23. Miał on cztery córki i liczne potomstwo. W tej rodzinie narodził się Kaśjapa, który miał wielu synów.
24-25. Smryti, żona Aṅgirasa, urodziła dwóch synów Āgnīdhrę i Śarabhę oraz cztery córki. Ich potomstwo liczyło tysiące. Dantogni narodził się jako syn Prīti, żony Pulastji. W poprzednim życiu był Agastją w Manwantarze Swājambhuwa.
26-27. Liczni byli jego potomkowie, znani jako Paulastjowie. Kszamā urodziła synów Pradźāpati Pulahowi. Trzech synów znanych jako Kardama, Āsuri i Sahiszṇu miało blask ofiarnych ognisk. Ich ród jest dobrze ugruntowany.
28. Sannati, żona Kratu, urodziła mu synów równych Kratu. Nie ożenili się oni i dlatego nie mieli potomstwa.
29. Było ich sześćdziesiąt tysięcy i znani jako Wālakhiljowie. Otaczają słońce i idą przed jego woźnicą.
30. Żona Atri, Anasūja, urodziła pięciu synów Ātrejów i córkę Śruti, matkę Śaṅkhapady.
31. Uwielbieni pięciu Ātrejowie to Satjanetra, Hawja, Āpomūrti, Śanaiśćara i Soma.
32. Synowie i wnukowie szlachetnych Ātrejów liczyli setki i tysiące. Żyli w Manwantarze Swājambhuwa.
33-34. Ze związku Wasiszṭhy i Ūrdźā urodziło się siedmiu synów oraz córka Puṇḍarīkā. Synami byli Radźas, Gātra, Ūrdhwabāhu, Sawana, Anaja, Sutapas i Śukra.
35. Ich potomstwo o imieniu Wasiszṭha liczyło setki i miliony w Manwantarze Swājambhuwa.
36. To jest stworzenie mędrców. Nie jest możliwe szczegółowe jego opisanie.
37. Swāhā, żona boga ognia, mentalny syn Brahmy w postaci Rudry, urodziła trzech synów o niezmierzonym blasku.
38. Są nimi Pāwaka, Pawamāna i Śući. Pawamāna to ogień wzniecany przez pocieranie. Pāwaka to ogień powstały od pioruna.
39-40. Ogień słoneczny nazywa się Śući. Ich synowie kolejno to: Hawjawāha, Kawjawāha i Saharakszas. Są to bóstwa, przodkowie (Pitrowie) i bogowie. Ich synów i wnuków jest czterdziestu dziewięciu.
41. Są czczeni w trzech obrzędach: Kāmja, Naimittika i Nitja. Są oni znani jako święci przestrzegający świętych rytuałów.
42-43. Są oni w formie Rudry i jemu oddani. Cokolwiek zostanie złożone w ogniu przez kogokolwiek, jest ofiarą dla Rudry. Takie jest orzeczenie dotyczące ogni kolejno przedstawionych.
44-47. O bramini, teraz opiszę przodków, ale nie szczegółowo. Przodkowie przewodniczą porom roku. Stąd Wedy głoszą: „Pory roku to Pitṛowie”. Istoty ruchome i nieruchome są stworzone w porach roku. Dlatego Śruti mówi: „Rzeczy powstałe w porach roku to Pitṛowie.”2 Szlachetni ludzie czerpią dobrobyt od Pitṛów, którzy przewodniczą porom roku. Pozostają w kontakcie z chmurami. Pitṛowie dzielą się na dwa typy: Agniszwāttowie i Barhiszadowie.
48-49. Domownicy także dzielą się na dwa typy: tych, którzy nie odprawiają ofiar, i tych, którzy odprawiają. Swadhā urodziła Pitṛom dwie córki: Menā i Dharaṇī, które podtrzymują wszechświat. Menā była córką Agniszwāttów, a Dharaṇī córką Barhiszadów.
50. Menā, żona Himawata, urodziła Mainākę, Krauńćę, Gaṅgę i Gaurī, uświęcone objęciami ciała Śiwy.
51. Dharaṇī, żona Meru, urodziła Mandarę, obfitującego w boskie zioła i piękne szczyty o różnorodnych kształtach.
52. Mandara, chwalebny syn Meru, stał się siedzibą Śiwy dzięki sile pokuty.
53. Dharaṇī urodziła trzy sławne córki: Welā, Nijati i Ājati.
54. Ājati i Nijati zostały żonami synów Bhrygu. Wspomniałem wam o ich rodzie w Manwantarze Swājambhuwa.
55. Welā urodziła Sāgarę, świętą córkę Sawarṇā, która została żoną Prāćīnabarhisza.
56. Sāmudrī urodziła Prāćīnabarhiszowi dziesięciu synów, zwanych Prāćetasami. Byli mistrzami sztuki łucznictwa.
57. Daksza z Manwantary Swājambhuwa stał się synem Prāćetasów w Manwantarze Ćākszusza z powodu klątwy Śiwy.
58-59. Tak oto, o bramini, opisałem boskie rody, otoczone przez Dewów, szlachetnych synów Brahmy, Dharmy i innych. Odprawiali oni święte rytuały. Posiadali potomstwo i otoczeni byli wielkim bogactwem.
60. To stworzenie pochodzące od Pradźāpatich nie może być wyliczone nawet w setkach miliardów lat.
61. Święte rody królewskie funkcjonują w dwóch liniach: słonecznej i księżycowej.
62. Ikszwāku, Ambarīsza, Jajāti, Nahusza i inni należą do tych dobrze znanych i szanowanych rodów.
63. Istnieje wielu innych świętych królów o różnorodnej sławie. Jaki jest sens ich szczegółowego wyliczania?
64. Ponadto w kontekście opowieści o Panu Śiwie pochwała rodów królewskich nie jest aprobowana przez ludzi mądrych. Dlatego nie zamierzam mówić zbyt wiele.
65. Biorąc pod uwagę znaczenie związane z wielkością Pana Śiwy, wspomniałem o stworzeniu. Tyle wystarczy na ten temat.

Przypisy:

  1. Rudra Saṃhitā 1.16.11-12. ↩︎
  2. Wādźasanejisaṃhitā 17. 3. ↩︎