Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 15 – Pieśń modlitwy skierowanej do Śiwa i Śiwā

Wāju powiedział:

1. Gdy stworzenie Brahmy nie mnożyło się, Brahmā pomyślał o stwarzaniu przez akt płciowy.
2. Ponieważ ród kobiet nie wyłonił się wcześniej od Pana, Brahmā nie mógł wytworzyć stworzenia przez akt płciowy.
3. Wtedy w końcu postanowił, że należy poprosić Pana o rozmnażanie poddanych.
4. Myśląc, że bez jego łaski istoty się nie rozmnożą, Brahmā zaczął odbywać pokutę.
5-7. Jego prapierwotna wieczna Śakti jest subtelna, czysta, przyjemna i zrozumiała tylko przez pobożność; jest pozbawiona cech, nieskalana, nierozgałęziona, niezmącona, wieczna i zawsze pozostaje z Īśwarą. Tak Brahmā rozmyślał nad Panem i jego wielką Śakti i odbywał pokutę.
8. Niedługo potem Pan stał się zadowolony z Brahmy, który był obdarzony surową pokutą.
9. Stając się półkobietą¹ po wprowadzeniu pewnych części do pewnego wizerunku, Pan sam tam przyszedł.
10-15. Widząc Pana, Brahmā wychwalał go oraz boginię hymnami pełnymi subtelnego znaczenia – Pana, który jest ponad ciemnością, jest wieczny, bez drugiego, niezrozumiały, niewidzialny dla wolnomyślicieli, stwórcą, władcą, obdarzonym mocą twórczą, który jest ponad argumentami, nie ma złudnego wyglądu, jest niezmierzony, nie starzeje się, jest stabilny, nieruchomy, pozbawiony cech, spokojny, będący nieskończonością, wszechobecny, obdarzający łaskami, pozbawiony różnicy między Istniejącym a Nieistniejącym, niezrównany, godny schronienia i trwały. Padł on przed Nim na twarz, a potem powstał ze złożonymi dłońmi z szacunkiem. Wychwalał go z wiarą i pokorą przez hymny o subtelnym, słodkim, wyrafinowanym i pobożnym znaczeniu, które tłumaczyły teksty wedyjskie.

Brahmā powiedział:

16. O Panie, bądź zwycięski. O Īśwaro, o Maheśwaro, o wspaniałych cechach, bądź zwycięski.
17. O pomyślna bogini, o bohaterko Prakryti i Ty, która jesteś ponad Prakryti i naturalnie piękna, bądź zwycięska.
18. O Panie owocnej Mājā, o owocnej woli, o wielkiej zabawie i owocnej sile, bądź zwycięski.
19. O matko wszechświata, o bogini tożsama z wszechświatem, o stwórczyni i towarzyszko wszechświata, bądź zwycięska.
20. Bądź zwycięski, o Panie o wiecznej pomyślności i stałej siedzibie. Bądź zwycięski, o Panie o wiecznej formie. Bądź zwycięski, o Panie stałych wielbicieli.
21. Bądź zwycięska, o twórczyni, opiekunko, niszczycielko i bohaterko trzech Ātmanów.
22. Bądź zwycięski, o Panie gotowy, by przeglądać i powiększać wszechświat. Bądź zwycięski, o Panie, z którego straszliwego spojrzenia powstaje ogień, który pochłania wszystkie światy.
23. Bądź zwycięska, o bogini niezrozumiała dla bogów i innych, o bogini jaśniejąca promiennie Twoją subtelną wizją. Bądź zwycięska, o bogini będąca częścią zgrubnej Śakti Ātmana. Bądź zwycięska, o bogini przenikająca istoty ruchome i nieruchome.
24. Bądź zwycięski, o Panie łączący różne zasady wszechświata w jedność. Bądź zwycięski, o Panie, którego grupy wyznawców nadepnęły na głowy Asurów.
23. Bądź zwycięska, o bogini dająca ochronę tym, którzy się do Ciebie uciekają. Bądź zwycięska, o bogini, wykorzeniająca duchy trującego drzewa światowego istnienia.
26. Bądź zwycięski, o Panie zwiększający pomyślność, męstwo i bohaterstwo. Bądź zwycięski, o Panie, stacjonujący poza wszechświatem, o Panie, który stłumiłeś moc wrogów.
27. Bądź zwycięski, o nieśmiertelny Panie, który ustanowiłeś ryt „pięciu przedmiotów”. Bądź zwycięska, o bogini mająca formę hymnu z wiedzą o „pięciu przedmiotach”.
28. Bądź zwycięski, o Panie, lekarzu doskonałym na wielkie cierpienia strasznego światowego istnienia. Bądź zwycięska, o bogini, będąca światłem księżyca dla warstw ciemności niewiedzy, prapierwotnego brudu.
29. Bądź zwycięski, o czarny ogniu, który pochłonął Tripurów. Bądź zwycięska, o bogini Tripurabhairawī. Bądź zwycięski, o Panie pozbawiony trzech cech. Bądź zwycięska, o bogini, posiadaczko trzech cech.
30. Bądź zwycięski, o wszechwiedzący. Bądź zwycięska, o bogini oświecająca wszystkich. Bądź zwycięski, o Panie mający obfite boskie kończyny. Bądź zwycięska, o bogini spełniająca wszelkie pragnienia.
31. O Panie, gdzie jest twoja wielka świetność, a gdzie nasze bezwartościowe słowa. Wciąż jednak, o Panie, wybacz mi to bełkotanie, ale mówione z oddaniem.”
32. Po wychwaleniu tymi i podobnymi hymnami pan o czterech twarzach, stwórca wszechświata, wielokrotnie pokłonił się Rudrze i Rudrāṇī.
33. Ten święty i znakomity hymn „Ardhanārīśwara Stotra” wypowiedziany przez Brahmę zwiększa radość Śiwy i Śiwā.
34. Kto recytuje go z oddaniem lub naucza kogokolwiek, ten czerpie z tego owoc dzięki przyjemności Śiwy i Śiwā.
35. Kłaniam się Śiwie i Śiwā, którzy uświęcają istoty żywe w całym wszechświecie; parze, której ciała są pozbawione narodzin i śmierci, a które przyjęły ciała doskonałego mężczyzny i młodej dziewicy.