Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 12 – Opis stworzenia (sryszṭi) (3)

Wāju powiedział:

1. „W czasie medytacji, gdy inteligentnie rozmyślał, pojawiło się przed nim złudzenie w formie ciemności.
2. Ciemność, złudzenie, wielkie złudzenie, oślepiająca ciemność i niewiedza; te pięć pojawiło się przed szlachetnym Panem.
3. Gdy medytował, stworzenie rozgałęziło się na pięć, otoczone ze wszystkich stron ciemnością jak w naczyniu z nasionami (?).
4. Zarówno w środku, jak i na zewnątrz było pozbawione światła, otępiałe i nieprzytomne. Nie miało rozumu, twarzy ani narządów zmysłów.
5-6. Stąd to stworzenie stało się nieruchome, składające się z drzew i gór. Widząc, że to stworzenie się nie rozmnaża, Brahmā był niezadowolony. Zaczął ponownie rozmyślać i medytować. Gdy medytował, powstały zwierzęta niższego rzędu.
7. Te zwierzęta miały światło wewnątrz, lecz nie na zewnątrz. Miały formę zwierząt i kroczyły złymi ścieżkami.
8. Gdy i to stworzenie okazało się nieskuteczne, nastąpiło stworzenie bogów typu Sāttwika.
9. Ludzie mieli wiele przyjemności, nie byli ukryci, mieli światło wewnątrz i na zewnątrz. Mieli również wrodzoną świadomość.
10. Ponownie medytował i z tego co nieobjawione wyewoluowało stworzenie ludzkie o tendencji ku upadkowi. Chociaż skuteczne, było pełne cierpienia.
11-13. Ludzie mieli światło wewnątrz i na zewnątrz. Obficie występowały u nich Tamas i Radźas. Piąte stworzenie pojawiło się w czterech formach w odniesieniu do Wiparjaja, Śakti Tuszṭi i Siddhi. Nie mieli własności, byli różnymi gatunkami, skłonnymi do jedzenia i picia, znanymi jako Bhūtowie itd.
14. Pierwsze stworzenie Brahmy to Mahat; drugie to subtelne elementy i nazywa się Bhūtasarga; trzecie jest znane jako organiczne.
15. Pierwotne stworzenie miało miejsce bez ingerencji rozumu. Czwartym było stworzenie istot nieruchomych.
16-17. Piąte to stworzenie królestwa zwierząt; szóste bogów; siódme ludzi. Ósme nazywa się Anugraha, a dziewiąte Kumāra.
18. Pierwsze trzy stworzenia są pierwotne. Działają bez inteligencji. Pięć wtórnych stworzeń działa inteligentnie.
19-20. Brahmā początkowo stworzył czterech synów: Sanakę, Sanandę, Sanātanę i Sanatkumārę. Są oni znani jako Jogini wolni od namiętności i zazdrości.
21-22. Nie interesowali się działalnością stworzenia, ponieważ ich umysły były zwrócone ku Panu. Gdy Sanaka i inni nieinteresujący się stworzeniem opuścili świat, Brahmā, pragnąc stworzenia, odbył pokutę. Mimo to nic się nie wydarzyło.
23. Po długim czasie był zmartwiony, a jego zmartwienie przemieniło się w gniew. Z oczu rozgniewanego Brahmy spadły krople łez.
24. Z tych łez wyłoniły się duchy i zjawy. Widząc te istoty zrodzone z łez, Brahmā zganił sam siebie.
25. Z powodu gniewu i złości zemdlał. Wtedy rozgniewany Brahmā odrzucił oddech.
26. Wtedy Rudra, Pan życiowych oddechów, pojawił się z ust Brahmy, aby udzielić nieporównywalnej łaski.
27. Pan Rudra podzielił się na jedenastu Ātmanów. Gdy się pojawili, zwrócił się do nich.
28-29. „O drodzy, zostaliście przeze mnie stworzeni, aby błogosławić światy. Dlatego starajcie się pilnie dla ustanowienia i dobra świata oraz dla jego potomstwa.” Tak do nich przemówił, a oni zapłakali i rozbiegli się na wszystkie strony.
30. Ze względu na ich płacz i ucieczkę nazywani są Rudrami. Rudrowie są życiowymi oddechami, a życiowe oddechy są Rudrami.
31. Wtedy Rudra, miłosierny syn Brahmy, obdarzył Brahmę życiowymi oddechami.
32. Rudra był zachwycony powrotem Brahmy do życia. Przemówił do Brahmy.
33. „O Brahmā, nauczycielu światów, nie bój się. Twoje życiowe oddechy zostały przeze mnie ożywione. O ty, który przestrzegasz dobrych rytów, wstań wygodnie.”
34-35. Usłyszawszy te słowa jakby we śnie, Brahmā spojrzał na Rudrę, a jego oczy lśniły jak lotosy, gdy życiowy oddech powrócił do niego. Ze złożonymi dłońmi z szacunkiem przemówił przyjemnym, lecz majestatycznym tonem.
36. „Zaprawdę, twoja sama wizja raduje mój umysł. Kim jesteś, o panie, stojąc w kosmicznej formie, dzieląc się na jedenaście form?”
37. Usłyszawszy jego słowa, Śiwa, pan bogów, dotknął Brahmy swoimi przyjemnymi rękami i przemówił.
38. „Poznaj mnie jako wielkiego Ātmana, zrodzonego jako twój syn. Jedenastu Rudrów przyszło, by dobrze cię chronić.
39. Zatem, dzięki mojemu błogosławieństwu, pozbądź się tej ospałości. Bądź czujny. Przystoi ci tworzyć istoty jak dawniej.”
40. Gdy Pan tak przemówił, Brahmā był zadowolony. Wychwalał Rudrę ośmioma imionami.

Brahmā powiedział:

41-43. „Pokłon, Panu Rudrze o blasku słońca; Panu Bhawie, smakowi, w formie wody; Śarwie w formie ziemi, Nandinowi, bykowi; Īśa, Wasu w formie dotyku, władcy Paśu, bogowie ognia o wielkim blasku, Bhīmie w formie eteru, dźwiękowi, subtelnemu elementowi, Ugrze o strasznych cechach w formie ofiarnika, Mahādewie i Umā i księżycowi. Pokłon Panu o ośmiu formach.”
44. Po wychwaleniu Mahādewy, Brahmā, dziadek świata, po stosownym ukłonie złożył prośbę do Pana.
45. „O Panie przeszłości i przyszłości, o Rudro, mój synu, to dla stworzenia, ty niszczycielu Kupidyna, narodziłeś się z moich kończyn.
46. Zatem, o Panie wszechświata, pomóż mi w tym zadaniu. Przystoi ci wszędzie tworzyć istoty.”
47. Tak proszony, Rudra, pogromca Tripury, zgodził się na jego propozycję.
48. Wtedy Brahmā pogratulował mu. Za jego pozwoleniem Brahmā stworzył ludzi.
49. Mentalnie stworzył Marīći, Bhrygu, Aṅgirasa, Pulastję, Pulahę, Kratu, Dakszę, Atri i Wasiszṭhę. Stworzył także Dharmę i Saṃkalpę.
50. To dwunastu synów Brahmy, wliczając Rudrę. Są to pradawni gospodarze.
51. Ich rodów jest dwanaście, wliczając w to bogów. Obdarzeni potomstwem i świętymi rytami, są ozdobieni przez mędrców.
52-53. Następnie stworzył tych czterech – Dewów, Asurów, Pitṛów i ludzi. Pragnąc stworzyć te istoty, Brahmā podjął się zadania stworzenia wraz z Rudrą. Stworzył Dewów ze swojej twarzy, a Pitṛów z boków.
54. Ze swoich bioder stworzył Asurów; z organu płciowego ludzi. Rākszasowie, przepełnieni głodem, urodzili się z jego intymnych części.
55. Silni nocni łowcy z dominującym Tamasem i Radźasem urodzili się jako jego synowie. Urodzili się Węże, Jakszasowie, Bhūtowie i Gandharwowie.
56. Kruki zostały stworzone z boków, ptaki z jego klatki piersiowej, kozy z twarzy, a węże z boków.
57. Z jego stóp narodziły się konie, słonie, Śarabhy,¹ dzikie woły, jelenie, wielbłądy, muły, woły i inne zwierzęta.
58-62. Rośliny lecznicze, owoce i korzenie powstały z jego włosów. Ze swojej wschodniej twarzy stworzył Gājatrī, Hymny Ryk, Triwrytsāma, Rathantara, Agniszṭoma i inne ofiary. Z południowej twarzy stworzył Jadźu, Traiszṭubha Ćanda, piętnaście Stoma, Bryhatsāma i Ukthę. Z zachodniej twarzy stworzył Sāman, Dźagati Ćanda, siedemnaście Stoma, mantry Wairūpja i Atirātra. Z północnej twarzy stworzył Atharwa Wedę, dwadzieścia jeden Āptorwāman, Anuszṭubh Ćanda i Wairādźę. Wysokie i niskie zwierzęta oraz istoty żywe narodziły się z jego różnych kończyn.
63. Narodzili się Jakszasowie, Piśāćowie, Gandharwowie, Apsarasy, ludzie, Kinnarowie, Rākszasowie, ptaki, jelenie i inne zwierzęta, węże itd.
64. Ruchome i nieruchome istoty, które były śmiertelne i nieśmiertelne, zaczęły wykonywać przypisane im czynności.
65. Stwarzane wciąż na nowo, istoty zachowują swoją wcześniejszą naturę, czy to gwałtowną czy spokojną, łagodną czy bezwzględną, cnotliwą czy złowrogą, prawdziwą czy fałszywą.
66-70. Narodziny osiągają z odciskami swoich poprzednich cech. Sam stwórca przypisał różnorodność i odmienne cechy elementom, przedmiotom zmysłowym itd. Sam nadał im imiona i formy przez teksty wedyjskie. Nadał imiona mędrcom oraz funkcje przewidziane w Wedach tym, którzy narodzili się pod koniec nocy. Gdy nadchodzi nowa pora roku, jej natura sama się ukazuje. Tak samo, gdy nadchodzi nowa juga, jej natura objawia się wraz z nią. Tak więc stworzenie objawia się poprzez kończyny Brahmy.
71-73. Zaczynając od intelektu, a kończąc na Wiśeszy, to wtórne stworzenie pochodzi bezpośrednio z Prakryti. Tam, w Brahmawanie, który ma światło księżyca i słońca, który jest ozdobiony planetami, gwiazdami, rzekami, oceanami, górami i obfituje w piękne miasta i kraje, porusza się nieobjawiony Brahmā mający swoje źródło w nasieniu Awjakty i obdarzony łaską łagodnego Pana, znawcy wszystkiego.
74-75. Wieczne drzewo w formie Brahmy będzie odwiedzane przez wszystkich. Kosmiczny intelekt jest jego głównym pniem oraz gałęzią; narządy zmysłów jego wewnętrznymi dziuplami; wielkie elementy charakteryzują jego rozmiar; Wiśesza jest jego delikatnym pędem; Dharma i Adharma jego pięknymi kwiatami; szczęście i cierpienie jego owocami.
76. Mądrzy mówią, że niebiosa są jego głową; niebo (przestrzeń) jego pępkiem; słońce i księżyc jego oczami; kierunki jego rydwanami, a ziemia jego stopami. Ta niepojęta dusza jest twórcą wszystkich istot żywych.
77. Bramini rodzą się z jego ust; Kszatrijowie z jego klatki piersiowej; Waiśjowie z jego ud; Śūdrowie z jego stóp. Wszystkie kasty rodzą się z jego ciała.”