Wājawīja Saṃhitā (1) – Rozdział 1 – Pochodzenie świętej wiedzy

Wjāsa powiedział:¹

1. Pokłon Śiwie wraz z Umā, Gaṇami i jego synami, panowi Prakryti i Puruszy oraz przyczynie stworzenia, podtrzymania i zniszczenia.²
2-3. Przyjmuję schronienie w Śiwie, którego potęga nie ma równej, którego chwała rozciąga się wszędzie, którego panowanie i moc uważa się za naturalne, który jest niepoczęty, który jest stwórcą wszechświata, wiecznym, pomyślnym i niezmiennym wielkim Ātmanem.
4-5. Szlachetni mędrcy oddani prawdziwym obrzędom, szczęśliwi i dostojni, odprawili wielką ofiarę w lesie Naimisza,³ cnotliwym miejscu i świętym ośrodku wielu ofiar, u zbiegu Gaṅgī i Kālindī, ścieżki prowadzącej do Brahmaloki.⁴
6-9. Gdy usłyszeli, że mędrcy o dobrych obrzędach odprawiają ofiarę, Sūta, najznakomitszy z Paurāṇików, przybył tam – szlachetny uczeń inteligentnego Weda Wjāsy, syna Satjawatī, bardzo bystry i sławny w świecie, znający wady i zalety sylogizmów. Potrafił on odpowiedzieć nawet na pytania Bryhaspati. Był ekspertem w opowiadaniu uroczystych anegdot, znał odpowiedni czas na wszystko i właściwą taktykę jaką należy przyjąć. Był poetą.
10. Gdy ujrzeli nadchodzącego Sutę, mędrcy z radością go przyjęli i należycie uczcili.
11. Przyjmując ich powitanie i cześć, zajął odpowiednie miejsce, które mu zaoferowali.
12. W kontakcie z nim mędrcy o czystych duszach stali się spragnieni i niecierpliwi, by usłyszeć wiedzę Purāṇiczną.
13. Czcząc go słowami pochwały, zasiedli przed nim i przemówili.

Mędrcy powiedzieli:

14. „O wszechwiedzący Romaharszaṇa, pierwszy spośród wielbicieli Śiwy o wielkim szczęściu i bystrym umyśle, dzięki naszemu wielkiemu szczęściu przybyłeś tu teraz.
15-17. Otrzymałeś wiedzę Purāṇiczną bezpośrednio od Wjāsy, dlatego jesteś skarbnicą cudownych opowieści niczym ocean drogocennych kamieni. Nie ma nic w trzech światach – przeszłości, teraźniejszości czy przyszłości – czego byś nie znał. Na szczęście przyszedłeś nas odwiedzić. Nie wypada ci odejść bez obdarowania nas błogosławieństwem.
18. Upraszamy więc, opowiedz nam świętą Purāṇę, o skarbnico dobrych opowieści i istoty Wedānty.”
19. Tak poproszony przez mędrców, stałych recytatorów Wed, Sūta przemówił pomyślnymi słowami pełnymi słodyczy i głębokiego sensu.

Sūta powiedział:

20. „Zostałem uhonorowany, obdarowany i namówiony przez was wszystkich. Jakżebym więc nie miał jasno objaśnić Purāṇy, cenionej przez mędrców.
21-22. Po oddaniu pokłonu do Śiwy, Pārwatī, Skandy, Gaṇeśi, Nandina i Wjāsy synowi Satjawatī, opowiem Purāṇę przynoszącą niezwykłe korzyści, równą Wedom, która jako ocean wiedzy śiwaickiej bezpośrednio przynosi przyjemności świata i wyzwolenie.
23. Jest ona ozdobiona tematami Āgamy pełnymi racjonalnego znaczenia. W kontekście Śweta Kalpy⁵ opowiadał ją niegdyś Wāju.
24. Zrozum dobrze, tak jak opowiadam różne święte nauki, właściwy porządek Purāṇ i ich pochodzenie.
25. Święta wiedza składa się z czternastu tekstów: sześciu Aṅg, czterech Wed, Mīmāṃsy, Njāji, Purāṇ i Dharma Śāstr.
26. Istnieje osiemnaście świeckich Widjā – Ājurweda, Dhanurweda, Gāndharwaweda itd., aż po Arthaśāstrę.
27. Śruti wspomina, że pierwotnym wykładowcą i poetą osiemnastu Widjā, z których każda ma swoją własną indywidualną ścieżkę, jest sam Pan dzierżący trójząb.
28. Rzeczywiście to On jest Panem wszechświata. Na początku, z pragnienia stworzenia świata, stworzył Brahmę jako swego syna.
29. Swemu najstarszemu synowi Brahmie, przyczynie wszechświata, Śiwa przekazał te nauki na początku, aby ułatwić stworzenie świata.
30. Stworzył Wiszṇu dla ochrony nawet samego Brahmy i obdarzył go mocą ochraniania.
31. Purāṇa, pierwsza spośród Śāstr, została poznana przez Brahmę, który opanował tę wiedzę i rozpoczął tworzenie istot.
32. Wedy wyszły z jego ust, a Śāstry również mają swój początek w nim.
33-34. Gdy ludzie nie potrafili podążać za obszernymi świętymi tekstami, z polecenia Wiśweśwary, Pana Wiszṇu, Podtrzymującego i Ātmana wszechświata, wcielił się on na ziemi pod koniec Dwāpara Jugi, aby je skrócić. Wędrował po ziemi pod imieniem Wjāsa.
35. O bramini, w każdej Dwāpara Judze Wedy są przez niego klasyfikowane. On spisał także Purāṇy i inne teksty.
36. W tej Dwāpara Judze narodził się z Satjawatī jako Kryszṇadwaipājana, ogień z Araṇi.
37. Skrócił i podzielił Wedy na cztery grupy. Stał się znany jako Wedawjāsa.
38. Purāṇy sięgające stu koṭi ślok skondensował do czterystu tysięcy ślok. Nawet teraz w Dewaloce mają oryginalną liczbę.
39. Nawet jeśli bramin zna cztery Wedy z ich Aṅgami i Upaniszady, nie jest znawcą, jeśli nie zna Purāṇ.
40. Wiedza Wed zostaje rozszerzona przez Itihāsę i Purāṇy. Wedy boją się człowieka o skąpej wiedzy, myśląc: „Ten człowiek mnie oszuka”.
41. Purāṇy mają pięć cech – stworzenie, uzupełniające stworzenie, genealogia, manwantary i chronologię królów; te aspekty opisuje każda Purāṇa.
42. Mędrcy wyliczają dziesięć Purāṇ i osiem wielkich Purāṇ.
43. Brāhma, Pādma, Waiszṇawa, Śaiwa, Bhāgawata, Bhawiszja, Nāradīja i Mārkaṇḍeja to osiem wielkich Purāṇ.
44-45. Āgneja, Brahmawaiwarta, Liṅga, Wārāha, Skānda, Wāmana, Kūrma, Matsja, Garuḍa i Brahmāṇḍa to dziesięć małych Purāṇ. To osiemnaście Purāṇ w kolejności. Śiwapurāṇa, czwarta na liście, należy do Śiwy i sprzyja osiąganiu wszelkich celów.
46. Zawiera sto tysięcy wersetów. Dzieli się na dwanaście Saṃhit. Została stworzona przez Śiwę. Wymienione są w niej wszystkie święte rytuały.
47. Ludzie są klasyfikowani w trzy warny według ich obowiązków. Dlatego ten, kto pragnie wyzwolenia, ma uciekać się tylko do Śiwy.
48. Nawet bogowie mogą osiągnąć wyzwolenie, zwracając się jedynie do niego i nie inaczej.
49. To, co wymieniłem jako Śiwapurāṇa równa Wedom, poznaj jej części , które krótko objaśnię.
50-56. Jest dwanaście Saṃhit: Widjeśwara, Rudra, Wainājaka, Auma, Mātri, Rudraikādaśaka, Kailāsa, Śatarudra, Koṭirudra, Sahasrakoṭirudra, Wājawīja i Dharmapurāṇa. Widjeśwara zawiera dziesięć tysięcy wersetów. Osiem tysięcy mają każdy z czterech – Raudra, Wainājaka, Auma i Mātripurāṇa. Rudraikādaśa liczy trzynaście tysięcy; Kailāsa sześć tysięcy; Śatarudra trzy tysiące; Koṭirudra dziewięć tysięcy; Sahasrakoṭirudra jedenaście tysięcy; Wājawīja cztery tysiące; Dharma dwanaście tysięcy wersetów.
57. Tak oto Śiwapurāṇa zawiera sto tysięcy wersetów. Ta Purāṇa, istota Wed, przynosi przyjemności i wyzwolenie.
58. Śiwapurāṇa, czwarta, została skrócona do siedmiu Saṃhit o dwudziestu czterech tysiącach wersetów.
59-60. Pierwsza Saṃhitā to Widjeśwara; druga Rudrasaṃhitā; trzecia Śatarudra; czwarta Koṭirudra; piąta Umāsaṃhitā; szósta Kailāsa; siódma Wājawīja. To tylko siedem kompendiów.
61-64. Widjeśwara ma dwa tysiące wersetów; Rudra dziesięć tysięcy pięćset; Śatarudra dwa tysiące sto osiemdziesiąt; Koṭirudra dwa tysiące dwieście czterdzieści; Umā tysiąc osiemset czterdzieści; Kailāsa tysiąc dwieście czterdzieści; Wājawīja cztery tysiące wersetów. Tak oto przedstawiony został święty tekst Śiwapurāṇy.
65. Teraz rozpocznę Wājawīję zawierającą cztery tysiące wersetów i składającą się z dwóch części.
66. Ta doskonała Śāstra nie powinna być objawiona temu, kto nie zna Wed, nie ma wiary lub nie zna Purāṇ.
67. Należy ją przekazać sprawdzonemu, cnotliwemu uczniowi nieskażonemu złośliwością. Ma on być wielbicielem Śiwy i wyznawcą kultu Śaiwy.
68. Pokłon świętemu mędrcowi Wjāsie o olśniewającym blasku, którego łaska obdarzyła mnie purāṇiczną wiedzą.