Subrahmaṇja powiedział:
1. O mędrcze, z sympatii dla ciebie wyjaśnię rytuał dla ascetów w jedenastym dniu po śmierci.
2-3. Ten kto wykonuje obrzędy pogrzebowe powinien zamieść podium i pokryć je krowim łajnem. Powinien skropić je wodą wypowiadając mantry Puṇjāhawāćana pięć razy od zachodu ku wschodowi. Powinien usiąść zwrócony ku północy i sam narysować mistyczne diagramy: środkowy kwadrat o boku 18 cm.
4. W kolejności wykreśli Bīndu, trójkąt, sześciokąt i koło. Konchę ustawi przed sobą zgodnie z zasadami kultu.
5. Wykona Prāṇājāmę, a po rytuale Saṃkalpy odda cześć pięciu wcześniej wspomnianym bóstwom-posłańcom.
6-8. Odrzuci Darbhā na północ i nie tknie jej ponownie. Rozpoczynając od zachodu, uczci Maṇḍalę według przepisów rytuału „Szaḍutthāpana”. Kwiaty ułoży wewnątrz jak na piedestale, wypowiadając: „Oṃ Hrīm. Wzywam boginię-posłankę w formie ognia, pokłon”. Ten fragment jest wspólny dla wszystkich pięciu. Gesty instalacji ukaże kolejno każdej.
9. Aṅganjāsy dla tych bóstw wykona z mantrami Hrām, Hrīm itd. Boginie-posłanki trzymają pętlę, włócznię, gesty braku strachu i spełnienia życzeń. Błyszczą jak kamień księżycowy.
10. Zmieniły (lub wzmocniły) barwę kierunków blaskiem klejnotowych pierścieni. Noszą czerwone szaty i lśnią lotosowymi dłońmi i stopami.
11. Są urocze jak pełnia księżyca, błyszczą trzema oczami. Ozdobione są półksiężycem świecącym ponad koronami z rubinów.
12. Kołyszące się kolczyki dotykają ich policzki. Mają pełne, uniesione piersi. Są urocze dzięki naszyjnikom, naramiennikom, bransoletom i pasom.
13. Ich talie są smukłe, pośladki wydatne. Noszą boskie czerwone szaty. Bransoletki wysadzane rubinami dzwonią na ich lotosowych stopach. Pierścionki na palcach u stóp zachwycają.
14. Jakie błogosławieństwo może przyjść od zmarłej duszy? Tylko od potężnej duszy można otrzymać wszystko jak od Maheśa.
15. Pięć bóstw, zdolnych do wszelkich aktywności i gotowych błogosławić, jest przyjęte przez Pana jako obdarzające błogością.
16. Po medytowaniu nad pomyślnymi bóstwami gotowymi błogosławić, powinien od złożyć Pādję u ich stóp wraz z kroplami wody z konchy.
17. Wodę do Āćamany poda do ich dłoni, a Arghję na ich głowy. Wizualizuje rytualne obmycie kroplami wody z konchy.
18. Piękne czerwone szaty należy ofiarować wraz z wierzchnim okryciem. Należy także ofiarować korony i ozdoby.
19. Wonny sandałowiec, pomyślne Akszaty i zachwycające pachnące kwiaty powinny być także ofiarowane.
20-21. Należy ofiarować wonne kadzidło i lampę z knotami zanurzonymi w maśle ghī, mówiąc „Poświęcam wszystko.” Oṃ należy wypowiedzieć na początku, a Namaḥ na końcu. Potem należy ofiarować pudding mleczny z miodem wraz z ghī, cukrem, słodkim plackiem i bananami nadziewanymi sezamem.
22. Różne artykuły należy ułożyć na oddzielnych liściach bananowca, które są przesiąknie wonnościami. Powinny być skropione wodą, wraz z mantrą „Bhuḥ Bhuwaḥ Swaḥ”.
23. Naiwedję należy złożyć z „Oṃ Hrīm Swāhā”. Z „Namaḥ” należy podać wodę z wielkim oddaniem.
24. O doskonały mędrcze, potem należy wykonać z oddaniem rytuał Udwāsana. Miejsce należy wyczyścić, zaczynając od wschodu. Potem należy podać wodę do płukania gardła i Āćamanę z Arghją.
25. Po ofiarowaniu Tāmbūli, kadzidła i świateł, wykonuje się okrążenie i pokłon; bóstwa wzywa się z dłońmi złożonymi na głowie w geście czci.
26. „Niech błogosławione matki będą zadowolone. U lotosowych stóp Parameśwary niech polecą ochronę zmarłego ascety, który pragnie osiągnąć królestwo Śiwy.”
27. Po rytualnym pożegnaniu ich tam, skąd przyszły, resztki Naiwedji rozdziela się pomiędzy dziewicami.
28. Należy dać je krowom lub wyrzucić do wody – nie ma innej metody. Dla ascety wykonuje się Pārwaṇę, a nie Ekoddiszṭa Śrāddhę.
29. Teraz wyjaśnię zasady Pārwaṇy dla twego dobra, o mędrcze, posłuchaj.
30-32. Odprawiający Pārwaṇę bierze kąpiel, wykonuje Prāṇājāmę z pobożnym umysłem, nosząc jak zwykle poświęconą nić. Zakłada pierścień z darbhā i mówi: „W ten czas pomyślnej Tithi odprawię Pārwaṇa Śrāddhę.” Na miejscu Āsany należy położyć źdźbła darbhā, a po Saṃkalpie odrzucić je na północ. Należy dotknąć wody. Należy zaprosić czterech braminów Śaiwitów stałych w rytuałach. Bramini powinni wziąć kąpiel w oleju po której należy ich usadowić.
33-34. „Wy wszyscy będziecie reprezentować Wiśwedewów.” Następnie wypowiada: „Pokłon Ātmanowi, Antarātmanowi i Paramātmanowi”, i dotyka ich stóp z oddaniem.
35. Stopy braminów myje się, sadza ich zwróconych ku wschodowi; po ozdobieniu ich wonnościami i pastą sandałową prowadzi się przed Śiwę.
36-39. Podłogę smaruje się krowim łajnem, rozkłada darbhā czubkami źdźbeł skierowanymi na wschód. Wykonuje Prāṇājāmę i Saṃkalpę: „Ofiaruję Piṇḍę.” Czcząc Maṇḍalę Ātmana, Antarātmana i Paramātmana, odwraca twarz ku nim: „Ofiaruję te Piṇḍy” – i z oddaniem je składa. Podaje wodę z darbhā. Wstaje, okrąża ich i wykonuje Namaskārę.
40. Po obdarowaniu braminów zgodnie z przepisami, na tym samym miejscu i w tym samym dniu składa Nārājaṇa Bali.
41. Wszędzie należy czcić Wiszṇu dla ochrony. Powinien wykonać Wiszṇu i ofiarować pudding mleczny jako Naiwedję.
42-43. Powinien zaprosić dwunastu braminów, którzy są wielkimi znawcami Wed. Czcząc ich imionami Keśawa itd., powinien ofiarować wonności, kwiaty i Akszaty. Powinien przebłagać ich i podarować buty, parasole, odzież zgodnie z regułami, przemawiając do nich słowami słodkimi i pomyślnymi.
44. Powinien rozrzucić źdźbła darbhā na ziemi czubkami skierowanymi na wschód. Po wypowiedzeniu „Bhūḥ Swāhā, Bhuwaḥ Swāhā, Suwaḥ Swāhā, Oṃ” powinien złożyć mleczny pudding jako ofiarę.
45. O wielki mędrcze, przedstawiłem oto rytuał jedenastego dnia. O braminie, teraz wyjaśnię obrządki dwunastego dnia.”