Sanatkumāra powiedział:
1. W piekielnych ogniach grzesznicy są pieczeni i wysuszani przez różne tortury, aż ich czyny zostaną całkowicie wyczerpane.
2. Tak jak metale są topione w ogniu, aby usunąć ich zanieczyszczenia, tak samo grzesznicy są umieszczani w piekłach, aby usunąć ich grzechy.
3. Ich ręce są mocno wiązane i ludzie są biczowani. Następnie są wieszani na gałęziach wysokich drzew przez sługi Jamy.
4. Następnie są popychani przez sługi, aż zaczynają kołysać się na odległość jednej Jodźany, tracąc przytomność z powodu szybkości.
5. Gdy są zawieszeni w powietrzu, wysłannicy Jamy przywiązują do ich nóg żelazne ciężary ważące sto Bhāra.1
6. Udręczeni takim ciężarem grzesznicy zaczynają rozmyślać nad swoimi złymi czynami i stają się cisi i znieruchomiali.
7. Następnie grzesznicy są bici żarzącymi się hakami i straszliwymi żelaznymi prętami przez przerażających służących Jamy.
8. Następnie są znów smarowani żarzącym się kwasem bardziej nieznośnym niż ogień.
9-11. Ich kończyny są cięte, miażdżone, stopniowo odrywane i rozrywane, a następnie smarowane stopionym metalem. Są pieczeni jak bakłażany w rozgrzanych żelaznych kotłach. Następnie są wrzucani do studni pełnych brudu, rojów robaków lub do zbiorników pełnych zgniłego tłuszczu i krwi. Są zjadani przez robaki i wrony o dziobach twardych jak żelazo.
12. Psy, komary, wilki i tygrysy o strasznych i odrażających twarzach również ich pożerają. Są pieczeni jak ryby na żarzących się stosach węgla.
13-14. Z powodu swoich grzesznych czynów ludzie są przebijani ostrymi włóczniami. Są umieszczani w maszynach do wyciskania oleju zwanych Ćakra i miażdżeni jak nasiona sezamu oraz rozbijani na miazgę. Są smażeni w żelaznych kotłach rozgrzanych do czerwoności w palącym słońcu.
15. Są ponownie wielokrotnie smażeni w gotującym się oleju w kotłach. Ich języki, klatki piersiowe i stopy są uderzane na różne sposoby.
16. Tutaj tortury ciała są bardzo dotkliwe. Ludzie przechodzą z jednego piekła do drugiego i we wszystkich piekłach są torturowani.
17. O Wjāso, przerażające tortury są wymierzane na różne sposoby we wszystkich piekłach przez wysłanników Jamy. Są one dotkliwe i bolesne dla każdej części ciała.
18-19. Ich usta są wypełniane płonącymi węglami, a następnie kwasem rozgrzanym do czerwoności, klarowanym masłem i olejem miedzianym. Potem są bici.
20. Ich ciała są wypełniane odchodami i robakami, a następnie zmuszani są do obejmowania rozżarzonego do czerwoności dzikiego drzewa bawełnianego.
21-22. Następnie są bici po plecach rozgrzanymi młotami. Ich głowy i kończyny są miażdżone tępymi, ząbkowanymi, mocnymi nożycami. Są torturowani własnymi czynami. Ich ciało jest zjadane, a krew wypijana przez nich samych.
23. Ci, którzy karmili i pielęgnowali tylko siebie i nigdy nie podarowali jedzenia ani picia, są jak trzcina cukrowa miażdżeni żelaznymi prętami.
24. W strasznym piekle Asitālawana są cięci na kawałki. Ich kończyny są przebijane igłami. Są nabijani na rozgrzane groty włóczni.
25. Torturowane wiele razy, ich ciała nie giną, ale są dotkliwie ranione. Przyzwyczajają się do znoszenia przyjemności lub bólu.
26. Ciało jest odzierane z mięsa, a oni są tłuczeni żelaznymi maczugami o ząbkowanych kształtach przez strasznie potężnych wysłanników Jamy.
27. W piekle Nirućczwāsa zmuszani są do stania bez oddychania przez długi czas. W piekle Ućczwāsa są uderzani i tłuczeni w domu z piasku.
28. W piekle Raurawa są zmuszani do płaczu i zadawany jest im ból przez różne tortury. Z powodu tortur w piekle Mahāraurawa nawet wielcy ludzie płaczą.
29. Ich twarze, stopy, odbyt, czaszki, oczy i czoła są uderzane blokami żelaza i ostrymi, rozgrzanymi do czerwoności kolcami.
30. Są raz za razem toczone po gorącym piasku. Wrzucani do gotującego się bagna pełnego stworzeń, wydają przeraźliwe krzyki.
31. O mędrcze, w piekle Kumbhīpāka grzesznicy zhańbieni bezwzględnymi występkami są smażeni w nieznośnie wrzącym oleju.
32. Grzesznicy są powalani i przeciągani po różnych miejscach tortur raz za razem w piekle zwanym Lālābhaksza.
33. Grzesznicy pozbawieni zasług są bici przez sługi Jamy. Są rzucani do torturującego piekła Sūćīmukha.
34. Są umieszczani w żelaznych kotłach. Oddychają ciężko i powoli. Są paleni wielkim ogniem, jakby przez własne grzechy.
35. Są mocno wiązani linami, obijani po skałach i nękani. Są wrzucani do głębokich, ponurych studni. Są poddawani ukąszeniom pszczół.
36. Kiedy ich ciała są cięte, gryzione i rozdzierane przez robaki w stu miejscach, są wrzucani do studni pełnych ostrego kwasu.
37. W płonącym piekle udręczeni grzesznicy krzyczą i biegają wszędzie, poparzeni jego płomieniami.
38-39. Ludzie są związani razem, z ustami spoczywającymi na ramionach i rękami przeciągniętymi przez otwory, związani pętlami i linami na plecach. Takie wiązki ciał widziane są w piekle Mahājvāla, gdzie poddawani są torturom.
40. Są wiązani linami, smarowani błotem i paleni w ogniu z łusek ryżowych i krowiego łajna, ale nie giną.
41. Przeciągani i toczeni przez szorstkie i chropowate skały, bici i paleni jak słoma, torturowani są grzesznicy o bezwzględnym zachowaniu.
42-43. Robaki przegryzają ich ciała ostrymi pyskami i zębami. Ich ciała, stopniowo rzucane na roje robaków, na stosy zgniłego mięsa i kości, pozostają tam udręczone, przygnębione i zmiażdżone między dwiema górami.
44. Są trzymani twarzą w dół, a nogami w górze i paleni w ogniu. Ich ciała są smarowane gorącym, diamentowym roztworem.
45. Rozgrzane do czerwoności żelazne maczugi są wpychane do ich ust. Są bezradnie zmuszani, by je gryźć. Następnie są bici żelaznymi młotami do młócenia.
46. O Wyāso, w ten sposób grzesznicy za swoje występki są gotowani i paleni w piekłach. Teraz opiszę ich różne sposoby znoszenia tortur piekielnych.
Przypisy:
- 1 Bhāra to 96 kg. ↩︎