Ćitragupta powiedział:1
1-2. O wy grzesznicy, o złych czynach, złodzieje bogactwa innych ludzi, gwałciciele skromności cudzych żon, aroganccy z powodu waszej urody i siły, dlaczego popełniliście grzech na własną zgubę? Czynów dokonanych przez was musicie doświadczyć i zebrać ich owoce.
3. Dlaczego teraz podnosicie lament? Jesteście torturowani przez swoje własne czyny. Zbierajcie ich owoce. To nie jest wina nikogo innego.
Sanatkumāra powiedział:
4-5. W podobny sposób rozgniewany wielki pan Ćitragupta, znawca sprawiedliwości, na rozkaz i polecenie Jamarādźa udziela następującej rady królom, którzy dumni ze swojej potęgi popełnili wiele występków i ostatecznie zostali do niego przyprowadzeni.
Ćitragupta powiedział:
6. O wy niegodziwi królowie, którzy tyranizowaliście i uciskaliście swoich poddanych, dlaczego popełniliście grzechy podczas waszych rządów trwających tak krótko?
7. O królowie, teraz zbierzcie owoce (waszych złych czynów), karząc niesprawiedliwie swoich poddanych z powodu waszej fascynacji królewskimi przyjemnościami. Nadużyliście swojej siły.
8. Gdzie jest to królestwo? Gdzie jest wasza kochanka? Gdzie są ci, dla których popełniono grzech i zło? Porzuciliście ich wszystkich i stoicie tu sami.
9. Widzę, że wasza potęga, która uciskała poddanych, została zniweczona. Jak sobie poradzicie, gdy sami zostaniecie poddani takiemu samemu traktowaniu przez wysłanników Jamy?
Sanatkumāra powiedział:
10. Królowie, którzy są traktowani tymi i innymi podobnymi drwinami przez Jamę, opłakują swój los i stoją w milczeniu.
11. Po ogłoszeniu ich złych czynów, Jama, Dharmarādźa mówi do posłańców w ten sposób, aby oczyścić tych królów z ich grzechów.
Jamarādźa powiedział:
12. O Ćaṇḍa, o Mahāćaṇḍa, złapcie tych królów siłą i stopniowo oczyszczajcie ich w ogniu piekielnym (naraka).
Sanatkumāra powiedział:
13-14. Następnie natychmiast chwytają królów za stopy, kręcą nimi z wielką prędkością, wyrzucają ich w górę, a gdy ci spadają, łapią ich ponownie i rozbijają o rozgrzaną skałę. Tak oto upadają niczym wielkie drzewa powalone piorunem.
15. Następnie człowiek krwawi z uszu. Jest całkowicie roztrzaskany. Staje się nieprzytomny i nieruchomy.
16. Gdy wiatr uderza w niego, ponownie odzyskuje życie. Aby oczyścić go z grzechów, wrzucają go do oceanu piekieł.
17. Na końcu siódmego podziemnego świata Tala znajduje się dwadzieścia osiem Narakakoti pogrążonych w straszliwej ciemności.
18. Pierwsza cela nazywa się Ghorā. Sughorā znajduje się pod nią. Następnie są Atighorā i Mahāghorā, a Ghorarūpā jest piąta.
19. Szósta nazywa się Talātalā. Siódma to Bhajānakā. Ósma to Kālarātri, a dziewiąta to Bhajotkaṭā.
20-21. Dziesiąta znajdująca się poniżej poprzednich to Ćaṇḍā. Mahāćaṇḍā jest jeszcze niższa. Ćaṇḍakolāhalā jest pod nią. Praćaṇḍā, Ćaṇḍanājikā, Padmā, Padmāwatī, Bhītā, Bhīmā, Bhīszaṇanājikā i Wadźrā są straszne, bardzo straszne.
22. Następne osiem cel to Trikoṇā, Pańćakoṇā, Sūdīrghā, Akhilārtidā, Samā, Bhīmabalā, Atjugrā i ósma Dīptaprājā.
23. W ten sposób wymieniono ci nazwy komnat piekielnych. Każda z nich jest przeznaczona do torturowania za określony grzech. Tak więc dwadzieścia osiem komnat odpowiada dwudziestu ośmiu rodzajom grzechów.
24. Do każdej z tych cel przypisanych jest pięciu nadzorujących oficerów. Teraz wymienię nazwy piekieł przypisanych do każdej z tych cel. Zrozum je dobrze.
25. Raurawa jest pierwszym piekłem, w którym płaczą istoty wcielone. Mahāraurawa jest następnym. Z powodu tortur tutaj płaczą nawet wielcy ludzie.
26-42. Istnieją piekła chłodne i gorące. Pierwsze pięć to główne piekła. Piekła te nazywane są następująco: Sughora, Sumahātīkszṇa, Sańdźīwana, Mahātamas, Wiloma, Wilopa, Kaṇṭaka, Tīwrawega, Karāla, Wikarāla, Prakampana, Mahāwaktra, Kāla, Kālasūtra, Pragardźana, Sūćīmukha, Suneti, Khadaka, Suprapīḍana, Kumbhīpāka, Supāka, Krakaća, Atidāruna, Aṅgārarāśibhawanam, Medaprahita, Asrykprahita, Tīkszṇatuṇḍa, Śakuni, Mahāsaṃwartaka, Kratu, Taptadźantu, Paṅkalepa, Pratimāṃśa, Trapūdbhawa, Ućczwāsa, Sunirućczwāsa, Sudīrgha, Kūṭaśālmali, Duriszṭa, Sumahāwāda, Prawāha, Supratāpana, Megha, Wrysza, Śālma, Siṃhānana, Wjāghrānana, Gadźānana, Śwānana, Sūkarānana, Adźānana, Mahiszānana, Ghūkānana, Kokānana, Wrykānana, Grahākhja, Kumbhīnākhja, Nakrāskhja, Sarpākhja, Kūrmākhja, Wajasākhja, Grydhrākhja, Ulūkākhja, Dźalaukākhya, Śārdūla, Kratha, Karkaṭa, Maṇḍūka, Pūtiwaktra, Raktāksza, Pūtimryttika, Kaṇadhūmra, Agni, Krymigandhiwapus, Agnīdhra, Apratiszṭha, Rudhirābha, Śwabhodźana, Lālābhaksza, Antrabhaksza, Sarwabhaksza, Sudāruṇa, Kaṇṭaka, Suwiśāla, Wikaṭa, Kaṭapūtana, Ambarīsza, Kaṭāha, straszna rzeka Waitaraṇī, Sutaptalohaśajana, Ekapāda, Prapūraṇa, Asitālawana, Asthibhaṅga, Supūraṇa Wilātasa, Asujantra, Kūṭapāśa, Pramardana, Mahāćūrṇa, Asućūrṇa, Taptalohamaja, Parwata, Kszuradhārā, Jamalaparwata, Mūtrakūpa, Wiszṭhākūpa, Aśrukūpa, Kszārakūpa, Śītala, Musalolūkhala, Jantra, Śilā, Śakaṭalāṅgala, Tālapatrāsigahana, Mahāśakaṭa, Maṇḍapa, Sammoha, Asthibhaṅga, Tapta, Ćala, Ajoguḍa, Bahuduḥkha, Mahākleśa, Kaśmala, Samala, Mala, Hālāhala, Wirūpa, Swarūpa, Jamānuga, Ekapāda, Tripāda, Tīwra, Āćīwara i Tamas.
Sanatkumāra powiedział:
43-45. Tak oto każda z dwudziestu ośmiu cel ma pięciu nadzorujących oficerów. Raurawa i inne piekła liczą ich sto i więcej. Wielkich stref piekła jest cztery tysiące. W ten sposób, o Wjāso, opisałem ci piekła. To wyliczenie wzbudza odcięcie się od grzechu. Teraz posłuchaj o cierpieniach grzeszników.
Przypisy:
- W rozdziale wspomniane są różne piekła (naraka) i ich cele (lochy), z których każda ma przypisanych pięciu wysłanników nadzorujących tortury wymierzane niegodziwcom zgodnie z ich grzechami. Purāṇy znacznie różnią się pod względem liczby i nazw piekieł. Manu wspomina jedynie o dwudziestu jeden piekłach. ↩︎
