Wjāsa powiedział:
1. Po wysłuchaniu opowieści o znakomitym rodzie słonecznym Śrāddhadewa, mędrzec Śaunaka z szacunkiem zapytał Sūtę.
Śaunaka powiedział:
2. O Sūto, długowieczny uczniu Wjāsy, pokłon Tobie. Boska i święta historia została nam opowiedziana.
3. Wspomniałeś, że Śrāddhadewa jest przodkiem rodu słonecznego. Mam co do tego wątpliwość, którą pragnę wyjaśnić.
4. Jak słońce stało się Śrāddhadewą? Pragnę to usłyszeć. Proszę, wyjaśnij tę wątpliwość z radością.
5. O święty panie, opowiedz o chwale i korzyściach płynących z rytuału Śrāddha, dzięki któremu przodkowie są zadowoleni i błogosławią wykonawcę pomyślnością.
6. Pragnę również usłyszeć o najwyższym stworzeniu przodków (pitri). O inteligentny, wyjaśnij to szczególnie. Zlituj się nade mną.
Sūta powiedział:
7-9. O Śaunako, opowiem wszystko o stworzeniu przodków. To zostało przekazane inteligentnemu Mārkaṇḍei przez Sanatkumārę. Teraz opowiem to Tobie. Zapewnia to spełnienie wszelkich upragnionych celów. Bhīszma, najznakomitszy spośród cnotliwych, leżący na łożu strzał, został o to zapytany przez Judhiszṭhirę, któremu odpowiedział tak.
Judhiszṭhira powiedział:
10. Jak człowiek pragnący pożywienia może je uzyskać? Pragnę to usłyszeć. Co sprawia, że człowiek jest wolny od niedostatku?
Sūta powiedział:
11. Słysząc pytanie Judhiszṭhiry, Bhīszma, znawca Dharmy, z radością odpowiedział, gdy wszyscy słuchali.
Bhīszma powiedział:
12. O Judhiszṭhiro, ci, którzy z radością wykonują rytuały Śrāddha, sprawiają przyjemność wszystkim poprzez nie, dzięki łasce Pitrów.
13-15. Ludzie pragnący korzyści wykonują rytuały Śrāddha, mając na uwadze ojca, dziadka i pradziadka w trzech kulach ryżu. O Judhiszṭhiro, przodkowie błogosławią człowieka pragnącego pobożności – pobożnością, pragnącego potomstwa – potomstwem, a pragnącego pożywienia – pożywieniem.
Judhiszṭhira powiedział:
16. Niektórzy przodkowie znajdują się w niebie, inni w piekle. Owoc, jaki otrzymują istoty żywe, zależy od ich czynów.
17. Jak rytuały Śrāddhy docierają do przodków? Jak mogą one przynosić korzyść tym, którzy są w piekle?
18. Słyszałem, że nawet bogowie czczą przodków. Pragnę o tym usłyszeć. Opowiedz mi o tym szczegółowo.
Bhīszma powiedział:
19. O pogromco wrogów, aby przybliżyć tą kwestię opowiem o wydarzeniu, o którym usłyszałem od mojego ojca, zanim opuścił ten świat.
20. Podczas rytuału Śrāddha przygotowałem kulę ryżu dla mojego ojca. Mój ojciec rozłupał ziemię i poprosił mnie, bym podał mu ją do ręki.
21. Uznałem, że nie jest to procedura przewidziana w tekstach Kalpy, więc umieściłem Piṇḍa na trawie Kuśa, nie myśląc o tym dalej.
22. O bezgrzeszny, o najwspanialszy spośród potomków Bharaty, uradowany mną mój ojciec przemówił łagodnymi słowami.
23. O najznakomitszy spośród ludzi, poddałem cię próbie. Zostałem przez ciebie, znawcę świętych rytuałów i uczonego, wybawiony. Mam w tobie prawdziwego spadkobiercę.
24. To, co król czyni poprzez cnotliwe lub autorytatywne rytuały, jego poddani naśladują, uznając to za poparte precedensem.
25. O najwspanialszy spośród potomków Bharaty, wysłuchaj wiecznych cnót Wed. Dowiodłeś poprawności wedyjskiego rytuału.
26. Ponieważ jestem uradowany, z radością przyznam ci doskonałe błogosławieństwa. Przyjmij je. Są one trudne do uzyskania w trzech światach.
27. Śmierć nie będzie miała nad tobą władzy, dopóki sam tego nie zapragniesz. Jeśli wyrazisz na to zgodę, może ponownie stać się skuteczna.
28. Czego pragniesz? Przyznam ci doskonały dar. O najwspanialszy spośród potomków Bharaty, co byś chciał? Powiedz mi.
29. Kiedy to powiedział, oddałem mu pokłon, składając dłonie w geście szacunku, i powiedziałem: „O obdarzający zaszczytami, jeśli jesteś zadowolony, jestem usatysfakcjonowany. Zadam ci pytanie. Proszę, odpowiedz mi.”
30. On powiedział do mnie: „Powiedz mi. Jeśli pragniesz, przyznam ci to.” Kiedy zapytałem go ponownie, król odpowiedział mi.
Śantanu powiedział:
31. O drogi, posłuchaj. Wyjaśnię twoje pytanie zgodnie z prawdą. Cały „Pitrykalpa” usłyszałem od Mārkaṇḍeja.
32. O drogi, to, o co mnie teraz pytasz, ja sam zapytałem mędrca Mārkaṇḍeję. On, znawca świętych rytuałów, odpowiedział mi.
33. O królu, posłuchaj. Kiedyś, gdy spojrzałem w niebo, ujrzałem wielki powietrzny rydwan nadciągający ponad górę.
34-35. W powietrznym rydwanie ujrzałem wielką, płonącą masę blasku, jaśniejącą jak żarzący się węgiel, niezwykle przyjemną dla umysłu, nieporównywalną z niczym innym. Zobaczyłem w nim człowieka wielkości kciuka. Był niezwykle jasny, jakby ogień został umieszczony nad ogniem.
36. Oddałem mu pokłon. Z głową pochyloną zapytałem świętego pana: „O święty panie, jak możemy cię poznać?”
37. Pobożna dusza odpowiedziała mi: „Nie posiadasz tej pokuty i umartwienia, o mędrcze, dzięki którym mógłbyś poznać mnie, syna Brahmā.
38. Jestem Sanatkumāra. Co mogę dla ciebie uczynić? Inni synowie Brahmā są ode mnie młodsi.
39. Moich siedmiu braci jest niezwyciężonych, a ich rody są ugruntowane. My jednak podążamy ścieżką ascetów, opanowując ātmana w Ātmanie.
40. Gdy tylko się narodziłem, stałem się sławny jako Kumāra. O mędrcze, dlatego nazywam się Sanatkumāra (wieczny kawaler).
41. Ponieważ pobożnie wykonywałeś pokutę, pragnąc mnie ujrzeć, pojawiłem się przed tobą. Niech dobro będzie z tobą. Jakie jest twoje życzenie?”
42. Gdy to powiedział, odpowiedziałem mu: „O święty panie, posłuchaj. Proszę, opowiedz mi prawdziwie o pierwotnym stworzeniu Pitrów.
43. Na moją prośbę odpowiedział: Posłuchaj wszystkiego dokładnie. O drogi, wyjaśnię ci zgodnie z prawdą pomyślne stworzenie Pitrów.
Sanatkumāra powiedział:
44. Dawniej Brahmā stworzył bogów i powiedział im: „Czcijcie mnie”. Ale oni, poszukując korzyści, odrzucili go i czcili Ātmana.
45-46. Zostali przez Brahmā przeklęci tymi słowami: „Będziecie omamieni i staniecie się nierozumni”. Wskutek tego, niezdolni do poznania czegokolwiek i będąc nieświadomi, oddali pokłon Pitāmaha i powiedzieli: „Prosimy, pobłogosław nas”. Gdy tak go błagali, powiedział im w ramach pokuty:
47. „Poproście swoich synów, wtedy osiągniecie doskonałą wiedzę”. Tak przynagleni, ci nierozumni śmiało poprosili swoich synów.
48-50. Zostali oni poproszeni o wykonanie rytuałów pokuty. O bezgrzeszny, bogowie zostali wówczas pouczeni przez synów: „Niech synowie zostaną poproszeni”. Bogowie, którzy zostali przeklęci przez Brahmā, powiedzieli mu, że ich synowie odeszli. Wówczas Brahmā powiedział do bogów: „O bogowie, posłuchajcie. Nie jesteście Brahmawādinami, wyznawcami nauk Brahmā.
51. Dlatego to, co zostało powiedziane przez synów, tych najbardziej doskonałych w mądrości, powinno być przestrzegane bez wahania i nie inaczej.
52. O mieszkańcy nieba, niech bogowie i Pitrowie wzajemnie się czczą z wielką radością. To przyniesie spełnienie upragnionych celów.”
Sanatkumāra powiedział:
O wielki mędrcze, wówczas ich wątpliwości zostały rozwiane. Z radością stali się dla siebie nawzajem dawcami szczęścia, zgodnie z wolą Brahmā.
53. Wówczas bogowie powiedzieli: „Ponieważ zwróciliście się do nas jako do synów, niewątpliwie staniecie się Pitrami.
54. W Śrāddha Pitrów, niewątpliwie ten, kto je wykonuje, przebłaga Somę, który, będąc uszczęśliwionym i wzmocnionym przez ofiarę, rozweseli światy.
56-58. Oni rozweselą ocean, górę i las, wszystkie składające się z istot ruchomych i nieruchomych. Ci, którzy pragną pożywienia i wykonują rytuały Śrāddha, otrzymują pożywienie od Pitrów, którzy zostali przebłagani. Ci, którzy składają trzy Piṇḍa w Śrāddha, wymieniając imiona i Gotry, radują Pitrów, gdziekolwiek się znajdują i są przez nich chronieni.
59-60. Niech te słowa będą prawdziwe. Czy to bogowie, czy Pitrowie, jesteśmy dla siebie ojcami i synami na przemian. Tak oto Pitrowie, którzy stali się synami dzięki cnotliwości, stali się sławni na świecie jako wzajemni dobroczyńcy.