Umā Saṃhitā – Rozdział 5 – Wielkie grzechy (mahā-pāpa)

Uwaga: Manu różni się w kwestii liczby grzechów (pāpa) wynikających z niewłaściwego użycia umysłu, języka i ciała. Według niego, grzechów umysłu jest trzy, grzechów mowy to cztery, a grzechów ciała trzy (Manu 12.5).

Wjāsa powiedział:

1. O święty Panie, synu Brahmā, pokłon Tobie. Proszę opisz te istoty żyjące, które zajmują się grzechami prowadzącymi do upadku w wielkie piekła.

Sanatkumāra powiedział:

2. Opisuję ci w skrócie istoty żyjące, które zajmują się grzechami prowadzącymi do upadku w wielkie piekła. Słuchaj uważnie.
3. Rozważanie o żonach i majątku innych ludzi, życzenie zła innym w myślach, koncepcja różnych złych czynów i żarliwe pragnienie różnych podłych aktów – oto cztery rodzaje aktywności umysłowej.
4. Bezsensowne paplanie, nieprawdziwe wypowiedzi, niemiłe słowa i obmawianie – oto cztery rodzaje aktywności werbalnej.
5. Jedzenie zakazanego pożywienia, przemoc, pogoń za iluzjami i kradzież majątku innych – oto cztery rodzaje aktywności fizycznej.
6. Tak więc istnieje dwanaście rodzajów aktywności mających na celu osiągnięcie trzech celów. Wyjaśnię ich dalsze podziały, których rezultaty są nieskończone i różnorodne.
7. Bardzo wielkim grzechem jest nienawiść wobec Pana Śiwy, który umożliwia ludziom przekroczenie oceanu ziemskiego istnienia. Z pewnością zostaną zanurzeni w oceanie piekieł.
8. Ci, którzy ganią głosiciela doskonałej wiedzy Śiwy, ascetów, nauczycieli lub rodziców, są szaleni. Wpadają do oceanu piekieł.
9–10. Następujące sześć to wielkie grzechy związane z niekończącymi się złymi skutkami, mianowicie: ganić Śiwę, ganić nauczyciela, ganić doskonałą wiedzę Śiwy, przywłaszczać majątek Pana, niszczyć majątek brahminów oraz bezmyślnie kraść święty tekst doskonałej wiedzy Śiwy.
11–22. Następujące również są wielkimi grzechami, a ci, którzy je popełniają, są wielkimi grzesznikami: Ci, którzy nie odczuwają radości, widząc dobrze zorganizowane wielbienie Śiwy, którzy nie kłaniają się ani nie wychwalają, widząc jak jego czczony jest jego wizerunek liṅga; ci, którzy nie sprzątają i nie uświęcają miejsca kultu w dni świąteczne; ci, którzy nie współpracują odpowiednio z nauczycielem w świętych obrzędach; ci, którzy zachowują się, jak im się podoba, figlują złośliwie i nie pełnią służby przed Śiwą lub w obecności nauczyciela; ci, którzy porzucają ścieżkę postępowania i dyscyplinę Śaiwa; ci, którzy nienawidzą wielbicieli Śiwa; ci, którzy zaczynają studiować lub pisać o wiedzy Śiwa bez uwielbienia;  ci, którzy dają bez sprawiedliwości lub uzasadnienia; ci, którzy słuchają lub recytują bez rozróżnienia; ci, którzy bawią się chciwie; ci, którzy dążą do fałszywej wiedzy lub nie mają właściwych zasad i przepisów; ci, którzy kładą się spać w brudnych, nieoczyszczonych miejscach; ten, kto nadużywa historii i wiedzy Śiwy i zaczyna rozwodzić się nad innymi rzeczami; ten, kto nie mówi prawdy; ten, kto nie daje darów; ten, kto jest cieleśnie nieczysty i zaczyna wyjaśniać lub słuchać opowieści Śiwy w nieczystym miejscu; ten, kto zaczyna słuchać bez oddawania czci nauczycielowi; ten, kto nie służy mu ani nie słucha jego nakazów z oddaniem; ten, kto nie popiera oświadczenia nauczyciela; ten, kto pyskuje swojemu nauczycielowi; ten, kto wygodnie ignoruje najtrudniejsze zadanie nauczyciela; ten, kto opuszcza nauczyciela, gdy jest w potrzebie, lub gdy nie jest w stanie utrzymać ucznia, lub gdy wyjechał za granicę, lub gdy został zaatakowany przez wrogów; ten, kto traktuje z pogardą nauczyciela działań cnotliwych i umiejętności prowadzenia dyskusji; ten, kto nie szanuje żony nauczyciela, syna lub przyjaciół. O doskonały mędrcze, te działania są równie grzeszne jak przeklinanie Śiwy.
23. Morderca brahmina, nałogowy pijak, nałogowy złodziej, ten, kto bezcześci łoże nauczyciela i ten, kto się z nimi zadaje, jest piątym z wielkich grzeszników.¹
24. Ten, kto zabija brahmina z gniewu, chciwości, strachu lub nienawiści lub używa serce rozdzierających szyderstw, staje się zabójcą brahmina.
25. Ten, kto zaprasza brahmina i daje mu jakiś dar, ale później go odbiera, krytykuje go i gani bez żadnej winy, jest zabójcą brahmina.
26. Ten, kto będąc arogancki z powodu swojego daru nauki, zawstydza jakiegokolwiek dobrego brahmina, który milczy i jest obojętny w zgromadzeniu, jest również zabójcą brahmina.
27. Ten, kto udaje, że ma cechy, których nie posiada, i zdobywa za to uznanie, oraz ten, kto ukrywa swoje złe cechy, jest zabójcą brahmina.
28. Ten, kto powstrzymuje krowy, gdy byki się z nimi parzą, lub brahminów, gdy szukają nauczycieli, jest nazywany zabójcą brahmina.
29. Ten, kto siłą zajmuje ziemię oddaną na utrzymanie świątyń, brahminów lub krów, choćby dzierżawa wygasła z powodu upływu czasu, jest nazywany zabójcą brahmina.
30. Przywłaszczenie majątku bóstwa lub brahmina oraz majątku zdobytego niesprawiedliwie jest niewątpliwie równoznaczne z grzechem zabicia brahmina.
31. Jeśli brahmin uczy się Wed i zdobywa wiedzę o Brahmanie i Śiwie, ale później ją odrzuca, popełnia grzech równy piciu wina.
32. Porzucenie świętych obrzędów, kultów i pięciu codziennych ofiar² po tym, gdy wykonywało się je przez jakiś czas jest obciążone grzechem równym piciu wina.
33–35. Oto straszne grzechy (pāpa), jak zabicie brahmina: porzucenie rodziców, krzywoprzysięstwo, kłamstwo wobec brahminów, jedzenie mięsa przez wielbicieli Śiwa, spożywanie zakazanego jedzenia, zabijanie niewinnych istot w lesie, nieużywanie funduszy pozostawionych przez dobrych ludzi na rzecz brahminów do celów charytatywnych oraz podpalenia w lasie, wiosce lub na ścieżce krów.
36–40. Następujące grzechy są równe kradzieży złota: konfiskata całego majątku ubogiego człowieka; świadoma sprzedaż tych rzeczy przez brahmina, z wyjątkiem poważnej potrzeby: sprzedaż mężczyzny, kobiety, słonia, konia, krowy, ziemi, srebra, tkaniny, ziół leczniczych, soków (lub rtęci), pasty sandałowej, aguru [lekarstwo ajurwedyjskie], kamfory, piżma, jedwabnych szat itp.; oraz przywłaszczenie depozytów pozostawionych w zaufaniu. Następujące grzechy równają się zbezczeszczeniu łoża nauczyciela – niewydanie za mąż córek za godnych mężów, odbywanie stosunków płciowych z żonami synów i przyjaciół lub z siostrami, gwałcenie dziewic; współżycie z pijaną kobietą lub kobietą z własnej kasty. Oto wymieniłem wielkie grzechy (mahā-pāpa). Teraz posłuchaj o mniejszych grzechach.