Umā Saṃhitā – Rozdział 35 – Opis Waiwaswata

Sūta powiedział:

1. Wiwaswata urodził się córce Daksza i wielkiemu mędrcowi Kaśjapie. Jego żoną była Saṃdźńā, córka Twaszṭri, znana również jako Sureṇukā.
2. Z powodu nieznośnego żaru swojego męża, w szczycie młodości, była niezadowolona.
3. Poparzona i niezdolna znieść blasku płonącego słońca, ta jasnoskóra dama była wzburzona i smutna.
4-5. O mędrcze, słońce spłodził z nią troje dzieci: patriarchę Manu Śrāddhadewa, oraz bliźnięta Jama i Jamunā.
6. Widząc, że blask słońca jest tak nieznośny jak ogień przy końcu świata, stworzyła ona Czājā jako swoje odbicie.
7. Ona, o iluzorycznej formie, powiedziała do Saṃdźńā: „O uśmiechnięta, szczęśliwa damo, co mam dla ciebie zrobić, proszę powiedz mi”.

Saṃdźńā powiedziała:

8. „Niech ci się wiedzie. Idę sama do domu mojego ojca. Musisz pozostać w tym domu bez uchybień.
9. Tych dwoje dobrze wychowanych synów i ta piękna dziewczyna powinni być szczęśliwie chronieni, jeśli chcesz mnie zadowolić”.

Czājā powiedziała:

10. „O pani, wytrzymam ich złe zachowanie nawet tak bardzo, jak wyrywanie włosów. Nie będę się do ciebie skarżyć. O bogini, możesz iść w spokoju”.

Sūta powiedział:

11. Zawstydzona takimi słowami, dama udała się do domu ojca, ale została przez niego zganiona. Nalegał, aby powróciła do męża.
12. Przybrała formę klaczy. Udała się na Północne Kurus i wędrowała wśród ludzi.
13. Bóg Słońce wziął Czājā za Saṃdźńā i spłodził z nią syna, Manu Sāwarṇi.
14. Chociaż Saṃdźńā prosiła, Czājā nie kochała starszych dzieci. Kochała bardziej swojego syna i zawsze go rozpieszczała.
15. Młodszy brat Jama nie mógł tego słuchać. Nie wybaczył. Od dzieciństwa był porywczy i pełen gniewu z powodu przeznaczenia.
16. Kiedy Jama, syn Wiwaswata, zagroził Czājā, ta wpadła w gniew i przeklęła go w złości.
17. Z nadmiernego gniewu przeklęła go tymi słowami: „Niech twoja noga odpadnie”. Jama zwrócił się do ojca z dłońmi złożonymi w geście czci i powiedział.
18-20. „Zostałem wzburzony przez słowa Czājā. Żałuję i boję się przekleństwa. Powiedziałem tylko, że matka powinna mieć bezstronną i równą miłość do wszystkich swoich dzieci. Straciła do nas swe uczucie. Pielęgnuje jedynie swojego najmłodszego syna. Dlatego uniosłem nogę. Proszę, przebacz mi. O panie bogów, o najjaśniejszy w blasku, zostałem przeklęty przez moją matkę. O panie promieni, niech moja noga nie odpadnie dzięki twojej łasce.”

Słońce powiedział:

21. O synu, jest po temu wielka przyczyna. Dlatego i ty, który znasz cnotę i mówisz prawdę, byłeś wzburzony.
22. Nie można sprawić, by słowa twojej matki okazały się fałszem. Robaki zabiorą mięso z twojej nogi i trafią na ziemię.
23. Jej słowa staną się prawdziwe, ale ty też zostaniesz ocalony. Nie miej wątpliwości, o drogi, rozwesel swój umysł, o panie.

Sūta powiedział:

24. O wielki mędrcze, po wypowiedzeniu tych słów do swojego syna Jama, słońce gniewnie zwrócił się do Czājā.

Słońce powiedział:

25. O ukochana żono, o złośliwa i gniewna damo, co uczyniłaś? Dlaczego kochasz jednego syna bardziej? Powiedz mi.

Sūta powiedział:

26. Słysząc słowa słońca, powiedziała mu prawdę. Poparzona przez niego uspokoiła go tymi słowami.

Czājā powiedziała:

27. Ta twoja dzika postać nie była przyjemna dla Saṃdźńā. Została ona poparzona przez twój nadmierny blask. Nie mogła go znieść. Teraz mieszka na równinie porośniętej trawą w lesie.
28. O panie promieni, jest ona obdarzona mocą jogi. Zwróciła się ku praktyce jogicznej. Jest godna pochwały. O panie bogów, okaż jej łaskę, przesyłając jej swoje zdanie.
29. Zmienię twoją formę. Uczynię ją przyjemnie świetlistą.

Sūta powiedział:

30. Słysząc to, słońce został ułagodzony.
31. Mędrzec Twaszṭri umieścił go na kole garncarskim i dalej go wygładzał. Jego płonąca forma została nieco zmniejszona w blasku.
32. Kiedy forma została uczyniona przyjemniej świetlistą przez Twaszṭri, lśniła ona wspaniale. Następnie, dzięki praktyce jogicznej ujrzał swoją żonę Saṃdźńā.
33. Przybrał postać konia i zbliżył się do niej aby się kochać z tą, której, dzięki jej blaskowi i samokontroli, nie mogło przytłoczyć żadne żywe stworzenie.
34. O mędrcze, podczas aktu seksualnego podejrzewała go o bycie innym mężczyzną. Dlatego przyjęła nasienie przez usta do nosa.
35. Stąd narodzili się bliźniacy, bogowie Aświnowie, najznamienitsi wśród lekarzy. Są znani jako Nāsatjas i Dasras.
36. Słońce pokazał im swoją przyjemnie świetlistą formę. Widząc swojego męża, była niezwykle zachwycona.
37. Cnotliwa dama powróciła do domu z mężem z twarzą promieniejącą radością. Para cieszyła się bardziej niż przedtem.
38. To wydarzenie zmartwiło umysł Jamy. Jako pobożny król, rozweselał poddanych cnotliwie.
39. Jama o wielkim blasku osiągnął panowanie nad imionami i strażnictwo nad ćwiartkami.
40-42. Manu Sāwarṇi został patriarchą. W Manwantarze Sāwarṇika, dzięki swoim uczynkom, stanie się przyszłym Manu.
43. Pan nadal wykonuje pokutę na szczycie góry Meru.¹ Ich młodsza siostra, sławna Jamī, stała się najznakomitszą rzeką Jamunā, uświęcającą wszystkie światy. On na świecie jest nazywany Sāwarṇi Manu. Kto słucha lub pamięta o tym pochodzeniu bogów, zdobywa wielką sławę. Jeśli cierpi z powodu przeciwności losu, zostanie z nich uwolniony.