Umā Saṃhitā – Rozdział 30 – Opis stworzenia

Sūta powiedział:

1. Kiedy stworzono istoty, patriarcha Āpawa jako Purusza pojął za żonę Śatarūpę, która nie narodziła się z łona.1
2. Swoją wielkością Āpawa ogarnął niebo i trwał w cnocie. On, szlachetna dusza, sam stał się w ten sposób Śatarūpā.
3. Odbyła ona pokutę przez sto lat i osiągnęła Puruszę oświeconej pokuty za swojego męża.
4. Purusza, który się narodził, nazywa się Swājambhuwa Manu. Mówi się, że ma on siedemdziesiąt jeden Jug.
5. Inteligentna Śatarūpā urodziła Wairādźa Puruszy dwóch synów: Prijawratę i Uttānapādę sławnych z bohaterskich czynów.
6. Błogosławiona dama Kāmjā, żona patriarchy Kardama, urodziła trzech synów: Samrāṭ, Sākszi i Awiṭprabhu.
7. Pan Uttānapāda spłodził synów równych Indrze. Spłodził innego syna Dhruwę o boskiej naturze, który miał doskonały blask i wewnętrzną błogość.
8. Córka Dharmy, cnotliwie urodzona piękna kobieta o imieniu Sunīti była matką Dhruwy.
9. Już jako dziecko Dhruwa wykonywał pokutę przez trzy tysiące boskich lat, pragnąc niezniszczalnego statusu.
10. Pan Brahmā, będąc zachwycony, dał mu na własność stabilną pozycję jak jego własną, stając twarzą w twarz z siedmioma mędrcami.
11-12 Dhruwa miał dwóch synów, Puszṭi i Dhānja. Puszṭi spłodził z Samutthā pięciu pobożnych synów, mianowicie Ripu, Ripuńdźaja, Wipra, Wrykala i Wryszatejas. Królowa Ripu urodziła Ćākszusa Manu.
13-16. Ćākszusa Manu począł Waruṇa z Puszkariṇī. O wspaniały mędrcze, z Manu o wielkich zdolnościach, z Naḍalā, córki patriarchy Waisjadźanma (?), urodziło się dziesięciu synów, mianowicie Puru, Māsa, Satadjumna, Tapaswin, Satjawit, Kawi, Agniszṭoma, Atirātra, Atimanju i Sujaśas. Āgnejī urodziła Puru sześciu synów o wielkim blasku, tj. Aṅga, Sumanas, Khjāti, Sryti, Aṅgiras i Gaja. Sunīthā, żona Aṅga, urodziła mu syna Wena.
17. Z powodu złego zachowania Wena pobożni mędrcy bardzo się rozgniewali i zabili go poprzez huṅkāra.2
18. Mędrcy Sāraswata zostali poproszeni przez Sunīthā o syna. Wówczas roztarli i ucisnęli jego prawą dłoń.
19. Gdy ucierano rękę Wena, narodził się Prythu. Miał łuk i pancerz już przy narodzinach i był równy słońcu w blasku.
20. Był on rzeczywiście inkarnacją Wiszṇu, stworzoną dla ochrony poddanych, utrzymania cnoty i karania niegodziwych.
21. Prythu, syn Wena, przodek wszystkich Kszatrijów, chronił ziemię. Był pierwszym władcą ziemi, pierwszym pomazańcem podczas ofiary Rādźasūja.
22. Urodziło mu się dwóch zdolnych potomków, Śūta i Māgadha. O wielki mędrcze, dzięki niemu ziemia w formie krowy została wydojona dla wspólnego dobra.
23. Wykonując sto ofiar, jako król zapewnił środki do życia wszystkim bogom, mędrcom, Rākszasom i ludziom w szczególności.
24. Z Prythu urodziło się dwoje cnotliwych książąt, Wiwitāswa i Harjaksza. Byli to wielcy bohaterowie, którzy zyskali wielką sławę.
25. Śikhaṇḍinī urodziła syna Prāćīnabarhisa. Podczas gdy ten przemierzał ziemię, trawy Kuśa zwróciły się swoimi końcami na Wschód.
26. Poślubił on córkę władcy Oceanu. Wielki pan błyszczał jeszcze bardziej, gdy miał żonę.
27. Prāćīnabarhisowi, wielkiemu ofiarnikowi, jego żona Samudratanajī urodziła dziesięciu synów.
28. Nazywani byli Prāćetasami. Opanowali naukę łucznictwa. Wspólnie praktykowali cnotę i czynili pokutę.
29. Przebywali zanurzeni w wodach oceanu przez dziesięć tysięcy lat, powtarzając Dźapa Rudragīta i medytując nad Śiwą.
30. Gdy czynili pokutę, drzewa zaczęły rosnąć na ziemi. Kiedy ziemia była pozbawiona ochrony, doszło do wielkiego zniszczenia poddanych.
31. O wielki królu, po otrzymaniu darów, gdy wrócili, ujrzeli drzewa. W gniewie chcieli je spalić mocą pokuty.
32. Prācetasowie wytworzyli ogień i wiatr ze swoich ust. Wiatr wyrywał drzewa, a ogień je spalał.
33. Widząc zniszczenie drzew i zauważając, że pozostało tylko kilka z nich, dzielny król Soma zbliżył się do nich i rzekł.
34. O Prāćinabarhiszasowie, o królowie, pohamujcie swój gniew. Ta córka drzew, Anubhūtā, jest kobietą o jasnej karnacji.
35. O szczęśliwcy, została ona poczęta przeze mnie w moim łonie, gdyż znałem przyszłość. Niech zostanie waszą żoną i niech ród księżyca rozkwitnie.
36. Z niej narodzi się patriarcha Daksza. On, starożytny syn Brahmā, stanie się twórcą o wielkim blasku.
37. Z połową waszego blasku i z połową mojego blasku ten król przepełniony blaskiem Brahmā sprawi, że poddani będą kwitnąć.
38. Następnie, na polecenie Somy, Prācetasowie z miłością przyjęli kobietę o jasnej karnacji, córkę drzew, jako swoją żonę.
39. Z niej, dzięki nim, narodził się patriarcha Daksza. O mędrcze, ten chłopiec o wielkim blasku narodził się również z części księżyca.
40. Po stworzeniu w sposób mentalny istot ruchomych i nieruchomych, dwunogich i czworonożnych, Daksza rozpoczął tworzenie przez proces kopulacyjny.
41. Zgodnie z nakazami śastr, poślubił cnotliwą córkę patriarchy Wīraṇa, cnotliwą damę Wīraṇī.
42. Zrodził z niej dziesięć tysięcy synów Harjaśwów. Na polecenie Nārady stali się oni nieprzywiązani do świata.
43. Słysząc o tym, Daksza ponownie zrodził z niej tysiąc synów Subalāśwów.
44. Dzięki wskazówkom tego samego mędrca oni również poszli śladami swoich braci. Nieprzywiązani i kroczący ścieżką żebraków nigdy nie wrócili do swoich rodziców.
45. Słysząc o tym, bardzo się rozgniewał i przeklął mędrca tymi słowami: O nikczemniku, lubujący się w sporach, nigdy nie pozostaniesz na stałe w żadnym miejscu.3
46. Pocieszony przez Brahmā, o wielki mędrcze, stworzył następnie kobiety obdarzone cechami i w formie wielkich płomieni.4
47-48. Dał dziesięć córek Dharmie i trzynaście Kaśjapie, dwie Brahmaputrze, dwie Aṅgirasowi i dwie uczonemu mędrcowi Kryśāświe. O doskonały mędrcze, pozostałe dwadzieścia siedem córek, nazwanych na cześć konstelacji, pan Daksza dał Somie.5
49. Asurowie i inni narodzili się z córek Dakszy i stali się sławni. Wszechświat został nimi wypełniony.
50. O wielki brāhminie, poddani później rodzili się przez związek płciowy. Stworzenie przedtem odbywało się przez mentalne koncepcje, wizualizację i dotyk.

Śaunaka powiedział:

51. Wcześniej powiedziałeś, że Daksza narodził się z kciuka Brahmā. Jak więc po wielkiej pokucie stał się ponownie synem Prāćetasa?
52. O Sūto, wypada ci rozwiać tę moją wątpliwość. To także jest zaskakujące, jak uzyskał pozycję teścia Somy.

Sūta powiedział:

53. Narodziny i zniszczenie mają miejsce codziennie wśród śmiertelników. O mędrcze, w każdej Kalpie Daksza i inni rodzą się na nowo.
54. Kto zna ten sposób stworzenia Dakszy istot ruchomych i nieruchomych, zyskuje potomstwo i długowieczność. Po śmierci jest czczony w krainie niebiańskiej.

Przypisy:

  1. O pochodzeniu Śatarūpy patrz Hindu Mythology Dawsona pod Śatarūpą i Wirāj Str. 286, 359. Mistyczną interpretację tego samego można znaleźć w Matsja-purāṇa („Studium” V. S. Agrawala) – Studium s. 47. ↩︎
  2. Manu 7. 41. ↩︎
  3. Powtórzone. Zobacz rozdz. 31. Wersety 14-15. ↩︎
  4. Pierwsza połowa tego wersetu jest powtórzona. Zobacz rozdz. 31. 15.5. ↩︎
  5. Wersety 47, 48 są powtórzone. Zobacz rozdz. 31. Wersety 17, 18. ↩︎