Umā Saṃhitā – Rozdział 21 – Owoce sprawiedliwej wojny

Wjāsa powiedział:

1-2. Trudno jest osiągnąć stan brāhmina. Brāhmin rodzi się z twarzy Śiwa; kszatrija z ramion; waiśja z ud, a śūdra ze stóp pana — tak mówi Weda.¹ Ale czy ludzie osiągają zbawienie z niższej pozycji? Proszę, opowiedz mi.

Sanatkumāra powiedział:

3. O Kālejo, ludzie tracą swój status z powodu złych uczynków. Dlatego po osiągnięciu wysokiego statusu, człowiek uczony powinien go zachować.
4. Ten, kto porzuca stan brāhmina i rodzi się jako kszatrija, traci status brāhmina i przyjmuje status kszatriji.
5. Z powodu skłonności do zła, ten głupi człowiek wciąż zmienia swój status. Przechodzi przez tysiące narodzin, pogrążając się w ciemności.
6. Dlatego po osiągnięciu najwyższego statusu nie należy popełniać błędów ani go niszczyć. Nawet w obliczu trudności zawsze należy zachować swój status.
7. Po osiągnięciu pomyślnego stanu brāhmina, jeśli człowiek lekceważy stan brāhmina i nie odróżnia tego, co można spożywać, od tego, czego nie można, staje się kszatriją.
8. Wyjaśnię ci teraz, jak można osiągnąć wyższy status, dzięki któremu inteligentny śūdra staje się waiśją.
9. Rodząc się jako śūdra, należy wypełniać obowiązki śūdry zgodnie z nakazami, czyli służyć ludziom z pozostałych trzech kast.
10-15. Regularnie wykonując te obowiązki i pragnąc stać się waiśją, nawet śūdra to osiąga. Waiśja, który używa swojego majątku na święte rytuały, który należycie odprawia ofiary, który wykonuje Agnihotrę i spożywa resztki jedzenia z niej, rodzi się ponownie w rodzinie kszatriji. Nie ma co do tego wątpliwości. Rodzi się jako kszatrija dzięki poświęconym ofiarom z odpowiednimi darami. Kszatrija powinien postępować w ten sposób: studiować Wedy z pragnieniem osiągnięcia nieba, utrzymywać trzy ognie ofiarne, myć ręce i stopy przed wejściem do świątyń, chronić ziemię zgodnie z zasadami, współżyć z żoną w wyznaczonych okresach po jej miesięcznym oczyszczeniu, pozostawać pobożnym i oddanym, być gościnnym dla wszystkich oraz walczyć i zginąć w bitwie w celu osiągnięcia trzech celów życia (cnoty, bogactwa i miłości) dla wszystkich istot lub dla ochrony krów i brāhminów. W ten sposób, gdy jego dusza zostanie oczyszczona przez ogień i mantry, staje się brāhminem. Po zostaniu brāhminem, jeśli przestrzega zasad, może zostać kapłanem ofiarnym.
16. Ściśle przestrzegając swoich rytuałów, mówiąc prawdę i kontrolując zmysły, osiąga ogromne radości niebiańskie i staje się ulubieńcem bogów.
17-18. O wielki mędrcze, status brāhmina jest bardzo trudny do osiągnięcia. Jest osiągany przez ludzi, którzy znoszą trudności. Zbawienie jest osiągane po pełnym osiągnięciu stanu brāhmina. Dlatego brāhmin powinien być cnotliwy. Z wielkim wysiłkiem powinien zachować swój doskonały status brāhmina, który jest dobrym środkiem do osiągnięcia wszystkich celów życia.

Wjāsa powiedział:

19. O znakomity mędrcze, wspomniałeś o chwale. O najwymowniejszy, pragnę o tym usłyszeć. Proszę, opowiedz mi o tym.

Sanatkumāra powiedział:

20-21. Ci, którzy znają zasady, którzy rozumieją ofiary i święte rytuały, mówią tak: „Poprzez odprawienie Agniszṭomy i innych ofiar z obfitymi darami nie osiąga się takiego pożytku, jaki osiąga się przez walkę”. Dlatego wyjaśnię ci owoce osiągane przez tych, którzy utrzymują się za pomocą broni.
22-24. Bohater, który podejmuje walkę, pokonując armię wroga, osiąga cnotę, bogactwo i sławę. Osiąga owoce ofiary z odpowiednimi darami oraz trzy cele życia: cnotę, bogactwo i miłość. Ten, kto stawia czoła wrogowi, zabija go i wsiada na rydwan wroga, trafia do Wiszṇuloki. Ten, kto nie zostaje pokonany w wojnie ani w niej nie ginie, osiąga owoce czterech rytuałów ofiarowania konia.
25. Ten, kto ginie na froncie bez poddania się i porzucenia broni, trafia do nieba, z którego nie ma powrotu.
26. Król, książę lub generał, który walczy heroicznie i zostaje zabity przez kszatriję, osiąga wieczne regiony.
27. Osiąga tyle światów, ile włosów na jego ciele zostało przeciętych strzałami w bitwie. Wszystkie te światy są wieczne i spełniają życzenia.
28. O Wjāso, zarówno tutaj, jak i w zaświatach ma bohaterską siedzibę, bohaterską pozycję i bohaterską stabilność.
29. Ci, którzy giną w obronie krów, brāhminów, statusu i swojego pana, radośnie trafiają do zaświatów niczym cnotliwi ludzie.²
30. Nawet zabójca brāhmina, walczący w obronie swego pana na polu bitwy i ginący tam, trafia do nieba, które staje się jego stałym miejscem pobytu.
31. Cel osiągnięty przez człowieka, który ginie w obronie brāhminów, krów i swego pana, który zostaje zabity przez drapieżne zwierzęta lub rogaciznę, jest wspaniały. Przynosi ogromne i niekończące się korzyści.
32. Człowiek może być zdolny do odprawienia setek ofiar, ale bardzo trudno jest zrezygnować z własnego życia w prawej wojnie.
33. Prawa wojna prowadzi do nieba. Jest oczyszczająca i ujawnia wielowymiarowe piękno człowieka. Tak jest w przypadku ludzi ze wszystkich kast,³ a szczególnie w przypadku Kszatrijów.
34. Teraz wyjaśnię jasno wieczną cnotę dotyczącą wojny, kto może być zaatakowany, a kto powinien być oszczędzony.
35. Nawet jeśli brāhmin biegły w Wedāncie zaatakuje kogoś gwałtownie bronią śmiercionośną, można odpowiedzieć mu walką. Nie popełni się tym samym grzechu zabójstwa brāhmina.⁴
36. Nawet morderca nie powinien być atakowany i zabity, jeśli jest spragniony i prosi o wodę. O Wjāsa, zabicie chorego i cierpiącego w walce czyni człowieka winnym zabójstwa brāhmina.
37. Człowiek staje się zabójcą brāhmina zabijając chorych, słabych, dzieci, pantoflarzy, skąpych i tych, których łuk lub cięciwa są złamane.
38. Po rozważeniu tego wszystkiego, inteligentny człowiek powinien gorliwie angażować się w bitwy. Osiągnie cel swojego życia i będzie się radować tutaj i w zaświatach.