Umā Saṃhitā – Rozdział 17 – Opis Dźambūdwīpa

Sanatkumāra powiedział:

1. O synu Parāśary, słuchaj uważnie moich wyjaśnień dotyczących sfery ziemi składającej się z siedmiu Dwīpa (kontynentów).¹
2. Siedem kontynentów to Dźambū, Plaksza, Śālmali, Kuśa, Krauńća, Śāka, Puszkara. Te siedem otoczonych jest przez siedem oceanów.
3. Siedem oceanów to morze soli, morze soku z trzciny cukrowej, morze wina, morze ghī, morze jogurtu, morze mleka i morze czystej wody. Dźambū-dwīpa znajduje się pośrodku tych wszystkich.
4-6. W jego środku znajduje się złota góra Meru, o Kālejo. Rozciąga się na szesnaście Jodźana w dół, a jej wysokość wynosi osiemdziesiąt cztery Jodźana. Jej szerokość u szczytu wynosi trzydzieści dwa Jodźana. Ta góra znajduje się na grzbiecie ziemi i rozciąga się na wszystkie strony. U podstawy ma szesnaście tysięcy Jodźana. Ma kształt zalążka kwiatu lotosu. Góry Himawat,² Hemakūṭa³ i Niszadha⁴ znajdują się na południe od niej.
7. Góry Warsza na północy to Nīla, Śweta i Śryṅgin.⁵ Ich rozciągłość wynosi dziesięć tysięcy Jodźana. Są pełne klejnotów i mają różowy poblask.
8. Ich wysokość wynosi tysiąc Jodźana, a szerokość również jest taka sama. Bhārata jest pierwszym subkontynentem. Następnie jest Kimpurusza.
9. Hari Warsza jest innym, o mędrcze, znajduje się na południe od Meru. Ramjaka znajduje się po stronie północnej. W jego części leży Hiraṇmaja Warsza.
10. Na północy znajdują się także Kuru. O znakomity mędrcze, rozciągłość każdego z nich, tak jak w przypadku Bhārata, wynosi dziewięć tysięcy Jodźana.
11. Ilāwryta Warsza znajduje się w jego środku, a Meru wznosi się e centrum. We wszystkich czterech kierunkach wznoszą się szczyty o wysokości dziewięciu tysięcy Jodźana.
12. O znakomity mędrcze, taka jest Ilāwryta i znajdują się tutaj cztery góry, które wyglądają jak wsporniki Meru, są z nią połączone i wznoszą się ponad nią.
13. Mandara znajduje się na wschodzie. Gandhamādana na południu. Wipulajest na zachodzie, a Supārśwa znajduje się na północy.⁶
14. Drzewa będące proporcem góry to Kadamba, Dźambu, Pippala i Waṭa. Ich wysokość wynosi jedenaście tysięcy Jodźana.
15. O wielki mędrcze, posłuchaj o pochodzeniu nazwy Dźambū-dwīpa. Są tu wielkie drzewa, które lśnią. Wyjaśnię ci ich naturę.
16. Owoce drzewa Dźambū są wielkości ogromnego słonia. Spadają na szczyt góry i rozbijają się, rozrzucając się wszędzie.
17. Słynna rzeka Dźambū⁷ składa się z soku z owoców Dźambū. Płynie tam i jest pita przez mieszkańców tej krainy.
18. Ludzie mieszkający na jej brzegach nie pocą się. Nie wydzielają nieprzyjemnego zapachu i nie odczuwają niedostatku w używaniu swoich narządów zmysłów.
19. Błoto z tego strumienia, wysuszone przez podmuch ust, przekształca się w złote ozdoby dla Siddhów. Jest nazywane Dźāmbūnada.
20. Bhadrāśwa Warsza znajduje się na wschód od Meru. Ketumāla Warsza leży na zachodzie. Pomiędzy nimi znajduje się Ilāwryta.
21. Las na wschodzie to Ćaitraratha,⁸ na południu Gandhamādana, na zachodzie Wibhrādźa, a na północy Nandana.
22. Są tam cztery jeziora: Aruṇoda, Mahābhadra, Śitoda i Mānasa.⁹ Te cztery jeziora są godne tego, by rozkoszowali się nimi wszyscy bogowie.
23. Góry dopełniające Meru na wschodzie to Śātāńdźana, Kuruṅga, Kurara i Māljawat. Każda z nich jest ważna.
24. Góry dopełniające na południu to Trikūṭa, Śiśira, Pataṅga, Rućaka, Niszadha, Kapila i inne.
25. Góry dopełniające na zachodzie to Sinīwāsa, Kusumbha, Kapila, Nārada, Nāga i inne góry.
26. Góry dopełniające na północy to Śaṅkhaćūḍa, Ryszabha, góra o nazwie Haṃsa, Kālańdźara i inne.
27. Śātakaumbha, złote miasto Brahmā, znajduje się na szczycie Meru i w jego centrum. Rozciąga się na czternaście tysięcy Jodźana.
28. Wokół tego miasta znajdują się osiem miast ośmiu strażników kierunków, które zostały im przypisane zgodnie z ich kierunkami i formami.
29. Wypływając ze stóp Wiszṇu, rzeka Gaṅgā spływa do miasta Brahmā, przepływając przez sferę księżyca.
30. Spływając w czterech kierunkach, rzeka Gaṅgā rozdziela się na cztery strumienie: Sītā,¹⁰ Alakanandā,¹¹ Ćakszus¹² i Bhadrā.¹³
31. Sītā płynie na wschód od góry, Alakanandā płynie na południe, Ćakszus płynie na zachód, a Bhadrā płynie na północ.
32. Tak oto święta rzeka Gaṅgā, płynąc trzema korytami, wpływa do wielkiego oceanu w czterech kierunkach po przekroczeniu wszystkich gór.
33. Meru jest położona pośrodku czterech gór: Sunīla, Niszadha, Māljawat i Gandhamādana. Ma kształt perykarpu kwiatu lotosu.
34. Cztery Warsza – Bhārata, Ketumāla, Bhadrāśwa i Kuru – są płatkami światowego lotosu. Lokaparwata stanowią jego granicę.
35. Dewakūṭa¹⁴ stanowi jego rdzeń. Rozciąga się od południa na północ. Gandhamādana i Kailāsa rozciągają się ze wschodu na zachód.
36. Góry Niszadha i Nīla wyłaniają się ze wschodu i zachodu Meru, skręcają na południe i północ i kończą się w perykarpie.
37. Te góry Kesara – Śweta i inne – tworzące środek Meru, występują parami i są niezwykle piękne.
38. Na północ od tych gór znajdują się zbiorniki wodne, do których przybywają Siddhowie i Ćāraṇowie. Lasy i miasta w ich pobliżu są bardzo fascynujące.
39. Miasta te należą do bogów, Jakszów, Gandharwów i Rākszasów. Bogowie i Daitjowie bawią się na tych górach dniem i nocą.
40. Są to siedziby ludzi prawych. Są one wychwalane jako niebiosa na ziemi. Grzesznicy nigdy nie mogą tam się udać. Nie mogą być nawet widziani w ich pobliżu.
41. O wielki mędrcze, w ośmiu Warsza, poczynając od Kimpurusza itd., nie ma smutku, zagrożenia, cierpienia, głodu ani strachu.
42. Ludzie są zdrowi, wolni od strachu i pozbawieni trosk. Ich długość życia wynosi od dziesięciu do dwunastu tysięcy lat.
43. Czas jest tam liczony jako Kryta, Tretā itd. Pan nie zsyła tam ziemskich deszczy.
44. We wszystkich tych siedmiu Warsza rzeki są dobrze uregulowane. Mają piaski ze złota. Są tam setki małych rzek. Cnotliwi ludzie bawią się w nich.