Umā Saṃhitā – Rozdział 15 – Opis światów podziemnych (pātāla)

Wjāsa powiedział:

1. Dla dobra ludzi opowiedz mi o tym, co gdy dane jest jako dar przynosi owoce wszystkich darów.

Sanatkumāra powiedział:

2. Wysłuchaj. Opowiem o darze, który ofiarowany we właściwym czasie pozwala ludziom uzyskać owoce wszystkich darów.
3. To jest najwspanialszy ze wszystkich darów. Cały wszechświat zostanie dany jako dar przez tych, którzy pragną zbawienia za przekroczenie oceanu ziemskiej egzystencji.
4. Człowiek staje się panem siedmiu światów, zyskując jedynie ułamek korzyści, które osiąga, gdy ofiarowuje cały wszechświat.
5. Człowiek, który ofiarowuje wszechświat, bawi się w siedzibie bogów wraz ze swoimi krewnymi, tak długo jak Księżyc i Słońce są na niebie lub ziemia jest stabilna, albo gdy wszyscy w siedzibie mieszkańców nieba są przychylni. Później, dla radości, osiąga region Wiszṇu, który jest trudny do osiągnięcia nawet dla bogów.

Wjāsa powiedział:

6. O święty panie, proszę wyjaśnij wszechświat, jego rozmiar, jego główną duszę, jego podporę i jego strukturę, abym mógł go w pełni zrozumieć.

Sanatkumāra powiedział:

7. O mędrcze, słuchaj. Wyjaśnię, jak wysoki i jak rozległy jest wszechświat. Słuchając tego z uwagą, człowiek pozbywa się grzechów.
8. To, co jest nieprzejawioną ostateczną przyczyną, objawia się jako Śiwa, wolny od chorób. Gdy to zostaje podzielone, z tego w odpowiednim czasie rodzi się Brahmā.
9. Brahmā tworzy wszechświat składający się z czternastu światów.¹ O drogi, opowiem o tym zwięźle i we właściwym porządku. Słuchaj uważnie.
10. Jest tylko siedem światów podziemnych (pātāla). Światów górnych jest również siedem (bhuwana). Wysokość wszechświata jest dwukrotnie większa i znajduje się on pośrodku wody.
11. Jego podporą jest wąż Śesza. Jest on wychwalany jako Wiszṇu. Na polecenie Brahmā wspiera wszystko.
12. Nawet bogowie i Asurowie nie są w stanie opisać atrybutów Śesza, który jest czczony przez bogów, mędrców i Gaṇa i którego siddhowie nazywają Ananta.
13. Ma on tysiąc kapturów. Dzięki tysiącom klejnotów na jego kapturach oświetla wszystkie strony świata. Nosi wspaniałą ozdobę Swastika.
14. Ma tylko jeden kolczyk. Ma koronę i nosi girlandy. Jego oczy są przekrwione od upojenia. Lśni jak biały płonący górski szczyt.
15. Przypomina górę Kailāsa, która lśni na biało dzięki płynącej Gaṅgā. Ale nosi niebieskie szaty i jest upojony.
16-17. Jest czczony przez złotoskóre dziewice Nāga (nāgakanjā) w tym aspekcie – to znaczy końce jego dłoni dotykają lemiesza. Nosi doskonały kij do młócenia. Jest Rudrą w formie Saṅkarszaṇa. Lśni płomieniem trującego ognia. Pod koniec Kalpy z jego pysków wydobywają się płomienie ognia. Po pochłonięciu trzech światów gasną.
18. Niosąc kulę ziemską na swoich plecach, Śesza, pan Bhūtów, stoi u korzenia Pātāla. Jest czczony za swoje nieskończone atrybuty.
19. Jego mocy płodności nie mogą odpowiednio opisać nawet ambitni bogowie, ani nie można poznać jego formy.
20. Kto wyrazi jego potęgę w pełni? Szereg jego kapturów, różowych od klejnotów, okrąża całą ziemię jak girlanda kwiatów.
21. Gdy Śesza, z oczami przekrwionymi od upojenia, rozciąga się, ziemia drży wraz ze wszystkimi swoimi górami, oceanami i lasami.
22-23. O znakomity mędrcze, każdy ze światów podziemnych (pātāla) rozciąga się na dziesięć tysięcy Jodźana.² Siedem światów podziemnych to Atala, Witala, Sutala, Rasātala, Tala, Talātala i Pātāla. Siedem światów leży pod ziemią. Tak mówią uczeni ludzie.
24. Wysokość każdego z tych światów jest dwukrotnie większa od ich rozciągłości. Powierzchnie wszystkich są podłożami z klejnotów. Pałace są pełne klejnotów, a ich tarasy są wykonane ze złota.
25. Zamieszkują tam Dānawowie, Daitejowie, Węże (Nāgowie) i Rākszasowie pochodzący od Daitjów.
26. Nārada, który przybył do nieba z regionu podziemnego, ogłosił w środku zgromadzenia niebiańskiego, że światy podziemne (pātāla) są piękniejsze niż niebo.
27. Tam, w różnych ozdobach, obecne są lśniące klejnoty. Są białe i rozkoszne. Cóż może im się równać?
28. Region podziemny jest tu i ówdzie rozświetlony przez córki Daitjów i Dānawów. Nawet dla wyzwolonej duszy region podziemny jest przyjemny. Która wyzwolona dusza go nie pragnie?
29. W ciągu dnia nie ma tam promieni słonecznych, a w nocy nie ma promieni księżycowych. Nie ma tam ani chłodu, ani jaskrawego światła słonecznego. Jest tylko blask klejnotów.
30. O znakomity mędrcze, wszelkiego rodzaju jedzenie i napoje spożywane są tam przez niezwykle radosnych ludzi. Czas, który tam upływa, w ogóle nie jest odczuwany.
31. Słychać tam gruchanie samców kukułek. Są tam lotosy, stawy z lotosami oraz rzeki i jeziora. Każde z nich jest bardziej doskonałe od drugiego.
32. Ozdoby tam są bardzo lśniące. Maści są słodko pachnące. O brāhminie, można tam usłyszeć dźwięki Wīṇ, fletów i Mrydaṅgów. Wszędzie rozbrzmiewają pieśni.
33. Daitjowie i węże tam cieszą się i radują. Dzięki pokutom Dānawowie i Siddhowie osiągają te światy.