Sanatkumāra powiedział:
1. Dziesięć darów dobroczynnych nazywa się wielkimi darami (mahādāna) i są one godne pochwały. Należy je ofiarowywać wartościowym osobom każdego dnia. Umożliwiają one duszy przekroczyć ocean światowego istnienia.
2. Dary charytatywne w postaci złota (hiraṇjadāna), krów (godāna) i ziemi (bhūmidāna), o znakomity brāhminie, są bardzo święte. Ci, którzy je czynią, odkupują siebie.
3. Są dary złota, krów i ziemi, czyniąc które człowiek zostaje uwolniony od grzechów.
4. Tulādāny1 są wysoko cenione, podobnie jak dary z krów. Dary ziemi i mowy mają równą moc i zasługują na pochwałę, ale dary mowy będą większe.
5. Każdego dnia należy dawać te rzeczy tym, którzy ich potrzebują: woły, krowy, parasole, ubrania, pary butów, napoje i jedzenie.
6. Przedmiot, który jest dany brāhminom, proszącym i cierpiącym ludziom po wykonaniu rytuałów Saṃkalpa, pozwala odbiorcy stać się bardzo inteligentnym.
7. Istnieje dziesięć wielkich darów: złoto, nasiona sezamu, słonie, dziewice, służące, dom, rydwan, klejnoty, krowa o płowej barwie oraz zwykłe krowy.
8. Po przyjęciu wszystkich tych darów brāhmin wielkiej mądrości pozwala zarówno sobie, jak i obdarowanemu, przekroczyć ocean światowego istnienia.
9. Jeśli ludzie dają złoto z pobożnym umysłem, bogowie obdarzają ich tym samym. Tak słyszałem.
10. Złoto to ogień. Ogień rzeczywiście reprezentuje wszystkich bogów. Dlatego ofiarowując złoto, człowiek ofiarowuje dar wszystkich bogów.
11. Dar ziemi jest bardzo doskonały i przynosi owoce wszystkich pragnień. Dar złota jest również doskonały i był wcześniej czyniony przez króla Prythu.
12. Jeśli działki ziemi są ofiarowane wraz ze złotem, jest to godne pochwały. Ludzie składający takie dary zostają uwolnieni od wszystkich grzechów i osiągają najwyższy cel.
13. O mędrcze, opowiem o innym darze, który jest najbardziej doskonały i dzięki któremu ludzie nie widzą lasu Jamy, przyczyny wielu cierpień.
14. Należy złożyć dar charytatywny w postaci lasu z należytym przestrzeganiem zasad i pobożnym umysłem. Majątek powinien być zdobyty uczciwymi środkami. Odbiorca powinien być wolny od skąpstwa związanego z bogactwem.
15-19. Z miary Prastha2 nasion sezamu należy zrobić wizerunek krowy obdarzonej wszystkimi cechami. Ciele powinno być wykonane ze złota. Powinno mieć boski kształt i posiadać wszystkie cechy. Mistyczny diagram ośmiopłatkowego lotosu należy stworzyć z pomyślnej cynobry i surowego ryżu. Wierny powinien oddać cześć Rudrze i wszystkim innym bogom z wielką pobożnością. Po oddaniu czci krowa i ciele powinny zostać przekazane brāhminowi wraz z klejnotami i złotem, zgodnie z możliwościami, i przyozdobione we wszystkie ozdoby. Wierny powinien spożywać posiłek tylko nocą. Następnie w szczególny sposób powinien ofiarować lampy oliwne. Należy dokonać tego w dniu pełni księżyca w miesiącu Kārttika z wielkim zaangażowaniem. Ten, kto czyni to zgodnie ze swoimi możliwościami, ale ściśle przestrzegając zasad, nie widzi straszliwego piekła ani ścieżki Jamy.
20. O Wjāso, nawet po popełnieniu grzechów człowiek cieszy się w niebie wraz ze swoimi krewnymi i przyjaciółmi, dopóki nie rządzi tam czternastu Indrów.
21. Dar krowy wykonany zgodnie z zasadami jest najbardziej doskonały. O Wjāso, żaden inny dar nie jest tak wysławiany jak ten.
22-23. Jeśli ktoś ofiarowuje płową krowę wraz z cielęciem, ozdabiając rogi złotem, kopyta srebrem i ozdobione innymi rzeczami, a także daje naczynie z dzwonu, ta krowa powraca do niego w formie spełniającej życzenia niebiańskiej krowy. O Wjāso, odbiorca zostaje w ten sposób pobłogosławiony zarówno tutaj, jak i w zaświatach.
24. Należy dawać takie rzeczy człowiekowi o dobrych cechach, które najbardziej lubi na świecie, które są mu bardzo drogie w domu i które chciałby posiadać na stałe.
25. Dary rzeczy równych wagą dawcy są najbardziej doskonałe spośród wszystkich darów. Jeśli ktoś pragnie swojej pomyślności, powinien stanąć na wadze.
26. Dary o tej samej wadze co składający dają wielkie zasługi. Usuwają wszystkie grzechy. Ofiarowując je, człowiek pozbywa się grzechów wynikających z zabójstw i niewoli.
27. Nawet po popełnieniu grzechów, jeśli człowiek ofiarowuje dary o tej samej wadze, staje się wolny od wszystkich grzechów i trafia do nieba.
28-30. (Następujące słowa należy recytować przed dokonaniem daru). „Niech bóstwo przewodniczące wadze usunie grzech popełniony przeze mnie ciałem, umysłem lub słowem w ciągu dnia, nocy, zmierzchów, południa, końca nocy lub w którymkolwiek z trzech czasów. Niech bóstwo przewodniczące wadze, pan Śiwa, wróg Kupidyna, usunie wszystkie grzechy, które popełniłem jako chłopiec, młodzieniec lub starzec, świadomie lub nieświadomie. Majątek został przeze mnie przekazany wartościowej osobie. Został złożony na wadze zgodnie z moją wagą. Niech zasługa spłynie na mnie wraz z tym.”
31. Dar bóstwa przewodniczącego należy przekazać po recytacji powyższej formuły. Nie należy go ofiarowywać jednej osobie. Nie przynosi to żadnej korzyści. Należy je rozdzielić między wielu brāhminów.
32. O Wjāso, ten, kto czyni ten doskonały dar bóstwa przewodniczącego wadze, niszczy swoje grzechy i osiąga niebo. Przebywa tam tak długo, jak długo rządzi nad nim czternastu Indrów.