Umā Saṃhitā – Rozdział 1 – Kryszṇa spotyka Upamanju

1. Medytujemy nad Śiwą, doskonałym bóstwem, który podtrzymuje siedem¹ światów dzięki Sattwa Guṇie jako swojej właściwości, który stwarza je, posługując się Radźasem, i który je niszczy, obdarzony Tamasem; który jest ponad Mājā złożoną z Guṇ i trwa niezachwiany; który jest prawdą, błogością i nieskończoną czystą świadomością; który przyjmuje imiona Brahmā itd. i który zawsze jest osiągany poprzez zastosowanie Sattwa Guṇy.

Mędrcy powiedzieli:

2. O Sūto wielkiej inteligencji, o Sūto, uczniu Wjāsy, pokłony Tobie. Opowiedziałeś czwarty traktat – Koṭirudra-saṃhitā.
3. Prosimy teraz, abyś opowiedział historię o Śiwa, najwyższej duszy, któremu towarzyszy Umie-Pārwatī — historię pełną dodatkowych anegdot.

Sūta powiedział:

4. O Śaunako² i inni mędrcy, posłuchajcie z oddaniem boskiej, pomyślnej historii Śiwa, która przynosi doczesne przyjemności i zbawienie.
5. To samo święte pytanie zadał wybitny mędrzec Wjāsa do Sanatkumāra, który opowiedział historię Śiwa.

Sanatkumāra powiedział:

6. O Wjāso, historię Pana Śiwa, którą mędrzec Upamanju³ wspomniał Kryszṇie, opowiem teraz Tobie.
7. Dawniej Kryszṇa, syn Wasudewy, udał się do Kailāsa,⁴ siedziby Śiwa, aby odbyć pokutę i przebłagać Śiwa w celu uzyskania syna.
8. Widząc mędrca Upamanju praktykującego medytację na wspaniałym szczycie, pokłonił się mu z oddaniem i zapytał go z dłońmi złożonymi w geście szacunku.

Pan Kryszṇa powiedział:

9. O Upamanyu, o wielki umyśle, o najprzedniejszy z wielbicieli Śiwa obdarzony wspaniałym intelektem. Przyszedłem tutaj, aby wykonać pokutę ku czci Śiwa w celu uzyskania syna.
10. O mędrcze, proszę, opowiedz o wielkości Śiwa, która cieszy prawych, a po usłyszeniu której z oddaniem podejmę pokutę ku czci Śiwa.

Sanatkumāra powiedział:

11. Po wysłuchaniu tych słów inteligentnego Kryszny, Upamanju odczuł wielką radość w sercu. Rozmyślając o Śiwa, odpowiedział.

Upamanju powiedział:

12. O Kryszno, wielki wielbicielu Śiwa, słuchaj o chwale Śiwa, której sam byłem świadkiem. Jest to wspaniała opowieść, która wzmacnia oddanie do Śiwa.
13. Podczas wykonywania praktyk duchowych ujrzałem Śiwa, jego broń, jego wyznawców oraz Wiszṇu i innych bogów.
14. Lśnił trzema aspektami, był źródłem wiecznego szczęścia i był niezniszczalny. Miał jedną stopę, ogromne zęby, a z ust wydobywały się płomienie ognia.
15. Jego blask równał się światłu dwóch tysięcy promieni. Wirując, miotał doskonałymi pociskami. Miał wiele oczu i tysiąc nóg.⁵
16–17. To on bez wątpienia niszczy wszechświat na końcu kalpy, a nikt w trzech światach, zarówno wśród ruchomych, jak i nieruchomych bytów, nie może uniknąć śmierci, kiedy On miota nimi z rąk, spalając wszystko natychmiast i całkowicie w mgnieniu oka.
18. Podczas wykonywania pokuty widziałem obok Rudra niezniszczalną, ściśle tajną broń, która nie miała sobie równych ani lepszych pocisków.
19. Była to broń Widźaja, trójząb, straszna broń, która niszczyła wszystkie inne bronie i pociski.
20. Nie ma wątpliwości, że mogła przebić całą ziemię, osuszyć wielki ocean i spowodować upadek wszystkich ciał niebieskich.
21. To była broń, którą wcześniej zabito Jauwanāśwę,⁶ władcę o wielkim blasku, oraz Māndhātṛa, potężnego króla, który podbił trzy światy.
22. Został nią zabity arogancki król Haihaja.⁷ Kiedy demon Lawaṇa⁸ rzucił wyzwanie królowi Śatrughnie, ta broń została w niego wymierzona.
23. Kiedy ten demon został zabity, trójząb powrócił do Rudry. Miał ostry szpic i był bardzo przerażający.
24. Stał, jakby groził wszystkim swoimi trzema szpicami, a jego brwi były zmarszczone. Był jak płonący ogień bez dymu i wschodzące słońce.
25–26. Ujrzałem jego topór o ostrych krawędziach, ozdobiony wężami itp. Był tak przerażająca jak bóg śmierci trzymający w ręku pętlę. Był jak nieopisywalny promień słońca i jak cechy ognia na końcu kalpy. Miał rozmiar dorosłego mężczyzny. Bhārgawa Rāma użył go w bitwie do zgładzenia Kszatrijów.
27. Został on wcześniej przekazany Rāmie przez Śiwa.⁹ Wzmocniony nim, uradowany mędrzec spalił Kszatrijów dwadzieścia jeden razy.¹⁰
28. Widziałem dysk Sudarśana w kształcie człowieka o tysiącu twarzy i dwóch tysiącach rąk. Był boski i królewski.
29. Miał dwa tysiące oczu o ognistym blasku i tysiąc nóg. Lśnił jak miliony słońc. Był zdolny spalić trzy światy.
30. Widziałem ostry i lśniący piorun o stu szpikulcach najwyższej doskonałości. Widziałem wielki łuk Pināka o nadzwyczajnym blasku i jego kołczan pełen strzał..
31. Widziałem Śakti, miecz, pętlę o wielkim blasku oraz oścień, wielką boską żelazną maczugę i wiele innych broni.
32. Po obu stronach Pana Rudra widziałem bronie strażników stron świata.
33. Po prawej stronie pana znajdował się Brahmā, dziadek światów, siedzący w swoim powietrznym rydwanie unoszonym przez łabędzia. Był boski i szybki jak myśl.
34. Nārājana, trzymając konchę, dysk i maczugę, stał po jego lewej stronie, siedząc na Garudzie.
35. Brahmā i inni Manu, Bhrygu i inni mędrcy, Indra i inni bogowie, wszyscy tam byli.
36. Trzymając swoją Śakti i dzwonek, siedząc na swoim pawiu, Skanda stał obok bogini jak kolejny bóg ognia.
37. Nandin stał przed Śiwą trzymając trójząb. Wszystkie upiory, Gaṇy i matki były tam obecne.
38. Kłaniając się Panu Śiwa i otaczając go ze wszystkich stron, bogowie wychwalali pana różnymi rodzajami hymnów.
39. Widziałem po obu stronach pana wszystko, co jest widziane lub słyszane na tym świecie. Byłem tym zaskoczony.
40–41. O Kryszṇo, wyglądało to, jakby odbywała się tam jakaś ofiara. W tej ofierze ogarnęła mnie wielka radość. Czułem się niezwykle odważny, widząc Śiwę przed sobą. Ze złożonymi dłońmi w geście szacunku i słowami zdławionymi łzami radości oddawałem mu należny hołd różnymi hymnami.
42. Wówczas uradowany Pan Śiwa przemówił do mnie ze śmiechem, słodkimi słowami i z wielką przyjemnością.
43. „O brahminie, choć próbuje raz za razem, nie mogę tobą zachwiać. Zostałeś przeze mnie wypróbowany. Niech ci się powodzi. Jesteś stale obdarzony oddaniem.
44. O człowieku dobrych obrzędów, jestem zachwycony. Wybierz dar. Nie ma nic, czego nie mógłbym ci dać, nawet jeśli byłoby to coś rzadkiego i niedostępnego dla wszystkich bogów.”
45. Słysząc pełne miłości słowa Śiwy, przemówiłem do pana, który jest życzliwy wobec wielbicieli, z dłońmi złożonymi w geście szacunku.

Upamanju powiedział:

46. „O Panie, jeśli jesteś zadowolony, a moje oddanie jest stałe i niezachwiane, niech dzięki tej prawdzie moja wiedza obejmie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
47. Obdarz mnie nieskończonym oddaniem, które nigdy nie zboczy ani nie oddali się od Ciebie. Niech ja i moja rodzina mamy codziennie mleczny pudding.
48. O Panie, niech będziesz obecny w mojej pustelni każdego dnia. Niech moja przyjaźń z innymi Twoimi wielbicielami rozkwita na zawsze.”
49. O znamienity potomku rodu Jadu, w odpowiedzi na moją prośbę, Pan Śiwa zaśmiał się i spojrzał na mnie swoimi miłosiernymi oczami. Powiedział do mnie.

Śiwa powiedział:

50. „O Upamanju, o drogi, o mędrcze, będziesz wolny od wad starości i śmierci. Spełnij wszystkie swoje pragnienia.
51. Zasłużysz na cześć mędrców. Twoim bogactwem będzie sława. Dzięki mojej łasce stopniowo zdobędziesz dobre postępowanie, piękno, dobre cechy i bogactwo.
52. O mędrcze, gdziekolwiek tego zapragniesz, mleczny ocean¹¹ popłynie i będzie tam obecny.
53. Zanim ten nektarowy mleczny ocean zostanie całkowicie ujarzmiony, wraz ze swoimi krewnymi ujrzysz Kalpę Waiwaswata.
54. O wielki mędrcze, niech Twoja rodzina będzie nieskończona dzięki mojej łasce. Zawsze będę obecny w Twojej pustelni.
55. Niech Twoje oddanie wobec mnie będzie trwałe. O drogi, kiedykolwiek mnie wspomnisz, pojawię się przed Tobą. Jesteś zaiste moim ukochanym.
56. Bądź szczęśliwy, spełniając wszystkie swoje pragnienia. Nie martw się ani nie niepokój. Nie ma wątpliwości, że wszystko, o czym pomyślisz, zostanie spełnione.”

Upamanju powiedział:

57. Po udzieleniu mi darów i wypowiedzeniu tych słów Pan Śiwa, o blasku miliona słońc, zniknął stamtąd.
58. O Kryszṇo, tak ujrzałem Śiwa, najwyższego Pan, dawca doczesnych przyjemności i zbawienia, w towarzystwie swoich wyznawców.
59. Wszystko, co wspomniał inteligentny Pan Śiwa, zostało przeze mnie całkowicie osiągnięte poprzez medytację nad władcą bogów.
60. Spójrz na Gandharwów, Apsarasy, mędrców, Widjādhary i dobrze zorganizowanych Siddhów.
61. Spójrz na piękne drzewa o błyszczących liściach, pachnące sezonowymi kwiatami i obfitujące w owoce i kwiaty.
62. O potężny bohaterze, to wszystko są rezultaty łaski Śiwa, wielkiej duszy, Pana bogów. Wszechświat jest emocjonalnie przychylny.
63. Dzięki łasce Pana z Trójzębem posiadam doskonałą wiedzę o wszystkim. Znam faktycznie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, wszystko.
64. Widziałem Pana, którego nawet wielcy bogowie nie widzą bez przebłagania. Któż może być bardziej błogosławiony ode mnie?
65. Wieczne zasady są znane jako dwadzieścia sześć.¹² W ten sposób uczeni ludzie medytują nad wielkim i niezniszczalnym.
66. Ten wielki Pan sam jest znawcą dobrze uporządkowanych zasad, bezpośrednim postrzegaczem wszystkich prawdziwych obiektów i Panem Prakryti i Puruszy.
67. To on stworzył, dla ochrony światów, Brahmā, przyczynę światów, ze swojej prawej ręki i Wiszṇu ze swojej lewej ręki.
68. Gdy Kalpa dobiegła końca, Pan stworzył Rudrę ze swojego serca. Następnie zniszczył wszechświat, łącznie z istotami ruchomymi i nieruchomymi.
69. Pod koniec Jug Pan Śiwa staje się Kālą i pożera wszystkie żywe istoty, niczym ogień zagłady Saṃwartaka.
70. Pan jest wszechwiedzący, jest duszą oraz materialną i rzeczywistą przyczyną wszystkich żywych istot. Jest wszechobecny i widzialny dla wszystkich bóstw.
71. Dlatego przebłagaj go, aby uzyskać syna. Śiwa, życzliwie usposobiony wobec swoich wielbicieli, wkrótce będzie z ciebie zadowolony.