Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 5 – Śmierć braminki i wielkość Nandikeśwary

Sūta powiedział:

1. Nīlakaṇṭha, wielki bóg, stoi w formie Liṅgamu na boskiej górze Kālańdźara.¹ Jest on zawsze dawcą błogości dla wyznawców.
2. Jego wielkość jest boska, jak głoszą Śruti i Smryti. Tę nazwę nosi to święte miejsce, które się tam znajduje. Przez rytualną kąpiel  w tym miejscu niszczone są grzechy.
3. O wielcy o dobrych obrzędach, nie ma granicy dla Liṅgamów Śiwy na brzegu Rewy,² które obdarzają wszelkiego rodzaju szczęściem.
4. Rzeka sama jest w formie Rudry, która uśmierza grzechy samym swoim widokiem. Każdy duży czy mały kamień w tej rzece ma formę Śiwy.
5. O wielcy mędrcy, jednak wymienię i wyjaśnię ważne Liṅgamy, które dają tu przyjemności światowe, a potem wyzwolenie.
6. Ten o dobrym imieniu Ārteśwara rozprasza grzechy. Ten, który jest znany jako Parameśwara i który jest wspominany jako Siṃheśwara (to dobre świątynie).
7. Śarmeśa, Kumāreśwara, Puṇḍarīkeśwara i Maṇḍapeśwara są wszystkie dobrze znane.
8. Jest tam Tīksṇeśa, który uśmierza grzechy samym swym widokiem. Ten, który nazywa się Dhundhureśwara znajduje się na brzegach rzeki Narmady. Uśmierza grzechy.
9. Śūleśwara, Kumbheśwara, Kubereśwara i Someśwara są bardzo sławne.
10. Maṅgaleśa ma błękitną szyję i jest wielkim dawcą pomyślności. Pan Mahākapīśwara został ustanowiony przez Hanūmata.
11. Pan Nandika zapobiega grzechom milionom zabójstw. Jest wychwalany jako dawca owoców pragnień i wyzwolenia.
12. Jeśli ktoś z wielkim oddaniem czci Nandikeśę, z pewnością osiągnie wszystkie Siddhi.
13. O znakomici mędrcy, ten, kto kąpie się w Rewie lub na jej brzegach, spełnia wszystkie pragnienia i pozbywa się grzechów.

Mędrcy powiedzieli:

14. O wielce inteligentny, opowiedz o wielkości znajdującego się tam Nandikeśi. Łaskawie wspomnij o tym teraz.

Sūta powiedział:

15. O mędrcy, Śaunaka i inni, dobrze postawiliście pytanie. Opowiem tak, jak słyszałem. Słuchajcie z szacunkiem.
16. Dawniej znakomity mędrzec został zapytany o to przez Judhiszṭhirę. Z miłości do was opowiem wam tak, jak on wtedy opowiedział.
17. Miasto o nazwie Karṇikī³ o wielkim blasku świeci na zachodnim brzegu Rewy. Mieszkają tam w obfitości ludzie czterech kast.
18. Żyjący tam pewien szlachetny bramin urodzony w rodzinie Utty, powierzył swoją żonę opiece dwóch synów i udał się do Kāśī.
19. Bramin tam umar. Gdy otrzymano wiadomość, dwaj synowie odprawili obrzędy pogrzebowe.
20. Żona opiekowała się synami, dbając o ich dobro. Po wychowaniu synów podzieliła majątek.
21-22. Zarezerwowała pewną sumę na swoje wydatki pogrzebowe. Po pewnym czasie, gdy miała umrzeć, rozdała pobożne dary różnego rodzaju. O bramini, opatrzność sprawiła, że nie umarła.
23. Gdy dzięki opatrzności nie umarła, syn obserwujący jej dolegliwości powiedział.

Synowie powiedzieli:

24. „O matko, co jest nie tak, że tak cierpisz. Proszę, powiedz nam, abyśmy mogli to z radością wykonać.”

Sūta powiedział:

25. Usłyszawszy te słowa, powiedziała: “Wiele rzeczy jest nie tak. Jeśli je wykonacie, umrę szczęśliwie.”
26. Starszy syn odpowiedział: “Proszę, powiedz. Zrobię to.” Ona wtedy odpowiedziała.

Bramińska kobieta powiedziała:

27. „O synu, słuchaj uważnie. Miałam wielkie pragnienie, by udać się do Kāśī. Ono się nie spełniło. Teraz umieram tutaj.
28. Drogi synu, moje kości mają być starannie wrzucone do wód Gaṅgi. Ten pobożny czyn z pewnością cię pobłogosławi.”

Sūta powiedział:

29. Gdy ona, praktykująca dobre obrzędy powiedziała tak na progu śmierci, kochający starszy syn odpowiedział jej.

Syn powiedział:

30. “O matko, możesz umrzeć spokojnie i z ufnością. Najpierw wykonam twoje zadanie, a potem zajmę się swoim.”
31. Po tych słowach podał jej wodę i poszedł do domu. Rozmyślając o Śiwie, kobieta w międzyczasie zmarła.
32. Po odprawieniu jej obrzędów pogrzebowych i miesięcznej Śrāddhy, syn wyruszył w podróż.
33. Starszy syn, znany jako Suwāda, wziął jej kości i rozpoczął pielgrzymkę.
34-35. Zatrudnił służącego, by mu towarzyszył. Pocieszył żonę i synów. Odprawił Śrāddhę, Dānę i inne pobożne obrzędy. Potem po Maṅgala Smaraṇie wyruszył z domu w towarzystwie służącego.
36. Przeszedł około dwunastu kilometrów tego dnia i gdy słońce zaszło, zatrzymał się w domu pewnego bramina w pomyślnej wiosce Wiṃśatigrāma.
37. Odprawił Sandhję i inne obrzędy należycie. Recytował hymny modlitwy do Śiwy o cudownych czynach.
38-39. Bramin pozostał tam w towarzystwie służącego. Minęły dwie muhūrty nocy, gdy zdarzyło się coś zaskakującego. O mędrcy, słuchajcie uważnie. Opowiem wam wszystko.