Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 42 – Różnica między Saguṇą i Nirguṇą

Mędrcy powiedzieli:

1. Kim jest Śiwa? Kim jest Wiszṇu? Kim jest Rudra? Kim jest Brahmā? Który z nich jest Nirguṇa? Prosimy, rozjaśnij tę naszą wątpliwość.

Sūta powiedział:

2. Mistrzowie Wed i Wedānty znają to, co pochodzi od Nirguṇy – wielkiej duszy, jako jedność zwanej Śiwą.
3-4. Z Niego zrodziła się Prakryti wraz z Puruszą. Oboje praktykowali ascezę. Słynne miasto Kāśī, znane jako Pańćakrośī, drogie wszystkim, powstało w wodzie u Jego podstawy. Wszechświat był wówczas całkowicie zalany wodą.
5. Wiszṇu, znany jako Nārājaṇa, spał tam owinięty w Māję. Prakryti jest znana jako Nārājaṇī (należąca do Nārājaṇy).
6. Ten, który narodził się z Jego lotosu pępkowego, był Pitāmahą. Ten, którego ujrzał poprzez ascezę, jest nazywany Wiszṇu.
7. Forma, która objawiła się przez Nirguṇa Śiwę podczas rozstrzygania sporu między nimi, o uczeni, jest znana jako Mahādewa.
8. Powiedział wtedy: “Będę Śiwą z ogniem na czole”. Stał się sławny pod imieniem Rudra. Jest przyczyną błogosławieństw dla światów.
9. Bezforemny stał się posiadającym formy, by ułatwić medytację. On sam jest Śiwą, życzliwym dla swoich wyznawców.
10. W istocie nie ma różnicy między Śiwą, który jest poza trzema Guṇami, a Rudrą – siedzibą Guṇ, tak jak między złotem a wykonaną z niego ozdobą.
11. Ich formy i działania są takie same; jednakowo obdarzają wyznawców dobrym celem; jednakowo godni są służby ze strony wszystkich i oddają się różnym boskim rozrywkom.
12. Rudra o straszliwych wyczynach ma pod każdym względem formę Śiwy. Narodził się, by wypełniać zadania wyznawców. Pomaga Wiszṇu i Brahmie.
13. Inne istoty i bogowie, którzy się rodzą, rozpuszczają się we właściwym porządku, ale nie Rudra. Rudra łączy się w Śiwie.
14. Takie jest wskazanie w Wedach, że wszystkie te Prākrytowie (zrodzeni z Prakryti) spotykają Rudrę i odchodzą, ale Rudra nie spotyka ich i nie odchodzi.
15. Wszyscy czczą Rudrę, ale Rudra nie czci nikogo. Jednak z powodu życzliwości dla wyznawców czasem czci samego siebie.
16. Ci, którzy czczą innych, rozpuszczają się w nich. Dlatego z czasem osiągają Rudrę, o uczeni.
17. Ci, którzy są wyznawcami Rudry, w okamgnieniu osiągają stan Śiwy. Nie muszą polegać na nikim innym. To jest wieczne stwierdzenie w Wedach.
18. O bramini, są różne rodzaje ignorancji. Z doskonałą wiedza tak nie jest. Wyjaśnię ich typy. Słuchajcie uważnie.
19. Wszystko, co tu widzimy, począwszy od Brahmy, jest samym Śiwą. Koncepcja wielości jest nierealna.
20. Mówi się, że Śiwa jest przed stworzeniem. Śiwa jest w trakcie stworzenia. Śiwa jest na końcu stworzenia. Gdy wszystko jest pustką, istnieje Sadāśiwa.
21. O wielcy mędrcy, tak oto Śiwa jest czteroraki. Tylko On powinien być znany jako Saguṇa. Z uwagi na posiadanie Śakti jest dwojaki.
22. To On dał Wiszṇu wieczne Wedy, sylaby, długości sylabiczne (mātrā) oraz swoją medytację i kult.
23. Wieczna Śruti mówi: “Īśānaḥ Sarwawidjānām”. Dlatego Śiwa jest twórcą Wed i panem Wed.
24. Tylko On jest samym Śiwą, który błogosławi wszystkich. Jest stwórcą, podtrzymującym i niszczycielem. Jest kosmicznym świadkiem i Nirguṇą.
25. Ograniczenie czasu dotyczy innych, ale nie Rudry. On sam jest Mahākālą, łączącym się z Mahākālī.
26. Dlatego bramini wspominają Rudrę i Kālī. Dzięki ich woli i prawdziwym rozrywkom wszystko jest przez nich osiągane.
27. Nie ma stwórcy, podtrzymującego ani niszczyciela. On sam jest przyczyną wszystkiego – Wiszṇu i inni są Jego stworzeniami.
28. On nie jest niczyim stworzeniem. Choć jeden, przybiera liczne kształty. Wydając się wieloma, staje się zjednoczony w jedności.
29. Jedno ziarno wyrasta w drzewo i wydaje wiele ziaren. Nawet w swojej mnogości są z jednego drzewa. Maheśwara w formie Śiwy jest właśnie taki.
30. To jest wielka wiedza o Śiwie rzeczywiście wyjaśniona. O wielcy mędrcy, tylko mądrzy to wiedzą, nikt inny.

Mędrcy powiedzieli:

31. Prosimy, wyjaśnij tę wiedzę ze wszystkimi jej cechami, dzięki której osiąga się stan Śiwy. Jak Śiwa jest wszystkim i jak wszystko jest Śiwą?

Wjāsa powiedział:

32. Usłyszawszy te słowa, Sūta – znakomity wykładowca Puran – przypomniał sobie lotosowe stopy Śiwy i wypowiedział do mędrców te słowa.