Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 41 – O rodzajach zbawienia

Mędrcy powiedzieli:

1. Wyjaśniłeś, czym jest wyzwolenie. Co dzieje się w tym stanie? Jaka jest natura tego stanu? Prosimy, objaśnij nam to.

Sūta powiedział:

2. Są cztery rodzaje wyzwolenia. Posłuchajcie o tym. Opowiem wam. Usuwa ono cierpienie związane z saṃsārą i przynosi najwyższą błogość.
3. Jest czteropostaciowe: Sārūpja (utożsamienie się z formą), Sālokja (przebywanie w tym samym świecie, w zasięgu widzenia Pana), Sānnidhja (bliskość z Panem) oraz Sājudźja (całkowita jedność z Nim). Czwarty rodzaj osiągany jest dzięki tej wrata.
4. O wielcy mędrcy, jedynie Śiwa może obdarzyć wyzwoleniem. Brahmā i inni nie są do tego zdolni. Znani są jedynie jako dawcy cnoty, bogactwa i miłości.
5. Brahmā i inni podlegają atrybutom. Śiwa jest ponad atrybutami. Jest wolny od zniekształceń. Jest wielkim Brahmanem, czwartym bóstwem, wyższym niż Prakryti.
6. Jest uosobieniem wiedzy. Jest niezniszczalny i niezmienny. Jest kosmicznym świadkiem, osiągalnym poprzez poznanie. Jest bez drugiego. Jest dawcą Triwargi (Dharmy, Arthy, Kāmy) i wyzwolenia zwanego Kaiwalja.1
7. Piąty rodzaj wyzwolenia – Kaiwalja – jest całkowicie niedostępny dla ludzi. O szlachetni mędrcy, wyjaśnię wam jego cechy. Posłuchajcie.
8-9. O wielcy mędrcy, forma Śiwy jest dwojaka: Saguṇa i Nirguṇa, jak opisano w Wedach. To z Niego pochodzi cały wszechświat, przez Niego jest utrzymywany, w Nim się rozpuszcza i przez Niego jest przeniknięty.
10. Nie jest znany Wiszṇu ani Brahmie. Nie jest znany Kumārowi i innym, ani Nāradzie.
11. Nie jest znany Śuka, synowi Wjāsy, ani samemu Wjāsie, ani innym wielkim mędrcom. Nie jest znany wcześniejszym istotom, wszystkim bogom, wszystkim Wedom ani wszystkim śāstrom.
12. Jest Prawdą, Wiedzą, Nieskończonością. Nazywany jest Saććidānanda (istnienie, wiedza, błogość). Jest Nirguṇa, Nirwjadhi (wolny od ograniczeń). Jest niezniszczalny, czysty i nieskalany.
13. Nie jest ani czerwony, ani żółty, ani biały, ani niebieski, ani krótki, ani długi, ani gruby, ani subtelny.
14. Ten wielki Brahman – Śiwa – jest tym, do czego nie docierają słowa ani umysł.
15. Jest wszechobecny jak rozległe niebo. Jest wielką Jaźnią, poza Māją. Jest poza Dwandwami – sprzecznościami – i wolny od rywalizacji.
16. O bramini, dobrzy ludzie osiągają Go, gdy rozbudzi się w nich poznanie Śiwy lub gdy czczą Go z głębokim oddaniem.
17. Poznanie jest trudne do osiągnięcia, lecz czczenie może być łatwo wykonane. Dlatego, o znakomici mędrcy, czcijcie Śiwę również dla osiągnięcia wyzwolenia.
18. Śiwa poddaje się wielbieniu. Jest Jaźnią Wiedzy i największym dawcą wyzwolenia. Wielu siddhów radośnie osiągnęło wielkie wyzwolenie jedynie dzięki oddaniu.
19. Bhakti do Śiwy, nacechowana czystą miłością, jest matką doskonałego poznania. Jest łatwa do osiągnięcia dzięki Jego łasce. Przynosi zarówno przyjemności ziemskie, jak i wyzwolenie.
20-21. Oddanie ma wiele form. O bramini, jest zarówno Saguṇa, jak i Nirguṇa. To, co jest zgodne z dharmą i naturalne, jest najwyższe. Jest to również dwojakie: Naiszṭhika (trwałe i związane z rytuałem) oraz Anaiszṭhika (nietrwałe). Naiszṭhika ma sześć odmian, a Anaiszṭhika tylko jedną.
22. Uczeni uważają, że bhakti dzieli się na wiele rodzajów, takich jak nakazane i nienakazane. Z powodu tej różnorodności nie są one tutaj szczegółowo opisane.
23. Różnicując je wedle tych, którzy praktykują słuchanie (śrawaṇa) itd., każda z tych kategorii ma dziewięć podrodzajów. Bez Jego łaski są trudne do wykonania, lecz z Jego łaską mogą być łatwo praktykowane.
24. O bramini, bhakti i dźńāna2 są w swej istocie nierozdzielne, jak wyjaśnił Śiwa. Nie powinny więc być rozdzielane. Szczęście spływa na tego, kto stale je praktykuje.
25. O bramini, człowiek, który odrzuca bhakti, nigdy nie osiągnie doskonałego poznania. Poznanie rodzi się natychmiast tylko u tego, kto pielęgnuje bhakti do Śiwy.
26. Dlatego, o wielcy mędrcy, powinno się praktykować bhakti wobec Pana Śiwy. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości – wszystko można osiągnąć wyłącznie przez bhakti.
27. Tak oto wyjaśniłem to, o co prosiliście. Nie ma wątpliwości, że kto tego wysłucha, całkowicie uwalnia się od grzechu.

Przypisy:

  1. Gdy dusza zostaje oddzielona od materii i uwolniona od dalszych wcieleń, mówi się, że osiąga stan izolacji, czyli błogosławionej jedności. ↩︎
  2. Bhakti (oddanie) i dźńāna (poznanie) są różnymi ścieżkami (zob. 41.17), ale nie są ze sobą sprzeczne. Obie prowadzą do wyzwolenia i wzajemnie się uzupełniają, biegnąc równolegle do tego samego celu. ↩︎