Sūta powiedział:
1. Poniżej wyjaśnię, jak dawniej powstał liṅgam Rāmeśwary. O mędrcy, wysłuchajcie tego z szacunkiem.
2. W dawnych czasach Wiszṇu, ulubieniec dobrych istot, przyjął na ziemi inkarnację jako Rāma.
3. O bramini, żona Rāmy – Sītā, córka Dźanaki, została porwana przez Rāwaṇę, władcę wielkiej Mājā, i zabrana do jego siedziby w Laṅce.
4. Poszukując jej, Rāma udał się do miasta zwanego Kiṣkindhā.1 Zawierając sojusz z Sugrīwą dla własnej korzyści, zabił Bāli.
5. Po pewnym czasie pobytu tam naradził się z Lakszmaṇą, Sugrīwą i innymi, pragnąc ją odnaleźć.
6. Książę Rāma wysłał małpy, na których czele stał Hanūmān, w różne strony świata, aby ją odnaleźć.
7. Gdy otrzymał klejnot Sīty i dowiedział się od znakomitej małpy, że przebywa ona w Laṅce, Rāma bardzo się uradował.
8-9. O bramini, w towarzystwie Hanumāna – przywódcy małp, Lakszmaṇa, Sugrīwy i innych potężnych przywódców małp oraz ogromnej armii małp liczącej osiemnaście tysięcy miliardów, Rāma dotarł do brzegów południowego, słonego oceanu.
10. Przybywszy tam, Rāma – ulubieniec Śiwy, zatrzymał się na brzegu, obsługiwany przez małpy i swego brata Lakszmaṇę.
11-13. “Ach, gdzie podziała się Dźānakī? Kiedy mnie spotka? Ocean jest bardzo głęboki. Trzeba przeprawić przez niego armię małp. Rākszasa o wielkiej sile i męstwie, który uniósł górę Kailāsa, schronił się w swej twierdzy Laṅka. Jego syn to Indradźit, zwycięzca Indry.” Tak rozmyślał Rāma w towarzystwie Lakszmaṇy, stojąc na samym brzegu. Został pocieszony przez Aṅgadę i inne małpy.
14. Wtedy spragniony wody Rāma, znakomity wyznawca Śiwy, zwrócił się z miłością do swego brata Lakszmaṇa.
Rāma powiedział:
15. „O bracie Lakszmaṇo, władco bohaterów, jestem spragniony. Chcę napić się wody. Spraw szybko, by jakaś małpa przyniosła trochę wody.”
Sūta powiedział:
16. Usłyszawszy to, małpy rozbiegły się we wszystkich kierunkach. Przyniosły wodę, pokłoniły się Rāmie i stojąc przed nim, rzekły.
Małpy powiedziały:
17. „O panie, na twój rozkaz przynieśliśmy znakomitą wodę – słodką, chłodną i orzeźwiającą. Prosimy, przyjmij ją.”
Sūta powiedział:
18. Usłyszawszy to, Rāma bardzo się uradował. Obdarzył je łaskawym spojrzeniem i przyjął ofiarowaną wodę.
19. Gdy Rāma, wyznawca Śiwy, wziął wodę i miał ją wypić, z woli Śiwy przyszła mu myśl.
20. “Jeszcze nie ujrzałem Śiwy, wielkiego pana, dawcy wszelkiej błogości. Jak mogę wypić tę wodę?”
21. Po tych słowach wypił wodę, a następnie odprawił pudźę do glinianego liṅgamu Śiwy.
22. Czcił Śiwę, wykonując z oddaniem wszystkie szesnaście służb pomocniczych, takich jak inwokacja itd., zgodnie z obowiązującymi zasadami.
23. Po usilnym zjednaniu go pokłonami, boskimi hymnami pochwalnymi itp., Rāma z radością modlił się do Śiwy z wielkim oddaniem.
Rāma powiedział:
24. „O Panie Śiwo, o wielki Panie, zawsze życzliwie nastawiony do swych wyznawców, ocal mnie, Twego bhaktę, przygnębionego na duchu i szukającego u Ciebie schronienia.
25. O Bhawatāraṇa (ten, który przeprowadza wyznawców przez ocean doczesnej egzystencji), ten ocean jest bardzo głęboki. Rākszasa Rāwaṇa jest mężny i potężny.
26. Armia małp to bardzo kapryśne narzędzie wojny. Jak mogę osiągnąć mój cel, by uzyskać upragniony cel?
27. Dlatego, o dobry Panie, musisz mi pomóc. O Panie, bez Twojej pomocy trudno będzie mi osiągnąć cel.
28. Rāwaṇa jest Twoim bhaktą. Jest pod każdym względem niezwyciężony dla wszystkich. Jest pyszny dzięki łaskom przez Ciebie udzielonym. Jest wielkim bohaterem, który podbił trzy światy.
29. O Sadāśiwo, ja też jestem Twoim sługą, pod każdym względem Ci podległym. Rozważ to i okaż mi przychylność.”
Sūta powiedział:
30-31. Po modlitwie i wielokrotnych pokłonach przed panem, głośno powtarzał: “O Śiwa, bądź zwycięski, bądź zwycięski” i wychwalał Śiwę. Powtarzając mantry i medytując, ponownie odprawił pudżę i tańczył przed Panem.
32. Z sercem przepełnionym miłością oddania wydał gardłowy dźwięk. Pan Śiwa był bardzo zadowolony.
33. Przyjmując czystą formę, jak wspomniano, i w towarzystwie wszystkich swych towarzyszy, pan Śiwa o promiennej postaci natychmiast ukazał się przed nim.
34. Wtedy, zadowolony w swym sercu oddaniem Rāmy, Pan Śiwa rzekł: “O Rāmo, niech spłynie na ciebie pomyślność. Wymień błogosławieństwo, jakie pragniesz otrzymać.”
35. Ujrzawszy tę formę, zostali uświęceni. Sam Rāma, zainteresowany kultem Śaiwa, odprawił pudżę.
36. Wychwalając na różne sposoby i kłaniając się Śiwie z radością, prosił o swe zwycięstwo w nadchodzącej walce z Rāwaṇą.
37. Rozradowany w swym sercu oddaniem Rāmy, pan Śiwa rzekł z miłością: “O wielki królu, obyś był zwycięski”.
38. Zapewniwszy sobie błogosławieństwo zwycięstwa udzielone przez Śiwę i otrzymawszy pozwolenie Pana, modlił się ponownie z dłońmi złożonymi w geście czci i z pochyloną głową.
Rāma powiedział:
39. „O Śiwa, jeśli jesteś zadowolony, pozostań tutaj, o Panie, aby uświęcić światy i nieść pomoc ludziom.”
Sūta powiedział:
40. Tak błagany Śiwa przyjął formę liṅgamu zwanego Rāmeśwara. Jest on teraz sławny na powierzchni świata.
41. Dzięki łasce Śiwy Rāma wkrótce przeprawił się przez ocean, zabił Rāwaṇę i innych Rākszasów oraz odzyskał swą ukochaną.
42. Wielkość Rāmeśwary stała się cudowna i niezrównana na świecie. Przynosi ona światowe przyjemności i wyzwolenie oraz zawsze spełnia wszystkie pragnienia oddanych.
43. Ten, kto dokonuje ablucji Śiwy wodami boskiej Gaṅgi i czci Rāmeśwarę z wielkim oddaniem, staje się istotą wyzwoloną za życia.
44. Po zaznaniu tu wszystkich przyjemności, rzadkich nawet dla bogów, i osiągnięciu doskonałej wiedzy u kresu, z pewnością osiągnie wyzwolenie.
45. Tak opowiedziana wam została historia Rāmeśwary, Dźjotirliṅgi Śiwy. Jest ona boska. Niszczy grzechy oddanych, którzy jej słuchają.
Przypisy:
- Kiszkindhā było stolicą regionu o tej samej nazwie. Jest utożsamiane z obszarem Raichur-Bellary w Mysore i przyległych regionach (zob. Studies in the Geography of Ancient and Medieval India, D. C. Sarkar, strona 34, przypis). Położone było nad rzeką Tuṅgabhadrā. ↩︎