Sūta powiedział:
1. Liṅgam Mattagadźendraka w Brahmapurī1 na Gitrakūṭa został wcześniej ustanowiony przez Brahmę. Hojnie spełnia on wszystkie pragnienia.
2. Na wschód od niego znajduje się liṅgam Koṭīśa, spełniający wszystkie życzenia. Został ustanowiony na zachód od Godāwarī i jest znany jako Paśupati.
3-4. Sam Pan pojawił się na południu pod imieniem Atrīśwara, aby pomóc ludziom i dla szczęścia Anasūji. Ożywił ludzi w czasie suszy. On sam jest częściowym wcieleniem Śiwy.
Mędrcy powiedzieli:
5. O Sūta, o szczęśliwy Sūta, jak nadzwyczajnie boski Śiwa narodził się jako Atrīśwara? O wykonawco wzniosłych obrzędów, prosimy, opowiedz nam.
Sūta powiedział:
6. O wielcy mędrcy, zadaliście dobre pytanie. Opowiem historię, której ciągłe słuchanie uwalnia od grzechów.
7-8. Na południu, w pobliżu Ćitrakūṭy, znajduje się wielki las Kāmada.2 Sprzyja on dobrym ludziom w odprawianiu pokuty. Tam syn Brahmy, mędrzec o imieniu Atri, odprawiał surową pokutę wraz z Anasūją.
9. O mędrcze, dawno temu panowała tam wielka susza trwająca sto lat, która spowodowała cierpienie wszystkich żywych istot.
10. O wielcy mędrcy, drzewa wtedy uschły, nie mając pędów ani owoców. Nigdzie nie było widać wody nawet do codziennych potrzeb.
11. Nigdzie nie było zieleni. Wiatry wiały suche i ostre. Na całej ziemi rozlegał się bolesny lament.
12. Widząc zagładę wszystkich żywych istot, cnotliwa małżonka Atri, Anasūjā, powiedziała do męża: „Nie mogę znieść tego cierpienia”.
13. Mędrzec usiadł wtedy w pozycji jogicznej, powtórzył Prāṇājāmę trzy razy i pogrążył się w jogicznym transie.
14. Atri, wielki mędrzec o doskonałej wiedzy, poprzez swoją własną duszę medytował nad Śiwą wolnym od skaz, nad wielkim blaskiem przebywającym w duszy.
15. Gdy nauczyciel pogrążył się w medytacji, jego uczniowie, nie mogąc zdobyć pożywienia, opuścili mędrca, swojego Guru i odeszli.
16. Cnotliwa Anasūjā pozostała wtedy całkiem sama.
17-18. Z radością nieustannie służyła mędrcowi. Tworząc piękny gliniany liṅgam za pomocą mantr i zgodnie z zasadami, czciła Śiwę poprzez mentalne formy służby. Po wielokrotnym służeniu Śiwie wychwalała go z oddaniem.
19-21. Anasūjā, dobrze zachowująca się żona mędrca, okrążyła swego pana i Śiwę. Po pokłonach obeszła go także przeciwnie do ruchu słońca. Na widok tej pięknej kobiety Daitjowie i Dānawowie byli nadmiernie poruszeni jej blaskiem. Trzymali się z dala od niej, tak jak ludzie trzymają się z dala od płonącego ognia.
22. O wielcy bramini, służba Anasūji dla Śiwy, spełniana z uświęceniem poprzez umysł, mowę i ciało, przewyższyła nawet pokutę Atriego.
23. Dopóki mędrzec był pogrążony w praktykach Prāṇājāmy, łagodna kobieta kontynuowała swoją służbę.
24. O znakomity mędrcze, para zajęta swoimi czynnościami pozostała tam sama.
25. Tak minął długi czas. Znakomity mędrzec, pogrążony w wielkiej medytacji, wcale się nie wybudzał.
26. Cnotliwa Anasūjā czciła tylko swego pana i Śiwę. Ta cnotliwa kobieta nie troszczyła się o poznanie czegokolwiek innego.
27-28. Z powodu jego pokuty i jej wielbienia bogowie i mędrcy, Gaṅgā i rzeki przybyli tam, aby ujrzeć ich z radością.
29-30. Widząc jego pokutę i jej służbę, byli zdumieni. Widząc ich wspaniałą aktywność, pytali się nawzajem: „Które z tych dwojga – pokuta czy służba, jest większa?” Sami odpowiedzieli: „Pokuta Atri jest dobra, ale służba Anasūji jest lepsza”.
31. Widząc ich dokonania, niektórzy mówili: „Jej służba jest lepsza”. Inni mówili: „Trudne praktyki były odprawiane przez mędrców dawnych czasów, ale nic podobnego do pokuty Dadhīći nigdy nie zostało odprawione przez nikogo.
32-33. Mędrzec jest błogosławiony. Anasūjā jest błogosławiona, ponieważ wielka pokuta jest przez nich podejmowana z wielką radością. Jeśli gdziekolwiek w trzech światach istnieje osoba odprawiająca taką pomyślną, trudną i wzniosłą pokutę, my o tym nic nie wiemy.”
34. Po takim ich wychwaleniu odeszli, ale tylko Gaṅgā i Śiwa pozostali.
Gaṅgā powiedziała:
35. „Rozradowana z wielbienia nas, cnotliwa kobieta jest zbyt pochłonięta cnotliwymi obrzędami. Pomogę jej, a potem odejdę.”
Sūta powiedział:
36. O wielcy mędrcy, Śiwa również, przyciągnięty medytacją Atri, pozostał tam w pełni. Nie udał się do Kailāsy.
37. O znakomici mędrcy, minęło pięćdziesiąt cztery lata. W ogóle nie było deszczu.
38-39. Dopóki mędrzec pozostawał w medytacji i praktykował, Anasūjā postanowiła nic nie jeść. Teraz posłuchajcie, co się stało, gdy mędrzec odprawiał pokutę, a Anasūjā kontynuowała swoją służbę.