Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 27 – Wielkość Dźjotirliṅgi Trjambakeśwara

Mędrcy powiedzieli:

1. O święty panie, skąd wzięła się Gaṅgā w formie wody? Jak osiągnęła swoją wielkość? Prosimy, opowiedz.
2. Co stało się z tymi niegodziwymi braminami, którzy dręczyli Gautamę? O mędrcze, twoim dobrym nauczycielem jest Wjāsa, prosimy, opowiedz.

Sūta powiedział:

3. O bramini, Gaṅgā, tak poproszona przez Gautamę, natychmiast zstąpiła z góry Brahma-giri.
4. Jej nurt wypłynął z gałęzi drzewa Udumbara. Gautama, sławny mędrzec, radośnie się wykąpał.
5. Uczniowie Gautamy i inni mędrcy także tam przybyli i z radością się wykąpali.
6. O wspaniali mędrcy, miejsce to stało się znane jako Gaṅgādwāra.¹ Jest piękne, a jego widok usuwa wszystkie grzechy.
7. Mędrcy, którzy byli wrodzy Gautamie, przybyli tam, by się wykąpać, lecz na ich widok Gaṅgā natychmiast zniknęła.
8. Wtedy Gautama pośpieszył na to miejsce i wielokrotnie wychwalał Gaṅgę ze złożonymi dłońmi i pochyloną głową. Potem przemówił.

Gautama powiedział:

9. „Czy są zaślepieni pychą z powodu swego bogactwa, czy są dobrzy czy źli, ukaż im się przez cnotę tego świętego miejsca.”

Sūta powiedział:

10. O wspaniali mędrcy, wtedy z firmamentu rozległ się głos. Posłuchajcie wspaniałych słów Gaṅgī.
11. “To najbardziej nikczemni mędrcy, niewdzięczni i zdradzieccy wobec swego pana. To łotry i bluźnierczy heretycy. Nie są godni widzenia.”

Gautama powiedział:

12. “Matko, wysłuchaj słów wielkiego pana, które powinnaś uczynić prawdziwymi.
13. Pan powiedział: “Uświęcam się przez osobę, która na tym świecie pomaga tym, którzy jej szkodzą.””

Sūta powiedział:

14. Usłyszawszy słowa mędrca Gautamy, wielkiego Ātmana, głos znów rozległ się z firmamentu nad Gaṅgą.
15. “O mędrcze Gautamo, to, co mówisz, jest prawdą. To błogosławione słowa. Lecz niech wykonają krótkie pokuty.”
16. Na twoje polecenie i szczególnie pod twoim przewodnictwem, niech okrążą tę górę.
17. Wtedy tym niegodziwcom będzie dane mnie ujrzeć. O mędrcze, mówię ci tę prawdę.”
18. Usłyszawszy te słowa, mędrcy uczynili tak, prosząc Gautamę z przygnębieniem: “Niech nasza przewina będzie wybaczona.”
19. Gdy to uczynili, Gautama za jej pozwoleniem wykopał dół zwany Kuśāwarta tuż pod Gaṅgādwārą.
20. Święta rzeka popłynęła stamtąd dla radości mędrca. Kuśāwarta stała się sławnym i wspaniałym miejscem pielgrzymek.
21. Człowiek, który się tam wykąpie, staje się godny wyzwolenia, natychmiast porzucając grzechy i zdobywając doskonałą wiedzę, trudną do osiągnięcia.
22. Gautama i inni mędrcy pojednali się. Ci, którzy przedtem byli niewdzięczni, wstydzili się swej niegodziwości.

Mędrcy powiedzieli:

23. O Sūta, słyszeliśmy tę opowieść w inny sposób.² Wspomnimy o tym. Według niej rozgniewany Gautama przeklął braminów. Niech będzie ci to wiadome.

Sūta powiedział:

24. O bramini, to także prawda, gdyż zdarzyło się to w innej Kalpie. O wy o dobrych uczynkach, opiszę także szczegóły tej historii.
25. Widząc mędrców cierpiących z powodu głodu, Gautama odprawił wielką pokutę, czcząc boga Waruṇę.
26. Dzięki mocy Waruṇy sprawił, że woda płynęła obficie. Potem kazał im zasiać dużo zboża i jęczmienia.
27. Tak oto wspaniały mędrzec Gautama, pragnący pomagać innym, zapewnił im wystarczającą żywność dzięki mocy swej pokuty.
28. Pewnego razu złe żony tych mędrców, poczuwszy się urażone podczas sporu o wodę, rozgniewały się i oskarżyły Gautamę przed swymi mężami.
29. Z uprzedzonymi umysłami niegodziwi bramini stworzyli sztuczną krowę pasącą się na jego polu.
30. Widząc krowę jedzącą jego zboże, Gautama delikatnie uderzył ją źdźbłem trawy, próbując ją odpędzić.
31. Krowa natychmiast upadła, dotknięta źdźbłem trawy. O bramini, padła w okamgnieniu z mocy nieuniknionego przeznaczenia.
32. Wtedy niegodziwi mędrcy zebrali się i powiedzieli: “Oto Gautama zabił krowę”.
33. Gautama przestraszył się na myśl, że zabił krowę. Wraz z żoną Ahalją, uczniami i wyznawcami Śiwy zaczął się zastanawiać.
34. Wtedy wspaniały mędrzec Gautama zrozumiał prawdę i rozgniewał się. Przeklął mędrców.

Gautama powiedział:

35. „Jesteście złej myśli, pragnąc mnie pogrążyć, choć jestem wyznawcą Śiwy. Przeto zawsze będziecie sprzeciwiać się Wedom.
36. Odtąd wasza wiara w rytuały Wed, szczególnie dotyczące ścieżki Śiwy prowadzącej do wyzwolenia, przestanie istnieć.
37. Odtąd wasza uwaga, zbłąkana z drogi wyzwolenia, zwróci się ku złym ścieżkom obcym naukom Wed.
38. Od dzisiaj wasze czoła będą naznaczone gliną. Stąpajcie, o bramini z naznaczonymi czołami, w głębiny piekła.
39. Nie będziecie mieć Śiwy za jedyne bóstwo. Będziecie uważać niezrównanego Śiwę za równego innym bogom.
40. Nigdy nie będziecie zainteresowani kultem Śiwy i jego rytuałami, gorliwymi wyznawcami Śiwy ani świętami ku Jego czci.
41. Niech wszystkie te klątwy sprowadzające nieszczęście spadną także na wasze potomstwo.
42. Wszyscy wasi potomkowie – synowie, wnuki i inni, o bramini, będą nie-Śiwaitami. Z pewnością będziecie przebywać w piekle wraz z synami.
43. Później narodzicie się jako Ćāṇḍālowie dręczeni nędzą i ubóstwem. Będziecie łotrami, oczerniającymi innych i naznaczonymi rozżarzonymi pieczęciami.”

Sūta powiedział:

44. Po przeklęciu mędrców Gautama wrócił do swojej pustelni. Odprawiał rytuały ku czci Śiwy i stał się bardzo święty.
45. Wtedy bramini i mędrcy udręczeni klątwami Gautamy osiedlili się w Kāńćī.³ Zostali wykluczeni z rytuałów Śiwy.
46. Ich synowie także pozostali wykluczeni ze świętych rytuałów Śiwy. W przyszłości, w erze Kali, także będą się rodzić jako łotry i prości, niepiśmienni ludzie.
47. O wspaniali mędrcy, tak oto opowiedziałem wam ich historię. O rozumni, ich wcześniejsze dzieje również są wszystkim znane.
48. Tak oto opowiedziałem wam o powstaniu rzeki Gautamī. Również o jej chwale niszczącej wszystkie grzechy.
49. Opowiedziałem wam także o chwale Dźjotirliṅga Trjambaka. Słuchając tego, uwalnia się od wszystkich grzechów. Nie ma co do tego wątpliwości.
50. Dalej opowiem chwałę Dźjotirliṅgi Waidjanātheśwara, który usuwa wszystkie grzechy. Niech będzie to usłyszane.