Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 25 – Zaplanowane małżeństwo Gautamy

Sūta powiedział:

1. O bramini, kiedyś Gautama wysłał swoich uczniów po wodę. Wykonując jego polecenia, niosąc w rękach dzbany na wodę dotarli na miejsce.
2. Wiele kobiet, które zebrały się tam po wodę, zobaczyło uczniów Gautamy, którzy przyszli po wodę. Uniemożliwiły im one pobranie wody.
3. „Jesteśmy żonami mędrców. My weźmiemy wodę najpierw. Stójcie z dala. Możecie wziąć wodę później.” Tak ich strofowały.
4-5. Uczniowie wrócili i poinformowali żonę mędrca Gautamy. Żona mędrca zabrała ich ze sobą, uspokoiła te kobiety, sama wzięła wodę i dała ją Gautamie. Znakomity mędrzec wykonał codzienne rytuały przy użyciu tej wody.
6. Inne kobiety, żony mędrców, wpadły w złość i ją strofowały. Wróciły do swoich chat z niegodziwymi zamiarami w umysłach.
7. Te złowrogie kobiety zniekształciły całe zdarzenie i w takiej fałszywej formie przekazały opowieść o nich swoim mężom.
8. Zgodnie z przeznaczeniem, słysząc ich słowa, wielcy mędrcy wpadli w furię na Gautamę.
9. Rozzłoszczeni mędrcy o skrzywionych umysłach czcili Gaṇeśę różnymi przedmiotami kultu, aby stworzyć przeszkodę w działalności Gautamy.
10. Uradowany Gaṇeśwara, który jest podporządkowany wielbicielom i który obdarza korzyściami, pojawił się przed nimi i powiedział.

Gaṇeśa powiedział:

11. „Jestem z was zadowolony. Wskażcie dar, który chcecie wybrać. Co mam zrobić?” Słysząc jego słowa, mędrcy wtedy powiedzieli.

Mędrcy powiedzieli:

12. „Jeśli masz nam udzielić daru, niech Gautama zostanie wyrzucony ze swojej pustelni po tym jak zostanie napomniany przez mędrców. Prosimy, zrób to.”

Sūta powiedział:

13. Usłyszawszy taką prośbę, bóg o twarzy słonia,¹ cel dobrych, zaśmiał się i powiedział łagodnie, oświecając ich.

Gaṇeśa powiedział:

14. „Słuchajcie tego, o mędrcy. To nie jest właściwe. Ci, którzy wpadają w złość bez powodu, z pewnością poniosą stratę.
15. Zadawanie cierpienia ludziom, którzy wcześniej udzielili pomocy, nie jest korzystne. Jeśli zostanie ono zadane, na pewno sprowadzi ruinę.
16. Po wykonaniu pokuty szuka się osiągnięcia doskonałych rezultatów. Nie szuka się szkody, dobrowolnie rezygnując z pomyślnych rezultatów.”

Sūta powiedział:

17. Nawet po usłyszeniu tych słów, znakomici mędrcy, wciąż zwiedzeni w swych umysłach, wypowiedzieli te słowa.

Mędrcy powiedzieli:

18. „O panie, musisz tak uczynić. Nie inaczej.” Gaṇeśa, którego tak błagaLI, przemówił.

Gaṇeśa powiedział:

19. „To zostało zdecydowanie powiedziane przez Brahmę: „Zły człowiek nigdy nie osiąga świętej natury, ani święty człowiek nie przyjmuje zepsucia w żadnym czasie.”
20. Wcześniej, gdy byliście udręczeni głodem, mędrzec Gautama zapewnił wam szczęście.
21. Teraz zamierzacie zadać mu cierpienie. To nie jest właściwe. Proszę, rozważcie to we wszystkich aspektach.
22. Zwiedzeni przez wasze kobiety, nigdy nie dbaliście o działanie zgodnie z moją radą. Nie ma wątpliwości, że moja rada przyniesie mu korzyści na końcu.
23. Z pewnością znakomity mędrzec przyniesie wam szczęście. Oszustwo nie jest właściwe. Proszę, wybierzcie inny dar.”

Sūta powiedział:

24. Chociaż Gaṇeśa, wielki Ātman, udzielił tej rady, mędrcy wciąż nie zwracali na to uwagi.
25. Wtedy Gaṇeśa, który jest podporządkowany swoim wielbicielom, przemówił obojętnie do tych mędrców o złych zamiarach.

Gaṇeśa powiedział:

26. „Zrobię to, o co wszyscy prosicie. To, co jest przeznaczone, na pewno się stanie. Po powiedzeniu tego zniknął.
27. Gautama nie znał złych zamiarów mędrców. Z radosnym umysłem kontynuował swoje codzienne zajęcia wraz z żoną.
28. O wielcy mędrcy, słuchajcie, co stało się w międzyczasie w wyniku wpływu tych niegodziwych mędrców których obdarzono darem.
29. Na polu Gautamy były ziarna zbóż i jęczmień. Gaṇeśa przybrał postać słabej krowy i udał się tam.
30. O znakomici mędrcy, chwiejąc się i potykając, krowa, w wyniku daru, zaczęła jeść ziarna i jęczmień.
31. W międzyczasie Gautama przypadkowo tam przyszedł. Z natury współczujący, odgonił krowę wiązką źdźbeł trawy.
32. Zaledwie została dotknięta źdźbłami trawy, krowa padła martwa, jeszcze gdy mędrzec na to patrzył.
33. Mędrcy i ich niegodziwe żony, którzy się tam ukrywały, zaczęli krzyczeć: „O patrzcie, co zrobił Gautama.”
34. O bramini, zdezorientowany Gautama wezwał Ahalję i przemówił z przygnębionym, strapionym umysłem.

Gautama powiedział:

35. „O łagodna pani, co się stało? Jak to się stało? Z pewnością pan Śiwa jest zły. Co należy zrobić? Gdzie mamy pójść? Dotknął mnie grzech zabójstwa.”

Sūta powiedział:

36. W międzyczasie bramini upomnieli Gautamę. Żony braminów dręczyły Ahalję groźbami.
37. Złowrodzy uczniowie i synowie braminów lżyli Gautamę, powtarzając słowa: „Wstyd ci.”

Mędrcy powiedzieli:

38. „Twoja twarz nie jest godna oglądania. Odejdź stąd. Jeśli ktoś zobaczy twarz zabójcy krowy, powinien wziąć kąpiel w pełnym ubraniu.
39. Dopóki przebywasz w środku pustelni, ognie ofiarne i przodkowie nie przyjmą naszych darów.
40. Dlatego, o grzeszniku, o zabójco krowy, idź gdzie indziej wraz ze swoimi zwolennikami. Nie zwlekaj.”

Sūta powiedział:

41. Mówiąc to, obrzucili go kamieniami. Zadawali mu i Ahalji ból obraźliwymi słowami.
42. Bity i upominany przez niegodziwców, Gautama powiedział te słowa: „O mędrcy, odchodzę stąd. Zamieszkam gdzie indziej.”
43. Po powiedzeniu tego, Gautama opuścił to miejsce. Przeszedłszy krośę, za ich pozwoleniem, założył tam swoją pustelnię.
44. „Dopóki trwa ta klątwa, nie wolno wykonywać żadnych rytuałów. Nie masz uprawnień do żadnych rytuałów bogów, przodków ani rytuałów wedyjskich.”²
45. Znakomity mędrzec Gautama, nadmiernie strapiony tym godnym pożałowania incydentem, spędził tak pół miesiąca, a następnie poprosił.

Gautama powiedział:

46. „Powinniście się nade mną ulitować. Powiedzcie mi, jak mogę zmazać swój grzech. Zrobię, co mi każecie.”

Sūta powiedział:

47. Poproszeni w ten sposób, bramini nic nie powiedzieli. Gdy byli pokornie błagani, spotkali się oddzielnie i trzymali się z dala.
48. Gautama stał z dala. Kłaniając się mędrcom pokornie pytał, co powinien uczynić.
49. Gdy Gautama o szlachetnej duszy to powiedział, mędrcy wypowiedzieli te słowa.

Mędrcy powiedzieli:

50. „Bez ekspiacji nie można osiągnąć czystości. Dlatego dla oczyszczenia wykonasz rytuały pokutne.
51. Okrąż ziemię trzy razy, ogłaszając swój grzech. Po powrocie na to miejsce wykonuj święte wrata przez miesiąc.
52. Jeśli okrążysz tę górę Brahmagiri³ sto jeden razy, możesz osiągnąć czystość.
53. Albo przynieś wodę z Gaṅgi i wykonaj ceremonialną ablucję. Ubłagaj pana Śiwę, tworząc milion jego liṅgamów.
54. Na początek okrąż tę górę jedenaście razy. Po kąpieli w Gaṅgesie staniesz się potem czysty.
55. Wykonując ablucję ziemnego liṅgamu Śiwy stu garncami wody, rytuał pokutny zostanie ukończony.” Gdy został tak zachęcony przez mędrców, potwierdził.
56. „O znakomici mędrcy, na wasze polecenie będę czcił ziemny liṅgam Śiwy i również okrążał górę.
57. Po powiedzeniu tego i okrążeniu góry, znakomity mędrzec stworzył ziemne liṅgamy Śiwy i oddawał im cześć.
58. Cnotliwa pani Ahaljā również działała odpowiednio. Ich uczniowie oraz uczniowie ich uczniów służyli im.