Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 24 – Wielkość Gautamy

Sūta powiedział:

1. O znakomici mędrcy, słuchajcie. Opowiem wam historię, która rozprasza grzechy, tak jak usłyszałem ją od Wjāsy, dobrego nauczyciela.
2. W dawnych czasach żył znakomity mędrzec o imieniu Gautama. Jego żona, Ahaljā, była niezwykle cnotliwa.
3. Wykonał on pokutę trwającą dziesięć tysięcy lat na górze Brahmagiri¹ w południowej części świata.
4. O wielcy o dobrych rytuałach, kiedyś zdarzyła się tam straszliwa susza trwająca sto lat. Wszyscy ludzie byli w wielkim strapieniu.
5. Nie widziano ani jednego soczystego, delikatnego pędu na powierzchni ziemi. Nie płynęła woda, podtrzymująca żywe istoty.
6. Wtedy mędrcy i inni ludzie, zwierzęta, ptaki i jelenie leśne rozeszli się w różne strony.
7. Widząc suszę, mędrcy i bramini spędzali ten straszny czas na medytacji i wykonywaniu prānājāmy.
8. Sam Gautama wykonał pomyślną pokutę Waruny przez sześć miesięcy, pogrążony w prānājāmie.
9. Wtedy Waruna przybył tam, by udzielić mu daru. Powiedział: „Jestem zadowolony. Wskaż dar, który chcesz otrzymać. Udzielę go.”
10. O bramini, wtedy Gautama poprosił go o deszcz. Waruna odpowiedział mędrcowi.

Waruna powiedział:

11. „Jak mogę sprzeciwić się nakazowi bogów? Proszę, poproś o coś innego. Jesteś mądrym człowiekiem. Udzielę ci tego.”

Sūta powiedział:

12. Usłyszawszy te słowa Waruny, wielki Ātman, Gautama, pragnący pomóc innym, przemówił tak.

Gautama powiedział:

13. „O panie bogów, jeśli jesteś zadowolony, jeśli mam otrzymać dar, udziel go zgodnie z moim pragnieniem.
14. Skoro jesteś panem wód, daj mi wodę. O panie bogów, daj mi boską, wieczną wodę, przynoszącą trwałe rezultaty.”

Sūta powiedział:

15. Poproszony w ten sposób przez Gautamę, Waruna powiedział: „Proszę, wykop tutaj rów.”
16. Gdy to powiedział, wykopał on rów o głębokości dłoni. Został on wypełniony przez Warunę boską wodą.
17. Wtedy pan Waruna, król wód, przemówił do Gautamy, znakomitego mędrca, pragnącego pomóc innym.

Waruna powiedział:

18. „O wielki mędrcze, niech w tym rowie będzie wieczny zapas wody, który stał się święty. Stanie się on sławny na ziemi pod twoim imieniem.
19. Dary charytatywne złożone tutaj, rytuały tu wykonane, pokuta tutaj praktykowana, ofiary składane tutaj dla bogów i śrāddha oferowana dla przodków – wszystko to będzie niezniszczalne.”

Sūta powiedział:

20. Po powiedzeniu tego, pan wychwalany przez tego mędrca zniknął. Po udzieleniu pomocy innym, mędrzec Gautama również był szczęśliwy.
21. Szukanie wsparcia u wielkich ludzi prowadzi do wielkości. Tylko wielcy ludzie widzą jego prawdziwą naturę, nie inni, niepomyślni.
22. Człowiek osiąga owoce zgodnie z naturą osoby, której służy. Wzniosłość osiąga się przez służbę wielkim, a podłość przez służbę podłym.
23. Służba w siedzibie lwa z pewnością przynosi perły. Służba w chacie szakala przynosi tylko kości.
24. Taka jest natura znakomitych ludzi, że nie mogą znieść cierpienia innych. Uważają cierpienie innych za własne i starają się je wyeliminować.
25. Drzewa, złoto, pasta sandałowa i trzcina cukrowa istnieją dla przyjemności ludzi. Ludzie o podobnych kompetencjach są bardzo rzadcy na świecie.
26. Dobry człowiek, człowiek wolny od arogancji, osoba zwyczajowo pomagająca innym i osoba z doskonałą kontrolą nad swoimi zmysłami – to cztery święte filary, które podtrzymują ziemię.
27. Po uzyskaniu rzadkiej wody, Gautama wykonywał należycie swoje rutynowe i ceremonialne rytuały.
28. Następnie zasiał tam różne ziarna spożywcze i jęczmień dla wykonania swojej ofiary.
29. Różne rodzaje ziaren spożywczych, drzew, kwiatów i owoców wyrosły tam w obfitości.
30. Słysząc o tym, mędrcy przybywali tam tysiącami. Gromadziło się tam wiele zwierząt, ptaków i innych żywych istot.
31. Las stał się bardzo piękny, najwspanialszy na powierzchni świata. Susza nigdy nie była tam uciążliwa.
32. Mędrcy w lesie byli zajęci pomyślnymi rytuałami. Przebywali tam wraz ze swoimi uczniami, dziećmi i kobietami.
33. Zasiali ziarna zbóż dla swojego utrzymania. W tym lesie panowała wielka radość i błogość, dzięki mocy Gautamy.