Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 23 – Wielkość Dźjotirliṅgi Kāśi-Wiśweśwara

Mędrcy powiedzieli:

1. O Sūto, jeśli wielkie miasto Wārāṇasī jest tak zasłużone, opowiedz nam o jego wielkości oraz o wielkości pana Awimukty.

Sūta powiedział:

2. O wielcy mędrcy, wyjaśnię zwięźle i przejrzyście wspaniałą wielkość Wārāṇasī i Wiśweśwary. Posłuchajcie.
3. Pewnego razu bogini Pārwatī z wielką radością zapytała Śiwę o wielkość dwóch Awimukt – Kāśī i Wiśweśwary, pragnąc dobra światów.

Pārwatī powiedziała:

4. „Powinieneś wyjaśnić wielkość tego świętego miejsca w pełni, litując się nade mną i pragnąc korzyści dla światów.”

Sūta powiedział:

5. Usłyszawszy słowa bogini, pan bogów, władca wszechświata, odpowiedział jej dla przyjemności wszystkich żywych istot.

Pan Śiwa powiedział:

6. „To, o co zapytałaś, łagodna pani, jest wspaniałe. Jest pomyślne i przyjemne dla ludzi. Wyjaśnię w istocie wielkość dwóch Awimukt.
7. Wārāṇasī jest moim tajemnym świętym miejscem. Jest przyczyną zbawienia dla ludzi pod każdym względem.
8. W tym świętym ośrodku Siddhowie zawsze oddawali się moim świętym rytuałom. Trzymają różne liṅgamy. Pragną osiągnąć mój świat.
9. Ci, którzy pokonali samych siebie i opanowali swoje zmysły, praktykują wielką jogę Pāśupata, wyjaśnioną w Wedach, przynoszącą przyjemności światowe i zbawienie.
10. O wielka bogini, zamieszkanie w Wārāṇasī zawsze mi się podoba. Porzuciwszy wszystko, posłuchaj o przyczynie jego wielkości.
11. Dwaj zasługują na wyzwolenie – ten, który jest moim wielbicielem, i ten, który ma doskonałą wiedzę. Nie są zależni od świętych ośrodków. Są równi wobec tego, co nakazane i co zakazane.
12. Muszą być uznani za wyzwolone dusze, bez względu na to, gdzie umrą. Na pewno osiągną zbawienie. Taka jest moja decyzja.
13. Tutaj, w tym znakomitym świętym ośrodku Awimukta, należy zwrócić uwagę na jedną szczególną do zauważenia. O bogini, o wielka Śakti, proszę, słuchaj uważnie.
14. Ludzie wszystkich kast, na wszystkich etapach życia, czy to dzieci, młodzieńcy, czy starcy, jeśli umrą w tym mieście, niewątpliwie osiągają wyzwolenie.
15-16. O bramini, czy to czyści, czy nieczyści, czy to dziewice, czy zamężne, czy wdowy, czy bezpłodne, czy cierpiące na zaburzenia menstruacyjne, czy defekty, czy świeżo po porodzie, niezależnie od ich natury, jeśli umrą w tym świętym ośrodku, osiągają zbawienie. Nie ma co do tego wątpliwości.
17. Istoty narodzone z potu (wszy, robaki itp.), jajorodne (ptaki), kiełkujące (rośliny i drzewa) oraz powstające z łona (ssaki) – te żywe istoty nie osiągają zbawienia gdzie indziej, jak w tym miejscu.
18. O bogini, nie ma tu zależności od doskonałej wiedzy, ani od oddania, ani od świętych rytuałów, ani od darów charytatywnych.
19. Nie ma zależności od kultury, ani od medytacji w dowolnym czasie, ani od powtarzania imion, ani od adoracji, ani nawet od szlachetnego pochodzenia.
20. Ktokolwiek przebywa w moim świętym ośrodku, niezależnie od sposobu jego śmierci, jeśli umrze tutaj, na pewno osiąga zbawienie.
21. O ukochana, to moje boskie miasto jest najbardziej tajemnicze. O Pārwatī, nawet Brahmā i inni nie znają jego wielkości.
22. Dlatego to święte miejsce jest znane jako Awimukta. Jest większe niż Najmisza i wszystkie inne święte ośrodki w zapewnianiu zbawienia zmarłym.
23. Prawda jest ezoteryczną doktryną Dharm. Równowaga jest ezoteryczną doktryną zbawienia. Uczeni ludzie znają Awimuktę jako ezoteryczną doktrynę wszystkich świętych miejsc i ośrodków.
24. Każda istota, ciesząca się przyjemnościami według własnej woli, śpiąca, bawiąca się lub wykonująca różne czynności, osiąga zbawienie, jeśli porzuci swe życie w Awimukcie.
25. O wiele lepiej jest dla ludzi stać się duchem po popełnieniu tysięcy grzechów i pozostać w Kāśī, niż osiągnąć niebo po wykonaniu tysiąca ofiar, ale bez udania się do miasta Kāśī.
26. Dlatego ludzie przybywają do Kāśī z wytężonym wysiłkiem. Mędrcy medytują nad Sadāśiwą w formie jego liṅgamu.
27. O ukochana, rozdzielam różne owoce wśród różnych ludzi, którzy wykonują pokutę z tymi celami na uwadze.
28. Żadne splątanie czynów nie wiąże tych, którzy porzucają swoje ciała tutaj. Następnie realizują oni pełną tożsamość z boskością jako swoim celem.
29. Brahmā wraz z bogami i mędrcami, Wiszṇu, słońce i wszystkie inne szlachetne dusze oddają Mi cześć.
30. Ten, kto umrze w tym świętym ośrodku, nie odradza się, nawet jeśli jest osobą, której umysł jest zwrócony ku przyjemnościom zmysłowym lub która porzuciła zainteresowanie cnotą.
31. Co dopiero, jeśli są oni wolni od przywiązania, pozbawieni arogancji, posiadający naturę sāttwiczną, błogosławieni oddani mnie i nie inicjujący złych czynów.
32. Wśród tysięcy odrodzeń rodzi się tutaj jogin. Następnie, umierając tutaj, osiąga najwyższe zbawienie.
33. O Pārwatī, jest wiele liṅgamów ustanowionych przez moich wielbicieli. Przynoszą one spełnienie wszystkich pragnień, a także zapewniają zbawienie.
34. To święte miejsce jest wychwalane jako rozciągające się na pięć krośa w każdym z czterech kierunków dookoła. W czasie śmierci przynosi nieśmiertelną błogość.
35. Jeśli bezgrzeszny człowiek umrze, natychmiast osiąga zbawienie. Jeśli grzesznik umrze tutaj, przyjmuje wiele narodzin.
36-37. Osiąga zbawienie dopiero po doświadczeniu mąk. Ten, kto popełnia grzechy w świętym ośrodku Awimukta, doświadcza mąk z rąk Bhairawy przez dziesięć tysięcy lat, a następnie osiąga zbawienie, o piękna pani.
38. Tak oto opisano bieg wydarzeń dotyczący tego, kto popełnia grzechy. Człowiek powinien to zrozumieć i odpowiednio czcić Awimuktę.
39. Czyn raz wykonany nigdy nie jest zmarnowany, nawet po setkach milionów kalp. Dobry czy zły, człowiek musi koniecznie doświadczyć owocu swojego czynu.
40. Wyłącznie niepomyślny czyn przyczynia się do piekielnych cierpień. Wyłącznie pomyślny czyn prowadzi do osiągnięcia nieba. Mieszanka tych dwóch jest uznawana za skutkującą narodzinami ludzkimi.
41. Narodziny będą dobre lub złe w zależności od przewagi lub niedoboru jednego lub drugiego. Zniszczenie dobra i zła to wyzwolenie. To prawda, o Pārwatī.
42. O wielka bogini, czyn, który powoduje zniewolenie, jest uznawany za trójdzielny, jak wspomniano w sekcji Karmakāṇḍa Wed. Są to: (1) zgromadzony (Sańćita), (2) bieżący (Krijamāṇa) i (3) ten, który zaczął przynosić rezultaty (Prārabdha).
43-44. Czyny z poprzednich narodzin są klasyfikowane jako zgromadzone. Czyn, którego owoc jest doświadczany w obecnych narodzinach, to Prārabdha. O bogini, czy dobry, czy zły, czyn wykonany w tych narodzinach jest znany jako Krijamāṇa.¹
45. Zniszczenie karmana Prārabdha jest możliwe tylko przez doświadczanie, a nie inaczej. Zniszczenie pozostałych dwóch typów czynów jest możliwe jedynie przez kult.
46. Poza Kāśī w żadnym innym miejscu wszystkie czyny nie mogą być zmazane. Inne święte ośrodki są łatwo dostępne, ale miasto Kāśī jest trudno dostępne.
47. Jeśli Kāśī zostało odwiedzone z oddaniem w poprzednich narodzinach, osoba w obecnych narodzinach dociera do Kāśī i tam umiera, a nie inaczej.
48. Jeśli po dotarciu do Kāśī człowiek weźmie ceremonialną kąpiel w Gangesie, dwa rodzaje czynów, tj. bieżący i zgromadzony, zostaną zniszczone.
49. Jest pewne, że Prārabdha nie jest zniszczona, chyba że przez doświadczanie. Kiedy to zostanie doświadczone, również ulega zniszczeniu.
50. Jeśli człowiek najpierw odwiedzi Kāśī, a potem popełni grzech, ziarno tego czynu ponownie zaprowadzi go do Kāśī.
51. Wtedy jego grzechy obracają się w popiół. Dlatego człowiek powinien udać się do Kāśī. To z pewnością zapobiega owocowaniu karmanów.
52. O ukochana, jeśli nawet jeden bramin otrzyma schronienie i miejsce zamieszkania w Kāśī, człowiek, który zapewnia schronienie i miejsce zamieszkania, sam zyskuje korzyść z zamieszkania w Kāśī i stąd osiąga zbawienie.
53. Jeśli osoba umrze w Kāśī, jest wolna od ponownych narodzin. Jeśli człowiek umrze w Prajaga, jego pragnienia światowych przyjemności i zbawienia są spełnione.
54. Jeśli zarówno pragnienie światowych przyjemności, jak i zbawienia są spełnione w Prajaga, owoc zbawienia płynący z zamieszkania w Kāśī może być daremny. Jeśli jedynym celem jest owoc zbawienia, owoce Prajagi mogą być daremne.²
55. Dlatego na moje polecenie Wiszṇu tworzy coś na nowo i przyznaje mu owoc zgodnie z jego mentalnym wyobrażeniem.”

Sūta powiedział:

56. O znakomici mędrcy, takie rzeczy stanowią o wielkości Kāśī i Wiśweśwary, przynosząc światowe przyjemności i zbawienie dobrym.
57. Teraz wyjaśnię wielkość Trjambaki, po usłyszeniu której człowiek całkowicie pozbywa się swoich grzechów.