Koṭirudra Saṃhitā – Rozdział 19 – Wielkość Dźjotirliṅgi Kedāreśwara

Sūta powiedział:

1. O bramini, inkarnacje Wiszṇu – Nara i Nārājaṇa odprawiali swoją pokutę w Bhārata Khaṇḍzie w pustelni Badarikāśrama.¹
2. Na ich prośbę o możliwość oddawania czci, Śiwa, będący poddany wobec swoich wyznawców, przychodzi każdego dnia do tego glinianego liṅgamu Śiwy.
3. Długi czas upłynął, podczas gdy te dwie inkarnacje Wiszṇu, duchowi synowie Śiwy, oddawali cześć Śiwie.
4. Pewnego razu uradowany Śiwa powiedział im – „Jestem zadowolony. Wybierzcie sobie błogosławieństwo jakie chcecie ode mnie otrzymać.”
5. Gdy to powiedział, Nara i Nārājaṇa wypowiedzieli te słowa, mając na uwadze dobro świata.

Nara i Nārājaṇa powiedzieli:

6. „O panie bogów, jeśli jesteś zadowolony, jeśli chcesz nam udzielić błogosławieństwa, o Śiwa, pozostań tutaj w swojej własnej formie i przyjmij oddanie swoich wyznawców.”

Sūta powiedział:

7. Na tę prośbę, pan Śiwa sam pozostał w Kedārze na Himawacie w formie Dźjotirliṅgi.
8. Był czczony przez nich dla dobra światów i dla ukazania się przed wyznawcami. On niszczy ich cierpienia i trwogi.
9. Następnie Śiwa sam pozostał tam pod imieniem Kedāreśwara. Swym spojrzeniem i kultem obdarza wyznawców spełnieniem pragnień.
10. Bogowie i mędrcy dawnych czasów oddają mu tu cześć. Otrzymują owoce swoich pragnień od uradowanego pana Śiwy.
11. Ponieważ mieszkańcy Badarikāśramy osiągają swoje pragnienia każdego dnia poprzez Jego wielbienie, nazywany jest on dawcąspełnienia pragnień swoich wyznawców.
12. Od tego dnia, jeśli ktoś z oddaniem czci Kedāreśwarę, nie doświadczy cierpienia nawet we śnie.
13. To on, ujrzawszy Pāṇḍawów, przybrał postać bawołu, uciekając się do swej magicznej mocy i zaczął uciekać.
14. Gdy został schwytany przez Pāṇḍawów, stanął z pochyloną głową. Trzymali go za ogon i błagali raz po raz.
15. Pozostał w tej formie pod imieniem Bhaktawatsala. Jego głowa oddzieliła się i pozostała utwierdzona w mieście Najapāla.² Pan pozostał tam w tej formie.
16. Nakazał im, by czcili go w tej pozbawionej tułowia postaci. Czczony przez nich, Śiwa pozostał tam i udzielił błogosławieństw.
17. Pāṇḍawowie odeszli z radością po oddaniu Mu czci. Osiągnąwszy to, czego pragnęli w sercach, zostali uwolnieni od wszelkich cierpień.
18. Tam, w świątyni Kedāra, Śiwa jest bezpośrednio czczony przez mieszkańców Indii.
19-20. Ten, kto udając się tam ofiaruje pierścień lub bransoletę, staje się ukochanym Śiwy. Zbliża się bardzo do postaci Śiwy. Obdarzony jest formą Śiwy. Na widok tej formy Śiwy człowiek uwalnia się od grzechów. Udając się do lasu Badarī, staje się żywą wyzwoloną duszą.
21. Ujrzawszy formy Nary, Nārājaṇy i Kedāreśwary, z pewnością może osiągnąć wyzwolenie.
22. Wyznawcy Kedāreśa, którzy umierają w drodze, zostają uwolnieni od ponownych narodzin. Nie należy w to wątpić.
23. Udając się tam z radością, czcząc Kedāreśę i pijąc tamtejszą wodę, człowiek uwalnia się od ponownych narodzin.
24. O bramini, w tym kraju Bhārata ludzie powinni z oddaniem czcić Nara-Nārājaṇeśwarę i Kedāreśę.
25. Choć jest panem wszechświata, to szczególnie jest panem Bharaty. Nie ma wątpliwości, że Śiwa Kedāra jest dawcą wszystkich pragnień.
26. O wspaniali mędrcy, opowiedziałem wam to, o co prosiliście. Wysłuchawszy tej opowieści, grzechy znikają natychmiast. Nie należy w to wątpić.