Śatarudra Saṃhitā – Rozdział 9 – Zabawy Bhairawy

Nandīśwara powiedział:

1. O wszechwiedzący Sanatkumāro, słuchaj z miłością kolejnej opowieści o Bhairawie, która niszczy wszystkie wady i wzmacnia oddanie.
2. Z powodu obecności Brahmahatji Bhairawa zaczął obliczać czas do uwolnienia. Zgodnie ze słowami pana bogów, kontynuował rytuał Kāpālika.
3. On, dusza wszechświata, wędrował po trzech światach z czaszką w ręku. Straszna Brahmahatjā nigdy nie opuszczała Bhairawy.
4. Chociaż udał się do każdego świętego miejsca, Brahmahatjā go nie zostawiła. Niech wielkość Śiwy, wroga Kāmy, będzie przez to zrozumiana.
5. Pewnego razu, bawiąc się, otoczony przez Pramathów, Bhairawa udał się, zgodnie ze swą wolą, do rezydencji Wiszṇu.
6-7. Widząc trójokiego Bhairawę w pełnym rozmiarze, częściowo narodzonego z pana Śiwy, z wężami jako kolczykami, Wiszṇu, z chorągwią Garuḍy, upadł na ziemię jak długi. Bogowie, mędrcy i kobiety bogów również uczynili to samo.
8. Po oddaniu pokłonu, czysty w umyśle, trzymając na głowie połączone dłonie, Wiszṇu, małżonek Lakszmī, wychwalał go różnymi hymnami.
9. O wielki mędrcze, rozradowany Wiszṇu, bardzo zadowolony w sercu, radośnie przemówił do Lakszmī, narodzonej w czasie ubijania morskiej piany¹ i zamieszkującej w lotosie.

Wiszṇu powiedział:

10. „O ukochana o lotosowych oczach, jesteś błogosławiona, o piękna, nieskazitelna pani. O łagodna pani o pięknych biodrach, jestem błogosławiony, ponieważ oboje widzimy władcę wszechświata.
11. On jest stwórcą, utrzymującym i Panem światów. On jest pierwotnym bytem, władcą i schronieniem dla wszystkich. On jest spokojny i wyższy niż dwadzieścia sześć zasad.²
12. On jest wszechwiedzący, jest Panem wszystkich Joginów, jedynym liderem wszystkich Istot, wewnętrznym Ātmanem wszystkich żywych istot i zawsze wszystkim obdarowującym.
13. O Lakszmī, zobacz, to jest ten Pan, którego spokojni, czujni ludzie, pogrążeni w medytacyjnym bezdechu widzą w swoich sercach poprzez swój umysł.
14. Oto On nadchodzi, wszechprzenikający, który nie ma formy, ale (teraz) przyjął formę i którego rozumieją tylko Jogini posiadający kontrolę nad umysłem, znawcy zasad Wed.
15. O, cudowne jest działanie Pana Śiwy, bo ten, kto powtarza Jego imiona, zostaje uwolniony od więzów ciała, które wtedy przyjął.
16. Widząc Go, ludzie nie zaznają ponownego narodzenia w świecie. Taki Pan, Trjambaka z księżycem na czole, przychodzi tutaj.
17. O Lakszmī, błogosławione są moje oczy, szerokie jak płatki kwiatu lotosu, ponieważ to dzięki nim widzę wielkiego boga, Pana Śiwę.
18. Hańba pozycji bogów, gdzie wyzwolenie nie jest osiągane; ale zobaczywszy Śiwę osiąga się je i kończy się wszelkie cierpienie.
19. Nie ma nic bardziej nieszczęśliwego niż stan bogów w niebie, gdzie tutaj, nawet po zobaczeniu pana bogów, wszyscy my nie osiągamy zbawienia.

Nandīśwara powiedział:

20. Po powiedzeniu tego, Wiszṇu oddał pokłon wielkiemu panu z drżeniem przyjemności i powiedział to do boga z chorągwią byka.

Wiszṇu powiedział:

21. O Panie, o niezmienny, o tłumiący wszystkie grzechy, co to za czyn, który wykonujesz, Panie wszechwiedzący, Panie bogów i stwórco światów?
22. O Panie bogów, o trójoki i inteligentny, to tylko twoja zabawa. O Wirūpāksza, o tłumiący Kāmę, co motywuje to Twoje działanie?
23. O Panie Śiwa, o władco Śakti, dlaczego prosisz o jałmużnę? O Panie wszechświata, to moje wątpliwości, o Ty, który obdarowujesz królestwem trzech światów!

Nandīśwara powiedział:

24. Tak adresowany przez Wiszṇu, pan Śiwa, niszczyciel światów o okropnej formie cudownych zabaw, śmiejąc się, powiedział do Wiszṇu.

Bhairawa powiedział:

25. Głowa Brahmy została odcięta czubkiem paznokcia moich palców. To po to, by usunąć ten grzech, przestrzegam ten błogosławiony, święty rytuał.

Nandīśwara powiedział:

26. Tak powiedział Śiwa, Bhairawa. Mąż Lakszmī, przypomniał sobie coś i pochylił głowę. Przemówił ponownie.

Wiszṇu powiedział:

27. „O wielki boże, o Ty, który usuwasz wszystkie przeszkody, baw się, jak chcesz. Ale nie przystoi ci owijać mnie swoją Māją.
28. O Panie, to prawda, że przez moc Jogi z wnętrza lotosu mojego pępka, wyszły w różnych kalpach niezliczone ilości Brahmów siedzących na lotosach.
29. O panie, proszę usuń tę Māję, którą bardzo trudno przezwyciężyć tym, którzy nie mają kontroli nad sobą. Brahmā i inni są omamieni przez twoją Māję.
30. O Śiwa, o Panie wszystkich, o Ty który jesteś celem dobrych, o Panie Śiwā, to dzięki Twojemu błogosławieństwu jestem w stanie podążać za Twoją działalnością.
31-32. Kiedy nadchodzi czas zniszczenia, o niszczycielu świata, Ty niszczysz wszystkich bogów, mędrców i ludzi wszystkich kast i etapów życia. O wielki boże, wtedy grzech zabicia braminów i innych nie wpływa na Ciebie. Nie jesteś związany przez te rzeczy i jesteś całkowicie niezależny. Bawisz się, jak chcesz.
33. O Śiwa, naszyjnik z kości Brahmy świeci wokół Twojej szyi. Podobnie, o Śiwa, o nieskazitelny, pierwotna Brahmahatjā podąża za Tobą.
34. Nawet po popełnieniu wielkiego grzechu, jeśli ktoś pamięta Ciebie, który jesteś panem i podporą światów, jego grzech zostaje ugaszony.
35. Tak jak ciemność nie stoi w obecności słońca, podobnie grzech Twojego wielbiciela nie stoi, ale zostaje zniszczony.
36. Jeśli pobożna dusza medytuje nad parą Twoich stóp podobnych do lotosu, nawet jeśli popełnił grzech zabicia bramina ten grzech zostaje zniszczony.
37. O Panie wszechświata, jeśli ktoś jest oddany wymawianiu Twojego imienia, jego grzech, równie wielki jak szczyt góry, nie przytłoczy go.
38. O wielka duszo, o ostateczna siedzibo, o boże, który przyjmujesz ciało według własnej woli, ta chciwość i zależność to tylko Twoja fantazja.
39. O Panie bogów, jestem błogosławiony. Widzę wiecznego najwyższego Boga w kosmicznej formie, którego nawet Jogini nie widzą.
40. Dziś mam największe zyski. Dziś mam najbardziej błogosławione znaki. Nawet niebo i wyzwolenie są dla mnie tak nieistotne jak źdźbło trawy, ponieważ jestem usatysfakcjonowany nektarem zobaczenia go.”
41. Kiedy Gowinda to mówił, Padmā wrzuciła pożądaną jałmużnę do Jego misy.
42. Pan Śiwa, który przyjął ciało Pana Bhairawy, wesoło opuścił to miejsce aby żebrać gdzie indziej.
43. Widząc Brahmahatjā podążającą za nim, Wiszṇu zawołał ją i poprosił: „Proszę, przestań chodzić za bóstwem z trójzębem.”

Brahmahatjā powiedziała:

44. Pod tym pretekstem czekam na bóstwo z chorągwią byka. W ten sposób mam się oczyścić z kręgu ponownych narodzin.

Nandīśwara powiedział:

45. Chociaż Wiszṇu przekonywał ją, nie opuściła Jego boku. Uśmiechnięty Śiwa w formie Bhairawy powiedział te słowa do Wiszṇu.

Bhairawa powiedział:

46. O panie Lakszmī, o obdarowujący honorem, jestem zadowolony pijąc nektar z twoich słów. Cokolwiek mówisz, jest naturalne dla dobrych ludzi.
47. O Wiszṇu, wybierz swoje błogosławieństwo, o nieskazitelny, jestem obdarowującym błogosławieństwa. O Wiszṇu, jesteś wolny od skaz i jesteś pierwszym spośród moich bhaktów.
48. Żebracy cierpiący z powodu gorączki żebrania o jałmużnę nie szaleją z powodu dobrych darów jałmużny tak bardzo jak przez picie nektaru honoru.

Nandīśwara powiedział:

49. Po usłyszeniu słów wielkiej duszy Bhairawy, Wiszṇu rozradował się i powiedział do niego.

Wiszṇu powiedział:

50. O panie bogów, to już wielka łaska, że widzę Ciebie, który będąc panem bogów jesteś niepojęty dla umysłu i słów.
51. O Śiwa, to jak deszcz nektaru bez chmur. Cieszę się z tego; Twój łaskawy wzrok dla dobrych to skarb łatwy do zdobycia przez nich.
52. O panie Śiwa, niech nigdy nie będę oderwany od twoich stóp; to jest łaska, której pragnę, nic więcej.

Pan Bhairawa powiedział:

53. „O drogi, o inteligentny, niech to, co powiedziałeś, się wydarzy. Będziesz obdarowywał błogosławieństwami wszystkich bogów.”

Nandīśwara powiedział:

54. Błogosławiąc Wiszṇu, który poruszał się w centralnej górze Meru³ i w świecie, pan udał się do miasta wyzwolonych, Wārāṇasī.
55. Gdy tylko Bhairawa o straszliwej postaci wszedł do świętego miejsca, Brahmahatjā poczuła się zmartwiona i udała się do podziemi.
56. Czaszka Brahmy upadła nagle na ziemię z lotosowej ręki Bhairawy. Święte miejsce stało się wtedy Kapālamoćana.
57. Widząc czaszkę Brahmy spadającą z jego ręki wszyscy ją oglądali, Rudra tańczył z wielką radością.
58. Nieznośna czaszka Brahmy nie opuściła jego ręki, gdy wędrował gdzie indziej, ale spadła w mgnieniu oka w Kāśī.
59. Brahmahatjā, która nie opuściła Śiwy w żadnym innym miejscu, zniknęła w mgnieniu oka w Kāśī. Dlatego Kāśī będzie odwiedzane w celu zrzucenia zła.
60. Jeśli ktoś pamięta doskonałe święte miejsce Kapālamoćana w Kāśī, jego grzechy popełnione tutaj lub gdzie indziej zostaną natychmiast zgładzone.
61. Po przybyciu do najważniejszych świętych miejsc, wykonaniu ablucji zgodnie z zasadami i złożeniu ofiary wodnej dla przodków, zostaje on uwolniony od Brahmahatjā.
62. Bhairawa stał twarzą świętego miejsca Kapālamoćana, pochłaniając serię grzechów wielbicieli.
63. To ósmy dzień w ciemnej połowie miesiąca Mārgaśīrsza, kiedy pan Śiwa, ukochany przez dobrych i oddający się błogosławionym zabawom, objawił się w formie Bhairawy.
64. Osoba, która pości w ósmy dzień ciemnej połowy miesiąca Mārgaśīrsza przed Kālabhairawą i czuwa w nocy, zostaje uwolniona od wielkich grzechów.
65. Kto wykonuje ten rytuał z oddaniem gdziekolwiek indziej i czuwa również, zostaje uwolniony od wielkich grzechów i osiąga cel dobrego.
66. Grzechy popełnione przez osoby przez niezliczone miliony narodzin zostaną całkowicie zgładzone po zobaczeniu Kālabhairawy.
67. Kto popełni wykroczenie wobec bhaktów Kālabhairawy, jest zwiedziony i staje się nieszczęśliwy. Osiągnie cierpienie złych ludzi.
68. Bhaktowie pana Śiwy, którzy nie okazują oddania dla Kālabhairawy, osiągają wielki smutek, a zwłaszcza w Kāśī.
69. Człowiek, który, przebywając w Wārāṇasī, zaniedbuje oddawanie czci Bhairawie, gromadzi grzechy, które mnożą się jak księżyc w jasnej połowie.
70. Jeśli ktoś zaniedbuje oddawanie czci Kālarādźa w Kāśī w każdy wtorek i w dzień Bhūtāszṭamī, jego zasługi maleją jak księżyc w ciemnej połowie.
71. Osoba jest uwolniona od wszystkich grzechów słuchając tej opowieści o „Narodzinach Bhairawy”, która może zgładzić nawet Brahmahatjā.
72. Nawet osoba uwięziona, lub znajdująca się w niedoli, jest uwolniona od cierpienia, słuchając opowieści o Bhairawie.