Sanatkumāra powiedział:
1. O panie, jak to się stało, że urodziłeś się z Mahādewy i uzyskałeś dostęp do Śiwy? Chciałbym o tym usłyszeć. Proszę, opowiedz wszystko szczegółowo.
Nandīśwara powiedział:
2. O mędrcze Sanatkumāro, o wszechwiedzący, słuchaj uważnie, jak urodziłem się z Mahādewy i jak uzyskałem dostęp do Śiwy.
3-4. Ponaglony przez przodków, którzy pragnęli swego podniesienia, Śilāda z pobożnością myślał o tym, aby ich podniesieniu. Dlatego pragnął potomka. W tym celu, posiadając wielki potencjał, wykonywał pokutę ze spuszczonymi oczami. Działał w sposób podobny do mędrców. Udał się do Śiwaloki.
5. Ten mędrzec Śilāda przez długi czas wykonywał surową ascezę, mając na uwadze Indrę. Jego umysł był stały i był niezmienny w swoich działaniach.
6. Indra był rozradowany jego praktyką. On, pan bogów, udał się do niego, by udzielić mu błogosławieństwa.
7. Indra z miłością przemówił do Śilādy: „O doskonały mędrcze, o bezgrzeszny, jestem z ciebie zadowolony. Wybierz więc swoje błogosławieństwa.”
8. Kłaniając się panu bogów i wychwalając go świętymi hymnami, Śilāda, doskonały mędrzec, powiedział z dłońmi złożonymi w szacunku.
Śilāda powiedział:
9. O panie bogów, o Indro, jeśli jesteś zadowolony ze mnie, pragnę mieć prawego syna, wolnego od śmierci i nie narodzonego z łona.
Indra powiedział:
10. O ty, który pragniesz syna, mogę dać ci tylko syna narodzonego z łona, który na pewno umrze. Nie mogę ci dać nic innego. Nie ma osób, które mogłyby uniknąć śmierci.
11. Nie dam ci syna wolnego od śmierci i nie narodzonego z łona. O wielki mędrcze, nawet pan Wiszṇu i Brahmā umierają. Co dopiero inni?
12. Nawet ci dwaj, narodzeni z Śiwy, niszczyciela Tripury, umierają. Stopień ich długowieczności został osobno wymieniony w świętej literaturze.
13. Dlatego, o wielki braminie, porzuć pragnienie nieśmiertelnego syna, który nie jest narodzony z łona. Przyjmij syna odpowiedniego do swojej śmiertelnej natury.
14. Ale jeśli zadowolisz Śiwę, pan bogów, możesz otrzymać nawet nieśmiertelnego syna, nie narodzonego z łona, choć jest on trudny do zdobycia.
15. Ani ja, ani pan Wiszṇu, ani Brahmā, o wielki mędrcze, nie możemy dać nieśmiertelnego syna nie narodzonego z łona.
16. Czcij pana Śiwę, aby spełniło się twoje pragnienie o takim synu. Wielki pan wszystkich jest bardzo potężny. On da ci syna.
Nandīśwara powiedział:
17. O mędrcze, po wypowiedzeniu tych słów do wielkiego bramina i pobłogosławieniu go, współczujący pan bogów wrócił do swojej krainy otoczony przez bogów.
18. Kiedy darczyńca błogosławieństw, pan Indra o tysiącu oczu odszedł, Śilāda czcił pana Śiwę. Zadowolił Śiwę dzięki swojej pokucie.
19. Gdy bramin był pochłonięty ascezą dzień i noc, tysiąc boskich lat minęło jak chwila.
20-21. Jego ciało było pokryte mrowiskiem. Otaczały go setki tysięcy robaków, z ostrymi dziobami, twardymi jak diament, oraz inne rodzaje owadów wysysających krew dookoła. Pozostawał w jamie, ze swym ciałem i krwią wypompowanymi. Zostały mu tylko nagie kości. Doskonały mędrzec Śilāda znalazł się w takim stanie.
22. Rozradowany Pan ukazał mu swoje boskie ciało, obdarzone wszystkimi boskimi cechami i niedostępne dla ludzi o skrzywionych umysłach.
23. Gdy kontynuował pokutę przez tysiąc boskich lat, Pan wszystkich trzymający trójząb, przemówił do niego: „Jestem tutaj obdarzając błogosławieństwami.”
24. Wielki mędrzec Śilāda pochłonięty w medytacji, nie usłyszał tych słów Śiwy, który jest podporządkowany wielbicielom.
25. Dopiero gdy wielki mędrzec został dotknięty przez zabójcę Tripurów, przerwał swoją pokutę.
26. O mędrcze, widząc Śiwę w towarzystwie Pārwatī po otwarciu oczu, natychmiast oddał Mu pokłon i upadł u Jego stóp z radością.
27. Rozradowany Śilāda, z pochylonymi ramionami, z połączonymi dłońmi w szacunku, wychwalał pana Śiwę słowami z trudem wypowiedzianymi z radości.
28. Wówczas rozradowany Pan bogów, trójoki Bóg, powiedział wielkiemu mędrcowi: „Jestem darczyńcą błogosławieństw.
29. O inteligentny, co stanie się z tą pokutą? Udzielę ci syna, który będzie wszechwiedzący i mistrzem wszelkiej świętej wiedzy.”
30. Usłyszawszy to, mędrzec Śilāda oddał pokłon panu z księżycowym diademem i powiedział słowami, z trudem wypowiedzianymi z radości.
Śilāda powiedział:
31. O panie Śiwo, jeśli jesteś rozradowany, jeśli jesteś gotów udzielić błogosławieństw, pragnę mieć syna równemu Tobie, wolnego od śmierci i nie narodzonego z łona.
Nandīśwara powiedział:
32. Kiedy więc poprosił Go o to, rozradowany trójoki Pan Śiwa odpowiedział doskonałemu mędrcowi Śilādzie.
Śiwa powiedział:
33. O braminie, o mędrcze, dawniej byłem czczony przez Brahmę, mędrców i przodujących bogów za pomocą pokuty i nakazano mi przyjąć inkarnację.
34. O mędrcze, stanę się twoim synem o imieniu Nandin. Nie będę narodzony z łona. W ten sposób ty będziesz moim ojcem, a ja będę ojcem światów.
Nandīśwara powiedział:
35. Po wypowiedzeniu tych słów do mędrca, który stał czekając po oddaniu pokłonu, współczujący pan Śiwa udzielił mu swoich wskazówek i zniknął w towarzystwie Pārwatī.
36. Po tym jak Pan Śiwa zniknął, wielki mędrzec Śilāda wrócił do swojej pustelni i oznajmił te wieści mędrcom.
37. Po krótkim czasie mój ojciec, najlepszy spośród znawców rytuałów ofiarnych, nakazał zbudowanie ołtarza ofiarnego do przeprowadzenia ofiary.
38. Ale zanim zaczęła się ofiara, urodziłem się jako syn Śiwy na Jego rozkaz, z blaskiem jak ogień na końcu Jugi.
39. Wtedy Puszkarāwartaka1 i inne chmury spuściły deszcz. Kiedy urodziłem się jako syn Śilādy, Kinnarowie, Siddhowie, Sādhjowie i inne istoty przeszły przez niebo, a wielcy mędrcy sypali dookoła kwiaty.
40. Następnie Brahmā i inni bogowie razem ze swoimi żonami, Wiszṇu, Śiwa i Pārwatī przyszli tam z miłością.
41. Nastała wielka radość. Niebiańskie dziewice tańczyły. Po oddaniu mi czci wszyscy z radością wychwalali mój liṅgam.
42. Po wychwaleniu Śilādy i wychwaleniu Śiwy i Pārwatī, recytując dobre hymny, wszyscy wrócili do swoich domów. Śiwa i Śiwā, pan i bogini wszystkiego, także odeszli.
43-44. Widząc mnie, chłopca z trzema oczami, czterema rękami i blaskiem jak Jama, słońce i ogień, odzianego w splątane włosy i diadem, Śilāda był bardzo uradowany. Miałem formę Rudry pod każdym względem, trzymając trójząb i inne bronie. Oddał mi on pokłon z miłością.
Śilāda powiedział:
45. O panie bogów, ponieważ zostałem rozradowany przez ciebie, będziesz nazywał się Nandin. Stąd składam ci pokłon, błogości (inkarnowana), panie wszechświata.
Nandīśwara powiedział:
46. Mój rozradowany ojciec, po oddaniu pokłonu wielkiemu panu, wrócił ze mną do swojej chaty jak zadowolony biedak, który odnalazł skarb.
47. O wielki mędrcze, kiedy dotarłem do chaty, zrzuciłem swoją boską formę i przyjąłem ludzką postać.
48. Po zobaczeniu mnie przyjmującego ludzką postać, mój ojciec, szanowany przez świat, był zmartwiony i lamentował, otoczony przez swoich ludzi.
49. Syn Śālaṅkajana Śilāda, kochający swojego syna, wykonał dla mnie wszystkie rytuały poporodowe.2
50. W ciągu pięciu lat mój ojciec nauczył mnie wszystkich Wed z ich Aṅgami i Upāṅgami oraz innych świętych tekstów.
51. Kiedy skończyłem siedem lat, dwaj mędrcy Mitra i Waruṇa przybyli do pustelni na rozkaz pana, by mnie zobaczyć.
52. Należycie powitani przez mędrca i siedzący na swoich miejscach, wielcy mędrcy o szlachetnych duszach patrzyli na mnie raz po raz i powiedzieli.
Mitra i Waruṇa powiedzieli:
53. O drogi mędrcze, choć twój syn Nandin opanował świętą wiedzę, będzie żył krótko. Nie widzimy by jego życia trwało dłużej niż rok od teraz.
54. Kiedy bramini to powiedzieli, Śilāda, kochający swojego syna, był bardzo zmartwiony. Głośno lamentował obejmując mnie.
55. Widząc mojego ojca i dziadka upadłych jak trupy, mówiłem po wspomnieniu o lotosowych stopach Śiwy z radosnym umysłem.
56. „O ojcze, co cię niepokoi, że drżysz i płaczesz? Chciałbym wiedzieć dokładnie, skąd pochodzi twoje cierpienie?”
Ojciec powiedział:
57. O synu, bardzo niepokoję się na myśl o twojej przedwczesnej śmierci. Kto może usunąć moje cierpienie? Z pewnością u niego będę szukał schronienia.
Syn powiedział:
58-59. Nawet jeśli bogowie, demony, Jama lub Kāla będą ze mną, albo jakakolwiek inna osoba, nie będę krótko żył. Nie smuć się. O ojcze, mówię prawdę, składam ci przyrzeczenie.
Ojciec powiedział:
60. Czym jest twoja pokuta? Czym jest twoja wiedza? Czym jest twoja Joga? Kto jest twoim panem? Jak, o synu, zamierzasz odpędzić moje straszne cierpienie?
Syn powiedział:
61. O ojcze, oszukam śmierć dzięki mojej pokucie, nie przez naukę. Pokonam śmierć wielbiąc wielkiego boga, nie inaczej.
Nandīśwara powiedział:
62. O mędrcze, po wypowiedzeniu tych słów i oddaniu pokłonu jego stopom oraz okrążeniu mojego ojca, udałem się do doskonałego lasu.