Nandīśwara powiedział:
1. O wszechwiedzący Sanatkumāro, posłuchaj o wcieleniu Śiwy, najwyższej duszy, jako bramin w szatach świętego.
2. Gdy bogowie uświadomili sobie doskonałe oddanie Meny i Himawata wobec Śiwy, zmartwili się i z zapałem zaczęli się naradzać.
3. Jeśli góra odda swą córkę Śiwie z nieskażonym oddaniem, z pewnością natychmiast osiągnie wyzwolenie.
4. Jest on naczyniem nieskończonych klejnotów. Jeśli osiągnie wyzwolenie, imię ziemi Ratnagarbhā („ta, która ma w sobie klejnoty”) z pewnością straci znaczenie.
5. Porzuci nieruchomy stan góry i przyjmie boską postać. Po oddaniu córki Panu z trójzębem, uda się do sfery Śiwy.
6. Z błogosławieństwem Śiwy osiągnie jedność w formie z wielkim bogiem. Będzie tam doświadczał wszelkich wielkich przyjemności, a następnie osiągnie wyzwolenie.
7. O mędrcze, po takiej naradzie Dewowie udali się do siedziby swego nauczyciela. Dla osiągnięcia własnych celów przedstawili mu prośbę.
Bogowie powiedzieli:
8. O nauczycielu, prosimy, udaj się do siedziby Himawata, aby wypełnić nasze zadanie. Zgań Pana Śiwę i postaraj się powstrzymać nadmierne oddanie góry wobec niego.
9. O nauczycielu, jeśli góra z wielką wiarą przekaże swą córkę Śiwie, osiągnie on wyzwolenie. Niechaj pozostanie na samej ziemi.
10. Gdy nauczyciel usłyszał słowa bogów, rozważył je i rzekł do nich:
Nauczyciel powiedział:
11. O bogowie, jeden z was powinien udać się do góry, by osiągnąć cel. Ja nie jestem do tego zdolny.
12. Albo wszyscy razem, z Indrą włącznie, udajcie się do sfery Brahmy. Przedstawcie mu całą sprawę. On zrealizuje wasze dzieło.
Nandīśwara powiedział:
13. Gdy usłyszeli te słowa i je rozważyli, bogowie udali się na zebranie do Brahmy. Przedstawili mu całą sprawę.
14. Po wysłuchaniu ich słów i głębokim zastanowieniu, Brahmā rzekł: „Nie będę go ganił, bo przyniesie to nam cierpienie i na zawsze odbierze szczęście.”
15. O bogowie, udajcie się na Kailāsę i przebłagajcie Śiwę. Poproście Pana, by udał się do siedziby Himawata.
16. Niech sam podejdzie do władcy gór i zgani siebie. Potępianie innych prowadzi do zguby, a potępianie samego siebie – do chwały.
Nandīśwara powiedział:
17. Wtedy Dewowie pośpieszyli na Kailāsę i z wielkim oddaniem oddali pokłon Śiwie. Przedstawili mu wszystko w szczegółach.
18. Po wysłuchaniu ich słów, Pan Śiwa przyjął ich propozycję. Śmiejąc się, pocieszył Dewów i odesłał ich bez zmartwień.
19. Potem Pan Śiwa, przychylny swoim wielbicielom, który dzierży Māję i jest wolny od skazy, zapragnął udać się do Himawata.
20-21. Przyjął postać bramina-świętego. Niósł laskę i parasol. Miał na sobie boskie szaty. Na jego czole błyszczał znak kasty. Na szyi miał kamień Śālagrāma, a w dłoni trzymał różaniec z kryształów. Z oddaniem powtarzał imiona Wiszṇu. Zbliżył się do Himawata, który był w towarzystwie swych krewnych.
22. Na jego widok Himawat i jego towarzysze powstali i pokłonili mu się. Wykonali ośmiopunktowy pokłon (Aszṭāṅga) na ziemi.
23. Potem władca gór zapytał go: „Kim jesteś, proszę?” Bramin-Jogin natychmiast z szacunkiem odpowiedział:
Świątobliwy Bramin powiedział:
24. „O góro, jestem wielbicielem Wiszṇu znanym jako Sādhudwidźa. Mam prawdziwą wizję. Jestem wszechwiedzący i pomagam innym. Dzięki mocy nauczyciela mogę iść wszędzie.
25. O znakomity władco góry, dzięki mojej boskiej wiedzy dowiedziałem się czegoś w mojej siedzibie. Posłuchaj. Z radością ci to powiem bez zarozumiałości.
26. Pragniesz oddać swoją córkę, piękną jak Lakszmī, Śiwie, którego ród i postępowanie są nieznane.
27. O władco gór, ten twój zamiar nie przyniesie pomyślności. O najznakomitszy spośród mędrców, będąc narodzonym z rodu Wiszṇu, powinieneś to wiedzieć.
28. O władco gór, zobacz sam. On nie ma żadnych krewnych. Możesz sprawdzić swoich krewnych i bliskich.
29. Zapytaj Meny i innych, z wyjątkiem Pārwatī. O góro, pacjent nigdy nie lubi lekarstwa, ale chętnie spożywa to, co mu szkodzi.
30. Jeśli chodzi o oddanie Pārwatī, on nie jest odpowiednią osobą. Gdy tylko to przymierze zostanie ogłoszone, ludzie będą się szyderczo uśmiechać.
31-32. On nie ma oparcia. Jest nieprzywiązany. Jest brzydki, pozbawiony przymiotów i niezmienny. Jest odpychający. Mieszka na cmentarzu. Jest nagi i obcuje z wężami. Smaruje się popiołem jako ozdobą. Węże oplatają jego głowę. Odpadł od wszystkich etapów życia. Jego drogi są zawsze nieznane.
Brahmā powiedział:
33. Po wypowiedzeniu tych prawdziwych, lecz obraźliwych wobec Śiwy słów, Śiwa, pełen różnych gier, szybko powrócił do swojej siedziby.
34. Po wysłuchaniu słów bramina, pomyśleli: „Co możemy uczynić względem tego, który jest pochłonięty rzeczami przeciwnymi?”
35. Potem Śiwa wykonał wspaniałe zabawy ku radości wielbicieli. Poślubił Pārwatī i wypełnił zadanie bogów.
36. O drogi, tak opowiedziano ci o wcieleniu Pana Śiwy jako Sādhuwesza-dwidźa, które zrealizowało zadanie bogów.
37. Ten, kto czyta lub słucha tej pobożnej opowieści, prowadzącej do nieba i długowieczności, staje się szczęśliwy i osiąga wyzwolenie.