Śatarudra Saṃhitā – Rozdział 28 – Wcielenie Śiwy jako Jatinātha haṃsa (łabędź)

Nandīśwara powiedział:

1. O inteligentny mędrcze, posłuchaj. Opowiem ci o wcieleniu wielkiej błogości o imieniu Jatinātha, Śiwy – najwyższej duszy.
2. O wielki mędrcze, na górze Arbuda¹ mieszkał myśliwy Āhuka z plemienia Bhilla.
3. Jego żona Āhukā przestrzegała pewnych dobrych zasad. Oboje byli wielkimi wielbicielami Śiwy i wielbili Śiwę.
4. O mędrcze, pewnego razu ten Bhilla, zawsze oddany Śiwie, poszedł głęboko w las, by przynieść pożywienie dla żony.
5. W tym czasie, pod wieczór, Śiwa przyjął postać ascety i przyszedł do jego domu, aby go poddać próbie.
6. Pan domu, ten inteligentny człowiek, właśnie wtedy wrócił i z miłością oddał cześć wielkiemu ascecie.
7. Aby wystawić jego uczucia na próbę, Śiwa w przebraniu ascety, oddając się wielkiej boskiej zabawie, powiedział do niego z żałosnym tonem:

Jatinātha powiedział:

8. „O Bhillo, daj mi tu dziś jakieś miejsce na nocleg. Jutro rano na pewno odejdę. Będziesz na zawsze pobłogosławiony.”

Bhilla powiedział:

9. „O panie, to co mówisz, to prawda. Ale proszę, posłuchaj mnie. Pomieszczenie nie jest wystarczająco przestronne, byśmy wszyscy się zmieścili.”

Nandīśwara powiedział:

10. Gdy tak został potraktowany, asceta chciał odejść. Wtedy, rozważając sposób myślenia swego męża, Bhillī powiedziała:
11. O panie, daj mu miejsce na nocleg. Nie odpędzaj gościa. Weź pod uwagę obowiązek pana domu, bo inaczej cnota zostanie naruszona.
12. Ty zostań w domu wraz z ascetą. Ja pozostanę na zewnątrz z mnóstwem broni.

Nandīśwara powiedział:

13. Usłyszawszy cnotliwe i pomyślne słowa żony, Bhilla pomyślał:
14. „Jak mogę pozostać w domu, pozostawiając moją żonę na zewnątrz? Będzie to grzechem z mojej strony, jeśli asceta odejdzie gdzie indziej.
15. Żadne z tych dwóch rozwiązań nie przystoi gospodarzowi. To, co ma się wydarzyć, z pewnością się wydarzy. Zostanę na zewnątrz.”
16. Tak rozważywszy i nalegając na to, z radością pozostawił ich oboje w domu, sam zaś pozostał na zewnątrz z całą bronią u boku.
17. W ciągu nocy dręczyły go drapieżne zwierzęta. On również dzielnie się im opierał, na ile miał siły.
18. Tak oto walcząc z wysiłkiem, choć był bardzo silny, Bhilla został pożarty przez dzikie zwierzęta, które dopadły go gwałtownie, jakby na skutek własnego złego losu.
19. Rano asceta wstał i zobaczył, że Bhilla z lasu został pożarty przez drapieżniki. Bardzo się tym zmartwił.
20. Choć Bhillī również była zrozpaczona, powstrzymała swój żal widząc smutek ascety i rzekła:

Bhillī powiedziała:

21. „O asceto, czemu się smucisz? To, co się stało, jest dobre. Błogosławiony i spełniony jest ten, któremu śmierć przyszła w ten sposób.
22. O asceto, spalając się na popiół, ja również za nim podążę. Proszę, zorganizuj stos. To wieczny obowiązek kobiet.”
23. Usłyszawszy jej słowa, które uznał za słuszne, asceta przygotował stos. Ona weszła weń, wypełniając swój obowiązek.
24. W tym czasie sam Śiwa pojawił się przed nią i z miłością ją wychwalał: „O błogosławiona pani, o błogosławiona pani.”

Śiwa powiedział:

25. „O bezgrzeszna pani, wymień dar, jaki pragniesz otrzymać. Jestem zadowolony z twojego postępowania. Nie ma niczego, czego nie można ci udzielić. Jestem całkowicie ci poddany.”

Nandīśwara powiedział:

26. Usłyszawszy słowa Śiwy dające najwyższą błogość, ogarnęła ją najwyższa radość. Nie przypomniała sobie niczego.
27. Widząc ją w tym stanie, Śiwa był bardzo uradowany. Ponownie poprosił ją, by wymieniła dar, który pragnie otrzymać.

Śiwa powiedział:

28. „Ten asceta, który jest moją własną formą, w przyszłym życiu przyjmie postać łabędzia. Z miłością połączy was oboje.
29. Ten Bhilla narodzi się jako Nala, syn Wīraseny, w wspaniałym mieście Niszadha.² Nie ma co do tego wątpliwości.
30. Ty narodzisz się w sławnym mieście Widarbha³ jako córka króla Bhīmy. Staniesz się znana jako Damajantī, obdarzona wszelkimi cnotami.
31. Po połączeniu się będziecie cieszyć się królewskimi rozkoszami. Osiągniecie też wyzwolenie, niedostępne nawet dla wielkich Joginów.”

Nandīśwara powiedział:

32. Po wypowiedzeniu tych słów Śiwa przyjął formę liṅgamu. Stał się nieruchomy. Od tej pory wspominany jest jako Aćaleśa.
33. O drogi, Bhilla Āhuka narodził się jako syn Wīraseny w mieście Niszadha. Był wielkim królem Nalą.
34. Ta wielka Bhillī, Āhukā, narodziła się jako córka króla Bhīmy w mieście Widarbha. Stała się słynna jako Damajantī.
35. Śiwa w postaci Jatināthy narodził się jako łabędź. Zaaranżował małżeństwo Damajantī z Nalą.
36. To dzięki zasłudze płynącej z gościnności Pan Śiwa obdarzył ich szczęściem, przyjmując postać łabędzia.
37. To wcielenie Śiwy jako łabędzia, biegłego w sztuce inteligencji, było dawcą wielkiej błogości zarówno dla Damajantī, jak i dla Nala.
38. Ta wielka i święta opowieść o wcieleniu Śiwy, sławnego jako łabędź, jest cudowna i zaiste prowadzi do wyzwolenia.
39. Ten, kto opowiada lub słucha pomyślnej historii wcielenia Jatinātha Haṃsa, osiąga najwyższy cel.
40. Opowieść ta jest bezbłędna, spełnia wszystkie pragnienia i jest wyjątkowa. Sprzyja osiągnięciu nieba, sławy i długowieczności. Pogłębia oddanie.
41. Po wysłuchaniu tej opowieści o Śiwie w formach ascety i łabędzia, słuchacz doświadcza wszelkich rozkoszy na tym świecie i udaje się do siedziby Śiwy po śmierci.