Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 6 – Modlitwa do Śiwy

Wjāsa powiedział:

1. Gdy władca Asurów, jego bracia i obywatele zostali tak omamieni, o panie Sanatkumāro, co się wtedy wydarzyło? Proszę, opowiedz wszystko.

Sanatkumāra powiedział:

2–3. Gdy Asurowie stali się tacy, gdy porzucili kult Śiwy, gdy zakończyły się cnotliwe obrzędy czystych kobiet, a złe postępowanie się utrwaliło, Wiszṇu był widocznie zadowolony. Wraz z bogami Wiszṇu udał się na Kajlāsa, by powiadomić Śiwę o ich działaniach.
4–5. Wiszṇu, bogowie, Brahmā i inni stanęli przy nim i z wielkim skupieniem medytowali nad nim. Wiszṇu i Brahmā wychwalali wszechwiedzącego Śiwę przyjemnymi słowami.

Wiszṇu powiedział:

6. „Pokłon Tobie, wielki Panie, wielka Jaźni, Nārājano, Rudro i Brahmo, pokłon Tobie w formie Brahmana.”
7. Po wychwaleniu Pana Śiwy w ten sposób i oddaniu mu długiego pokłonu, powtórzył mantrę Rudry Daksziṇāmūrti.
8–9. Powtórzył tę mantrę piętnaście milionów razy, stojąc w wodzie i koncentrując swój umysł na Nim. Pan Wiszṇu medytował nad wielkim Panem Śiwą. W międzyczasie bogowie również wielbili go z oddaniem.

Bogowie powiedzieli:

10. Pokłon Tobie, Jaźni wszystkich, pokłon Śiwie, usuwającemu cierpienie, pokłon Rudrze o niebieskiej szyi, pokłon Śiwie uformowanemu z wiedzy, o wielkim umyśle.
11. Ty jesteś naszym ostatecznym celem na zawsze. Ty usuwasz wszelkie przeciwności. O niszczycielu wrogów bogów, tylko Ciebie zawsze należy czcić.
12. Ty jesteś początkiem. Ty jesteś bytem pierwotnym. Ty jesteś samą rozkoszą. Ty jesteś wiecznym Panem. Ty jesteś Panem wszechświata, bezpośrednim stwórcą Prakryti i Puruszy.
13. To Ty sam jesteś stwórcą, podtrzymującym i niszczycielem światów. Przyjmując cechy (guṇa) radźasu, sattwy i tamasu, jesteś Brahmą, Wiszṇu i Śiwą.
14. W tym wszechświecie umożliwiasz istotom przekroczenie oceanu istnienia. Jesteś niezniszczalnym panem wszystkiego. Jesteś dawcą łask. Jesteś podmiotem, a nie przedmiotem mowy i znaczeń.
15. To do Ciebie o zbawienie zwracają się Jogini, najlepsi spośród znających naukę o Jodze. Ty przebywasz w lotosowym sercu Joginów.
16. Według Wed i świętych ludzi Ty jesteś najwyższym Brahmanem. Jesteś nagromadzoną masą blasku i większym od największych. Nazywają Cię wielką zasadą.
17. Ty sam jesteś tym, co nazywają wielką Jaźnią we wszechświecie, o Panie, o Śiwo, Jaźni wszystkiego, Władco trzech światów.
18. Cokolwiek jest widziane, słyszane, wychwalane, cokolwiek jest poznawane – o Nauczycielu wszechświata – to wszystko jesteś Ty sam. Nazywają Cię mniejszym niż atom i większym niż największy.
19. Pokłon Tobie wszędzie – Ty, który wszędzie masz dłonie, nogi, oczy, głowy, usta, uszy i nosy.
20. Pokłon Tobie wszędzie – Ty, który jesteś wszechwiedzący, który wszystko przenikasz, Ty, który jesteś bez zasłony jako Pan wszystkiego, Ty, który masz wszelkie formy i dziwne oczy.
21. Pokłon Tobie wszędzie – Ty, który jesteś Panem wszystkiego, który panujesz nad światami, który jesteś doskonałą Prawdą (satja) i Dobrem (śiwa) oraz który lśnisz jak niezliczone słońca.
22. Pokłon Tobie wszędzie – Ty, Panie wszechświata, bez początku i końca, Panie dwudziestu sześciu tattw¹ i ożywiaczu wszystkiego.
23. Pokłon Tobie wszędzie – Ty, który ożywiasz Prakryti, wielki praojcze wszystkich, Panie, będący ciałem wszystkich.
24. Tak o Tobie mówią Śruti i ci, którzy znają ich istotę. Jesteś siedzibą wszystkich, jesteś samo-zrodzony i znasz istotę Śruti.
25. Różne istoty żywe stworzone przez Ciebie i te, które będą stworzone w przyszłości, są dla nas niewidzialne. Bogowie, Asurowie, brāhmini, a także istoty ruchome i nieruchome – wszyscy wielbią tylko Ciebie.
26. O Śiwo, umiłowany przez bogów, ocal nas, bogów, którzy nie mamy innego schronienia, ocal nas zabijając natychmiast wszystkich Asurów. Jesteśmy niemal zniszczeni przez Tripurów.
27. O Panie Śiwo, oni zostali teraz omamieni przez Twoją māję. O Panie, zeszli z cnotliwej ścieżki przez sposób postępowania nauczony przez Wiszṇu.
28. O Panie, który jesteś życzliwy wobec swych wielbicieli, dzięki naszemu szczęściu ci Asurowie przyjęli religię i filozofię Buddhy i porzucili wszelkie wedyjskie obrzędy.
29. Ty zawsze byłeś jedynym, który spełnia zadanie bogów i dajesz schronienie. Znaleźliśmy schronienie w Tobie. Uczyń, co uznasz za stosowne.

Sanatkumāra powiedział:

30. Po wychwaleniu Pana Śiwy w ten sposób, zrozpaczeni bogowie stanęli przed nim, ze złożonymi dłońmi i przyklękając nisko z szacunkiem.
31. Wychwalany w ten sposób przez Indrę i innych oraz przez powtarzanie dźapy przez Wiszṇu, uradowany Pan przybył tam siedząc na swoim byku.
32. Zsiadłszy z Nandīśa i obejmując Wiszṇu, Pan Śiwa uradowany w sercu spojrzał łaskawie na wszystkich, opierając rękę na Nandinie.
33. Rzuciwszy pełne współczucia spojrzenie na bogów, uradowany Śiwa, Pan Pārwatī, przemówił do Wiszṇu majestatycznym tonem.

Śiwa powiedział:

34. „O Panie bogów, wszystkie intencje bogów są mi teraz znane. Moc māji Wiszṇu i inteligentnego Nārady została poznana.
35. O najznakomitszy z bogów, nie ma wątpliwości, że zniszczę trzy miasta Asurów jeśli będą dalej oddawać się złym czynom.
36. Ale wielcy Asurowie są moimi oddanymi wielbicielami. Tylko ja mogę ich zabić, ponieważ zostali zmuszeni do porzucenia swojej cnoty przez fałszywe namowy.
37. Niech teraz Wiszṇu lub ktokolwiek inny ich zgładzi, skoro porzucili swoją dharmę. Asurowie trzech miast utracili oddanie wobec mnie.”
38. O wielki mędrcze, usłyszawszy te słowa Śiwy, wszyscy mieszkańcy nieba oraz Wiszṇu popadli w przygnębienie.
39. Widząc bogów i Wiszṇu siedzących bez radości, Brahmā, stwórca światów, przemówił do Śiwy ze złożonymi w geście czci dłońmi.

Brahmā powiedział:

40. Nie ma w tym grzechu, ponieważ jesteś najwyższym wśród tych, którzy znają teorię Jogi; jesteś wielkim Panem, wielkim Brahmanem i zawsze zbawcą bogów i mędrców.
41. To za twoją zgodą zostali oni omamieni. Ty ich skłoniłeś do ulegania złudzeniu. Chociaż Asurowie porzucili swoje obowiązki i twój kult, nie mogą zostać zabici przez innych.
42. Dlatego, o wielki Panie, zbawco życia bogów i mędrców, niech Mlećczowie² zostaną zabici przez ciebie dla ochrony dobrych ludzi.
43. Jako że jest to obowiązek króla, nie popełnisz grzechu przez ich zniszczenie. Dlatego dobrzy ludzie, bramini i inni zostaną ocaleni, a ciernie wyrwane.
44. Nawet zwykły król postąpiłby tak, jeśli pragnie utrzymać swoją władzę. Ty jesteś suwerenem wszystkich światów. Dlatego nie zwlekaj z naszą ochroną.
45. Wielcy mędrcy, Indra, ofiary, Wedy, wszystkie śāstry, Wiszṇu, a nawet ja – wszyscy ci zależą od ciebie, o Panie bogów.
46. O Panie, jesteś cesarzem wszystkich bóstw, władcą wszystkiego. Wiszṇu i cały wszechświat stanowią twoją świtę.
47. Wiszṇu jest twoim następcą, o niezrodzony, ja, Brahmā, jestem twoim kapłanem, a Śukra, który wykonuje twoje rozkazy, jest królewskim urzędnikiem.
48. Inni bogowie również, o Panie, podlegają twojej kontroli. Nadal wykonują swoje obowiązki. To prawda. To niewątpliwie prawda.

Sanatkumāra powiedział:

49. Usłyszawszy słowa Brahmy, Śiwa, uradowany Pan bogów, odpowiedział Brahmie.

Śiwa powiedział:

50. O Brahmā, jeśli mam być ogłoszony cesarzem bogów, to nie posiadam atrybutów przynależnych memu panowaniu.
51. Nie mam boskiego rydwanu ani boskiego woźnicy. Nie posiadam łuku i strzał, które zapewniają zwycięstwo w bitwie.
52. Gdybym miał rydwan, mógłbym w nim zasiąść, a mając łuk i strzały, stanowczo tak postanawiając mógłbym zabić nawet potężnych Asurów.

Sanatkumāra powiedział:

53. Usłyszawszy te słowa Pana, bogowie, w tym Brahmā, Indra i Wiszṇu, uradowali się. Po złożeniu mu pokłonu przemówili do Pana Śiwy.

Bogowie powiedzieli:

54. O Panie bogów, o wielki Boże, my zapewnimy te atrybuty – rydwan i inne. O Panie, jesteśmy gotowi do bitwy.
55. Wypowiedziawszy to wspólnie, zrozumiawszy życzenie Śiwy, uradowani bogowie mówili mu to kolejno, ze złożonymi w czci dłońmi.