Sanatkumāra powiedział:
1. O Wjāso, posłuchaj z przyjemnością opowieści o wielkim panu, jak przez swoją ukochaną zabił Daitję, którego wskazał swoim znakiem.
2. Dawno temu żyli dwaj wielcy Daitjowie – Widala i Utpala. Byli wielkimi bohaterami, wyniesionymi przez dar od Brahmy, który sprawił, że nie mogli zostać zabici przez człowieka.
3. O braminie, bogowie zostali pokonani w bitwie przez tych dwóch Daitjów, którzy dzięki sile swoich ramion uważali ludzi trzech światów za nic, porównując ich do źdźbeł trawy.
4. Pokonani przez nich, bogowie szukali schronienia u Brahmy. Po odpowiednim złożeniu pokłonu, oddali mu cześć.
5-6. Po wysłuchaniu ich relacji Brahmā powiedział: „Zostaną z pewnością zabici przez boginię. Bądźcie odważni. Pamiętajcie o Śiwie i Pārwatī z szacunkiem. Śiwa jest pomyślny, życzliwy, przychylny swoim wielbicielom. Najwyższy Bóg wkrótce zapewni dobrobyt.”
Sanatkumāra powiedział:
7. Po tych słowach Brahmā milczał, wspominając Śiwę. Bogowie z radością powrócili do swoich siedzib.
8. Wtedy na rozkaz Śiwy, niebiański mędrzec Nārada udał się do siedziby Daitjów i śpiewał o chwale piękna Pārwatī.
9. Usłyszawszy jego słowa, dwóch Daitjów zostało zwiedzionych przez podstęp. Omamieni przez boga pożądania, zapragnęli porwać boginię.
10. Rozmyślali sobie, gdzie i kiedy będą mieć szczęście by móc zdobyć Pārwatī.
11-12. Pewnego razu Śiwa zajmował się zabawami. Pārwatī również bawiła się piłką wraz z przyjaciółkami w obecności Śiwy.
13. Czasami spoglądała w górę. Czasami pokazywała lekkość kończyn. Czasami, gdy brała głębokie oddechy, pszczoły krążyły wokół niej, zwabione jej zapachem. Czasami pszczoły wzburzały jej oczy.
14. Kwiaty z jej włosów spadały przed nią na ziemię. Jej policzki były spocone. Krople potu spływające z makijażu na jej policzku rozświetlały je.
15. Blask jej ciała rozprzestrzeniał się wszędzie przez rozcięcia jej sukni. Przez nadmierne zmęczenie spowodowane uderzaniem w piłkę, jej czerwona dłoń stała się bardziej czerwona niż czerwony lotos.
16-17. Gdy piłka odbiła się, jej oczy również podążyły za nią, sprawiając, że brwi zatańczyły. Kiedy bogini, matka wszechświata, bawiła się, była widziana przez Daitjów, którzy lecieli drogą powietrzną. Byli, jak gdyby, trzymani na kolanach przez nieuchronną śmierć.
18. Byli to Daitjowie Widala i Utpala, którzy stali się wyniośli przez dar Brahmy i przez siłę swoich ramion uważali ludzi trzech światów za nic, jak źdźbła trawy.1
19. Pragnąc porwać boginię, dręczeni przez boga pożądania, po opanowaniu sztuki magicznej Śāmbary szybko zeszli z nieba.
20. Dwaj nikczemni, o zmiennym umyśle, podeszli do Pārwatī w przebraniu sług Śiwy.
21. Dzięki nadmiernemu drżeniu ich oczu zostali natychmiast rozpoznani przez Śiwę, pogromcę i pogardzającego nikczemnymi.
22. Pan rzucił znaczące spojrzenie na Pārwatī, niszczycielkę cierpienia, wskazując, że są to Daitjowie, a nie Gaṇowie. Mogli przyjąć każdą formę.
23. O drogi, zrozumiała ona znak spojrzenia swojego pana Śiwy, wielkiego pana, który oddaje się fantazjom.
24. Rozumiejąc znaczenie spojrzenia, bogini, dzieląca ciało z Śiwą,2 uderzyła ich obu jednocześnie piłką.
25. Potężni, nikczemni Daitjowie, uderzeni piłką, zakręcili się i upadli na ziemię.
26-27. Po tym, jak obaj Daitjowie upadli niczym dojrzałe owoce z drzewa palmowego potrząśnięte wiatrem, lub jak dwa szczyty wielkiej góry uderzone piorunem, ponieważ próbowali popełnić zło, piłka przemieniła się w liṅgam.
28. Ten liṅgam stał się znany jako Kandukeśwara. Jest bardzo blisko Dźjeszṭheśwary. Usuwa wszystkie nikczemności.
29. W tym samym czasie, wiedząc o przejawie Śiwy, przyszli tam Wiszṇu, Brahmā oraz inni bogowie i mędrcy.
30. Wtedy wszyscy bogowie otrzymali dary od Śiwy i na Jego rozkaz radośnie powrócili do swoich miejsc. Tak samo mieszkańcy Kāśī zostali obdarowani darami.
31. Widząc Śiwę z Pārwatī, oddali Mu pokłon, składając dłonie w szacunku i wychwalali Go z oddaniem oraz przyjemnymi słowami.
32. O Wjāso, Śiwa i Pārwatī również, z radością udali się do swojej siedziby. Pan, przychylny swoim wielbicielom, biegły w boskich zabawach, już zakończył Swoją grę.
33. Lingam Kandukeśwara w Kāśī niszczy nikczemnych, daje przyjemności doczesne i wyzwolenie. Spełnia pragnienia tych, którzy są dobrzy.
34. Gdzież jest przyczyna lęku dla tego, kto wysłucha tej niezrównanej opowieści z radością, opowie ją lub przeczyta?
35. Cieszy się on przyjemnościami różnego rodzaju i wyśmienitej natury. Po śmierci osiąga boski cel, niedostępny nawet dla bogów.
36. O drogi, tak opowiedziałem ci wspaniałą historię o Śiwie i Pārwatī. Wskazuje ona na ich przychylność dla bhaktów. Przynosi dobro wszystkim dobrym.
Brahmā powiedział:
37. Po opowiedzeniu historii o panu z księżycem na czole, mój wspaniały syn, Sanatkumāra, pożegnał się z Wjāsą. Odpowiednio przez niego uhonorowany, udał się do Kāśī drogą powietrzną.
38. Tak została opowiedziana sekcja zwana „Juddha”, o wielki mędrcze. W Kompendium zwanym Rudra przynosi ona wszystkie pożądane pragnienia.
39. Tak oto wyjaśniłem całą Rudrasaṃhitā. Jest ona zawsze miła Śiwie. Przynosi radość tutaj i wyzwolenie potem.
40. Człowiek, który czyta tę Saṃhitā, która odpędza prześladowania wrogów, osiągnie wszystkie pragnienia. Potem osiągnie wyzwolenie.
Sūta powiedział:
41. Tak oto syn Brahmy, Nārada, wysłuchał od swojego ojca o wielkiej chwale Śiwy. Śatanāmā również był zadowolony i stał się zwolennikiem Śiwy.
42. Opowiedziałem całą rozmowę Brahmy z Nāradą. Śiwa jest najważniejszym ze wszystkich bóstw. Czego jeszcze chcesz się o Nim dowiedzieć?