Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 56 – Bāṇāsura osiąga pozycję Śiwa Gaṇa

Nārada powiedział:

1. O wielki mędrcze, gdy Kryszṇa odszedł do Dwāraki wraz z Aniruddhą i jego żoną, co uczynił Bāṇa? Opowiedz mi to, proszę.

Sanatkumāra powiedział:

2. Gdy Kryszṇa odszedł do Dwāraki z Aniruddhą i jego żoną, Bāṇa pogrążył się w smutku rozmyślając nad swoją wcześniejszą ignorancją.
3. Wtedy Nandin, gaṇa Śiwy, przemówił do zasmuconego Daitji Bāṇy, którego kończyny były pokryte krwią i który nieustannie żałował.

Nandiśwara powiedział:

4. O Bāṇo, bhakto Śiwy, nie rozpaczaj. Śiwa jest współczujący wobec swoich wielbicieli. Dlatego nazywany jest Bhaktawatsala (przychylny bhaktom).
5. O najprzedniejszy spośród wyznawców, cokolwiek się wydarzyło, stało się z Jego woli. Rozważ to i wielokrotnie wspominaj Śiwę.
6. Skieruj swój umysł ku pierwotnemu bytowi, Śiwie, który jest współczujący wobec bhaktów, i świętuj Jego uroczystość raz za razem.
7. Na sugestię Nandina, Bāṇa, który był niczym Rāhu dla swoich wrogów, natychmiast udał się do świątyni Śiwy ze wzniosłym duchem i wielką odwagą.
8. Po przybyciu tam pokłonił się Panu i z wielkim wzburzeniem lamentował. Bāṇa, który został pozbawiony pychy, został ogarnięty miłością i oddaniem.
9-10. Wychwalał Śiwę różnymi hymnami. Składał pokłony Panu w trakcie swoich praktyk. W odpowiednich krokach i ruchami rąk wykonywał taniec Tāṇḍawa, przyjmując różne pozy i postawy – Pratjālīdha, Sthānaka, Ālīḍha¹ były głównymi spośród nich.
11-14. Wytwarzał tysiące gestów ustami. Marszczył i pochylał brwi oraz kręcił głową na różne sposoby. Ustawił tysiące sług w szeregach. Ukazywał stopniowo różne gesty. Dużo jego krwi spłynęło na ziemię. Przez te wszystkie środki ubłagał Pana z trójzębem i księżycem na czole. Bāṇāsura, wielki bhakta Śiwy, zapomniał o sobie i o swoich czynach podczas tej czci. Śiwa, który kocha taniec i muzykę oraz jest przychylny wielbicielom, przemówił do Bāṇy.

Śiwa powiedział:

15. „Drogi Bāṇo, synu Bali, jestem zachwycony twoim tańcem. O panie Daitjów, wybierz dar, cokolwiek masz w sercu”.

Sanatkumāra powiedział:

16-20. O mędrcze, usłyszawszy słowa Śiwy, Bāṇa, pan Daitjów, poprosił o uzdrowienie ran, umiejętność walki w pojedynkach, wieczną pozycję wśród Ganów, królestwo dla syna Ūszy w mieście Śoṇita, brak wrogości z bogami, a szczególnie z Wiszṇu, brak ponownych narodzin jako Daitja splamiony cechami radźasu i tamasu, szczególną i niezakłóconą oddaną służbę Śiwie, przyjaźń z wielbicielami Śiwy i życzliwość wobec wszystkich istot. Po poproszeniu o te dary, syn Bali, wielki Asura, złożył dłonie w czci i z łzami miłości w oczach wychwalał Śiwę.

Bāṇa powiedział:

21. O wielki Panie, władco bogów, przychylny tym, którzy szukają u Ciebie schronienia, o wielki Panie, kłaniam się Tobie, o krewny uciśnionych, o skarbnico łaski.
22. O Śiwo, o oceanie współczucia, ulitowałeś się nade mną. O Panie, będąc zadowolonym ze mnie, usunąłeś moją pychę.
23. Ty jesteś Brahmanem, wielką duszą, wszechprzenikającym władcą. Twoim ciałem jest cały kosmos. Jesteś Ugra, Īśa, Wirāṭ, wielki, otoczony wszystkim.
24. O Panie, Twoim pępkiem jest niebo, ustami ogień, nasieniem woda, uszami kierunki, głową niebo, stopą ziemia, a umysłem księżyc.
25. Twoim okiem jest słońce, żołądkiem ocean, ramieniem Indra, a intelektem Brahmā. Twoim wydaleniem jest Pradźāpati, a sercem Dharma.
26. O Panie, Twoimi włosami są zioła i rośliny, warkoczami chmury, oczami trzy cechy. Jesteś Puruszą, duszą wszystkich.
27. Bramina nazywają Twoimi ustami, kszatriję Twoimi ramionami, waiśję Twoimi udami, a śūdrę Twoimi stopami.²
28. O Panie Śiwo, Ty sam zasługujesz na cześć od wszystkich istot żywych. Ten, kto Cię czci, z pewnością osiąga wyzwolenie.
29. O Panie, człowiek, który porzuca Ciebie, ukochanego Ātmana, dla szkodliwych przedmiotów zmysłowych, połyka truciznę porzucając nektar.
30. Wiszṇu, Brahmā, bogowie i mędrcy o czystym umyśle we wszelki sposób zwracają się do Ciebie, ulubionego Pana.

Sanatkumāra powiedział:

31. Gdy to powiedział, Asura Bāṇa, syn Bali, zamilkł, a wszystkie jego członki rozkwitły miłością i skłonił się przed Panem Śiwą.
32. Usłyszawszy prośbę swojego wielbiciela Bāṇy, pan Śiwa powiedział: „Otrzymasz wszystko” i zniknął.
33. Wtedy dzięki łasce Śiwy Bāṇa osiągnął nieśmiertelność wiecznego czasu i stając się jednym z towarzyszy Śiwy, bardzo się rozradował.
34. Tak oto opowiedziałem słowami miłymi dla ucha znakomitą historię Pana z trójzębem – Śiwy, który jest nauczycielem nauczycieli i który zawsze igra pośród światów. Jego historia obejmuje Jego działania względem Bāṇy.