Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 50 – Śukra uczy się o Mrytasańdźīwanī

Sanatkumāra powiedział:

1. O Wjāso, posłuchaj, jak wiedza o odpędzaniu śmierci została zdobyta przez mędrca Bhārgawę od Śiwy, który nazywany jest pogromcą Śmierci.
2. Najpierw ten potomek rodu Bhrygu udał się do miasta Wārāṇasī¹ i przez długi czas odbywał pokutę, medytując nad panem Wiśweśwarą.
3. Tam właśnie ustanowił symbol Śiwy, wielkiego Ātmana. O Wedawjāso, wykopał on przed nim bardzo piękną studnię.
4. Wytrwale dokonywał ablucji pana bogów sto tysięcy razy przy użyciu Pańćāmryty,² za każdym razem używając miary Droṇa. Do obmywań używał też pachnących maści.
5. Tysiące razy ofiarował pastę sandałową i Jakszakardamę³ Panu bogów. Z radością nacierał symbol liṅga pachnącymi maściami.
6–11. Z troską i oddaniem składał podczas swojej pudźy kwiaty i liście: Rādźaćampakę, Dhattūrę, Karawīrę, Kuśeśaję, Mālatī, Karṇikārę, Kadambę, Bakulę, Utpalę, Mallikę, Śatapatrī, Sindhuwārę, Kiṃśukę, Bandhūkę, Punnāgę, Nāgakesarę, Keśarę, Nawamallī, Ćibilakę, Kundę, Mućukundę, Mandārę, liście Bilwy, Droṇę, Maruwakę, Wrykę, Granthiparṇę, Damanakę, piękne pędy mango, liście Tulasī, liście Dewagandhārī, liście Bryhatpatrī, trawę Darbha, Nandjāwartę, Agastje, Śālę, Dewadāru, Kāńćanārę, Kurawakę, trawę Dūrwa, Kuruṇṭakę oraz płatki lotosu wielu pomyślnych rodzajów.
12. Wychwalał Śiwę różnymi hymnami i powtarzał tysiąc imion. Śpiewał pieśni ku chwale Śiwy. Tańczył i składał ofiary.
13. Śukra czcił pana Śiwę na różne sposoby przez pięć tysięcy lat.
14. Gdy nie ujrzał pana skłonnego do udzielenia daru, podjął jeszcze bardziej nieznośne i straszliwe praktyki oraz wyrzeczenia.
15–16. Wiele razy obmywał brud niestałości ze swego umysłu wodami czystych pojęć, a także ze zmysłów. Oczyszczony klejnot umysłu ofiarował panu dzierżącemu trójząb. Pił dym z rozdrobnionych łusek, cząstek zbóż lub kulek z żelaznego popiołu⁴ przez tysiąc lat.
17. Widząc go dokonującego takiej straszliwej pokuty i utrzymującego umysł w skupieniu, pan Śiwa był zachwycony.
18. Wychodząc z wizerunku liṅga, pan Śiwa, małżonek Dākszājaṇī, ukazał mu się w blasku jaśniejszym niż tysiąc słońc i powiedział:

Pan Śiwa powiedział:

19. O wielki mędrcze, o synu Bhrygu, o szczęśliwy święty, uradowała mnie twoja nieustanna pokuta.
20. O Bhārgawo, wybierz cokolwiek zechcesz jako dar. Z miłością obdarzę cię wszystkim, czego pragniesz. Nie ma niczego, czego nie mógłbym ci dać.

Sanatkumāra powiedział:

21. Usłyszawszy te radosne słowa Śiwy, Bhārgawa był ogromniez zachwycony. Zanurzył się w oceanie szczęścia.
22. Bramin złożył pokłon Śiwie, jego oczy rozkwitły niczym lotos z radości, a ciało poruszyły dreszcze z powodu wezbranych fal uniesienia.
23. Z dłońmi uniesionymi i złożonymi na głowie w geście czci oraz powtarzając „Zwycięstwo, Zwycięstwo”, uradowany mędrzec z rozkwitłymi oczami wychwalał Śiwę o ośmiu formach.⁵

Bhārgawa powiedział:

24. O Panie wszechświata, pokłon Tobie. Klejnocie niebios, jaśniejesz w przestworzach dla dobra trzech światów. Tymi promienistymi blaskami usuwasz wszelką ciemność i pragnienia Asurów.
25. Ty, oko świata, jaśniejesz w niebie, na ziemi i w przestrzeni, rozświetlony nadmiarem swojego blasku. Odpędziłeś ciemność. Wypełniony jesteś nektarem księżyca. Pokłon Tobie.
26. Jesteś wiatrem, celem na świętej ścieżce. Jesteś godny czci. O dający życie światom, któż mógłby tu żyć bez Ciebie? O wszechprzenikający, Ty, który jesteś chłodem burz, karmicielu istot, radości rodu węży, pokłon Tobie.
27. O Ty, który jako jedyny oczyszczasz wszechświat, o opiekunie tych, którzy się Tobie kłaniają, o dzierżący moc ognia, jesteś ogniem, który przynosi spokój na każdym kroku. Pokłon Tobie.
28. O uformowany z wody, o wielki Īśo, cały wszechświat jest święty. Rzeczywiście to Ty go czynisz różnorodnym. O panie wszechświata, ten wszechświat jest wolny od brudu poprzez zanurzenie w wodzie. Dlatego kłaniam się Tobie.
29. O uformowany z przestrzeni, ponieważ dajesz miejsce wewnątrz i na zewnątrz, ten wszechświat się rozwija i rozszerza; o miłosierny, on zawsze oddycha w Tobie i naturalnie się w Tobie rozpuszcza. Dlatego kłaniam się Tobie.
30. O uformowany z ziemi, o Panie, podtrzymujesz i niesiesz wszechświat. O Panie wszechświata, któż inny może być wrogiem ciemności? Ty o takiej naturze niszczysz moją ciemność. O Ty mający węże jako ozdoby, jesteś ponad wszystkim, co zasługuje na pochwałę. Dlatego kłaniam się Tobie. Jesteś większy niż najwięksi.
31. O uformowany z duszy, o Śiwo, ten wszechświat istot ruchomych i nieruchomych przeniknięty jest tym szeregiem twoich form. O Panie o ośmiu formach, mający postać wszechobecnej duszy, zawsze kłaniam się Tobie.
32. O krewny tych, którzy nie mają krewnych, o Ty, który masz formę wszechświata, wyposażony w osiem form, sprawiasz, że wszystko się rozszerza. O Panie, sprawiasz, że wszystkie rzeczy stają się dostępne dla tych, którzy się Tobie kłaniają. Dlatego kłaniam się Tobie.

Sanatkumāra powiedział:
33. Wychwalając ośmioformnego Śiwę poprzez recytację ośmiu wersów, Bhārgawa dotknął ziemi głową i wielokrotnie oddawał pokłony.

34–35. Gdy został wychwalony przez Bhārgawę o wielkim blasku, wielki bóg powstał i podniósł bramina z ziemi, gdzie ten oddawał Mu pokłon. Podnosząc go, Pan przemówił głosem grzmiącym jak chmura, ale łagodnym w skutku, rozświetlając strony świata blaskiem swoich białych jak księżyc zębów.

Wielki Pan powiedział:

36–38. O doskonały braminie, o Bhārgawo, o drogi, jesteś moim wiernym wielbicielem. Dzięki twojej surowej pokucie w tym życiu, dzięki zasłudze ustanowienia mojego wizerunku liṅga i jego adoracji, dzięki ofiarom składanym z pełnym skupieniem, dzięki twojej niezachwianej czystości i świętemu postępowaniu w tym Awimuktakszetra,⁶ postrzegam cię jako mojego drugiego syna. Nie ma niczego, czego nie mógłbym ci dać.
39. Z tym ciałem wejdziesz do wnętrza mojego brzucha i narodzisz się jako mój syn przez mój doskonały organ – penis.
40. Teraz daję ci dar, który jest niedostępny nawet moim sługom i który zazwyczaj był trzymany z dala od Wiszṇu i Brahmy.
41–42. O czysty, o czysty mędrcze, daję ci wiedzę w formie mantry, która nazywa się Mrytasańdźīwanī. Jest czysta i została stworzona przeze mnie samego mocą pokuty. Masz zdolność, by ją przyjąć.
43. Kimkolwiek będzie osoba, której powtórzysz tę mantrę, naprawdę powróci do życia. Ta wiedza jest najwyższa.
44. Twój promienny blask gwiezdny przewyższy słońce i ogień. Staniesz się najważniejszym z planet.
45. Jeśli jakiś mężczyzna lub kobieta wyruszą w podróż w twoim kierunku, ich dzieło przepadnie gdy tylko popatrzysz.
46. O ty przestrzegający dobrych rytuałów, wszystkie cnotliwe działania, takie jak małżeństwo itd., gdy będą dokonywane podczas twojego wschodu, będą pomyślne dla tych ludzi.
47. Wszystkie tithi Nandā będą pomyślne dzięki twojemu połączeniu. Twoi wielbiciele będą płodni i będą obfitować w nasienie.
48. Symbol liṅga ustanowiony przez ciebie nosi nazwę Śukreśa. Ci, którzy go czczą, osiągną sukces.
49–50. Ci, którzy będą przestrzegać ślubów przez każdą noc przez cały rok i ofiarują wody w studni Śukry w twój dzień oraz będą czcić Śukreśę, uzyskają te owoce. Będą mieć niezawodne i obfite nasienie. Będą mieć synów.
51. Osiągną szczęście męskości. Nie ma co do tego wątpliwości. Ci ludzie będą dobrze wykształceni i będą cieszyć się szczęściem.
52. Po udzieleniu mu darów, Pan zniknął w posągu liṅga. Uradowany Bhārgawa także powrócił do swojej siedziby.
53. Tak oto, o Wjāso, opowiedziałem ci, jak wiedza Mrytjuńdźaji została zdobyta przez Śukrę dzięki mocy pokuty. Co jeszcze pragniesz usłyszeć?