Sanatkumāra powiedział:
1. Aby przeszkodzić w ich cnotliwych działaniach, Wiszṇu o wielkim blasku stworzył Puruszę1 zrodzonego z samego siebie.
2. Miał on ogoloną głowę, nosił brudne szaty, trzymał w ręku pleciony kosz wiklinowy i zwój bawełny, którym potrząsał przy każdym kroku.
3. Jego ręce chwytające za tkaninę były słabe. Jego twarz była blada i zwiotczała. Drżącym głosem mamrotał: „Dharma, Dharma.”
4. Pokłonił się Wiszṇu i stanął przed nim. Przemówił do Wiszṇu z dłońmi złożonymi w geście czci.
5. „O chwalebny, o czcigodny, proszę powiedz mi jakie są moje imiona i jakie będzie moje miejsce.”
6. Usłyszawszy te pomyślne słowa, Pan Wiszṇu rozradował się i rzekł:
Wiszṇu powiedział:
7. O inteligentny, zrodzony ze mnie, jesteś z pewnością identyczny ze mną w formie. Poznaj dlaczego zostałeś stworzony. Wyjaśnię ci to.
8. Jesteś zrodzony ze mnie. Możesz wykonać moje zadanie. Jesteś moim własnym. Z pewnością będziesz zawsze godny czci.
9. Niech twoje imię brzmi Arihat. Będziesz miał też inne pomyślne imiona. Przydzielę ci miejsce później. Teraz posłuchaj uważnie, co jest stosowne w tym kontekście.
10-11. O ty, który władasz Māją, stwórz zwodniczy święty tekst o objętości szesnastu tysięcy wersów,2 sprzeczny ze Śruti i Smryti, w którym porzuca się warny i āśramy. Niech ten tekst będzie napisany w języku Apabhraṃśa. Niech będzie w nim nacisk na działania. Powinieneś się wysilić, by jeszcze bardziej go rozwinąć.
12. Udzielę ci zdolności do jego stworzenia. Będą ci podporządkowane różne rodzaje sztuk magicznych.
13. Usłyszawszy słowa Wiszṇu, wielkiej duszy, Mājā Purusza pokłonił się i odpowiedział Wiszṇu.
Asceta z ogoloną głową powiedział:
14. O panie, rozkaż mi szybko, co mam uczynić. Na twój rozkaz wszystkie działania przyniosą owoc.
Sanatkumāra powiedział:
15. Powiedziawszy to, wyrecytował główną zasadę zwodniczej filozofii: „Niebo i piekło funkcjonują tutaj, na tym świecie.”
16. Pamiętając o lotosowych stopach Śiwy, Wiszṇu powiedział mu ponownie: „Ci Asurowie, mieszkańcy trzech miast, zostaną omamieni.”
17. O inteligentny, zostaną przez ciebie zainicjowani. Będą pouczani z wysiłkiem. Na mój rozkaz nie popełnisz przez to żadnego grzechu.
18. O asceto, bez wątpienia rozwijają się tam i jaśnieją rytuały wedyjskie i smārta. Ale z pewnością zostaną obalone przez tę widjā.
19. O ty z ogoloną głową, udaj się tam, by zniszczyć mieszkańców trzech miast. Objawiając tamasowe rytuały, zniszcz trzy miasta.
20. Następnie, o wielki, udaj się na pustynne tereny i przebywaj tam, wykonując własne obowiązki i działania aż do nadejścia epoki Kali.
21. Gdy nadejdzie epoka Kali, niech twoja Dharma zostanie ujawniona. Wówczas kontynuuj to poprzez uczniów i uczniów uczniów.
22. Na mój rozkaz twoja doktryna z pewnością się rozprzestrzeni. Opierając się na moim przyzwoleniu i wskazaniach osiągniesz mnie jako swój cel.
23. Na rozkaz pana Śiwy, przekazany poprzez myśl, potężny Wiszṇu wydał mu taki rozkaz i zniknął.
24. Wówczas asceta z ogoloną głową, działając zgodnie z rozkazem Wiszṇu, stworzył czterech uczniów podobnych do siebie i nauczał ich zwodniczej doktryny.
25. Czterej uczniowie mieli ogolone głowy i pomyślne cechy. Pokłonili się Wiszṇu, wielkiej duszy i stanęli w oczekiwaniu.
26. O mędrcze, uradowany Wiszṇu, który wykonuje polecenia Śiwy, przemówił do tych czterech uczniów.
27. „Tak jak wasz nauczyciel, wy również staniecie się błogosławieni z mojego rozkazu. Nie ma w tym żadnej wątpliwości, że osiągniecie dobry cel.”
28. Czterej uczniowie z ogolonymi głowami przyjęli herezję. Mieli w dłoniach plecione kosze. Zakrywali usta kawałkiem materiału.
29. Zwykle nosili brudne szaty. Mało mówili. Z radością powtarzali: „Dharma to wielki zysk, prawdziwa istota” i podobne słowa.
30. Trzymali miotłę wykonaną ze skrawków materiału. Chodzili powoli, krok po kroku, obawiając się skrzywdzenia istot żywych.
31. O mędrcze, z wielką radością pokłonili się Panu i stanęli przed nim.
32. Zostali ujęci za ręce przez Wiszṇu i formalnie powierzeni nauczycielowi. Ich imiona również zostały ogłoszone przez niego w sposób szczególny i z miłością.
33. „Tak jak ty, oni również należą do mnie. Początkowym przedrostkiem ich imion będzie słowo „Pūdźja”, ponieważ są godni szacunku.
34. Niech imiona Ryszi, Dźati, Āćārja i Upādhjāja również będą powszechnie znanymi przydomkami dla was wszystkich.
35. Moje imiona również będą przez was przyjęte. Pomyślne imię „Arihat” będzie uważane za niszczące grzechy.
36. Będą przez was wykonywane wszystkie działania sprzyjające szczęściu światów. Cel tych, którzy podejmują działania korzystne dla światów, stanie się doskonały.”
Sanatkumāra powiedział:
37. Wówczas, pokłoniwszy się Wiszṇu, który spełniał życzenia Śiwy, zwodniczy mędrzec z radością udał się do trzech miast w towarzystwie swoich uczniów.
38. Nakłoniony przez Wiszṇu o wielkiej mocy māji, ten mędrzec o wielkiej samokontroli wszedł do trzech miast i stworzył iluzję.
39. Osiedliwszy się w ogrodzie na obrzeżach miasta, w towarzystwie uczniów rozpoczął działanie māji. Była ona na tyle potężna, że potrafiła oczarować nawet biegłych magów.
40. O mędrcze, jego mājā okazała się nieskuteczna w trzech miastach dzięki czci oddawanej Śiwie. Wówczas heretycki mędrzec popadł w rozpacz.
41. Wielokrotnie w myślach wspominał i wychwalał Wiszṇu, z bólem w sercu. Był tak przygnębiony i zniechęcony.
42. Gdy został wspomniany, Wiszṇu w myślach przywołał Śiwę. Otrzymawszy jego rozkaz za pomocą procesu myślowego, wspomniał Nāradę.
43. Natychmiast potem Nārada zbliżył się do Wiszṇu. Pokłoniwszy się i wysławiając go, stanął przed Wiszṇu ze złożonymi dłońmi w geście czci.
44. Wiszṇu, najinteligentniejszy i zawsze wykonujący zadania bogów oraz zaangażowany w niesienie pomocy światom, przemówił wtedy do Nārady.
45. „O drogi, to zostało ci powiedziane z rozkazu Śiwy. Udasz się natychmiast do trzech miast. Mędrzec już tam się udał, by zwieść mieszkańców miast.”
Sanatkumāra powiedział:
46. Usłyszawszy jego słowa, Nārada, znakomity mędrzec, szybko udał się tam, gdzie przebywał asceta biegły w māji.
47. Z rozkazu Pana, Nārada, znawca māji, ekspert w sztuce iluzji, wszedł do trzech miast wraz z heretyckim mędrcem i sam się zainicjował.
48. Następnie Nārada zbliżył się do władcy trzech miast. Po wstępnym zapytaniu o zdrowie i pomyślność, przemówił do króla.
Nārada powiedział:
49. Przybył tu pewien mędrzec, bardzo cnotliwy i doskonały znawca nauk. Posiada pełną wiedzę o naukach wedyjskich.
50. Widziałem wiele doktryn, ale żadna z nich nie jest jak jego. Widząc wieczną cnotę w tej doktrynie, sami się w nią zaangażowaliśmy.
51. O wielki królu, o znakomici Asurowie, jeśli macie jakiekolwiek zainteresowanie w tej doktrynie, powinniście się w nią zaangażować.
Sanatkumāra powiedział:
52. Usłyszawszy jego znaczące słowa, władca Asurów został zwiedziony i zawołał z zaskoczeniem w sercu.
53. „Skoro Nārada został zainicjowany, my również powinniśmy się zainicjować.” Tak postanowiwszy, Asura zbliżył się do mędrca.
54. Na widok jego postaci, Asura został omamiony jego māją. Pokłoniwszy się, przemówił tymi słowami.
Władca Tripury powiedział:
55. O mędrcze o czystym umyśle, inicjuj mnie. Stanę się twoim uczniem. To prawda. Z pewnością to prawda.
56. Usłyszawszy szczere słowa władcy Asurów, heretycki mędrzec, podający się za wiecznego, przemówił stanowczo.
57. O znakomity Asuro, zainicjuję cię jeśli jesteś gotów postępować zgodnie z moimi rozkazami, w przeciwnym razie nie, nawet jeśli będziesz się starał wielokrotnie.
58. Usłyszawszy te słowa, król został zwiedziony przez māję. Ze złożonymi dłońmi natychmiast odpowiedział mędrcowi.
Asura powiedział:
59. Wykonam każdy rozkaz, który raczysz mi dać. Nie przekroczę twoich poleceń. To prawda. Z pewnością to prawda.
Sanatkumāra powiedział:
60. Usłyszawszy słowa władcy Tripury, znakomity mędrzec zdjął materiał zakrywający usta i rzekł:
61. „O władco Asurów, przyjmij inicjację w tę najdoskonalszą ze wszystkich doktryn. Dzięki tej inicjacji osiągniesz zadowolenie.”
Sanatkumāra powiedział:
62. Tak mówiąc, zwodniczy mędrzec natychmiast dokonał inicjacji władcy Asurów zgodnie ze swoją doktryną, przestrzegając wszystkich zasad.
63. O mędrcze, gdy władca Asurów został zainicjowany wraz ze swymi braćmi, mieszkańcy trzech miast również poddali się inicjacji.
64. O mędrcze, cała Tripura została napełniona linią uczniów tego mędrca, znawcy wielkiej sztuki iluzji.
Przypisy:
- Zgodnie z aktualnym kontekstem, Wiszṇu stworzył zwodniczego nauczyciela o imieniu Mājāmoha, który stworzył Mājāśāstrę liczącą szesnaście lakh ślok w języku Apabhramśa, głoszącą doktrynę Dźina Dharmy w celu wprowadzenia Asurów w błąd. Mājāmoha stworzył cztery rodzaje kaznodziejów dla szerzenia Dźina Dharmy. Głosił ahimsę (niekrzywdzenie), zakazywał rytuałów Śrauta i Smārta, odrzucał system Warṇāśrama, stworzył zakon dla kobiet, co prowadziło do opuszczania domów i życia jako mniszki. W niektórych wersjach rolę tę przypisuje się Bryhaspati, nauczycielowi bogów, który pod postacią ich nauczyciela Śukry zwodzi Asurów. Szczegóły znajdują się w Mājāmohaprakaraṇa w Padma, Liṅga, Matsja i innych Purāṇach. ↩︎
- Odczyt „szoḍaśahasrakam” spotykany w drukowanych wydaniach Śiwapurāṇy jest niepoprawny. Na podstawie autorytetu Matsjapurāṇy (rozdz. 24) przyjęliśmy odczyt „szoḍaśalakszakam” i odpowiednio przetłumaczyliśmy. ↩︎
