Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 36 – Wzajemna walka

Sanatkumāra powiedział:

1. Posłaniec powrócił i przekazał słowa Śiwy szczegółowo i zgodnie z prawdą. Przedstawił jego decyzję tak, jak została wypowiedziana.
2. Usłyszawszy to, dzielny Dānawa Śaṅkhaćūḍa z miłością przyjął możliwość walki.
3. Pośpiesznie wsiadł do swojego rydwanu wraz z ministrami. Rozkazał swojej armii ruszyć przeciwko Śiwie.
4. Śiwa również pospieszył, by poderwać do boju swoją armię i bogów. Sam Pan wszystkiego był gotów do boskiej zabawy.
5. Instrumenty muzyczne uroczyście ogłosiły początek wojny. Zapanował wielki tumult wraz z okrzykami bohaterów.
6. O mędrcze, doszło do wzajemnej walki między bogami a Dānawami. Zarówno zastępy bogów, jak i Dānawów walczyły sprawiedliwie.
7. Mahendra walczył z Wryszaparwanem. Bhāskara walczył z Wipraćitti.
8. Wiszṇu stoczył wielką bitwę z Dambhą, Kala z Asurą Kāla, a bóg ognia walczył z Gokarṇą.
9. Kubera walczył z Kālakeją, a Wiśwakarman z Mają. Mrytyu walczył z Bhajaṃkarą, a Jama z Saṃhārą.
10. Waruṇa walczył z Kālambiką, bóg wiatru z Ćańćalą, Budha z Ghaṭapryszṭhą, a Śanaiśćara z Raktākszą.
11. Dźajanta walczył z Ratnasārą, Wasu z grupami Warćasa, Aświnowie z dwoma Dīptimantami, a Nalakūbara z Dhūmbrą.
12. Dharma walczył z Dhurandharą, Maṅgala z Gaṇakākszą, Waiśwana z Śobhākarą, a Manmatha z Pipiṭą.
13-14. Dwunastu bogów słońca walczyło z Asurami: Gokāmukhą, Ćūrṇą, Khaḍgą, Dhūmrą, Saṃhalą, dzielnym Wiśwą i Palāśą. Pozostali bogowie wspomagający Śiwę walczyli sprawiedliwie z innymi Asurami.
15. Jedenastu Mahārudrów¹ walczyło z jedenastoma przerażającymi Asurami o wielkiej mocy i odwadze.
16. Mahāmaṇi walczył z Ugraćaṇḍą i innymi. Bóg księżyc walczył z Rāhu, a Dźiwa walczył z Śukrą.
17. Nandīśwara i pozostali walczyli z czołowymi Dānawami w wielkiej bitwie. Nie opisuje się tego oddzielnie.
18. O mędrcze, wtedy Śiwa pozostał u stóp drzewa Banjan wraz z Kālī i swoim synem. Oddziały dwóch armii walczyły nieustannie ze sobą.
19. Przyozdobiony klejnotami, Śaṅkhaćūḍa siedział na pięknym tronie wysadzanym klejnotami, otoczony przez koṭi Dānawów.
20. Nastąpiła wtedy wielka wojna, w której zarówno bogowie, jak i Asurowie zostali zmiażdżeni. W tej wielkiej bitwie rzucano liczne boskie i cudowne bronie.
21-22. Maczugi, krótkie i długie miecze, Paṭṭiśa, Bhuśuṇḍi, Mudgary (różne rodzaje żelaznych pałek), oszczepy, włócznie, Parighi, Śakti, topory, strzały, Tomary, Śataghni i inne bronie jaśniały w rękach bohaterów.
23. Używając tych broni, bohaterowie ścinali sobie nawzajem głowy. Była to radosna chwila dla ryczących wojowników obu armii.
24. Słonie, konie, rydwany i piechurzy wraz z ich woźnicami i jeźdźcami byli ranieni i rozrywani.
25. Ramiona, uda, dłonie, biodra, uszy i stopy były odcinane. Chorągwie, strzały, miecze, zbroje i wspaniałe ozdoby były rozrywane i niszczone.
26. Ziemia jaśniała głowami pozbawionymi diademów, ale nadal z kolczykami, rozrzuconymi, a uda przypominały pnie słoni złamane w walce.
27. Odcięte ramiona z zachowanymi ozdobami i bronią oraz inne członki leżały porozrzucane jak plastry miodu.
28. Żołnierze biegający po polu bitwy widzieli wiele bezgłowych ciał skaczących z bronią uniesioną w dłoniach.
29. Różnymi rodzajami cudownych i zwyczajnych broni oraz pocisków, bohaterowie o wielkiej sile i odwadze walczyli ze sobą, krzycząc i skacząc.
30. Niektórzy bohaterowie zabijali żołnierzy strzałami o złotych grotach, rycząc jak chmury pełne wody.
31. Jeden bohater zasypywał drugiego, jego rydwan i woźnicę gradem strzał, tak jak pora deszczowa zakrywa słońce chmurami.
32. Wojownicy pojedynkowali się nawzajem, wyzywając się, uderzając i wbijając w słabe punkty.
33. Wszędzie w tej straszliwej wojnie widać było grupy bohaterów ryczących jak lwy i prezentujących różne bronie trzymane w rękach.
34. Bohaterowie w radości krzyczeli i skakali, dmąc głośno w swoje muszle.
35. Tak przez długi czas trwał wielki bój między bogami a Dānawami – straszliwy i pełen hałasu, ale radosny dla bohaterów.
36. Taka była boska gra wielkiego Pana Śiwy, wielkiej duszy. Wszyscy – bogowie, Asurowie i ludzie – byli nią oczarowani.