Sanatkumāra powiedział:
1. Ustawiwszy się na miejscu, jako swego posłańca władca Dānawów wysłał do Śiwy czołowego Dānawę o wielkiej wiedzy.
2. Posłaniec udał się tam i zobaczył Pana Śiwę z księżycem na czole, jaśniejącego blaskiem koṭi słońc, siedzącego u stóp drzewa Banjan.
3. Ujrzał go siedzącego w pozycji jogicznej, z oczami ukazującymi mistyczny gest, z uśmiechniętą twarzą i ciałem czystym jak kryształ, promieniującym transcendentalnym blaskiem.
4-7. Śiwa trzymał trójząb i żelazną maczugę. Był odziany w skórę tygrysa. Posłaniec ujrzał trójokiego Pana Pārwatī, ożywiciela życia wielbicieli, cichego Śiwę, dawcę owoców pokuty, twórcę bogactwa, łatwego do przebłagania, chętnego do błogosławienia wielbicieli, z twarzą jaśniejącą radością. Ujrzał Pana wszechświata, ziarno wszechświata, tożsamego z wszechświatem i o wszechogarniającej formie, zrodzonego ze wszystkiego, Pana wszystkiego, stwórcę wszystkiego, przyczynę unicestwienia wszechświata, przyczynę przyczyn, tego, który pozwala wielbicielom przekroczyć ocean piekła, dawcę wiedzy, ziarno wiedzy, będącego wiedzą i błogością oraz wiecznego.
8. Gdy go ujrzał, posłaniec – przywódca Dānawów – zszedł z rydwanu i pokłonił się jemu oraz Kumārze.
9. Ujrzał Bhadrakālī po jego lewej stronie i Kārttikeję stojącego przed nim. Kālī, Kārttikeja i Śiwa udzielili mu tradycyjnego błogosławieństwa.
10. Ten posłaniec Śaṅkhaćūḍy, posiadający pełną wiedzę o świętych tekstach, złożył dłonie w geście czci i pokłoniwszy się, przemówił pomyślnymi słowami.
Posłaniec powiedział:
11. „O Panie, jestem posłańcem Śaṅkhaćūḍy i przyszedłem do ciebie. Czego pragniesz? Proszę, powiedz mi.”
12. Usłyszawszy te słowa Śaṅkhaćūḍy, Pan Śiwa ucieszył się i przemówił.
Pan Śiwa powiedział:
13. O posłańcu o wielkim intelekcie, posłuchaj moich słów prowadzących do szczęścia. Po przemyśleniu tego, bez wahania, niech zostanie to jemu przekazane.
14. Brahmā jest stwórcą światów i ojcem Dharmy. Zna cnotę. Marīći jest jego synem. Kaśjapa jest synem Marīći.
15. Daksza dał mu z radością trzynaście córek. Wśród nich cnotliwa Danu ogromnie pomnożyła jego zasługi.
16. Danu zrodziła czterech synów zwanych Dānawami. Byli oni silni i potężni. Wipraćitti o wielkiej sile i męstwie był jednym z nich.
17. Jego synem był cnotliwy Dambha o wielkim intelekcie – władca Dānawów. Ty jesteś jego wybornym synem, duszą prawą i panem Dānawów.
18. W poprzednim życiu byłeś pasterzem i sługą Kryszṇy. Wśród pasterzy byłeś cnotliwy. W wyniku klątwy Rādhy narodziłeś się jako Dānawa i stałeś się królem Dānawów.
19. Przypadkowo urodziłeś się jako Dānawa. Naprawdę nie jesteś Dānawą. Uświadomiwszy sobie swoje poprzednie narodziny, porzuć wrogą postawę wobec bogów.
20. Nie bądź wobec nich złośliwy. Możesz rozkoszować się swoim królestwem z zapałem. Nie próbuj go rozszerzać ani go niszczyć.
21. O Dānawo, oddaj bogom ich królestwo. Zachowaj moją życzliwość. Pozostań szczęśliwy w swoim królestwie. Niech bogowie pozostaną w swojej sferze.
22. Nie obrażaj ludzi. Nie bądź wrogi wobec bogów. Potomkowie Kaśjapy są szlachetni i zajmują się czystymi czynami.
23. Każdy grzech, jaki istnieje na świecie – nawet zabójstwo bramina – nie dorównuje nawet jednej szesnastej części grzechu wynikającego z obrazy krewnych.
24. Te i wiele podobnych słów rady, opartych na Śruti i Smryti, Śiwa wypowiedział do niego, pouczając go w wzniosły sposób.
25. Posłaniec, dobrze pouczony przez Śaṅkhaćūḍę, który znał swoje obowiązki, lecz był zwiedziony przez los, przemówił z pokorą tymi słowy.
Posłaniec powiedział:
26. O Panie, to co powiedziałeś, jest prawdą. Nie może być inaczej. Ale pozwól, bym przedstawił moje uwagi oparte na faktach.
27. O Panie Śiwo, wielki grzech został przez Ciebie właśnie przypisany jako skutek obrażenia krewnych. Ale czy dotyczy to tylko Asurów, a nie bogów? Proszę, powiedz mi.
28. Jeśli dotyczy to wszystkich jednakowo, rozważę to i przekażę. Proszę, przedstaw swoją decyzję i rozwiej moje wątpliwości.
29. O Panie Śiwo, dlaczego Pan Wiszṇu, noszący dysk, odciął głowy Madhu i Kaiṭabhy1 – wybornym Daitjom – w oceanie zagłady?
30. Wasza Wysokość także, o Śiwo, słynie jako stronnik bogów. Dlaczego więc walczyłeś z Tripurami2 i obróciłeś je w popiół?
31. Po odebraniu mu wszystkiego, dlaczego Bali został zesłany do Sutali i innych światów?3 Czy Wiszṇu udał się na jego próg jako jego wybawca?
32. Dlaczego Hiraṇjāksza4 wraz ze swym bratem byli dręczeni przez bogów? Dlaczego Śumbha5 i inni Asurowie zostali pokonani przez bogów?
33. Kiedyś, gdy ubijano ocean, bogowie wypili nektar.6 Cały trud i wysiłek był nasz, a bogowie zebrali owoc naszego działania.
34. Cały wszechświat jest jedynie polem zabawy Kāla – najwyższej duszy. Komukolwiek i kiedykolwiek zechce on ofiarować bogactwo – ten je otrzymuje.
35. Wrogość między bogami a Dānawami jest wieczna i wybucha z różnych powodów. Na przemian, zgodnie z kaprysami Kāla, doświadczają zwycięstwa lub porażki.
36. Wtrącanie się w ten spór z Twojej strony jest daremne. Nie przystoi to Tobie, Panie, który jesteś jednakowo bliski obu stronom.
37. Twoja rywalizacja z nami jest wielce haniebna, skoro jesteś Panem zarówno bogów, jak i Asurów. Jesteś najwyższą duszą.
38. W razie Twojego zwycięstwa Twoja chwała nie wzrasta. W razie porażki ponosisz wielką stratę. Rozważ o tej złej stronie.
Sanatkumāra powiedział:
39. Usłyszawszy te słowa, Pan o trzecim oku roześmiał się i łagodnie przemówił do czołowego Dānawy, mówiąc to, co uznał za stosowne.
Pan Śiwa powiedział:
40. Jesteśmy poddani naszym wielbicielom. Nigdy nie jesteśmy niezależni. Spełniamy ich zadania wedle ich woli. Nie jesteśmy stronniczy wobec kogokolwiek.
41. Dawniej walka Wiszṇu z wybornymi Daitjami Madhu i Kaiṭabhą w oceanie zagłady odbyła się na wcześniejsze życzenie Brahmy.
42. Dla dobra Prahlādy, na prośbę bogów, Hiraṇjakaśipu został przez niego zabity – działając w interesie swych wielbicieli.
43. Dawniej walczyłem z Tripurami i obróciłem je w popiół wyłącznie na prośbę bogów. To jest powszechnie znane.
44. Dawniej Pārwatī, Matka wszystkiego, bogini wszystkiego, walczyła z Śumbhą i innymi i zabiła ich wyłącznie na prośbę bogów.
45. Nawet dziś bogowie szukali schronienia u Brahmy. A on, wraz z bogami i Panem Wiszṇu, szukał schronienia u mnie.
46. O posłańcu, w odpowiedzi na prośbę Wiszṇu, Brahmy i innych, ja – choć jestem Panem wszystkiego – przybyłem tutaj by wziąć udział w tej bitwie bogów.
47. Prawdę mówiąc, jesteś najważniejszym z towarzyszy Kryszṇy, tej wielkiej duszy. Ci Daitjowie, którzy kiedyś zostali zabici, nie są tobie równi.
48. Co zatem jest tak bardzo haniebnego w mojej walce z tobą, o królu? Ja, Pan, zostałem pokornie poproszony o spełnienie zadania bogów.
49. Idź do Śaṅkhaćūḍy i przekaż mu to, co powiedziałem. Niech postąpi, jak uzna za stosowne. Ja spełnię zadanie bogów.
Sanatkumāra powiedział:
50. Gdy to powiedział, Śiwa, wielki Bóg, zamilkł. Posłaniec wstał i powrócił do Śaṅkhaćūḍy.
Przypisy:
- Asurowie Madhu i Kaiṭabha, zrodzeni z uszu Wiszṇu w oceanie na końcu kalpy, rzucili się na Brahmę, który wezwał na pomoc Wiszṇu. Wiszṇu wyciągnął ramiona, pochwycił Asurów i zabił ich swoją mocą. ↩︎
- Zob. opis zniszczenia Tripury w Śiwapurāṇie, Rudrasaṃhita, Księga 5, rozdział 10. ↩︎
- Odnosi się do legendy, w której Wiszṇu, przybierając postać karła, poprosił Bali o dar trzech kroków ziemi, po czym, stawiając dwa kroki – na niebo i ziemię – pozostawił niższy świat jako siedzibę Bali. ↩︎
- Hiraṇjāksza i Hiraṇjakaśipu zostali zabici przez Wiszṇu w jego wcieleniach odpowiednio jako Dzik i Człowiek-Lew. ↩︎
- Śumbha, Niśumbha i inni Asurowie zostali zabici przez boginię Durgę na prośbę bogów. ↩︎
- Odnosi się do ubijania nektaru z oceanu przez wspólny wysiłek bogów i Asurów. Bogowie wypili nektar, podczas gdy Asurowie zostali oszukani przez Wiszṇu i pozbawieni należnego im prawa do jego spożycia. ↩︎