Sanatkumāra powiedział:
1. Usłyszawszy te słowa posłańca, rozwścieczony władca bogów, Śiwa, przemówił do Wīrabhadry i innych Gaṇów.
Śiwa powiedział:
2-3. „O Wīrabhadro, o Nandinie, o ośmiu Bhairawów,1 o strażnicy graniczni,2 niech Gaṇowie wyruszą razem z moimi synami na moje polecenie. Niech ci silni będą gotowi i w pełni uzbrojeni. Niech Bhadrakālī wyruszy ze swoją armią na wojnę. Ja wyruszam właśnie teraz, by zabić Śaṅkhaćūḍę.”
Sanatkumāra powiedział:
4. Po wydaniu tych rozkazów, Pan Śiwa wyruszył ze swoją armią. Jego uradowani i bohaterscy Gaṇowie podążyli za nim.
5. Tymczasem Kārttikeja i Ganeśa, naczelnicy całej armii, z radością zbliżyli się do Śiwy, w pełni uzbrojeni i gotowi do walki.
6-9. Czołowymi dowódcami Gaṇów byli: Wīrabhadra, Nandin, Mahākāla, Subhadraka, Wiśālāksza, Bāṇa, Piṅgalāksza, Wikampana, Wirūpa, Wikryti, Maṇibhadra, Bāszkala, Kapila, Dīrghadaṃszṭra, Wikara, Tāmraloćana, Kālaṅkara, Balībhadra, Kāladźihwa, Kuṭīćara, Balonmatta, Raṇaślāghja, Durdźaja, Durgama i inni. Wyliczę teraz liczbę Gaṇa, jakimi dysponowali. Słuchaj uważnie.
10. Śaṅkhakarṇa, pogromca wrogów, poszedł z jedną koṭi Gaṇów; Kekarāksza z dziesięcioma koṭi, a Wikryta z ośmioma koṭi.
11. Wiśākha z sześćdziesięcioma czterema koṭi; Pārijātrika z dziewięcioma koṭi; Sarwāntaka z sześcioma koṭi i chwalebny Wikrytānana także z sześcioma koṭi.
12. Wódz Gaṇów Dźālaka z dwunastoma koṭi; chwalebny Samada z siedmioma, a Dundubha z ośmioma koṭi.
13. Karālāksza z pięcioma koṭi; wyborny Sandāraka z sześcioma koṭi; Kunduka i Kuṇḍaka – każdy z koṭi Gaṇów.
14. Dowódca Gaṇów, najznakomitszy z nich, Wiszṭambha, z ośmioma koṭi, Pippala i Sannāda z tysiącem koṭi.
15. Āweśana z ośmioma koṭi; Ćandratāpana z ośmioma koṭi; Mahākeśa, wódz Gaṇów, z tysiącem koṭi.
16. Bohaterski Kuṇḍin i pomyślny Parwataka z dwunastoma koṭi każdy; Kāla, Kālaka i Mahākāla każdy ze sto koṭi.
17. Agnika z setką koṭi, Agnimukha z jedną koṭi, Āditja i Ghanāwaha z pół koṭi każdy.
18. Sannāha i Kumuda z setką koṭi każdy; Amogha, Kokila i Sumantraka z setką koṭi każdy.
19. Kākapāda i Santānaka z sześćdziesięcioma koṭi każdy; Mahābala z dziewięcioma, a Madhu Piṅgala z pięcioma koṭi.
20. Nīla, Deweśa i Pūrṇabhadra – każdy z dziewięćdziesięcioma koṭi; potężny Ćaturwaktra z siedmioma koṭi.
21. Tysiące, setki i dziesiątki koṭi bohaterów przybyło tam, by wziąć udział w tej uczcie wojennej.
22. Wīrabhadra przybył z tysiącem koṭi Bhūtów, trzema koṭi Pramathów i sześćdziesięcioma czterema koṭi Lomadźów.
23. Kāszṭhārūḍha z sześćdziesięcioma czterema koṭi, podobnie Sukeśa i Wryszabha. Czcigodny Wirūpāksza i Sanātana również z sześćdziesięcioma czterema koṭi.
24-26. Tālaketu, Szaḍāsja, waleczny Pańćāsja, Samwartaka, Ćaitra, Laṅkulīśa, Swajamprabhu, Lokāntaka, Dīptātman, Pan Daitjāntaka, Pan Bhryṅgīriṭi, chwalebny Dewadewaprija, Aśani, Bhānuka, Kaṅkāla, Kālaka, Kāla, Nandin i Sarwāntaka – każdy z nich z sześćdziesięcioma czterema koṭi.
27. Ci i inni czołowi Gaṇowie, potężni i niezliczeni, wyruszyli z miłością, by bez lęku walczyć z Śaṅkhaćūḍą.
28. Wszyscy mieli po tysiąc ramion, włosy splecione jako korony, a ozdobą ich był półksiężyc. Mieli niebieskie szyje i troje oczu.
29. Nosili Rudrāksze jako ozdoby. Ciała mieli posmarowane drobnym popiołem Bhasmą. Byli przyozdobieni naszyjnikami, kolczykami, bransoletami, koronami i innymi ozdobami.
30. Przypominali Brahmę, Indrę i Wiszṇu. Posiadali siddhi Aṇimā i inne.3 Błyszczeli jak koṭi słońc. Byli biegli w sztuce wojennej.
31. O mędrcze, niektórzy z nich byli mieszkańcami ziemi; inni Pātāli, inni nieba, a jeszcze inni siedmiu niebios.4
32. O boski mędrcze, po cóż mam się rozwlekać? Wszyscy Śiwagaṇowie, mieszkańcy różnych rejonów, wyruszyli do walki z Dānawami.
33-35. Ośmiu Bhairawów, jedenastu straszliwych Rudrów,5 ośmiu Wasów,6 dwunastu Āditjów,7 Indra, bóg ognia, księżyc, Wiśwakarman, Aświnowie, Kubera, Jama, Nirryti, Nalakūbara, Wāju, Waruṇa, Budha, Maṅgala, inne planety oraz waleczny Kāmadewa wyruszyli z Panem Śiwą.
36-37. Ugradaṇḍa, Ugradaṃszṭra, Koraṭa i Koṭabha również wyruszyli. Wielka bogini Bhadrakālī, mająca sto ramion, siedziała na powietrznym rydwanie wysadzanym klejnotami. Miała na sobie czerwone szaty i czerwoną girlandę. Jej ciało było posmarowane czerwonymi maściami.
38. Tańczyła, śmiała się i śpiewała radośnie słodkim głosem. Udzielała ochrony swoim ludziom i wzbudzała przerażenie wśród wrogów.
39-44. Jej język miał długość jednej jodźany i był przerażający. Trzymała w dłoniach: muszlę, dysk, maczugę, lotos, miecz, tarczę ze skóry, łuki, strzały, czaszkę okrągłego kształtu szeroką na jedną jodźanę i majestatycznego wyglądu, trójząb sięgający nieba, włócznię długą na jedną jodźanę, żelazną pałkę, cep bojowy, grom, miecz, grubą tarczę, cudowne bronie Wiszṇu, Waruṇa, Wāju, Nārājaṇy, Gandharwy, Brahmy, Garuḍy, Pardźanji, Paśupati, Parwaty i Maheśwary, Nāgapāśa, Dźryṃbhaṇāstry, Mahāwīry, Saury, Kālakāli, Mahānali, laskę Jamy, Sammohanę oraz boską broń zwaną Samartha. W dłoniach dzierżyła wiele takich i innych boskich oręży.
45. Pojawiła się tam w towarzystwie trzech koṭi Joginī i trzech koṭi straszliwych Ḍākinī.
46. Bhūtowie, Pretowie, Piśāćowie, Kūszmāṇḍowie, Brahmarākszasowie, Wetālowie, Jakszowie, Kinnarowie i Rākszasowie również tam przybyli.
47. Skanda był przez wszystkich nich otoczony. Pokłonił się Śiwie i na jego rozkaz pozostał przy ojcu, aby mu towarzyszyć.
48. Nieustraszony, groźny Śiwa zebrał swoje armie i wyruszył na wojnę z Śaṅkhaćūḍą.
49. Dla wybawienia bogów wielki Bóg zajął pozycję u stóp pięknego drzewa Banjan na brzegu rzeki Ćandrabhāgā.8
Przypisy:
- Bhairawa to groźna forma Śiwy. Purāṇy wspominają o ośmiu Bhairawach: Mahāsaṃhāra, Asitāṅga, Ruru, Kāla, Krodha, Tāmraćūḍa (lub Kapāla), Ćandraćūḍa i Rudra. Czasem podaje się inne imiona: Widjārādźa, Kāmarādźa, Swaczczanda, Lambita, Dewa, Ugra i Wighna. ↩︎
- Kszetrapālowie to bóstwa opiekuńcze miejsc; ich liczba wynosi czterdzieści dziewięć. ↩︎
- Osiem Siddhi to: „aṇimā, laghimā, prāptī, prākāmja, mahimā, īśitwa, waśitwa i kāmāwasājitā.” Ostatnia z nich jest czasami zastępowana przez „sarwadźńatwa.” Do tych dodawane są także inne Siddhi, takie jak „dūraśrawaṇa, agnistambha” itp. ↩︎
- Koncepcja siedmiu niebios nie jest charakterystyczna wyłącznie dla Purāṇ – występuje także w tradycji semickiej i chrześcijańskiej. ↩︎
- Jedenastu Rudrów uznaje się za niższe manifestacje Śiwy. Nazywani są różnie w różnych Purāṇach. ↩︎
- Wasu, klasa bóstw, to raczej wedyjskie personifikacje zjawisk naturalnych. Jest ich ośmiu: āp (woda), dhruwa (gwiazda polarna), soma (księżyc), dharā (ziemia), anila (wiatr), anala (ogień), prabhāsa (świt) i pratjūsza (światło). Zob. Śiwa Purāṇa, Wādźasneji-saṃhitā (z Śukla-jadźurwedy) 24.101. ↩︎
- Āditjów jest dwunastu; Purāṇy wymieniają różne ich imiona. ↩︎
- Ćandrabhāgā (współczesna Czenab, u Ptolemeusza Sandabaga) wypływa z podnóży Himalajów w postaci dwóch strumieni – Ćandrā i Bhāgā – które łączą się w Tandi. Po połączeniu strumień znany jest jako Ćandrabhāgā. ↩︎