Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 24 – Zabicie Dźalandhary

Wjāsa powiedział:

1. O znakomity synu Brahmy, o inteligentny, opowiedziałeś cudowną historię. Co wydarzyło się potem na polu bitwy? Jak został zabity ten Asura? Proszę, opowiedz.

Sanatkumāra powiedział:

2. Nie mogąc dostrzec Pārwatī, król Daitjów powrócił na pole bitwy. Grupy złudnych Gandharwów zniknęły. Dopiero wtedy bóg z bykiem na sztandarze odzyskał świadomość otoczenia.
3. Widząc, że iluzja zniknęła, Śiwa się obudził. Podążając zgodnie z porządkiem świata, niszczyciel stał się bardzo rozgniewany.
4. Wtedy Śiwa był nieco zaskoczony w umyśle. Zbliżył się do Dźalandhary ze złością, by z nim walczyć. Widząc ponownie nadchodzącego Śiwę, Asura zasypał go strzałami.
5. Pan Śiwa natychmiast roztrzaskał wiązkę strzał wypuszczonych przez potężnego Dźalandharę za pomocą własnych doskonałych strzał. Nie były one zaskakujące dla niszczyciela trzech światów.
6. Widząc Śiwę dokonującego cudownych czynów męstwa, aby zwieść Śiwę Dźalandhara stworzył Pārwatī za pomocą swojej māji.
7. Śiwa ujrzał Pārwatī przywiązaną do rydwanu i płaczącą. Była nękana przez Niśumbhę, Śumbhę i innych Daitjów.
8. Widząc ją w takim położeniu, Śiwa poczuł się przygnębiony i zniechęcony na sposób zwykłego człowieka podążającego za sprawami świata.
9. Znawca różnych rodzajów boskiej gry pozostał milczący, z głową spuszczoną w dół, całkowicie zniechęcony, wyczerpany i zapomniał o swojej własnej mocy.
10. Wtedy Dźalandhara pośpiesznie ugodził Śiwę w pierś, brzuch i głowę trzema strzałami, które wbiły się aż do piór.
11. Następnie w jednej chwili pan Śiwa, zasada doskonałej mądrości, znawca wielkiej boskiej gry, przyjął przerażającą, groźnie płonącą formę.
12. Widząc jego niezwykle przerażającą postać, Daitjowie uciekli we wszystkich dziesięciu kierunkach. Nie byli w stanie wytrzymać jego widoku.
13. O wielki mędrcze, nawet Śumbha i Niśumbha, słynni ze swojej mocy, nie byli w stanie wytrwać na polu bitwy.
14. Złuda stworzona przez Dźalandharę zniknęła w jednej chwili. W tej ogólnej bitwie panował wielki zgiełk i wrzawa.
15. Widząc uciekających Śumbhę i Niśumbhę, rozgniewany Śiwa zgromił ich i rzucił przekleństwo w następujących słowach.

Śiwa powiedział:

16. „Jesteście nikczemni i skrajnie niegodziwi. Obraziliście mnie dręcząc Pārwatī. Teraz obaj porzuciliście pole bitwy.
17. Człowiek uciekający z pola bitwy nie powinien być zabity. Dlatego was nie zabijam. Ponieważ uciekliście przed walką ze mną, zostaniecie zabici przez Pārwatī.”¹
18. Gdy Śiwa to mówił, Dźalandhara, syn oceanu, bardzo się rozgniewał na Śiwę jak płonący ogień.
19. Zasypywał Śiwę wieloma ostrymi strzałami podczas bitwy. Cała ziemia została spowita ciemnością przez jego strzały.
20. Śiwa szybko roztrzaskał te strzały, a potężny Daitja uderzył byka żelazną maczugą.
21. Z powodu tego uderzenia byk odwrócił się od pola bitwy. Nawet ciągnięty przez Śiwę, nie chciał tam zostać.
22. Wtedy wielki Śiwa rozprzestrzenił nieznośny blask widoczny dla wszystkich na polu bitwy. O wielki mędrcze, to prawda.
23. Następnie rozgniewany Śiwa, przyjmując straszną formę, stał się nagle równie groźny jak ogień zniszczenia świata.
24. Widząc Daitję stojącego przed nim jak wysoki szczyt Meru i słysząc od innych, że nie można go zabić, stanął gotów do walki.
25. Zgodnie z wolą Brahmy, Pan, opiekun światów postanowił zabić Dźalandharę, błogosławiąc go w głębi swego serca.
26. Stając się nadmiernie rozgniewanym, bóstwo dzierżące trójząb, oddając się boskiej grze, stworzyło tajemniczo przerażające koło w wielkich wodach za pomocą wielkiego palca u nogi.
27. Tworząc ostre koło w wodach oceanu i pamiętając, że trzy światy były dręczone przez Dźalandharę, pan Śiwa, który zabił Dakszę, Andhakę, Antakę i zniszczył trzy miasta oraz ofiarę Dakszy² i unicestwił trzy światy, powiedział ze śmiechem:

Śiwa powiedział:

28. O Dźalandharo, jeśli jesteś wystarczająco potężny, by podnieść koło stworzone przeze mnie nogą w wielkich wodach, będziesz godzien stanąć i walczyć ze mną, w przeciwnym razie nie.

Sanatkumāra powiedział:

29. Usłyszawszy te słowa, oczy Daitji rozbłysły gniewem. Spojrzał na Śiwę, jakby chciał go spalić wzrokiem, i powiedział:

Dźalandhara powiedział:

30-31. Po podniesieniu tego koła zabiję ciebie wraz z twoimi Gaṇami. Jak Garuḍa zabijający węże, tak ja zabiję wszystkich ludzi na świecie wraz z bogami. Mogę zniszczyć to, co ruchome i nieruchome, wraz z Indrą. O panie Śiwa, któż w trzech światach może uciec przed moimi przebijającymi strzałami?
32. Nawet w moim dzieciństwie pan Brahmā został pokonany przez moją moc. Ten potężny Brahmā przebywa teraz w mojej siedzibie wraz z mędrcami i najważniejszymi bogami.
33. W jednej chwili cały wszechświat, zarówno to, co ruchome, jak i nieruchome, został przeze mnie spalony. O Śiwo, co możesz zrobić ty, albo twoja pokuta? Nawet pan Brahmā został pokonany.
34. Indra, Agni, Jama, Kubera, Wāju i Waruṇa i inni nie byli w stanie znieść mojej waleczności, tak jak węże nie są w stanie znieść nawet zapachu pana ptaków.
35. O Śiwo, nigdy nie zostałem powstrzymany ani w niebie, ani na ziemi. Przeszedłem przez wszystkie góry i zmiażdżyłem wszystkich najważniejszych Gaṇów.
36. Aby zaspokoić swędzenie w moich ramionach, uderzyłem wyniosłą górę Mandarę, chwalebną górę Nīlę i lśniącą górę Meru.
37. Dla samej zabawy zatrzymałem rzekę Gaṅgę na górze Himālaja. Nawet moi słudzy odnieśli zwycięstwo nad bogami, moimi wrogami.
38. Pojmałem podwodny ogień³ i zamknąłem jego ujście, gdy cały ocean stał się jedną masą w jednej chwili.
39. Airāwata i inne słonie zostały przeze mnie wrzucone do oceanu. Pan Indra wraz ze swoim rydwanem został przeze mnie odrzucony o sto jodźana.
40. Nawet Garuḍa razem z Wiszṇu został przeze mnie związany za pomocą wężowej pętli. Urwaśī⁴ i inne kobiety zostały przeze mnie uwięzione.
41. O Śiwo, nie znasz mnie – zdobywcy trzech światów, Dźalandhary, wielkiego Daitji i potężnego syna oceanu.

Sanatkumāra powiedział:

42. Po wypowiedzeniu tego do pana Śiwy, syn oceanu nie ruszył się, ani nie pamiętał o Dānawach zabitych w bitwie.
43. Pan Śiwa został znieważony i obrażony przez wyniosłego, bezczelnego Daitję za pomocą ostrych słów, po tym jak z rozmachem uderzył jedno ramię o drugie.
44. Usłyszawszy niepomyślne słowa Daitji, pan Śiwa zaśmiał się szyderczo i wpadł w gniew.
45. Śiwa chwycił w dłoń krąg Sudarśana, który stworzył swoim palcem u nogi, i przygotował się do zabicia go.
46. Pan Śiwa cisnął dysk Sudarśana, który przypominał dziesięć milionów słońc i ogień zniszczenia.
47. Paląc niebo i ziemię, dysk uderzył Dźalandharę i odciął jego głowę z szeroko rozwartymi oczami.
48. Ciało syna oceanu spadło na ziemię z rydwanu, sprawiając, że ziemia zadrżała. Głowa również upadła. Powstał wielki zgiełk i krzyk.
49. Jego ciało rozpadło się na dwie części jak góra czernidła przecięta gromem i wrzucona do oceanu.
50. Cały wszechświat został zalany jego straszliwą krwią, o wielki mędrcze, cała ziemia została zdeformowana.
51. Cała jego krew i ciało, z rozkazu Śiwy, zostały zabrane do piekła Mahāraurawa⁵ i tam stały się wielką jamą krwi.
52. Jego blask, który wydobył się z ciała, połączył się ze Śiwą, tak jak blask, który wydobył się z ciała Wryndy, połączył się z Pārwatī.
53. Widząc zabitego Dźalandharę, bogowie, Gandharwowie i wężowie bardzo się uradowali i powiedzieli: „Dobrze uczyniłeś, o Panie”.
54. Bogowie, Siddhowie i wielcy mędrcy byli zachwyceni. Sypiąc deszcz kwiatów, głośno wychwalali Jego chwałę.
55. Niebiańskie niewiasty, pobudzone miłością i radością, tańczyły. W towarzystwie Kinnarów śpiewały harmonijnym, słodkim głosem.
56. O mędrcze, gdy mąż Wryndy został zabity, strony świata stały się jasne. Powiały trzy wiatry, łagodne w dotyku i oczyszczające.
57. Księżyc stał się chłodny. Słońce świeciło jasno. Ognie płonęły spokojnie. Niebo stało się czyste.
58. O mędrcze, tak oto, gdy syn oceanu został zabity przez Śiwę o nieskończonych formach, cały wszechświat złożony z trzech światów odzyskał swoje wcześniejsze zdrowie i normalność.