Sanatkumāra powiedział:
1. Gdy wielki Asura rządził Ziemią cnotliwie, bogowie zostali sprowadzeni do roli zwykłych niewolników, o wielki mędrcze.
2. Udręczeni bogowie w myślach szukali schronienia u Śiwy – dobroczyńcy, Pana bogów i wszystkich istot.
3. Przyjemnymi słowami wychwalali wielkiego Pana, dawcę wszystkiego i przychylnego wobec swych wielbicieli.
4. Wielki Pan, spełniający wszelkie pragnienia swych wielbicieli, wezwał Nāradę i polecił mu zrealizować zadanie bogów.
5. Wtedy niebiański mędrzec, mądry wielbiciel Śiwy, cel dobrych ludzi, na polecenie Śiwy udał się do bogów w mieście Asurów.
6. Gdy zbliżał się mędrzec Nārada, udręczeni bogowie, Indra i inni, powstali z miejsc.
7. Po oddaniu mu pokłonu, Indra i inni bogowie, z niepokojem widocznym na twarzach, zaoferowali Nāradzie miejsce do siedzenia.
8. Po oddaniu pokłonu Nāradzie, który zajął wygodnie miejsce, udręczeni bogowie, Indra i inni, znów do niego przemówili.
Bogowie powiedzieli:
9. O znakomity mędrcze, posłuchaj o naszej niedoli. O miłosierny, gdy już ją o niej usłyszysz, zniszcz ją szybko. Jesteś potężnym ulubieńcem Śiwy.
10. Bogowie zostali wypędzeni przez Asurę Dźalandharę ze swych siedzib i miejsc władzy. Dlatego jesteśmy nieszczęśliwi i udręczeni.
11. Słońce o gorących promieniach i księżyc zostali wyparci ze swych miejsc. Bóg ognia, bóg śmierci i strażnicy stron świata zostali usunięci.
12. Bogowie zostali udręczeni przez tego potężnego Asurę. My, którzy doświadczyliśmy wielkiego cierpienia, szukamy teraz schronienia u ciebie.
13. Wielki Asura Dźalandhara, który stłumił bogów i jest bardzo potężny, podporządkował sobie Wiszṇu na polu bitwy.
14. Stając się podporządkowanym z powodu bezsilności spowodowanej udzielonym przez siebie darem, Wiszṇu, który wypełniał nasze zadania, przebywa teraz w jego pałacu razem z Lakszmī.
15. O inteligentny, zadziałaj proszę na rzecz zniszczenia Dźalandhary. Na szczęście przybyłeś do nas i zawsze byłeś tym, który potrafi wszystko osiągnąć.
Sanatkumāra powiedział:
16. Usłyszawszy te słowa bogów, wielki mędrzec Nārada, miłosierny, pocieszył ich i rzekł:
Nārada powiedział:
17. O bogowie, wiem, że zostaliście pokonani przez króla Asurów, że jesteście nieszczęśliwi, udręczeni i pozbawieni stanowisk.
18. Nie ma co do tego wątpliwości, że wykonam wasze zadanie zgodnie z mymi możliwościami. O bogowie, skoro jesteście w niedoli, okażę wam przychylność.”
Sanatkumāra powiedział:
19. Powiedziawszy to i pocieszywszy bogów, znakomity mędrzec udał się do sali zgromadzeń Dźalandhary, by zobaczyć ulubieńca Asurów.
20. Widząc znakomitego mędrca, król Dźalandhara powstał i z wielką czcią zaoferował mu wspaniałe miejsce do siedzenia.
21. Po należytym uczczeniu go, zdumiony król Asurów roześmiał się głośno i rzekł do znakomitego mędrca:
Dźalandhara powiedział:
22. O braminie, skąd przybywasz? Co tu zobaczyłeś? O mędrcze, jaki jest cel twej obecnej wizyty?
Sanatkumāra powiedział:
23. Usłyszawszy te słowa króla Dźalandhary, uradowany wielki mędrzec Nārada odpowiedział mu:
Nārada powiedział:
24. O Dźalandharo o wielkim intelekcie, o panie Dānawów i Daitjów, o panie wszystkich światów, jesteś błogosławiony. Ty jeden rozkoszujesz się wszystkimi klejnotami.
25. O znakomity królu Daitjów, posłuchaj o celu, dla którego tu przyszedłem. Wyjaśnię ci go.
26. O panie Daitjów, przypadkiem udałem się na szczyt Kailāsy. Ma on dziesięć tysięcy jodźan szerokości. Znajduje się tam gaj drzew Kalpa.
27. Znaleźć tam można setki krów Kāmadhenu. Jest on rozświetlony przez klejnoty Ćintāmaṇi. Obfituje w złoto. Jest boski i cudownie promienny.
28. Tam ujrzałem Śiwę siedzącego z Pārwatī. Ma jasną karnację i jest niezwykle piękny. Ma troje oczu i księżyc na czole.
29. Widząc to cudownie wielkie zjawisko, w moim umyśle zrodziła się wątpliwość – czy gdziekolwiek w trzech światach istnieje taki blask jak ten?”
30. O panie Daitjów, wtedy pomyślałem o twoim bogactwie. Teraz przyszedłem do ciebie, by zobaczyć je osobiście.
Sanatkumāra powiedział:
31. Usłyszawszy te słowa Nārady, Dźalandhara, władca Daitjów ukazał mu całą swą chwałę.
32. Widząc to, mądry Nārada, pragnąc działać na korzyść bogów i natchniony przez Pana, przemówił do króla Daitjów, Dźalandhary.
Nārada powiedział:
33. O najznakomitszy spośród bohaterów, masz wszystko, co sprzyja pomyślności. Jesteś władcą trzech światów. Nic dziwnego, że posiadasz to bogactwo.
34. Wielkie klejnoty, stosy drogocennych kamieni, słonie i inne symbole dobrobytu rozkwitają w twoim pałacu. Cokolwiek cennego istnieje w światach, znajduje się tutaj.
35. O wielki bohaterze, najlepszy ze wszystkich słoni – Airāwata Indry – został przez ciebie zdobyty. Najlepszy z koni – Uććaiḥśrawas1 należący do Słońca – również został przez ciebie zdobyty.
36. Przyniosłeś niebiańskie drzewo Kalpa; skarby Kubery i powietrzny rydwan Brahmy zaprzężony w łabędzie także zostały przez ciebie zdobyte.
37. Tak oto wszystkie doskonałe rzeczy dostępne w niebie, na ziemi i w podziemiach, o wielki Daitjo, w pełni rozkwitają w twoim pałacu.
38. O wielki bohaterze, jestem ogromnie zachwycony widząc twoje wielkie bogactwo – słonie, konie i inne wspaniałości.
39. Ale, o Dźalandharo, w twoim pałacu brakuje najznakomitszej spośród wszystkich kobiet. Zasługujesz, by ją zdobyć.
40. O Dźalandharo, ten, kto posiada wszystkie doskonałości, ale nie ma najdoskonalszej kobiety, nie jaśnieje. Jego życie staje się zmarnowane.
Sanatkumāra powiedział:
41. Usłyszawszy te słowa Nārady, szlachetna dusza, król Daitjów z umysłem podnieconym namiętnością przemówił w ten sposób –
Dźalandhara powiedział:
42. „O niebiański mędrcze, o Nārado, pokłon Tobie, o święty Panie. Gdzie jest ta najdoskonalsza spośród wszystkich kobiet? Proszę, powiedz mi to teraz.
43. Gdziekolwiek by była w całym tym wszechświecie, jeśli taka kobieta gdzieś istnieje, sprowadzę ją tutaj. To prawda, to z całą pewnością prawda.”
Nārada powiedział:
44. Kailāsa jest bardzo piękna i posiada wszystko, co sprzyja pomyślności. Śiwa mieszka tam, przyjmując postać nagiego Jogina.
45. Jego żona Pārwatī jest niezwykle piękna w całej swojej postaci. Jest urocza i posiada wszystkie cechy idealnej kobiety.
46. Taka niezwykła forma piękna nigdy i nigdzie nie była widziana. Wzbudza entuzjazm u wszystkich. Jest cudowna i fascynuje nawet Joginów. Warta jest zobaczenia. Przynosi wielką pomyślność.
47. Myśl ta przychodzi mi do głowy, o dzielny Dźalandharo – że nie ma nikogo bardziej pomyślnego w trzech światach niż Śiwa, który posiada najdoskonalszą spośród kobiet.
48. Nawet Brahmā o czterech twarzach,2 zanurzony w jej oceanie piękna, utracił niegdyś równowagę umysłu.3 Kto może się równać z taką kobietą?
49. Nawet Śiwa, słynący z wolności od namiętności, został zdobyty przez jej kobiece wdzięki. Śiwa, który jest niezależny, został przez nią ujarzmiony.
50. Pomyślność, którą on się cieszy, czerpiąc radość z igraszek z najdoskonalszą z kobiet, nie stała się twoim udziałem, o panie Daitjów, choć jesteś władcą doskonałych klejnotów i bogactw.
Sanatkumāra powiedział:
51. Po tych słowach, słynny na całym świecie niebiański mędrzec Nārada, kontynuując swe starania na rzecz bogów, odszedł stamtąd drogą powietrzną.
Przypisy:
- Uććaiḥśrawas, koń Słońca, różni się od konia o tej samej nazwie, którego przywłaszczył sobie Indra po jego wyłonieniu podczas ubijania oceanu (por. rozdz. 19, werset 11). ↩︎
- Brahmā nazywany jest czterotwarzowym (ćaturānana lub ćaturmukha). Pierwotnie miał pięć głów, ale jedna została odcięta przez Śiwę za kłamstwo. Według innej wersji została spalona przez ogień z trzeciego oka Śiwy za nieuszanowanie go słowem. ↩︎
- Por. Śiwa Purāṇa, Rudra Saṃhitā, Pārwatī Khaṇḍa 49.8. ↩︎