Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 15 – Walka bogów z Dźalandharą

Sanatkumāra powiedział:

1. Pewnego razu syn oceanu, szlachetny małżonek Wryndy, siedział wraz ze swoją żoną i Asurami.
2. Wówczas przybył tam radosny Bhārgawa, będący ucieleśnionym blaskiem, rozświetlając dziesięć stron świata.
3. Widząc przybywającego nauczyciela, Asurowie uradowali się w sercach i oddali mu pokłon. Syn oceanu również pokłonił się mu z szacunkiem.
4. Po udzieleniu im błogosławieństwa, Bhārgawa – skarbnica blasku – zajął piękne miejsce. Oni również zasiedli jak wcześniej.
5. Wtedy bohaterski syn oceanu, Dźalandhara, spojrzał na swoją Radę i ucieszył się, widząc, że jego panowanie było niezachwiane.
6. Gdy ujrzał siedzącego tam bezgłowego Rāhu,¹ syn oceanu, cesarz Asurów, natychmiast zapytał Bhārgawę:

Dźalandhara powiedział:

7. „O panie, kto to uczynił Rāhu? Kto odciął mu głowę? Proszę, powiedz mi, o nauczycielu, wszystko dokładnie, jak to się wydarzyło.”

Sanatkumāra powiedział:

8. Usłyszawszy słowa syna oceanu, Bhārgawa wspomniał lotosowe stopy Śiwy i odpowiedział dokładnie jak to się wydarzyło.

Bhārgawa powiedział:

9. „O Dźalandharo, o wielki bohaterze, o dobroczyńco Asurów, posłuchaj tej opowieści. Opowiem wszystko dokładnie, jak miało miejsce.
10. Pewnego razu żył potężny bohater Bali, syn Wiroćany i prawnuk Hiraṇjakaśipu. Był przodujący wśród cnotliwych.
11. Pokonani przez niego bogowie, włącznie z Indrą, szukali schronienia u Wiszṇu. Pragnąc osiągnąć swój cel, opowiedzieli mu wszystko w szczegółach.
12. O drogi, z jego polecenia bogowie, bardzo biegli w podstępach, zawarli sojusz z Asurami, by działać we własnym interesie.
13. Wszyscy ci bogowie, pomocnicy Wiszṇu, zaczęli z zapałem ubijać ocean w celu zdobycia nektaru, wraz z Asurami.
14. Wrogowie Asurów wydobyli klejnoty z oceanu. Bogowie podstępnie zagarnęli nektar i wypili go.
15. Wówczas bogowie, włącznie z Indrą, zwiększyli swoją siłę i potęgę przez wypicie nektaru i nękali Asurów przy pomocy Wiszṇu.
16. Ten właśnie Wiszṇu, który zawsze sprzyja Indrze, odciął głowę Rāhu, gdy ten pił nektar razem z bogami.

Sanatkumāra powiedział:

17-18. W ten sposób Bhārgawa szczegółowo opowiedział historię bezgłowego Rāhu, o ubijaniu oceanu przez bogów w celu zdobycia nektaru, o wydobyciu klejnotów, o wypiciu Amryty przez bogów oraz o nękaniu Asurów.
19. Usłyszawszy wtedy historię o ubijaniu swego ojca, bohaterski syn oceanu, dzielny Dźalandhara, wpadł w gniew i jego oczy stały się czerwone ze złości.
20. Następnie wezwał swojego znakomitego posłańca Ghasmarę i opowiedział mu wszystko, co mądry nauczyciel mu przekazał.
21. Potem z miłością uhonorował sprytnego posłańca na różne sposoby, zapewnił go o bezpieczeństwie i wysłał jako swego posła do Indry.
22. Ghasmara, inteligentny posłaniec Dźalandhary, pospieszył do nieba,² gdzie obecni byli wszyscy bogowie.
23. Po przybyciu tam posłaniec wszedł do zgromadzenia bogów.³ Trzymając głowę wysoko w geście wyniosłości, przemówił do pana Indry.

Ghasmara powiedział:

24. „Dźalandhara, syn oceanu, jest panem i cesarzem wszystkich Asurów. Jest niezwykle bohaterski i odważny. Ma wsparcie i pomoc Bhārgawy.
25. Jestem jego posłańcem. Zostałem przez niego wysłany. Przyszedłem tutaj do ciebie. Mam na imię Ghasmara, ale nie jestem pożeraczem.
26. On posiada wzniosły intelekt. Jego rozkazy nigdy nie zostały zlekceważone. Pokonał wszystkich wrogów Asurów. Proszę, wysłuchaj, co mówi.”

Dźalandhara powiedział:

27. „O podły bogu, dlaczego mój ojciec – ocean – został przez was ubity górą? Dlaczego wszystkie klejnoty mojego ojca zostały zabrane?
28. To, co uczyniliście, nie jest właściwe. Oddajcie mi je natychmiast. Rozważcie to i przyjdźcie z bogami, by szukać u mnie schronienia.
29. W przeciwnym razie, o podły Dewo, będziesz miał wielki powód do lęku. Narazisz się na zniszczenie swojego królestwa.”

Sanatkumāra powiedział:

30. Usłyszawszy słowa posłańca, Indra, pan bogów, osłupiał. Wspomniawszy wcześniejsze wydarzenia, poczuł strach, ale i gniew. Tak do niego przemówił.

Indra powiedział:

31. „On udzielił schronienia górom, które bardzo bały się mnie. Innych również – niektórych moich wrogów, Asurów – wcześniej ocalił.”
32. To właśnie z tego powodu odebrałem mu klejnoty. Ci, którzy się mi sprzeciwiają, nigdy nie zaznają szczęścia. Mówię wam prawdę.
33. Dawniej Asura Śaṅkha,⁴ syn oceanu, był na tyle głupi, że stał się moim wrogiem. Oszczędziłem go, ponieważ przebywał w towarzystwie świętych mężów.
34. Lecz gdy jego skłonności stały się grzeszne i stał się wrogiem świętych, został zabity we wnętrzu oceanu przez Wiszṇu, mojego młodszego brata.
35. Dlatego, o posłańcze, idź natychmiast i wyjaśnij Asurowi, synowi oceanu, nasz cel ubijania oceanu.”

Sanatkumāra powiedział:

36. Tak odprawiony przez Indrę, inteligentny posłaniec Ghasmara pospieszył tam, gdzie przebywał bohaterski Dźalandhara.
37. Wszystkie słowa wypowiedziane przez Indrę zostały przekazane królowi Asurów przez inteligentnego posłańca.
38. Gdy to usłyszał, wargi Asury zadrżały z gniewu. Pragnąc pokonać bogów, natychmiast podjął działania.
39. W tym przedsięwzięciu pana Asurów wzięły udział niezliczone zastępy Asurów ze wszystkich stron świata i z niższych krain.
40. Wówczas niezwykle dzielny i waleczny syn oceanu wyruszył z niezliczonymi generałami: Śumbhą, Niśumbhą i innymi.
41. Bardzo szybko dotarł do nieba ze swoją armią. Zatrąbił w swoją konchę. Wszyscy bohaterscy żołnierze ryknęli bojowo.
42. Po dotarciu do nieba rozmieścił wojska w Nandanie. W środku całej swojej armii zaryczał jak lew.
43. Widząc wielką armię otaczającą miasto, bogowie wyszli z Amarāwatī w pełnym rynsztunku bojowym.
44-45. Następnie rozpoczęła się bitwa między armiami bogów i Asurów. Rzucili się na siebie z żelaznymi maczugami, strzałami, buławami, siekierami i włóczniami. Uderzali się nawzajem. W krótkim czasie obie armie brodziły w strumieniach krwi.
46. W tej bitwie ziemia jaśniała niczym o zmierzchu, z chmurami rozproszonymi dookoła, ponieważ była zasłana słoniami, końmi, rydwanami i piechotą. Jedni byli zabici, inni dopiero ginęli.
47. Bhārgawa ożywiał Asurów zabitych w walce przy pomocy wiedzy Amrytadźīwinī i kropli wody nasyconej mantrami.
48. Również mędrzec Aṅgiras⁵ ożywiał bogów w bitwie za pomocą boskich ziół regularnie przynoszonych z góry Droṇa.⁶
49. Dźalandhara zobaczył, że bogowie zostali ponownie ożywieni w trakcie bitwy. Wówczas gniewnie przemówił do Bhārgawy.

Dźalandhara powiedział:

50. „Zabiłem bogów. Jak to możliwe, że znowu powstają? O wiedzy Saṃdźīwinī⁷ nigdy nie słyszałem, by istniała gdziekolwiek indziej.”

Sanatkumāra powiedział:

51. Usłyszawszy te słowa syna oceanu, uradowany Bhārgawa, nauczyciel, odpowiedział Dźalandharze.

Bhārgawa powiedział:

52. „Aṅgiras przynosi boskie zioła z góry Droṇa i ożywia bogów. O drogi, wiedz, że moje słowa są prawdziwe.
53. O drogi, jeśli pragniesz zwycięstwa, posłuchaj mojej pomyślnej rady. Natychmiast wyrwij górę Droṇa swoimi ramionami i rzuć ją do oceanu.”

Sanatkumāra powiedział:

54. Usłyszawszy tak od nauczyciela Bhārgawy, pan Asurów pospieszył do wzniosłej góry.
55. Swymi potężnymi ramionami Asura wyrwał górę Droṇa i natychmiast wrzucił ją do oceanu. Nie ma niczego cudownego ani tajemniczego w chwale Śiwy.
56. Wielki bohater, syn oceanu, wziął ze sobą ogromną armię, przybył na pole bitwy i zaczął zabijać bogów różnymi broniami.
57. Widząc, jak bogowie są zabijani, Bryhaspati udał się do góry Droṇa. Wówczas, choć był przedmiotem czci i modlitw bogów, nie zastał góry na miejscu.
58. Gdy zrozumiał, że góra Droṇa została zabrana przez Asurów, Bryhaspati ogarnął strach. Powrócił i przemówił z przygnębieniem.

Bryhaspati powiedział:

59. „O bogowie, uciekajcie, wszyscy! Nie ma śladu wielkiej góry Droṇa. Z pewnością została zniszczona przez Asurę, syna oceanu.”
60. Dźalandhara jest wielkim Asurą. Nie można go pokonać, ponieważ narodził się z części Śiwy. Zmiażdży wszystkich bogów.
61. Poznałem jego moc, gdyż jest zrodzony sam z siebie. O bogowie, przypomnijcie sobie wszyscy czyn obrazy wobec Śiwy popełniony przez Indrę.

Sanatkumāra powiedział:

62. Usłyszawszy te słowa wypowiedziane przez nauczyciela bogów, porzucili wszelką nadzieję na zwycięstwo. Ogarnął ich skrajny lęk.
63. Wszyscy bogowie, z Indrą na czele, atakowani ze wszystkich stron przez króla Asurów, stracili odwagę i rozbiegli się we wszystkie strony.
64. Widząc, że bogowie zostali rozgromieni, Asura Dźalandhara, syn oceanu, wkroczył do Amarāwatī⁸ przy dźwiękach zwycięskich konch i bębnów.
65. Gdy Asura wszedł do miasta, Indra i inni bogowie udali się do jaskini w złotej górze Meru i tam pozostali. Zostali bowiem bardzo udręczeni przez Asurów.
66. O mędrcze, w tym samym czasie Asura mianował Śumbhę i innych Asurów kolejno na miejsca władzy Indry i pozostałych bogów. Następnie sam udał się do jaskini w złotej górze.