Rudra Saṃhitā (5) – Rozdział 12 – Bogowie wracają do swoich siedzib

Sanatkumāra powiedział:

1. W międzyczasie Asura Maja, który nie został spalony dzięki mocy łaski, przybył tam widząc rozradowanego Śiwę.
2. Z wielką radością pokłonił się Śiwie i innym bogom. Ze złożonymi dłońmi i pochylonymi ramionami pokłonił się Śiwie ponownie.
3. Następnie wstał. Maja, najważniejszy wśród Asurów, z umysłem pełnym oddania i głosem ściśniętym od wzruszenia wysławiał Śiwę stojąc przed nim.

Maja powiedział:

4. O wielki Panie, Panie bogów, przychylny swym wielbicielom, o Śiwa, jesteś postacią spełniającego życzenia drzewa Kalpa i jesteś wolny od przywiązania do którejkolwiek ze stron.
5. Pokłon Tobie, o Ty o postaci blasku; pokłon Tobie o wszelkich formach; pokłon Tobie, o uświęcona duszo; pokłon Tobie, o święty.
6. Pokłon Tobie posiadającemu różnorodne postacie; Tobie, wiecznemu; pokłon Tobie, który przekraczasz wszelkie formy. Pokłon Tobie o boskich kształtach, formach i cechach.
7. Pokłon niszczycielowi cierpień tych, którzy Ci się kłaniają; pokłon Tobie o sercu pełnym dobra; Tobie, stwórcy, podtrzymującemu i niszczącemu trzy światy.
8. O Śiwa, o małżonku Pārwatī, pokłon Tobie, który jesteś osiągalny przez oddanie wielbicieli; pokłon współczującemu i darczyńcy owoców pokuty.
9. O wielki panie, miłujący pochwały, nie wiem jak cię wysławiać. O panie wszystkiego, bądź zadowolony. Ocal mnie, który szukałem w Tobie schronienia.”

Sanatkumāra powiedział:

10. Usłyszawszy tę pochwałę Maji, o doskonały brāhmaṇie, pan Śiwa rozradował się i z zapałem przemówił do Maji.

Śiwa powiedział:

11. O Maja, jestem zadowolony. O doskonały Asuro, powiedz, jakiego błogosławieństwa pragniesz. Nie ma wątpliwości – spełnię twoje pragnienie.

Sanatkumāra powiedział:

12. Usłyszawszy pomyślne słowa Śiwy, Maja, najważniejszy wśród Asurów, przemówił po pokłonie z pochylonymi ramionami i złożonymi dłońmi.

Maja powiedział:

13. „O wielki panie, panie bogów, jeśli jesteś zadowolony i jeśli zasługuję na błogosławieństwo, proszę obdarz mnie trwałym oddaniem do Ciebie.
14. O najwyższy Panie, obdarz mnie wieczną przyjaźnią z Twoimi wielbicielami, współczuciem wobec cierpiących i obojętnością wobec istot złych.
15. O panie Śiwa, niech nigdy nie narodzi się we mnie demoniczna natura. O panie, pozwól mi na zawsze być wolnym od strachu, pogrążonym w pomyślnym wielbieniu Ciebie.”

Sanatkumāra powiedział:

16. Na taką prośbę Śiwa, wielki pan, przychylny swym wielbicielom i będący w radosnym nastroju, odpowiedział Maji.

Pan Śiwa powiedział:

17. O doskonały Asuro, jesteś moim wielbicielem i jesteś błogosławiony. Jesteś wolny od zniekształceń. Wszystkie błogosławieństwa, których pragnąłeś, zostały ci udzielone.
18. Na mój rozkaz idź do krainy Witala,¹ piękniejszej niż niebo. Idź w towarzystwie swojej rodziny i krewnych.
19. Pozostań tam bez lęku. Bądź zawsze oddany. Z mojego rozkazu nigdy nie narodzi się w Tobie demoniczna natura.

Sanatkumāra powiedział:

20. Otrzymawszy to polecenie Śiwy, on, wielka dusza z pochyloną głową oddał hołd Jemu i bogom, po czym udał się do Witali.
21. W międzyczasie pojawili się tam heretycy z ogolonymi głowami, uklękli przed Wiszṇu, Brahmą i innymi, i przemówili.
22. O bogowie, dokąd mamy się udać? Co mamy teraz uczynić? Jesteśmy gotowi wypełnić wasze rozkazy. Prosimy, wydajcie je szybko.
23. O Wiszṇu, o Brahmā, o bogowie, popełniliśmy niegodziwe czyny. Zniszczyliśmy oddanie do Śiwy u wszystkich Asurów, którzy byli wielkimi wielbicielami Śiwy.
24. Będziemy musieli pozostać w piekle przez niezliczone Kalpy. Z pewnością nie ma dla nas odkupienia, skoro obraziliśmy wielbicieli Śiwy.
25. Lecz to zgodnie z waszą wolą dokonano tego nikczemnego czynu. Prosimy, powiedzcie nam, jak go odpokutować. Szukamy u was schronienia.

Sanatkumāra powiedział:

26. Usłyszawszy ich słowa, Wiszṇu, Brahmā i inni bogowie przemówili do ogolonych ascetów, którzy stali przed nimi ze złożonymi dłońmi.

Wiszṇu i inni powiedzieli:

27. „O ogoleni asceci, nie musicie się wcale obawiać. Te doskonałe działania miały miejsce na rozkaz Śiwy.
28. Ponieważ jesteście sługami Śiwy i wykonaliście działania sprzyjające dobru bogów i mędrców, nie spotka was żadne nieszczęście prowadzące do cierpienia.
29. Śiwa dokonuje czynów sprzyjających dobru bogów i mędrców. Jest zadowolony z tych, którzy działają dla dobra bogów i mędrców. Nie spotyka nieszczęście tych, którzy służą dobru bogów i mędrców.
30. Od teraz, w epoce Kali, ci, którzy będą podążać za tym kultem, napotkają zgubne skutki. Mówimy wam prawdę. Nie ma co do tego wątpliwości.
31. O dzielni ogoleni asceci, aż do nadejścia epoki Kali macie przebywać w ukryciu w krainie pustynnej.² Taki jest mój rozkaz.
32. Gdy rozpocznie się epoka Kali, możecie rozpowszechniać swój kult. W epoce Kali zaślepieni głupcy będą za nim podążać.
33. Usłyszawszy takie rozkazy od wielkich bogów, o wielki mędrcze, asceci z ogolonymi głowami pokłonili się im i udali się do wyznaczonego im miejsca.
34-35. Następnie pan Śiwa, wielki Jogin, po spaleniu mieszkańców trzech miast poczuł zadowolenie. Został należycie uczczony przez Brahmę i innych. Potem pan, po wykonaniu zadania bogów, zniknął z pola widzenia wraz ze swoimi Gaṇami, boginią Pārwatī i synami.
36. Gdy pan Śiwa zniknął ze swymi towarzyszami, zniknęła również twierdza wraz z łukiem, strzałami, rydwanem i innymi rzeczami.
37-38. Wtedy Brahmā, Wiszṇu, bogowie, mędrcy, Gandharwowie, Kinnarowie, Nāgowie, węże, niebiańskie nimfy i rozradowani ludzie wrócili do swoich siedzib, wysławiając chwałę Śiwy. Po dotarciu do swych siedzib byli bardzo rozradowani.
39. Tak została ci opowiedziana wzniosła narracja o panu z półksiężycem na głowie, ukazująca zniszczenie Tripurów wraz z wielkimi boskimi zabawami.
40. Jest ona sprzyjająca bogactwu, sławie i długowieczności. Zwiększa dobrobyt i zasoby żywności. Daje niebiańską rozkosz i wyzwolenie. Cóż więcej pragniesz usłyszeć?
41. Ten, kto czyta i słucha tej wzniosłej opowieści, zazna wszelkich przyjemności tutaj i osiągnie wyzwolenie potem.