Rudra Saṃhitā (4) – Rozdział 9 – Przechwałki Tāraka i walka między nim a Indrą, Wiszṇu, Wīrabhadrą

Brahmā powiedział:

1. O Guha, o panie bogów, o synu Śiwy i Pārwatī, walka między Wiszṇu a Tāraką nie jest właściwa. Jest daremna.
2. Potężny Tāraka nie może zostać zabity przez Wiszṇu. Otrzymał taki dar ode mnie. To prawda. Mówię ci prawdę.
3. O synu Pārwatī, nikt oprócz ciebie nie może być zabójcą tego grzesznika. O wielki panie, moje słowa zostaną przez ciebie wypełnione.
4. O pogromco wrogów, przygotuj się do jego zabicia. O synu Pārwatī, narodziłeś się z Śiwy, by zabić tego demona.
5. O wielki bohaterze, ocal bogów udręczonych w bitwie. Nie jesteś ani dzieckiem, ani młodzieńcem, lecz panem wszystkich.
6. Spójrz na Indrę i Wiszṇu – są zaniepokojeni i przygnębieni. Tak samo bogowie i Gaṇowie. Zabij tego wielkiego demona. Uszczęśliw trzy światy.
7. Dawniej Indra i strażnicy kierunków zostali przez niego pokonani. Dzięki mocy swej pokuty nawet bohater Wiszṇu został przez niego zagrożony.
8. Cały wszechświat złożony z trzech światów został pokonany przez tego nikczemnego Asurę. Teraz, dzięki twojej obecności, ponownie podjęto walkę.
9. Dlatego, o synu Śiwy, ten grzesznik Tāraka zostanie przez ciebie zabity. Dzięki darowi udzielonemu przeze mnie nie może być zabity przez nikogo innego.”

Brahmā powiedział:

10. Usłyszawszy te moje słowa, Kumāra, syn Śiwy, ucieszył się i zaśmiał. „Tak będzie” – rzekł.
11. Postanowiwszy zabić Asurę, wielki pan, syn Śiwy, zsiadł z powietrznego rydwanu i stanął na ziemi.
12. Biegnąc pieszo, chwytając swą lśniącą włócznię, płonącą niczym meteor, potężny wojownik Kumāra, zrodzony z Śiwy, jaśniał wspaniale.
13. Widząc zbliżające się to niepojęte bóstwo o sześciu twarzach, groźne i nieporuszone, Asura drwiąco przemówił do bogów – „O, to dziecko rzeczywiście zabije wrogów!”
14. Będę z nim walczył sam. Zabiję żołnierzy, Gaṇów i strażników kierunków z Wiszṇu na czele.
15. Tak mówiąc, potężny Asura rzucił się na Kumārę, by z nim walczyć. Tāraka pochwycił swą cudowną włócznię i przemówił do bogów.

Tāraka powiedział:

16. „Jak to się stało, że postawiliście Kumāra naprzeciwko mnie? Jesteście bezwstydni, zwłaszcza Indra i Wiszṇu.
17. W przeszłości obaj postępowali wbrew ścieżce wedyjskiej. Posłuchajcie. Opowiem o tym.
18. Wiszṇu jest podstępny, wadliwy i nierozważny. To on kiedyś związał Bali,¹ z grzesznym zamiarem uciekając się do oszustwa.
19. Asurowie Madhu i Kaiṭabha² zostali przez niego ścięci dzięki jego niegodziwości. Porzucił on ścieżkę wed.
20. Gdy bogowie i Asurowie zasiedli do picia nektaru, to on naruszył świętość ślubów, przybierając postać czarodziejki.³ W ten sposób wzgardził drogą Wed.
21. Rodząc się jako Rāma, zabił kobietę (Tāḍakā). Śmierć Bālī sprowadził podłym podstępem. Zabił bramina, potomka Wiśrawasa.⁴ Tak naruszył nakaz Śruti.
22. Będąc grzesznikiem, porzucił własną niewinną żonę. I w tym przypadku naruszył ścieżkę Śruti, kierując się własnym interesem.
23. W swoim szóstym wcieleniu (jako Paraśurāma) odciął głowę własnej matce.⁵ Ten nikczemnik znieważył syna własnego nauczyciela.⁶
24. Wcielając się jako Kryszṇa zbezcześcił żony innych i zmusił je do naruszenia rodzinnych cnót. Brał śluby bez odniesienia do ścieżki wedyjskiej.
25. W swym dziewiątym wcieleniu⁷ ponownie wzgardził ścieżką Wed i wbrew jej zasadom głosił i ustanowił ateistyczną filozofię zwaną buddyzmem.
26. Jak można uważać go za cnotliwego człowieka, jak może zwyciężyć w bitwie ten, kto popełnił grzech, nie dbając o kult Wed?
27. Indra, jego starszy brat, to jeszcze większy grzesznik. Popełnił wiele grzechów dla własnego interesu.
28. By osiągnąć własny cel, zniszczył płód Diti;⁸ zbezcześcił żonę Gautamy;⁹ zabił Wrytrę, syna bramina.¹⁰
29. Ściął głowę bramina Wiśwarūpy,¹¹ siostrzeńca Bryhaspati. Tak pogwałcił drogę Wed.
30. Popełniając takie grzeszne czyny wielokrotnie, Wiszṇu i Śiwa są już pozbawieni blasku, a ich siła jest wyczerpana.
31. Nigdy nie osiągniecie zwycięstwa w bitwie, polegając na nich. Po cóż więc tu głupio przyszliście, by stracić życie?
32. Ci dwaj, zawsze szukający własnego zysku, nie wiedzą, czym jest cnota. O bogowie, bez cnoty każdy rytuał staje się daremny.
33. Ci dwaj bezczelni śmiałkowie są na tyle zuchwali, by postawić przede mną dziecko. Dlaczego? Zabiję i to dziecko. Ich również to czeka.
34. Ale niech dziecko odejdzie stąd i ocali życie.” Tak mówiąc, wskazując na Indrę i Wiszṇu, zwrócił się do Wīrabhadry i powiedział:
35. „Kiedyś, podczas ofiary Dakszy, wielu braminów zostało przez ciebie zabitych, o bezgrzeszny. Pokażę ci dziś owoc tego czynu.”

Brahmā powiedział:

36. Mówiąc to i pozbawiając się własnych zasług przez ten akt zniesławienia, Tāraka, najznamienitszy spośród wojowniczych, pochwycił swą cudowną włócznię.
37. Indra, który szedł przed Kumārą, uderzył demona Tārakę potężnie piorunem, gdy ten zbliżał się do chłopca.
38. Tāraka został roztrzaskany i rozcięty przez ten cios pioruna, jego moc już wcześniej została osłabiona przez akt zniesławienia. Padł na ziemię.
39. Choć upadł, natychmiast się podniósł i wściekle ugodził swoją włócznią Indrę, który siedział na słoniu, powalając go na ziemię.
40. Gdy Indra upadł, rozległ się wielki lament. Widząc to, wielki smutek ogarnął armię bogów.
41. Usłysz ode mnie o tym haniebnym czynie, jakiego Tāraka się dopuścił wobec cnoty – czynie, który na pewno sprowadzi jego zgubę.
42. Podeptał Indrę nogą po jego upadku i pochwycił jego piorun, którym uderzył go z wielką siłą.
43. Widząc Indrę w ten sposób znieważonego, potężny pan Wiszṇu podniósł dysk i uderzył Tārakę.
44. Ugodzony dyskiem padł na ziemię. Wstawszy znów, władca Asurów ugodził Wiszṇu włócznią.
45. Ugodzony włócznią Wiszṇu upadł na ziemię. Rozległ się wielki hałas. Bogowie bardzo lamentowali.
46-47. W jednej chwili Wiszṇu się podniósł, lecz w tym czasie Wīrabhadra zbliżył się do demona i zręcznie uniósł trójząb. Potężny Wīrabhadra uderzył go z całą swoją siłą.
48. Ugodzony trójzębem padł na ziemię. Choć upadł, Tāraka o potężnym blasku znów się podniósł.
49. Wielki bohater, przywódca całej armii Asurów, ugodził Wīrabhadrę w pierś swoją wielką włócznią.
50. Wīrabhadra, ugodzony włócznią w pierś, padł nieprzytomny na ziemię.
51. Bogowie, Gaṇowie, Gandharwowie, Węże i Rākszasowie często lamentowali, wołając: „Biada! Biada!”
52. W jednej chwili potężny Wīrabhadra, pogromca wrogów, podniósł się, unosząc w górę trójząb, który miał blask błyskawicy i jaśniał potęgą.
53. Trójząb miał świetlistą aureolę niczym słońce, księżyc i ogień. Rozświetlał strony świata swoim blaskiem; budził grozę nawet w sercach odważnych. Miał śmiertelny blask i płonął wspaniale.
54. Gdy potężny Wīrabhadra miał uderzyć Asurę swym trójzębem, został powstrzymany przez Kumārę.