Rudra Saṃhitā (4) – Rozdział 7 – Rozpoczęcie wojny

Brahmā powiedział:

1. Widząc cudowny czyn Kumāry, Wiszṇu i inni bogowie bardzo się uradowali. Byli przekonani o jego mocy.
2. Umieszczając Kumārę na czele, krzycząc i rycząc, oczyszczeni blaskiem Śiwy, ruszyli do ataku na Tārakę.
3. Gdy potężny Tāraka usłyszał o przygotowaniach bogów, natychmiast wyruszył na czele wielkiej armii, aby z nimi walczyć.
4. Widząc nadciągającą wielką armię Tāraki, bogowie byli zdumieni, lecz ryczeli jak lwy.
5. Wtedy niebiański głos, natchniony przez Śiwę, przemówił do Wiszṇu i wszystkich innych bogów.

Niebiański głos powiedział:

6. O bogowie, mając Kumārę na czele, wkroczyliście na pole bitwy. Pokonując Asurów w walce, odniesiecie zwycięstwo.

Brahmā powiedział:

7. Usłyszawszy głos niebiański, bogowie nabrali entuzjazmu. Bez lęku ryczeli jak bohaterowie.
8. Gdy strach ich opuścił, mając Kumārę na przedzie, bogowie udali się do ujścia rzeki Mahī i oceanu,¹ pragnąc walki.
9. Tāraka, wraz z wielką armią, natychmiast przybył na miejsce, gdzie stali bogowie i został przez nich otoczony.
10. Zabrzmiały wojenne bębny, głośne jak grzmoty chmur podczas końca świata. Gdy przybył rozbrzmiały również groźne brzmiące instrumenty muzyczne.
11. Asurowie towarzyszący Tārace ryczeli i trzęśli ziemią swoim tupaniem, skokami i podskokami.
12. Niezrażeni tym przeraźliwym hałasem, bogowie jednocześnie ruszyli do walki z Tāraką.
13. Wraz z wielką armią bogów i strażników kierunków świata, pan Indra posadził Kumārę na słoniu i ruszył naprzód.
14. Rozbrzmiały wielkie wojenne bębny, Dundubhi, Bherī i Tūrja, lutnie, flety i Mrydaṅgi, a Gandharwowie śpiewali pieśni wojenne.
15. Zostawiwszy słonia panu Indrze, Kumāra wsiadł do powietrznego rydwanu cudownej konstrukcji, wysadzanego różnorodnymi klejnotami.
16. Siedząc w powietrznym rydwanie, syn Śiwy, obdarzony cnotami i wielką sławą, lśnił wielkim blaskiem. Wachlowano go połyskującymi wachlarzami.
17. Połyskujący parasol podarowany przez Waruṇę, lśniący różnymi klejnotami, był trzymany nad jego głową. Promienie światła niczym z nieskończonych księżyców rozlewały wielką jasność wokół.
18. Indra i inni bogowie o wielkiej sile, pragnąc walki dołączyli do niego ze swoimi oddziałami wojska.
19. Bogowie i demony stanęli w szykach na ziemi, z wielkimi armiami gotowymi do rozpoczęcia bitwy.
20. Przy wtórze bardów śpiewających pieśni pochwalne, armie bogów i Asurów jaśniały w gotowości do rzucenia się na siebie i zmiażdżenia nawzajem.
21. Obie armie, rozległe jak dzika dżungla, ryczały. Były przerażające dla tchórzy, a przyjemne dla odważnych.
22. Tymczasem szeregi Asurów i bogów, pyszniące się swą siłą i pałające gniewem, zwarły się w bezpośrednim starciu.
23. Rozpętała się przerażająca, burzliwa walka między bogami a Asurami. W jednej chwili miejsce pokryły odcięte głowy i bezgłowe tułowia.
24. Ranieni i zabijani przez potężne bronie, setki i tysiące bohaterskich żołnierzy padały na ziemię.
25. Ręce niektórych zostały odcięte potężnymi ciosami mieczy. Inni stracili uda w walce tych czcigodnych, walecznych ludzi.
26. Całe ciała niektórych zostały zmiażdżone przez maczugi; piersi i serca niektórych zostały roztrzaskane przez żelazne pałki; niektórzy padli na ziemię przebici włóczniami i ciągnięci za pomocą pęt.
27. Plecy niektórych były rozszarpane dzidami i kolcami. Liczne głowy odcięte obosiecznymi mieczami spadały na ziemię.
28. Setki bezgłowych, bezrękich tułowi tańczyły i podskakiwały z wbitymi w dłonie strzałami.
29. Krew płynęła jak strumienie w setkach miejsc. Setki duchów i upiorów gromadziły się tam.
30. Szakale i lisice zaczęły pożerać ciała. Liczne sępy, jastrzębie, wrony i ptaki mięsożerne pożerały mięso poległych.
31. W międzyczasie Tāraka, Asura o wielkiej sile, przybył tam z ogromną armią, by walczyć z bogami.
32. Gdy pyszałkowaty wojownik ruszył na nich, Indra i inni zwrócili się przeciwko niemu. Wtedy z obu armii rozległ się burzliwy hałas.
33. Bogowie i Asurowie staczali pojedynki, miażdżąc się nawzajem; widok ten cieszył bohaterów, a przerażał tchórzy.
34. Asura Tāraka o wielkiej sile walczył z Indrą, Saṃhrāda z Agnim, a Jama z Dźambhą.
35. Pan Waruṇa walczył z Nairytą i Balą. Suwīra, król Guhjów, walczył z Wāju.
36. Śambhu walczył z Īśāną. Śumbha, ekspert w bitwie, walczył z Śeszą. Kumbha, Asura, walczył z Księżycem.
37. Kuńdźara o wielkiej sile i doświadczeniu, biegły w różnych rodzajach walki, walczył z Mihirą, używając potężnych broni.
38. Tak bogowie i Asurowie walczyli w pojedynkach, używając całej swojej siły i determinacji.
39. O mędrcze, pragnąc zyskać przewagę i rywalizując ze sobą, potężni bogowie i Asurowie byli w walce równie niezwyciężeni.
40. Walka między bogami a Asurami, pragnącymi nawzajem się pokonać, była bardzo burzliwa. Cieszyła odważnych, a przerażała innych.
41. Pole bitwy stało się nieprzebyte i straszliwe z powodu leżących tam tysiącami ciał bogów i Asurów, lecz dla odważnych było to miejsce wielkiej radości.